Bunca yaşanandan sonra öğrendiğim birşey var o da sabır...

krizantem42

Guru
Kayıtlı Üye
15 Ocak 2010
158
47
merhaba arkadaşlar... bu benim ilk mesajım... sizlerin samimiyetine inanarak kimseyle paylaşmadığım sorunlarımı burda anlatmaya karar verdim...

yaklaşık 1,5 yıllık evliyim... hemen hemen her evlilikte olduğu gibi bizde de güzel başlamıştı... derlerdi insanlar evlenince değişir şaşırır kalırsın diye inanmazdım "neden değişsin ki çok doğal samimi davranıyo" derdim... bilmiyorum belki ben de değiştim... ilk tanıştığımız gibi davranmıyorum belki... evet en önemli sıkıntım eşimdeki değişiklikler... hem de bu kadar kısa zamanda... cicim ayı gibi bir sürecimiz olmadı bizim... ilk aylar sürekli kavga ve tartışmayla geçti... bu sürede bana karşı ne kadar kaba kırıcı olabileceğine şahit oldum... ve hiçbirşey eskisi (yani ilk tanışmadaki gibi) olmuyor bir türlü...cinsel hayatımız bana göre çok renksiz ve monoton...yeni doğum yaptığım için bayadır yok zaten... zaten eşimin de cinsel ilişki harici bana yaklaştığı olmamıştır hiç... "aşkım, canım" gibi sözleri en son balayında duymuştum sanırım... bunun üzerine bir de 1,5 ay önce bir bebeğimiz oldu ve çalışmaya ara vermek durumunda kaldım... bu benim psikolojimi daha da altüst etti... şu an bir çıkmazdayım anlayacağınız... çocuğum için bazı şeylere katlanmak istiyorum ama bir yandan da çok mutsuzum... bana karşı inanılmaz ilgisiz ama çocuğuna ve evine karşı sorumlu Allahtan... ayrıca benim yanımda başka bayanlara çok rahat bakabilecek kadar da cesur...

sormak istediğim şu... çocuk için mutsuzluklara katlanmak ne kadar doğru? yani oğlum hissetmiyor mudur annesinin mutsuzluğunu? fisfisfis
 
Son düzenleyen: Moderatör:

Gxuxlsxuxm Sultan

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
22 Ağustos 2007
6.201
42
Hosgeldin canim aramiza.
Bebegin hayirli ugurlu olsun, güle güle büyüt insallah.

Canim yasadigin SIKINTILAR aslina bakarsan cok normal.

Dogum yaptin, calisiyorken birden evde cocukla olmak hayatinda bir sürü degisiklikler var.

Tabikide bir süre adapte olamama gibi sorunlarin olacak, bu cok dogal, ve bircok kadinin yasadigi seyler.

Esinin iglisizligine gelince, belki bu birazda senden kaynaklaniyor, yani suan mutsuz huzursuz oldugun icin bunu esine yansitiyor olabilirsin, buda onun sana karsi soguk davranmasina sebeb oluyor.benneyaptımki

Ayrica daha cok yeni evilsiniz, hemen pes etmeyin, evlilik emek ister arkadasim, öyle kendi haline birakmakla olmuyor.
Biraz sen biraz esin, öyle öyle birbirinize yaklasin, eski sevginizi mutlulugnuzu yaklamaya calissin.
 

inci_tanesi

Allah'a emanetsin kuzum
Kayıtlı Üye
9 Ekim 2009
18.273
91
öncelikle bebeğin hayırlı olsun canım
güzel günlerde büyütün inşaallah
sorununa gelince
ayrılmak için çok erken olduğunu düşünmüyor musun
anlattıkların her evlilikte olan şeyler canım
hele hele ilk yıllarda bu tür şeylerin olması çok normal
2-3 yıl alışma evresi
ben de 1,5 yıllık evliyim
4 yıllık bir birlikteliğin ardından evlendik eşimle
ve inan 4 yılda etmediğimiz kavgayı 1 yılda ettik
artık yavaş yavaş oturmaya başladı
evliliğin flört dönemi gibi olmasını bekleme zaten canım
her iki taraf da büyük sorumluluk alıyor
flört döneminde çoğu şey toz pembedir ama evlenince öyle olmuyor
sizin bir de çocuğunuz var
sen öyle huzursuz oldukça tabi ki çocuğun da etkilenecektir
eşini karşına alıp konuş
o senin sevdiğin adam birbirinize kavuşmak için gün saydınız
bazı şeyler bu kadar çabuk bitmemeli
evlilik emek, fedakarlık istiyor
sen elinden geleni yapacaksın tabi eşin de yapacak
inşaallah ikiniz ve bebeğiniz için herşey çok güzel olur
 

