evet çok yoruluyorum ama her gün şükrediyorum bir işim var diye.
çevremde onca işsiz varken, evin erkeği bile iş bulamazken ben sabah kalkınca gidecek bir işim olduğunu bilerek huzur doluyorum,
ve kendimle gurur duyuyorum.düğünümü,derneğimi,eşyamı,arabamı ve inşallah kısmetse evimi kendi kazandığım parayla yaptım,
yapacağım,başım dik.
sabah kalkıp işe gidiyorum,evime gelip temizliğimi de yapıyorum yemeğimi de.çocuğumu da büyütüyorum en alasından.
tamam yoruluyorum, ama tükenmiyorum.Allah sağlık versin, gençken çalışıp üretmeyeceğim de ne zaman olacak bu işler?
çalışan kadının çocuğu rezil falan olmuyor ayrıca,bu lafı söyleyenlere de he he deyip geçiyorum.ev hanımı pek çok kişinin çocuğundan
daha düzenli bir hayatı var kızımın,sıkıntılar da oluyor tabi ama onlar ayrı mesele.
şimdi de kahvemi içtim,akşam yemeğimi hazırlamaya gidiyorum,oh missss![]()
ayy ne güzel yazmışsınız daha 20 yaşındayım üni okuyorum evliyim ve kendim ilerdi de mesleğimi yaptığımda günlük nasıl yaparım diyordum ama siz içime sanki nur doğdu bu yaıyla çok hoşuma gitti...