Aramızdaki engeller

SalMer58

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
Kayıtlı Üye
25 Ekim 2021
51
4
Merhabalar,
Öncelikle sevdiğim insan ile ilgili böyle bir konu açma gereği duyduğum için üzgün olduğumu belirtmek isterim.
Ben 28 yaşındayım. Sevdiğim insan ise 30 yaşında. 5 yıldır birlikteyiz. Ondan bana karşı gelen hiçbir zarar, kötülük olmadı. Beni hiç üzmedi. Sıkıntılı bir hayatım vardı, hep desteğini gördüm. Bir yanlışını görmedim. Yani anlatmak istediğim ilişkimize bir zarar vermedik. Ben ondan önce lise döneminden başlayıp üniversite 3'e kadar devam eden bir ilişkim oldu maalesef. Bunun için çok pişmanım. Güzel ve verimli geçirip, hayatımda akademik anlamda idealleri uğruna mücadele edecek mizaçta ve başarıda bir öğrenci olmama rağmen, lise son sınıfta bu şahıs yüzünden hayatım onun varlığının olduğu her dönemde üzüntü ile ve boş mesajlaşma nedeniyle vakit kayıplarıyla geçirdim. Sürekli aldatılıyordum. Çok ağlıyordum sonra affediyordum. Kendime çok eziyet ettim. Ben hayatındayken en son hayatına giren kızla evlenmiş. O kız yüzünden üniversite hayatımda hep ağlamakla, üzüntü içinde geçmişti. Bunlara ben izin verdim. Akıllı olamadım. Anlatmaya çalıştığım şey şu ki. Ben şu an hayatımda olan sevdiğim insandan hiç bu tarzın zerresi kadar bir üzüntü, bir güven kırılması yaşamadım. Hep sevgisini, ilgisini hissettim. Karakterinin naifliği, iyi insan oluşu, konuşması, gülüşü, olgunluğu, her şeyine hayranım. Ve kendimi onu tanıdığım için de çok şanslı hissediyorum. Çok zor bir dönemimde hayatıma girdi ve ilgisini hiç çekmedi. İyi kalbi hep tanıdığımda olduğu halini korudu. Şefkatli yaklaşımı hiç değişmedi.

Tek sorunum var. Uzak şehirlerde yaşamamız. O batıda ben İç Anadolu'da. Şehir belirtmek istemiyorum. Aramızda otobüsle 10 saatlik bir mesafe var. Annem biliyor durumumu. Onu ikna etmeye çalışıyorum. İlk söylediğimde nereli olduğunu, beni bırakıp gidecek misin diye ağlayarak sarıldı. Çok kötü hissetmiştim.. Yıllardır ikna etmeye uğraşıyorum. Şu an ben senin mutluluğunu engel olamam, sen uzakta yaşamayı istiyorsan ne diyebilirim tarzı konuşuyor ve sesindeki tavır alışı hissediyorum. Bu sebeple sevdiğim insanla da defalarca ayrılmayı denedim, yapamadım tekrar barıştım. Hani onsuz hayatım iyi gitmiyor. Sesini duyunca dünyalar benim oluyor. Ne yapacağımı bilemez halde çıkmaza girdim.

Arada ikimize de aynı mesafede bir şehirde yaşayalım dedim kabul etmiyor sevdiğim insan. Ailemin olduğu şehirde yaşamayı kabul etmişti en son, annem kabul etmiyor, ayrıl gerekirse dediğini anlattım ona. Üzüldü ve kabul etti, sonrasında buna içerlemiş sen nasıl annem istemiyor diye benden ayrılabildin, bana bu cümleyi nasıl kurabildin diye üzülmüştü. En fazla 5 yıl senin şehrinde yaşayabiliriz diyor.

Bu arada ben 4 yıldır iş sebebiyle, doğuda bir şehirde, yine 9 buçuk saatlik bir mesafede yaşıyorum. Yani 4 yıldır ailemden uzağım zaten, ben de kendi şehrimde yaşamak istiyorum artık.

Ne yapacağımı birilerine sormak çok aptalca geliyor, ama çıkmaza düştüm, iyi hissetmiyorum. Görüşleriniz konu benim için özel olduğu için çok önemli.
Teşekkür ederim.
 
