Anne olamamanın acısıyla nasıl başa çıktınız? Nasıl kabullendiniz??

Mihail Zoscenko

Nirvana
Pro Üye
29 Aralık 2010
8.071
22.709
Ben anlamıyorum herkes anne olmak zorunda değil. Olmuyorsa bunu kabul etmeniz lazım. Neden illa olması lazım? Ayrıca umarım bende anne olmam. Bu iğrenç dünyaya çocuk getirmek akıllı insanın işi değil!
Ben anne değilim ama şu kafayı da anlamadım gitti. Dünya önceden çok güzeldi, hiç kötülük yoktu doğru. Bu söylediklerim için üzgünüm fakat çocuk sahibi olanlara akıllı demiyorsunuz, öte yandan siz de çok akıllı görünmüyorsunuz. Bu tür fikirler dış dünyayla adaptasyon sorunu yaşayanlardan çıkıyor genelde. Çocuk sahibi olanlara saygı gösterin lütfen, aynı saygıyı sizin beklediğinize eminim.
 

bir mucizee

kahretsin böyle de çok tatlıyım :D
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
12 Mart 2020
4.231
7.577
Sevgili bir mucizee bir mucizee öncelikle çok geçmiş olsun kayıplarınızdan dolayı, o bir anda gelen birkaç haftalık tarifsiz coşkunun mutluluğun ardından nasıl bir üzüntü duyduğunuzu, içinizin nasıl yandığını, her seferinde umutlarınızın nasıl parça parça dökülüp gittiğini en iyi ben anlarım :KK43: Hem hiç evlat sahibi olamama fikrini kabullenmek ister insan bi an önce -ki daha fazla üzülmemek için-, hem de o içinde dökülüp giden umut bir türlü bitmez sanki sonsuzmuş gibi.. Çünkü özellikle hamile kalıyorsanız 'bu sefer olacak" la "yine aynı şey olacak" arasında sıkışıp kalıyor insan. Çok garip duygular ve malesef üzücülüğünün haricinde çok çok yorucu, insanı yıpratan duygular. Ben bu duygularla boğuştum çok uzun süre. Daha da boğuşurdum sanırım sonsuza dek.. Ama bi an ilk defa o ayda diş ameliyatı olmam gerekiyordu ve kan sulandırıcıyı (sürekli coraspin alıyordum) ve vitaminleri bıraktım, eşimle normal yumurtlama günlerimde kesinlikle birlikte olmadım ve o ayda şehirdışı misafirlerimiz falan vardı yatılı, çok ilişki de olamadı zaten, dişimden tomografi çekildim vs... Ve bir şekilde annemin gördüğü bir rüyadan işkillenerek test yaptım adetimden 9 gün falan önce (ev zaten testlerle dolu olduğu için). Ve pozitif gördüm. Ertesi gün kan verdim baya yüksek çıktı. Yine inanmadım 2 günde bir test verdim ve adet günüme kadar geldim. Adet günü testim 1900 çıktı ve o gün kimyasal olmadığına emin oldum artış düzenliydi çünkü, hemen kan sulandırıcı iğne başladım ve hematolojiden randevu aldım. Üniversite hastanesine gittim bunun için. 4 gün sonraya falan alabildim, bu arada iğneye devam ettim, hematolojiye gittikten sonra iğne dozajımı yükselttiler ,0,4 yapıyordum 0,6 ya çıkardılar değerlerime göre. Sonra da kadın doğuma gittim kese gözüktü falan.. Tabi tüm bunlar olurken bende yine aşırı bi endişe vardı. Yine aynı şey olacak,yine kalp atışı olmayacak,yine duracak.. Bunları aklımdan atabildim dersem yalan söylemiş olurum. Hatta 7. haftada ilk kalp atışını duyduğumda inanamadım.. 1 hafta sonra tekrar gittim, tabi o 1 hafta nasıl geçti bir de bana sor, duracak yine duracak, ama bi yandan da içimden bi his bu sefer öyle olmayacak diyordu.. Sonra 8 haftalıkken daha belirgin bir kalp atışı :) galiba 12-13 haftaya kadar herhafta gidip o kalp atışını dinledik eşimle.. Her gittiğimde içimdeki endişe biraz daha azalmaya başladı.. Sonra 12 haftalıkken nifty test diye bi test var anne kanından bebeğin Kromozom analizinin yapılabildiği özel bir test, dışarıda genetik bir labaratuarda yaptırdık. 1 hafta sürüyo test sonucunun çıkması elimiz yüreğimizde bekledik eşimle. Ve sonuç iyi geldi, çok şükür bebeğimizde herhangi bir kromozomal hastalık yoktu sonuç %99,99 doğruydu teste göre. Ve içimiz bi nebze daha rahatladı. Açık konuşmak gerekirse 39 hafta boyunca endişelerim hep oldu ama çok da yüksek boyutta değildi. Bir şekilde o ilk süreçleri atlattıktan sonra rahatlıyor insan çünkü sen de çok iyi bilirsin ki bizlerin en büyük travması kalp atışı travması.. O kısmı atlatınca herşey biraz kolaylaştı benim için..
Allah bebeğini size bağışlasın sağlıkla kardeşleri de olur inşallah:dua: herkesin o kadar türlü çeşit dedi varki bu bebek işinde kimsenin derdi kimseye benzemiyor.ilk iki hamilelikte dr bunlar herkeste olağan durumlar ama sonrasında çok sağlıklı bebekleriniz olacak dediği için belkide çok fazla üzülmemiştim..zaten 2 ay arayla pat diye hamile kalmıştım.sonra genetiğe gittik 7 ay korunduk bi de gerizekalı gibi :KK43: sonra adetim gecikti (ki o dönem ailemle ilgili kötü olaylar yaşadım aşırı ağladım üzüldüm uyuyamadım çok kötü günler geçirdim)kaç senelerdir asla adet gecikmem düzensizliğim hiç bişey olmamıştı.15 gün gecikince dr gittik ve bu amh değerini, yumurtlamayı ve başımdan kaynar su gibi dökülen erken menepozu o zaman öğrendim.aşılama başlandı ilk öncesinde normal hamiile kaldığım için.iki yumim gelişti ve normal ilişkiye bıraktı ve o kadar umursamadım ki yine pat diye hamileydim.14. günde hemen oksapar 0.4 iğne coraspirin progestan a başladık.6.haftada kalbini duyduk ha işte bu defa oldu şükür dedik derin bi oh çektik.dr bile bu defa bu çocuğu doğurcaksın kaçışın yok dedi.eşimle beraber nasıl ağladık mutluluktan çünkü kalbini duyduk bu defa kesin olmuştu. dr bi daha 3 hafta sonra gelin dedi.kontrole bir hafta kala bir öğlenden başlayıp ertesi gün öğlene kadar tam göbek deiliğimde kıvrım kıvrım kıvrandıran bi ağrı çektim daha öncekilere hiç benzemiyordu ama önemsemedim.ve bir hafta sonra kontrol günü nasıl binbir umutla bebeğimizin baya büyük şeklini göreceğiz diye beklerken yine kalbinin ve gelişiminin 7.haftada kaldğını öğrendik..nasıl büyük bi yıkımdı anlatamam..sonrasında zaten uzun süre kendime gelemedim..sonrasında bu ay olcak diğer ay şu belirtiler var öbür ay kesiin bu sefer hamileyim diye diye araya bir başarısız tüp bebek denemesiartı olmayan yumurtalarımın takipleri onca kürler vitaminler vs vs.. 14 ay geçmiş tam.geçen ay bir de kimyasal yaşadım hala vücudum atmaya çalışıyor.velhasılı imkansızlıkla--acabalarla--birumut belki olurlarla savaşmaya devam ediyorum hala..