DUYGUCIKMAZI

maskeli balo ve shte yüzü
Kayıtlı Üye
5 Ağustos 2008
9.240
20
bebeginin yaşı uzun hayırlı ömürleri olsun....

yeni annesin işten çıkmışın hepsi üst üste gelmiş hem kendin bunları sorun etmiş hemde eşin sorun etmiş olabilir....
konuşmalısın tabiki eşinle..aranızdaki problemleri konuşarak aşmalısınız bence daha taze birde bebişiniz var.....
yuvanıza renk gelmiş aslında...belki de bebeginle ilgilenicem derken eşinide ihmal etmiş olabilirsin.....
yada konuşmaya yanaşmıyorsa eşiniz...bir evlilik danışmanına gidebilirsin.........
 

utmeras

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
5 Mart 2009
121
0
bebekler her şeyi hissediyor buna eminim onların yanında kavga etmemek sert konuşmamak ağlamamak gerektiğini düşünüyorum ayrıca bunlar senin sütünüde etkileyecek şeyler
ama boşanmayı düşünme bence lohusalığın geçtiğinde ve normal düzenine geri döndüğünde daha olgunlaşmış bulacaksın kendini eşinlede konuşarak anlaşabilirsin bence
benimde kocam gidicem derse ona gitme demem açıkçası benle olmak istemeyni zorla tutamam senin eşinde ince düşünmüyordur direk onu istemediğini düşünüyordur ama güleryüz çoğu şeyi halleder emin ol eşine güler yüzlü davran mutlaka bişeyler değişecektr
ve bir evlilik çocuk için devam eder ama kavga gürültü yoksa tabi sizin için erken bi düşünce bu
bebeğinizin tadını beraber çıkarın
naçizane tavsiyelerim
 

resusitasyon

Guru
Pro Üye
29 Kasım 2009
7.051
43
bebeğin hayırlı olsun,Allah analı bablı büyütsün inşallah sağlıkla....bu yaaşdıkların bellir bir süreç olmalı.ben evli değilim,yaşamadım hiç ama pek çok arkadaşım aynı dertten yakınıyor biliyor musun,bana bu sıkıntılarla dertlerini anlatıyorlar.o yüzden bana pek yabancı gelemdi.ama sen tabiki şuan kendini zorda,darda hissedebilirsin...biraz kendine zaman ver,ona kzımaktan vazgeç mesela.herşeyin kötü yönüyle değerlendirmekten ziyade iyisi için neler yapabilirim/yapabiliriz diye düşünebilirsin..bunun için kendini ve düşüncelerini değiştirebilirsin,zordur bunu içinde yaşarken başarmak ama daha çok tazaymiş sizin fidanınız:)) herşey neden daha güzel olmasın kiii! ne güzel ki şunu diyebiliyorsun "evine ve çocuğuna karşı sorumlu" beterin beteri var gerçekten...bence biraz doğum sonrası piskolojin bozulmuş.ayrıca aramıza hoşgeldin,bence burda zamanla bu duygulardan arınacaksınn...sevgiyle kalınnopuyorumnanaktan
 

KiymiziAba

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
30 Temmuz 2009
5.817
9
güzel dilekleriniz ve yorumlarınız için teşekkür ediyorum...

evet evlilik gerçekten de emek,sabır,hoşgörü istiyo ama bende bunlar var mı bilmiyorum... belki de doğum sonrası durumdan ötürü şu an sınırdaymışım gibi hissediyorum... burda tüm detaylardan bahsetmek olanaksız tabi ki.. anlattığım sorunlarda mutlaka benim de payım var bunu biliyorum... ben de ona karşı ilgisizim... ama içimden gelmiyo açıkçası... bazen onu artık sevmediğimi bile hissediyorum... onun da benim lohusalık psikolojime karşı hiç bir şekilde anlayışı olmadı... ve çok yalnız bıraktı beni herşeyle tek başıma savaştım... onun da beni sevmediğine inanıyorum artık... geçenlerde ayrılalım dediğimde "ama efe var ortada" dedi... yani çocuk bizim evli kalma nedenimiz onu anlıyorum bu sözden... işte burda çocuk nasıl etkilenir onu bilemiyorum... yani boşanmış olmak mı onu daha çok üzer yoksa böyle bir ailede yetişmek mi?


tüm herşeyi denemenize rağmen (karşılıklı) hala bu sorunlar devam mı ediyor?

yoksa iki taraf da karşılıklı ilgisizlik,sevgisizlik göstererek an'ı mı yaşıyor?

1.5 yıl çok kısa bir süre. bu süre zarfında pes etmek ne kadar doğru? :bbo:

oturup düzgünce bu giidişat hakkında bir konuşma yaptıktan sonra ağızdan "boşanma" lafı çıkmalı.:1ninca:

yazdıklarınız kadarı ile iki tarafında birçaba harcadığını göremedim ben:1ninca:

 

ema1

Hayat, sen plan yaparken başına gelenlerdlr
Pro Üye
10 Ağustos 2009
25.548
17.624
siz bir kendinizi değiştirin sanırım eşinizde değişecektir sanki hep birbiriniz hep zıt gitmişsiniz gibime geldi sevgi dolu olun ağzınız, vücut diliniz zehir saçmasın

sanırım o halde bazı şeyelr değişir gibime geldi sanki
:kahve:
 

Gxuxlsxuxm Sultan

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
22 Ağustos 2007
6.201
42
tüm herşeyi denemenize rağmen (karşılıklı) hala bu sorunlar devam mı ediyor?

yoksa iki taraf da karşılıklı ilgisizlik,sevgisizlik göstererek an'ı mı yaşıyor?

1.5 yıl çok kısa bir süre. bu süre zarfında pes etmek ne kadar doğru? :bbo:

oturup düzgünce bu giidişat hakkında bir konuşma yaptıktan sonra ağızdan "boşanma" lafı çıkmalı.:1ninca:

yazdıklarınız kadarı ile iki tarafında birçaba harcadığını göremedim ben:1ninca:



Bencede...üzüm üzme baka baka kararir gibi olmus sanki evliligin..

O ilgisiz, ehhh benim icimden gelmiyor.....hadi bosverelim o zaman gibi.

Konu sahibi arkadasim, mutlaka burada anlatamadiklarin vardir, 1,5 yili iki satira sigdiramaz insan ama bana görede cok cabuk pess ettin....

Belkide lohusalik depresyonu falan gecirmisindir ve hala üzerinde atamadin bunu, bircok kadin bunu yasiyor, Anne oldum cok mutluyum hersey mükemmel gibi hissetmiyor, birde karsindaki insan ilgisiz ise bundan etkilenmis olabilirsin.....

Siz severek evlenmednizmi? Birbirinizi istemedinizmi? 1,5 yil bir evlilik icin cok kisa bir süre, güzellikle al esini karsina konus, neler hissetiklerini anlat, o eski sevginizi özledigni söyle, onun iligsine ihtiyacin oldugnu izah et.

Simdi dahada cok baglanmaniz gerek, cünkü bir evladiniz var.a.s
 

UyuyanGuzel

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
11 Nisan 2009
4.068
683
yeni dogum yapmis sayilirsin canim. esinin sana cok ozenli davranmasi gerekirken aksine ilgisiz. peki bu sorunlar bebek olmadan once de var miydi yoksa bebekten sonra mi ortaya cikti?
 

Sarissa

uyudun uyanmadın olacak..
Kayıtlı Üye
19 Mart 2009
9.766
37
madem evlendiğiniz zamandan itibaren sorunlarınız var
çocuk yapmak için acele etmeseydiniz keşke.
şimdi karar vermeniz de uygulamanız da daha kolay olurdu.
 

kar

içim buz tutmuş..
Kayıtlı Üye
27 Kasım 2007
5.280
10
yaşadıklarınız sızcede normal degılmıdır henuz logusalı donemdesınız duygularınız karısık..
zaten hamılelıkde ne varsa anlıyamıyom bugun arkadasımla alısverıse cıkdık hamıle tahammulum kalmadı sımdı eslerı daha ıyı anladım..
sızın evde oturmanız calısırken eve kapanmanız ve cocugunuzla alısmanız eskı hareketlıı gunlerınızın olmamasından dolayı gel gıtlerdesınız emın olun duzelır ve buda sızın elınızde..
 

Tiryandafila

Çok ŞÜKÜR.
Pro Üye
6 Aralık 2009
5.964
2.207
Bence ilgisizlik yeterince büyük bir sorun (çünkü ilk aylarda da böyle olduğunu söylüyorsunuz, zamanla azalmamış yani,zamanla azalmış olsaydı normal diyebilirdim) ,eşinizle bu konuyu ciddi şekilde konuşup rahatsızlığınızı belirtmelisiniz. Size değer veriyorsa dikkat etmeli.

Çocuk konusunda , bence hiç bir evlilik çocuk için yürümez. Sizin adınıza değil genel olarak bakıyorum olaya. Eğer bir evde bayan gerçekten mutsuz ise çocuğun bundan etkilenmemesi mümkün değil. O yüzden bir evliliğin çocuk için ,çocuk mutsuz olsun diye devam etmesinin ne anlamı var,çocuğu düşündüğümüze göre.

Allah yardımcınız olsun.
 

irem-ozge

:)
Kayıtlı Üye
4 Mart 2008
5.435
342
1.5 yıllık evli olduğunuza ve 1.5 ay önce bebeğiniz olduğuna göre evliliğinizin 7.5 ayından itibaren hamileydiniz. Cinsel hayatınızla ilgili sorun bundan kaynaklı olabilir. Hamilelikte zaten tam anlamıyla yaşanamıyor birçok şey. 1.5 aylık bebeğiniz var. Yani hala lohusasınız. Doğumdan sonra kadınlar ancak 2 yılda kendilerine geliyor bu anlamda.

Sizde ki ve eşinizde ki bu değişikliklerin tek sebebi bende hamilelik ve doğumla başlayan dönemden kaynaklanan sıkıntılar. Sen normalde olduğundan daha alıngan bir dönemdesin. Eşin saha stresli büyük ihtimal. Ama sabredin derim ben.

Şu dönemi bi atlatın ondan sonra değerlendirme yapın. Boşanmayı düşünmek için çok hafif sebepler bunlar. Ayrıca daha önce eşiniz istediğiniz gibi bir adamsa demekki şimdi onuda üzen bişiler var. Erkekler bazen itiklenmek ister. Siz ona adımlar atın. Belki işe yarar.

Ve evet bebeğiniz hissediyor sizi. Herşeyinizi biliyor anlıyor. Biraz rahat olmaya çalışın. İyi taraflarından bakın dünyaya. Bebeğiniz var ona bakıp huzur bulun. Neler neler var bu dünyada. Neler yaşanıyor çevrenizde düşünün. Siz çok şükür sağlıklı bir bebeğe sahip olmuşsunuz şükredin.

Hadi bu sabah bi başlangıç olsun. Bebeğinizi ve kendinizi üzmeyin.
 

serçecik

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
1 Ekim 2007
1.710
21
merhaba arkadaşlar... bu benim ilk mesajım... sizlerin samimiyetine inanarak kimseyle paylaşmadığım sorunlarımı burda anlatmaya karar verdim...

yaklaşık 1,5 yıllık evliyim... hemen hemen her evlilikte olduğu gibi bizde de güzel başlamıştı... derlerdi insanlar evlenince değişir şaşırır kalırsın diye inanmazdım "neden değişsin ki çok doğal samimi davranıyo" derdim... bilmiyorum belki ben de değiştim... ilk tanıştığımız gibi davranmıyorum belki... evet en önemli sıkıntım eşimdeki değişiklikler... hem de bu kadar kısa zamanda... cicim ayı gibi bir sürecimiz olmadı bizim... ilk aylar sürekli kavga ve tartışmayla geçti... bu sürede bana karşı ne kadar kaba kırıcı olabileceğine şahit oldum... ve hiçbirşey eskisi (yani ilk tanışmadaki gibi) olmuyor bir türlü...cinsel hayatımız bana göre çok renksiz ve monoton...yeni doğum yaptığım için bayadır yok zaten... zaten eşimin de cinsel ilişki harici bana yaklaştığı olmamıştır hiç... "aşkım, canım" gibi sözleri en son balayında duymuştum sanırım... bunun üzerine bir de 1,5 ay önce bir bebeğimiz oldu ve çalışmaya ara vermek durumunda kaldım... bu benim psikolojimi daha da altüst etti... şu an bir çıkmazdayım anlayacağınız... çocuğum için bazı şeylere katlanmak istiyorum ama bir yandan da çok mutsuzum... bana karşı inanılmaz ilgisiz ama çocuğuna ve evine karşı sorumlu Allahtan... ayrıca benim yanımda başka bayanlara çok rahat bakabilecek kadar da cesur...

sormak istediğim şu... çocuk için mutsuzluklara katlanmak ne kadar doğru? yani oğlum hissetmiyor mudur annesinin mutsuzluğunu? fisfisfis


canım benim aynı kendimi okudum sanki..benımde 11 aylık bir kızım var inan bana bızde severek evlendık ama gercekten hersey degısıyor..suan içinde bulundugun durumu bendeyasadım..çalısmaya ara verınce ınsan daha da bunalıyor..sanki duvarlar üstüme gelyıor gıbı oluyordu dogum yaptıktan sonrakı ılk bır kac ayda..ama sonra baktımkı kendıme ve cocuguma yansıyor baska kımsenın ruhu duymuyor..ve bır sürelıgıne kızıma ve kendıme aıt bır dünya oluşturdum..eşim bazen hıc oralı olmuyor evde ha varlıgı ha yoklugu..karsıma alıp konusuyor bız böyle degıldık dıyorum..bırkac gun canım cicim dıyor sonra yenıden aynı devam edıyor...ha bırde canım bıraz özel ama cinsellıge cok fazla ara vermemeye calısın ınan bana cok etkiliyor bu erkekleri.benden sana tüyo yani..
uamrım en kısa sürede kurtulursun bu durumdan..
 
X