Son düzenleme:

kedilinick

Ha bu arada 'GEH KUÇU KUÇU'
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Ocak 2020
19.725
28.750
Merhabalar,
Öncelikle sevdiğim insan ile ilgili böyle bir konu açma gereği duyduğum için üzgün olduğumu belirtmek isterim.
Ben 28 yaşındayım. Sevdiğim insan ise 30 yaşında. 5 yıldır birlikteyiz. Ondan bana karşı gelen hiçbir zarar, kötülük olmadı. Beni hiç üzmedi. Sıkıntılı bir hayatım vardı, hep desteğini gördüm. Bir yanlışını görmedim. Yani anlatmak istediğim ilişkimize bir zarar vermedik. Ben ondan önce lise döneminden başlayıp üniversite 3'e kadar devam eden bir ilişkim oldu maalesef. Bunun için çok pişmanım. Güzel ve verimli geçirip, hayatımda akademik anlamda idealleri uğruna mücadele edecek mizaçta ve başarıda bir öğrenci olmama rağmen, lise son sınıfta bu şahıs yüzünden hayatım onun varlığının olduğu her dönemde üzüntü ile ve boş mesajlaşma nedeniyle vakit kayıplarıyla geçirdim. Sürekli aldatıyorum. Çok ağlıyordum sonra affediyordum. Kendime çok eziyet ettim. Ben hayatındayken en son hayatına giren kızla evlenmiş. O kız yüzünden üniversite hayatımda hep ağlamakla, üzüntü içinde geçmişti. Bunlara ben izin verdim. Akıllı olamadım. Anlatmaya çalıştığım şey şu ki. Ben şu an hayatımda olan sevdiğim insandan hiç bu tarzın zerresi kadar bir üzüntü, bir güven kırılması yaşamadım. Hep sevgisini, ilgisini hissettim. Karakterinin naifliği, iyi insan oluşu, konuşması, gülüşü, olgunluğu, her şeyine hayranım. Ve kendimi onu tanıdığım için de çok şanslı hissediyorum. Çok zor bir dönemimde hayatıma girdi ve ilgisini hiç çekmedi. İyi kalbi hep tanıdığımda olduğu halini korudu. Şefkatli yaklaşımı hiç değişmedi.

Tek sorunum var. Uzak şehirlerde yaşamamız. O batıda ben İç Anadolu'da. Şehir belirtmek istemiyorum. Aramızda otobüsle 10 saatlik bir mesafe var. Annem biliyor durumumu. Onu ikna etmeye çalışıyorum. İlk söylediğimde nereli olduğunu, beni bırakıp gidecek misin diye ağlayarak sarıldı. Çok kötü hissetmiştim.. Yıllardır ikna etmeye uğraşıyorum. Şu an ben senin mutluluğunu engel olamam, sen uzakta yaşamayı istiyorsan ne diyebilirim tarzı konuşuyor ve sesindeki tavır alışı hissediyorum. Bu sebeple sevdiğim insanla da defalarca ayrılmayı denedim, yapamadım tekrar barıştım. Hani onsuz hayatım iyi gitmiyor. Sesini duyunca dünyalar benim oluyor. Ne yapacağımı bilemez halde çıkmaza girdim.

Arada ikimize de aynı mesafede bir şehirde yaşayalım dedim kabul etmiyor sevdiğim insan. Ailemin olduğu şehirde yaşamayı kabul etmişti en son, annem kabul etmiyor ayrıl gerekirse dediğini anlattım ona. Üzüldü ve kabul etti, sonrasında buna içerlemiş sen nasıl annem istemiyor benden ayrılabildin bana cümleyi nasıl kurabildin diye üzülmüştü. En fazla 5 yıl senin şehrinde yaşayabiliriz diyor.

Bu arada ben 4 yıldır iş sebebiyle, doğuda bir şehirde, yine 9 buçuk saatlik bir mesafede yaşıyorum. Yani 4 yıldır ailemden uzağım zaten, ben de kendi şehrimde yaşamak istiyorum artık.

Ne yapacağımı birilerine sormak çok aptalca geliyor, ama çıkmaza düştüm, iyi hissetmiyorum. Görüşleriniz konu benim için özel olduğu için çok önemli.
Teşekkür ederim.
Gerçekten aptalcaymis...
Ama herkesin değerleri farklı işte
Babam bana kızim keşke yakın olsaydin dediğinde size yakın olmak için komşulardan birinin oğluyla mi evlenseydim o zaman demiştim düğünden önce .

