Çıkmazdayım evliliğim bitmeli mi ya da bitirmemek için verdiğim çabaya son mu vermeliyim?

zeynep1703

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
Kayıtlı Üye
7 Ocak 2014
6
1
31
Öncelikle herkese hayırlı sabahlar.sıkıntılarımı paylaşmak karşılıklı fikir alışverişinde bulunmak için yeni üye oldum.hep benzer konuları okurdum fakat uzaktan.28 yaşındayım 4 yıllık evliyim eşimle severek evlendik aynı okulda görev yapıyorduk o şekilde tanıştık kısa bir süre sonra evlendik.herkes tarafından ağırbaşlı,efendi,düzgün bir kişilik olarak tanınıyor.zaten görüştüğümüz süre boyunca gayet saygılı bir birlikteliğimiz oldu.evlendikten 1 sene sonra ikizlerime hamile kaldığı öğrendim.eşim çok sevindi zaten çocuk istiyordu bir de ikiz olunca daha da mutlu oldu.çocuklarım şu an 2 yaşında.herşey çocuklardan sonra başladı.doğumdan sonra evde kabile halinde yaşıyorduk ilk 1 ay.annem kayınvalidem kayınpederim,sağolsunlar hergün gelen ablalarım.sürekli emziriyordum çocuklarımı sırayla.artık belim ağrıyordu doğrulamıyordum ama her emzirmeden sonra eşim ve kayınvalidem bu çocuklar doymadı diyerek baskı kurup hemen mama yapıyorlardı çocuklara.halbuki hamilelik dönemimde çok araştırmıştım sütüm 2 bebeğe de yeterdi.neyse hep emzirdim hep aç denildi aetık ağlıyordum madem öyle ben neden emziriyorum.çok zor bir lohusalık geçirdim.doğumdan 20 gün sonra bütün vücudumda döküntüler meydana geldi tansiyon problemim çıktı,el ve ayaklarım şişmeye devam etti vs 35.günde kayınvalidemler gitti.annemlerle aynı şehirde yaşıyorum onlar hergün gelip gittiler yanımıza.ama eşim de ben de yorulmaya başlamıştık.5 dakika bebeklerimizle yalnız kalamıyorduk bir tanesi gazlıydı o ağlayınca diğer bebeğimiz de uyanıyordu ikisiyle birimiz başedemiyorduk.çocuklar 2 aylıkken çok sıkıldığımız için eşimin memleketine gitmeye karar verdik ailesi de gelin sizlere değişiklik olur hem dinlenmiş olursunuz dediler(çocuklarımız tam pandemide doğdukları için bir yere de gidemiyorduk yabancı kimse de gelemiyordu) neyse gittik ben dinlenicem umuduyla gittim hep,sağolsunlar elbette yardımcı oldular ye ek temizlik işine beni karıştırmadı kayınvalidem,ama eşimle ikisi ara ara şaka yoluyla laf ediyorlardı ben çok rahatmışım yediğiö önümde yemediğim arkamda vs.eşimle önceden konuşmuştuk akşamları yürüyüşe çıkacaktık birlikte vakit geçirecektik.. 1.5 ay kaldık,eşim toplasanız 3 akşam yanımızda oturmadı.her akşam arkadaşlarıyla görüşmeye gitti.ben erken uyanıyordum annesi eşimin yerine yanıma gelip cocuklarala ilgileniyordu benimle birlikte,eşim uyuyordu.kahvaltıdan sonra yneıdaya çekilip uyuyordu akşam yemek yiyip çıkıyordu ben o kadar yalnız hissediyordum ki kendimi..ve ben bu yüzden evime dönmek istedim az kaldı dedi dönmedik.eşime sorsanız dünyanın en anlayışsız insanı benim.her kavgamızda boşanmak istiyorum ben bu hayatı çekmem,mecbur değilim deyip duruyor.ben de haklı da olsam gönlünü alıyorum ki annemler üzülmesin diye.zaten aetık tartışmalardan sonra 10 Gine kadar küslük devam ediyor,2 bebekle herşeye ben koşturuyorum o uyuyor,ev işine karışmayıp ev pis diye söyleniyor.ki ben şimdiye kadar oturup keyif çayı içmiş değilim boş kalamıyorum işten güçten.ama ben yardım istediğimde her işi zaten kendinin yaptığını,benim nankör olduğumu,bundan sonra zaten yardım etmeyeceğini söylüyor.hiçbir zaman kahvaltısız bırakmadım,çocuklarım için bile olsa vaktinde kahvaltı hazır olur.ama 3 hata öncesine kadar kahvaltıları kendisinin hazırladığı I söylüyor.ben şok oluyorum çünkğ hiçbir zaman hazır kahvaltıya oturmadım ben.ben haksızlığa gelemiyorum,yapmadığı şeyler yaptım diye gösterince sinir oluyorum ben sinir oldukça o alaycı ifadesini suratına yerleştirip beni daha fazla tahrik ediyor.şimdi diyeceksiniz ki madem öyle boşan,çocuklarımdan korkuyorum.bir ara lafı geçti ben çocukları sana bırakır mıykm diyor.nasıl alacağı hakkında fikrim yok ama araştırıyorum artık yavaş yavaş.dün de memlekete gidelim teklifinde bulunucam,gelmezsen çocukları alıp gidicem dedi tabi cevabını aldı ama bunu düşünmesi bile beni şaşırttı.10 saatlik yola çocuklarla gidecek bensiz?benimmemleketşne gitmeme sebebim de çocuklarının yolda durmaması ve aslında kendisinin de bildiği sebep-orda rahat olmamam.yalnız kalmam,beni yükmüşüm gibi gider gitmez ailesin tepesine atıp keyfine bakması.ama dediğim gibi bu durumu da kabul etmiyor.kavgalardan sonra alıp karşıma konuşmak istiyorum ama bakıyorum ben düzelelim çaba gösterelim dedikçe benim umudum yok,hep konuşuyoruz birşey değişmiyor,sen düzelmiyorsun falan filan.hiç kendini sorgulamıyor.ben çok yoruldum.aileme göstermediğim anlayışı sabrı eşime gösterdim yıllardır,ama ne sevgimi gördü sözde değer vermiyormuşum,ne anlayışımı kabul etti..ki sorumluluklarımın farkındayım baştan savma yapmadım hiçbir işimi.ama adam yapıcı olmuyor çok yoruldum.aynı evde 2 yabancı gibi yaşamaktan yoruldum.ama böyle daha mutlu olduğunu söylüyor velhasıl ciddi anlamda çıkmazdayım lütfen bana yardımcı olun.çok uzun yazdım kusura bakmayın.bu arada ailesine karşı cephe aldığımı söylüyor ama ailesiyle arada tlfda konuşuyoruz bir tek.yani eşim ve ailesi çocuklarımdan başka birşey konuşmayıp beni sormuyorlar bile ben de arada arayıp hal hatır sorup kapatıyorum.o da ayrı mevzu zaten.whatsapp grupları var.7/24 mesajlaşırlar,sürekli çocuklarımın video ve real keri döner ama sürekli.eşim çocukların her anı I video çekip ailesine gönderir.demek istediğim ben çok dışında tutuluyorum sanki.annesi sürekli evde kim var,ne yedin,nereye gittiniz diye mesaj atar.oğlu evlendiği için tabi düşünecekmiş diğer oğlu evlense onu da düşünecekmiş(diğer oğluna bir mesajda öyle yazmıştı)eşimin bağımsız bir aile kurup sahip çıkmasına engel oluyor bu durum bana göre.ve onlardan cesaret alıp boşanma lafı I kullanıyor sürekli
 