ayrıca benim için detaylıca yazdığın için çok çok teşekkür ederim :KK51:
 

matrusqa

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
5 Eylül 2018
3.136
3.296
umarım Rabbim sizi çocuksuzlukla sınamaz..şayet bunca insanın yaşadıklarını yaşasaydınız aynı şeyi söylemeniz bu kadar kolay olmazdı.Allah herkese hayırlı evlat ve hayırlı olanı nasip etsin.en çok da isteyene elbet..
Ben hayırlı evladım şükür. Sınasın bu dünyaya çocuk getirmek istemiyorum. Daha önemli işlerim var
 


matrusqa

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
5 Eylül 2018
3.136
3.296
Ben anne değilim ama şu kafayı da anlamadım gitti. Dünya önceden çok güzeldi, hiç kötülük yoktu doğru. Bu söylediklerim için üzgünüm fakat çocuk sahibi olanlara akıllı demiyorsunuz, öte yandan siz de çok akıllı görünmüyorsunuz. Bu tür fikirler dış dünyayla adaptasyon sorunu yaşayanlardan çıkıyor genelde. Çocuk sahibi olanlara saygı gösterin lütfen, aynı saygıyı sizin beklediğinize eminim.
Çocuk sahibi olanlara saygım var fakat olamıyor diye kendini nerdeyse intihara sürükleyecek boş insanlara saygım yok