Bebekli Hayat Bana Göre Değilmiş

Felix_Felicis

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
17 Ağustos 2011
3.380
6.017
Sevgili Koalina, sizin bu durumunuzun kalıcı olduğunu düşünmüyorum. Ama tedavi görmeniz gerektiğine inanıyorum. Tedaviye geç kaldıkça bu sorununuzu kalıcı hale getireceksiniz ne yazık ki.

Şuan nasıl bir doktordan tedavi alıyorsunuz bilmiyorum ama mümkünse profesör bir psikiyatriste gidin. Egitim arastırma hastanelerindeki özel muayene de olabilir.

Devlet hastanesindeki 20 dakikalık randevu sizin sorununuzu çözmeyecektir.

Ve psikolog değil mutlaka psikiyatriste gidin. O sizi gerekirse psikoloğa yönlendirir.

Ama bunun da bir grip gibi bir hastalık olduğunu kabul edip tedavi için doktorunuzun verdiği reçeteye uygun yaşamalısınız.

Evindeki hayvanlara, okulundaki öğrencilere bu kadar iyi bakıp hassas davranan bir kadının bebeğini sevmemesi pek akla yatmıyor. Sizin, bebeğinizin ve evliliğimizin sağlığı için alanında iyi ve kendini ispatlamış bir hakimden destek alın lütfen.

Ben gerçekten eminim toparlayıp mutlu günlere uyanacağınıza :)
 

Dilber Hala

Uyh uyh tansiyonum indi şekerim çıktı guzumm
Pro Üye
29 Kasım 2016
1.380
3.965
Hayatınız ufacık bebekle geçmeyecek ki bu kadar büyütüp yıllarca bebek sorumluluğu alacakmis gibi hissetmenize gerek yok. Ben de evlendigim ay hamile kaldım hem de beklenmedik şekilde bebegi istemedigim gibi bir şık düşünmedim bile sonuçta canından bi parça ilk zamanlar tek başıma çok zorluklar çektim eşim 12 den önce gelmezdi ufacık bebeği hep kendim yikadim baktim herşey çok zordu ama o gülüşü varlığı bile insana yetiyor simdi büyüdü okula başladı aşırı bağımlılık yok, gece uykusuzlugu diye birşey yok ve ben tam ilk oğlum uyumaya başladığı zaman sürpriz bi şekilde ikinciye hamile kaldığımi ogrendim hic ara vermeden devam ettim. Tek çocuk olsa uzun zamandır rahattim yani en fazla ilk iki yıl bile değil bu bebeklerin zor zamanları. Bebek var diye eve tıkanıp kalmadik hic daha 20 günlükken dışarı çıkmaya başladık. Birde insanlar nelerle mücadele ediyor kimler kimler çocuk sahibi oluyor çocuk bakıyor büyütüyor bence siz bu olayı gözünüzde büyüttüğünüz icin bu duruma gelmiş olabilir. Bende gençlik zamanlarımı ozlemiyor değilim bazen bir bebek sorumluluğu yoktu kafama gore takilirdim ama bunlar aklıma gelince diyorum herşeyin zamanı var o zamanlar geçti. İlerde yaşlanınca da çocuklarımız hep yanımızda olsun isteyecegiz yada genç ve güzel olmak isteyeceğiz ama bunun için üzülüp hayati hep üzüntüyle yasamak daha kotu değil midir? Birde bebeğinizi dusunun hangi bebek boyle bir annesi olsun ister değil mi? Şuan en çok size ihtiyacı var. Hayat insana hep sorumluluk veriyor her zaman farklı birşey çıkıyor. Her zaman güçlü olmaya çalışın psikolojik desteği sakin ihmal etmeyin. Nolur kotu dusunmeyin olumsuz düşünce her zaman olumsuz sonuçlar getirir.
 

choccywhoccydoodah

Guru
Pro Üye
Anneler Kulübü
19 Kasım 2013
14.717
20.863
Ben 15 yaşındayken kardeşim doğdu. Annem çalışıyordu ve yaz tatilleri bebek bakıcılığı yaptım. Oldukça zordu, bebek bakmak değil zor olan herkes çıkıp gezerken benim o yaşta eve tıkılmamdı. Evde de istediğim gibi davranamayıp bebek ağladı, bebek acıktı durumlarıyla uğraşmak. Kaldı kibabam da yardımcıydı yani yükü paylaşıyorduk. Hiç de çocukisteyen biri olmadım bu sebeple çünkğ biliyordum ki çocuk demek pranga demek.
Buna şaşırmadım inanın.
Böyle bir cevap bekliyordum zaten,bir sebebi olmalıydı bunun zira sizinki sevmemek değil bence.
Peki şimdi kardeşinizi seviyor musunuz?
Ona bakınca ne hissediyorsunuz? o kac yaşına gelince onunla güzel vakit geçirmeye başladınız? Yoksa hep mutsuz muydunuz?
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 1167 gün geçti.

NorthCarolina

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
4 Kasım 2017
2.215
4.338
Durum "sen mukemmel bi anne olucaksin, bak kuslarina, ogrencilerine cok ilgilisin, evladini cok seviceksin, hepsi cok normal hepimiz yasadik gecicek vs vs" ile gecistirilemeyecek kadar acil ve ciddi.
Kendine zarar verip, hatta olmeyi isteyip, bi sey olsa bebege suan icinde bulundugum duruma uzuldgum kadar uzulmem minvalinde konusuyor konu sahibi.
Durumunun farkinda ve care ariyor.
Umarim alaninda cok iyi bir uzman bulursun Koalina.
Daha once de dedigim gibi aileye yeni katilan bebegin bakimi, uykusuz geceler, kolik vs hepimizi altust etti ama; altust eden sebepler azaldikca sevmeye alismaya baslaniyor.
Seninki daha derin bi cokus sanirim ve direkt bebekle ilgili. Bebege bagli sorunlara degil.
 
Son düzenleme:

TurkuaZveMoR

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
19 Haziran 2013
4.749
8.661
Evet sevmedim, sevilecek bir yanı da yok bence. Yani annelik benim için sevgiden ziyade iç sıkıntısı durumu. Yani madem bebeği sevmiyorum, istemiyorum da emzirmeyeyim öyle değil mi? Bunu çok düşündüm hatta eşime ve çevreme bile keşke emmese, bıraksa dedim ama bırakır gibi olduğu ve sütümün azaldığı bir kaç gün hemen süt artırıcı bir şeylere başladım ve telaşa kapıldım. Yani ne olurdu ki emmese aslında benim için daha kolay, eşimle nöbetleşe kalkardık bir o mama verirdi bir ben.
Veya sevmediğim için pek de ilgilenmemem, yedirip içirip altını temizleyip uyutmam gerekirdi ama olmadı tabi ki. 40ı çıkınca kitap okumaya başladım ben ona, boynunu tutabilsin diye çeşitli hareketler vs.
İşte sevmiyorken dahi uğraştığım bebeğin geleceği beni korkutuyor. Mesaisi yok, yoruldumu yok. Bir gün hasta oluverdim, çorba yapan biri yok ve dinleneyim durumu yok, çok zoruma gitmişti o gün dinlenmeye bile hakkım yok mu diye. İşte annelik böyle ağır bir yük, ben şimdiden bu yükün altında ezilmişken büyüdüğünü düşünemiyorum bile. Sürekli iç sıkıntısı ve bir şey yaparken kendini koyverememe hali..
Ayrıca eski hayatımı tamamlamamış gibi hissediyorum, çocuk faslına geçmeden yapacaklarım vardı gibi en azından onlar olsaydı şimdi bu derece dipte olmayabilirdim.
Siz sadece duygularını diğerlerine göre daha yoğun yaşayan birisiniz bence.
Sadece bebeği kabullenmemek, sevememek olsaydı sütünü de düşünmezdiniz. Ya da direkt başkasına bırakırdınız, anneniz ya da eşiniz ya da bakıcı...
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 06-02-2022

Hamileliğimin 25. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 108 gün kaldı.

Bebeğinizin el ve ayak tırnakları yavaş yavaş uzuyor. Bebeğinizin başı ile poposu arasındaki mesafe 20 cm'den daha uzun. Bu noktada doğan bebeklerin yarıdan fazlasının yaşama şansı var.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 790 gr. - Yaklaşık boyu : 34.6 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

KaraTurna

bir varmış bir yokmuş!!!
Pro Üye
31 Ocak 2013
8.615
29.748
Denedim bunu açıkçası, yani başına bir şey gelse mi daha çok yıkılırım yoksa şu halim mi daha beter diye. Şu halimin daha kötü olduğuna karar verdim.
Koalina sessizce takip edenlerdenim. Hastasın diye kalbini birde ben kırmayayım diye zaten kıranlar var bi sürü ama sana iyi niyetlilerde kötü niyetlilerde hiç biri fayda etmiyor.

Söyleyeceğim şeyi ömrüm boyunca kimseye söyleyeceğimi zannetmezdim ama lütfen bebeği evlatlık ver.
Senin için, eşin için, bebek için ve bebek hasretiyle yanan bir aile için. Organ nakli gibi bişey. Ne bileyim belki saçma bi benzetme oldu ama şu mesajın dehşet edici bir şey.
İnan sakince düşünüyorum kınamıyorum rencide etmiyorum veya başka başka duygular içerisinde değilim.
Seni hiç tanımayan görmeyen bir kere dahi mesajlaşmayan ben bile ürktüm. Belki de üstesinden gelebileceğin bir duygu değil bu. Toplu intihara sürükleme herkesi. Olmuyorsa olmuyordur.
 

Annwyl

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
15 Ekim 2017
1.490
3.595
Bütün sayfaları okuyamasam da birkaç gündür konuya arada bakınıyorum. Kötü yorumlara aldırmayın, canınızı sıkmayın lütfen.

Depresyondasınız sadece. Hiçbir yorumunuz ürkütücü gelmedi bana okuduğum kadarıyla. Çoğu anne yaşıyordur bunları ama kimse sizin gibi açık açık yazmıyor. Bebeğe kötü bir davranışınız var mı sanki? Olay kafanızın içinde sadece depresyon yani. Sanki kadın bebeğini top olarak kullanıp futbol oynuyor gibi yorumlar gelmiş. O kısmı kaçırmışımdır belki bilmiyorum tabi :KK53:

Çocukları sevmeyen bir bacınız olarak bu konudan sonra tüplerimi daha evlenmeden bağlatmaya kadar verdim.
 

Mayflower75

Never give up.!!
Pro Üye
1 Şubat 2016
9.239
34.237
Iki bebeginide hicbir yardım almadan çok zor doğumlar ve çok zor bebeklikleri olmasına rağmen onları kaybetmeyi bir an bile aklından geçirmeden büyüttüm ve su anda iki genç annesi olarak yazıyorum.
Kim dedi ki size anne olmak kolaydır diye?Az çok biliyordunuz bunların yaşanacağını öyle degilmi ?
Bazı üyeler "hepimiz yaşıyoruz bu günleri basit bir depresyon bu zaten bebeğe kötü de davranmıyorsun"demişler
Maalesef ben aynı fikirde değilim.Sizin ki bir depresyon değil sadece ve bebeğiniz sizin bu hislerinizi gayet güzel hissediyor.
Benim bir köpegim var o bile başını oksamadigim günler küser bana.Sinirli olduğunda uzak durur.Uzgun oldugumda ayaklarımın dibine yatar.
Oda büyük bir sorumluluk üstelik asla büyümeyecek hep böyle ilgi bekleyecek.Ben ondan bile kurtulmayı düşünmedim.
Kusura bakmayın ama sizin ki düpedüz bencillik.
Eski özgür hayatımı özledim diyorsunuz ikide bir.Tamam hepimiz arada özleriz ama şu ana yoğunlaşır sorumluluklarımızı fark eder olgun bir kadına yakıştığı gibi şartlar neyi gerektiriyorsa onu yaşarız.Ne zamanı geri alıp değiştirmek mümkün ne de şu andan kaçmak çünkü.
Herneyse bebeginide gerçekten acıdım.Insallah toparlarsiniz.Yada bebeğinize sevgi dolu başka bir aile bulursunuz.
 

Paradoks

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
23 Ocak 2010
2.284
762
Koalina nerede oturuyorsun.
Bilemiyorum eğer güvenirsen kk dan gönüllü kadınlar bulalım.istersen sosyal medya hesaplarından inceleyelim birbirimizi.daha başka referanslar da verelim.
Haftanın bir kaç günü gelip sana yardımcı olalım.
Yaz yaz nereye kadar.bazen de reel çözüm yolları gerekiyor.
Bir gözlemlersin kendini.geçici olabileceğini görürsün hislerinin belki böyle bir destek grubunu arkanda bulursan.
Yurt dışında sürekli yapıyor arkadaşlarım bu destek uygulamalarını.
Ben varım eğer sen böyle bir destek istersen.annen yanında yokmuş ona çok üzülüyorum.bu psikolojik durumda yalnız kalmaman gerekiyor bence.cevap bekliyorum.istanbul Avrupa yakasındayım ben. .
 
Son düzenleme:

Mune

Nirvana
Yönetici
Super Moderator
Doğa Severler Kulübü
12 Temmuz 2006
46.928
160.483
49
Hanımlar,
lütfen yazdıklarımıza özen gösterelim, kızıyorsunuz, belki mantıklı bulmuyorsunuz, kötü bir anne diye düşünüyorsunuz ama karşınızdaki kadın şu anda sağlıklı düşünemiyor, Koalina'nın duygularını mantıklı bulmadığınız için kızgınlıkla yorumlarken ağzınızdan çıkacak en ufak bir ters söz sonradan hepimizi vicdanen rahatsız edecek sonuçlar doğurabilir.

Koalina'nın yaşadığı hepimizin yaşadığı geçici lohusa depresyonu değil, ki bebeğin doğmasıyla aklının derinliklerinde yatan sıkıntılar ortaya çıkmış durumda, bebeğiyle 15 yaşındayken dünyaya gelen ve sorumluluğunu aldığı kardeşi arasında bağ kurmuş, problemi bizim buradan çözebileceğimiz, azarlayarak, öfkelenerek, nasıl annesin diyerek silkeleyip kendine getirebileceğimiz bir durum değil.

Kaldı ki kız kendi canına zarar vermeyi düşünürken gerçekten hepimizin daha yumuşak bir dil kullanması önemli bence.

Koalina Koalina ,
ablacım istersen konunu yeniden kapatalım, gündelik gelip geçici bir konu olsa bu kadar üstünde durmam, her birinizi de eser gürlerdim ama konu psikolojileriniz, hayatınız olunca vicdani boyutunu kaldıramam cidden:KK43:
Lütfen sen de bir an evvel gerekirse yatarak tedavi gör ama mutlaka bir tedavi gör, bebeğine bir zarar vermeyecek kadar düşünüyorsun lakin senin kendine yapabileceklerinden endişe duyuyorum.
Topiğin açık kalması seni daha da kötü yapıyormuş gibi:KK43:
 

pisi pisi kopatim

Guru
Pro Üye
4 Aralık 2015
9.460
22.210
Koalina sessizce takip edenlerdenim. Hastasın diye kalbini birde ben kırmayayım diye zaten kıranlar var bi sürü ama sana iyi niyetlilerde kötü niyetlilerde hiç biri fayda etmiyor.

Söyleyeceğim şeyi ömrüm boyunca kimseye söyleyeceğimi zannetmezdim ama lütfen bebeği evlatlık ver.
Senin için, eşin için, bebek için ve bebek hasretiyle yanan bir aile için. Organ nakli gibi bişey. Ne bileyim belki saçma bi benzetme oldu ama şu mesajın dehşet edici bir şey.
İnan sakince düşünüyorum kınamıyorum rencide etmiyorum veya başka başka duygular içerisinde değilim.
Seni hiç tanımayan görmeyen bir kere dahi mesajlaşmayan ben bile ürktüm. Belki de üstesinden gelebileceğin bir duygu değil bu. Toplu intihara sürükleme herkesi. Olmuyorsa olmuyordur.
Aynen ben de bir cok kez yazip yazip sildim, ama koalina bebegini papagani kadar sevmiyor malesef.
Her cocuk kendisini cani kadar sevecek bi anneyi hakeder, kaldi ki omrunun bi kac senesini feda etmek.
Eminim cocuga iyi bakiyordur, zarar vermiyordur ama anne sevgisi de sart.
Keske evlatlik verebilse ama toplumumuz bu uygulamya acik degil henuz.
 


Casper25

Sanma şahım herkesi sen sadıkane yâr olur‼
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
3 Ocak 2018
4.912
14.075
Aynen ben de bir cok kez yazip yazip sildim, ama koalina bebegini papagani kadar sevmiyor malesef.
Her cocuk kendisini cani kadar sevecek bi anneyi hakeder, kaldi ki omrunun bi kac senesini feda etmek.
Eminim cocuga iyi bakiyordur, zarar vermiyordur ama anne sevgisi de sart.
Keske evlatlik verebilse ama toplumumuz bu uygulamya acik degil henuz.