Ailem iç Anadolu da bende ege ye gelin oldum...
Ayrıca senden ayrılar zaten bu kadar dramatize etmeyin aileniz doğuda yanınıza Sanki kaç kez geldi oy kızım vay kızım ayrilamiyorum diye
Farzedelim ki hep geliyor .
O zaman evlenince de hep gelsin madem
 

SalMer58

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
Kayıtlı Üye
25 Ekim 2021
51
4
Gerçekten aptalcaymis...
Ama herkesin değerleri farklı işte
Babam bana kızim keşke yakın olsaydin dediğinde size yakın olmak için komşulardan birinin oğluyla mi evlenseydim o zaman demiştim düğünden önce .

Ailem iç Anadolu da bende ege ye gelin oldum...
Ayrıca senden ayrılar zaten bu kadar dramatize etmeyin aileniz doğuda yanınıza Sanki kaç kez geldi oy kızım vay kızım ayrilamiyorum diye
Farzedelim ki hep geliyor .
O zaman evlenince de hep gelsin madem
Sorun zaten yanıma gelip gidememeleri. Bunu belirtmeyi atlamışım. Neyse teşekkürler.
 

SalMer58

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
Kayıtlı Üye
25 Ekim 2021
51
4
Erkek arkadaşınızı tutkuyla sevdiğiniz den emin misiniz?Sanki öbürü daha derin izler bırakmış sizde.Annenizin derdi sizden ayrılmak değil erkek arkadaşınız bence ki sizde pek aşık değilsiniz adama .
Nasıl yani, ben sadece ondan kötülük görmediğimi anlatmaya çalıştım.
 

hermionepotter

Aktif Üye
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
23 Nisan 2021
2.377
5.946
Annem biliyor durumumu. Onu ikna etmeye çalışıyorum. İlk söylediğimde nereli olduğunu, beni bırakıp gidecek misin diye ağlayarak sarıldı. Çok kötü hissetmiştim.. Yıllardır ikna etmeye uğraşıyorum. Şu an ben senin mutluluğunu engel olamam, sen uzakta yaşamayı istiyorsan ne diyebilirim tarzı konuşuyor ve sesindeki tavır alışı hissediyorum.
Anneniz çok sağlıksız bir psikolojide bence, kulak asmayın.
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 22 gün geçti.

cutenuse

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
3 Şubat 2017
1.536
3.245
Evlenince uzak şehirde olmayı kabullenmek ailen içinde daha kolay olur. Arada bir yanina da gidip gelirler. Zaten senelerdir evden uzaksın bunu dert edip zorla yanlarında calistirmamislar. Uzak yere evlenmene de pek karismasinlar madem.
 

SalMer58

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
Kayıtlı Üye
25 Ekim 2021
51
4
Zaten 4 yıldır aileden uzakmişsiniz. Çok dramatize edecek bir durum yok. Yaşınız 28.
18 yaşında annesinin kollarından koparılıp kocaya verilmiyorsunuz sonuçta.
Adam kabul de etmiş 5 yıl için. Ne iş yapıyor ki bırakacak işini?
Sevgilim özel sektörde çalışıyor. Teşekkür ederim yorumunuz için.
 

Pinkflambe

Nirvana
Kayıtlı Üye
7 Ocak 2016
6.380
28.634
Ben sevgilinizin yerinde olsam annesinin ağzıyla konuşup ailesine yakın olmayı şart koşan biriyle evlenmem. Çünkü hem beni yeterince sevmediğini hem evlenme olgunluğu olmadığını düşünürüm. Konunun eski sevgilinizle alakasını da gerçekten çözemedim. Konunun büyük bölümünde onu anlatmışsınız üstelik.
 

ProXima

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
26 Mart 2021
450
1.153
Ailesini kilometreler ce öte de bırakan bir biziz heralde😅
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 12-07-2022

Hamileliğimin 16. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 174 gün kaldı.

Kan hacminizdeki artış ve burun zarlarının şişmesine neden olan östrojen hormonunun etkisiyle burun kanamaları ve burun tıkanıklığı yaşayabilirsiniz. Eğer burun kanaması yaşarsanız burnunuzun iki yanından (kemik dokularının bittiği yerden) bastırmanız kanın durdurulmasında faydalı olacaktır. Başınızı biraz geriye yatırmanızın da faydası olacaktır.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 110 gr. - Yaklaşık boyu : 10.1 cm. (Baştan Popoya)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın