İlk evliliğimde 4 yıl üniv çıkmıştık. Herşey güllük gülistanlıktı. Sonra mezun olunca evlendik. Ben KPSS sonucumu bekliyordum, o da sevmediği bir işte çalışıyordu. Zaten ilk ay düğün, el öpmeler falanla geçti. 2. Ay sıkıntılar başladı. İşten suratla gelmeler, yorgunum deyip erkenden yatmalar. Sabah da erkenden işe gitmesi.
Bilmediğim bir şehirde yapayalnız ve mutsuzdum. Derken birgün işten istifa edip geldi. Kavga, hakaretler artmaya başladı. Ne hakaretler duydum ben de.
2. Ayın sonunda atandım uzak bir ilçeye. Benimle gelmedi falan filan....sonuç olarak 2. Ayın sonunda ipler koptu ve dava açıp boşandım.
Ne kadar tanıdığımızı sansak da erkekler gerçek yüzlerini evlenince ortaya koyuyor. Hele ki evliliğin ilk yılı en riskli dönem. Maddi sorunlar da varsa ilişkiyi yönetmek çok zor.
Ben pişman mıyım ilk evliliğimin bittiğine kesinlikle hayır. sonrasında 2 evlilik daha yaptım, biri aldatma sonucu bitti diğeri şiddet nedeniyle dava sürecinde.
3 evliliğimde de farklı nedenlerle kendime yapılan saygısızlığı hazmedemediğim için bitirdim. Kimsenin kimseye hayatı dar etmeye, saygısızlık yapmaya hakkı yok.
Eğer yürütebileceğize birşeylerin değişeceğine inanıyorsanız sabredin derim. Allah kolaylıklar versin. Kimse evlenirken boşanmak için evlenmiyor ama olmuuorsa da zorlamak gereksiz bana kalırsa.