Ben de ayni sekilde sizin gibi yazip yazip silenlerdenim. Yeni anne olmus birini kirmamak adina su konu acildigindan beri sustum ben de. Ancak bebege bisey olsa uzulmem cumlesini okuyunca kan beynime sicradi. Ayni anda dogum yaptik onunla. Benim de kizim 2.5 aylik. Iyi anne degilim ben de ozluyorum biseyleri. Kocami ozluyorm en basiti. Zaten bi gece evdeyse bi gece nobette olan hatta cogu zaman sehir disi goreve 3 4 gun surelerle giden bir esim var. Her gun bebegimle delirircesine ugrasirken eve sag saglim gelecek mi diye bir de koca yolu bekliyorum ben. En azindan onun kocasi her gun yaninda ve tam destek. Ustelik aileme de tam 1000 km uzaktayim. Onun ailesi de yaninda. Bazen yemek yemeyi unutuyorum. Isik hiziyla dus aliyorum. Sac taramayi unuttum. Burda kimsem yok. Hic kimsem.
Ama ben bunlara uzulup evladima sımsıkı sarilmayi ne zaman ogrendim biliyor musun ? 35 gun once dogum yapan ve bebegi 35 gundur yogun bakimda yatan can dostumun halini gorunce. Eminimki uykusuz kalmayi cok isterdi o 35 gunde. Ve 4 ay daha ayri kalacaklar tabi o da en iyi ihtimal bebek hayata tutunursa. Bebegi makineye bagli yasiyor su an tek basina nefes alamiyor. Annesini koklamadi annesi onu koklamadi. Dogar dogmaz bir kere kucagina alamadi. Apar topar aldilar yanindan bebegini. Burnu kapali dediler. O minicik beden 2 kere ameliyat oldu.. bu sefer de cigerleri gelismedi dediler. Koskoca 35 gun evlat aglamasina, onunla ilgilenmeye hasret bir anne ve evladini papagani kadar sevmeyen bir anne. Uzgunum cok cok uzgunum...
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 28 gün geçti.

CuteMom

Dünya vazgeçenleri değil,azmedenleri hatırlar
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
11 Nisan 2013
30.110
24.863
Koalina Koalina kuzenımle gorustum canım . Bıraz anlattım soyledıklerını , bu yasadıgı lohusa sendromu agır olarak gecırıyor dıyor.
Yanı okuduğu kadarıyla oyle duşundu , bırde sen bu geçmeyecek dıyorsun ya onun ıcınde dedı kı nereden bılıyor gecmeyecegını daha once yasamadıgı deneyım etmedıgı bısey ıcın oyle mı degıl mı karar veremez.
Ancak oda senın duzenlı olarak hem psıkıyatrı hemde yetıskın terapıstınden destek alman gerektıgını soyluyor. Haftada 2 gun vs gıbı olur dıye soyluyor, onun tanıdığı bırı yokmuş bu konuda uzmanlaşan .Dun aksam yazan arkadasın seceneklerı buna uygun mu o sekılde yazmıştı , kıme baslarsan basla ama devamını getırmesı lazım kımse 1-2-3 seansta mucızelere yaratmaz , hoşuna gıtmesede devam etmıs olması gerekiyor dıye soyledı .

Buarada bazı yorumları görünce sasırıyorum , ben bebegını sevmedıgını düşünmüyorum . Hele papağanla kıyaslanmaması da gerekiyor bence kırıcı oluyor.

Ama sunuda kabul etmek gerekır kı bazen bazı seyler zaman gectıkce buyur , daha olgunlaşır ve tanımı konulabılır. Tabı kı suanda ona duyduğu merhamet , bebegın acızlıgı onu yoruyor ve uzuyor , bunu sorumluluk olarak adlandırıyor daha sonrasında tamamen yasadıgı seyın sevgı olduğunu öğrenecek.

Mesela babalık , babalık annelık gıbı başlamıyor tam 3 sene boyunca çocukla vakıt gecırdıgınde beyınde salgılanan bır hormonla cocugun babası olduğunu tam olarak kavrıyorlarmış bunlarla alakalı bılımsel açıklamalar okumuştum .

Şuanda hem sağlıklı dusunemedıgını unutmayın bence , bırde kendımızlede kıyaslamayalım olumsuz olarak . Ona yakın orneklerı elbette verelim , mesela benım 2. cocugumda bır cok kez dışarı çıkma deneyımım oldu avm fılan gıtmeye calıstım ıkı çocukla her defasında bambaşka sekılde rezıl olup donduk , sımdı guluyorum ama o zaman bayada ağladım yanı . Bırde avm gezmeye gıdıp , emzırme odalarından cıkamayıslarımız var kı evlere şenlik.

Ben sevmedıgını düşünmüyorum , sadece tanımı yapamıyor ve olumsuz dusuncelere cok odaklanmış dıye düşünüyorum .
 
Son düzenleme:

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 1403 gün geçti.

Koalina

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
ÜZGÜN
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
26 Eylül 2010
16.706
29.631
Casper25 Casper25 pisi pisi kopatim pisi pisi kopatim ve KaraTurna KaraTurna
Ben üzgün değil miyim sizce? Yahut elimde olsa deliler gibi sevmek, sevmez miyim? İşkence mi ediyorum, bakmıyor muyum, sürekli yüzüne seni sevmiyorum falan mı diyorum? Bebeğe yazık ama bana değil mi? Elimde olmayan duygularla boğuşuyorum. Siz de "böyle bir anne" diyorsunuz. Zaten bir şeylerin yanlışlığını farkettiğim için bu haldeyim.