mezig_34

Hayat hesapla değil nasiple yaşanır.
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
22 Kasım 2014
1.871
2.492
Öncelikle herkese hayırlı sabahlar.sıkıntılarımı paylaşmak karşılıklı fikir alışverişinde bulunmak için yeni üye oldum.hep benzer konuları okurdum fakat uzaktan.28 yaşındayım 4 yıllık evliyim eşimle severek evlendik aynı okulda görev yapıyorduk o şekilde tanıştık kısa bir süre sonra evlendik.herkes tarafından ağırbaşlı,efendi,düzgün bir kişilik olarak tanınıyor.zaten görüştüğümüz süre boyunca gayet saygılı bir birlikteliğimiz oldu.evlendikten 1 sene sonra ikizlerime hamile kaldığı öğrendim.eşim çok sevindi zaten çocuk istiyordu bir de ikiz olunca daha da mutlu oldu.çocuklarım şu an 2 yaşında.herşey çocuklardan sonra başladı.doğumdan sonra evde kabile halinde yaşıyorduk ilk 1 ay.annem kayınvalidem kayınpederim,sağolsunlar hergün gelen ablalarım.sürekli emziriyordum çocuklarımı sırayla.artık belim ağrıyordu doğrulamıyordum ama her emzirmeden sonra eşim ve kayınvalidem bu çocuklar doymadı diyerek baskı kurup hemen mama yapıyorlardı çocuklara.halbuki hamilelik dönemimde çok araştırmıştım sütüm 2 bebeğe de yeterdi.neyse hep emzirdim hep aç denildi aetık ağlıyordum madem öyle ben neden emziriyorum.çok zor bir lohusalık geçirdim.doğumdan 20 gün sonra bütün vücudumda döküntüler meydana geldi tansiyon problemim çıktı,el ve ayaklarım şişmeye devam etti vs 35.günde kayınvalidemler gitti.annemlerle aynı şehirde yaşıyorum onlar hergün gelip gittiler yanımıza.ama eşim de ben de yorulmaya başlamıştık.5 dakika bebeklerimizle yalnız kalamıyorduk bir tanesi gazlıydı o ağlayınca diğer bebeğimiz de uyanıyordu ikisiyle birimiz başedemiyorduk.çocuklar 2 aylıkken çok sıkıldığımız için eşimin memleketine gitmeye karar verdik ailesi de gelin sizlere değişiklik olur hem dinlenmiş olursunuz dediler(çocuklarımız tam pandemide doğdukları için bir yere de gidemiyorduk yabancı kimse de gelemiyordu) neyse gittik ben dinlenicem umuduyla gittim hep,sağolsunlar elbette yardımcı oldular ye ek temizlik işine beni karıştırmadı kayınvalidem,ama eşimle ikisi ara ara şaka yoluyla laf ediyorlardı ben çok rahatmışım yediğiö önümde yemediğim arkamda vs.eşimle önceden konuşmuştuk akşamları yürüyüşe çıkacaktık birlikte vakit geçirecektik.. 1.5 ay kaldık,eşim toplasanız 3 akşam yanımızda oturmadı.her akşam arkadaşlarıyla görüşmeye gitti.ben erken uyanıyordum annesi eşimin yerine yanıma gelip cocuklarala ilgileniyordu benimle birlikte,eşim uyuyordu.kahvaltıdan sonra yneıdaya çekilip uyuyordu akşam yemek yiyip çıkıyordu ben o kadar yalnız hissediyordum ki kendimi..ve ben bu yüzden evime dönmek istedim az kaldı dedi dönmedik.eşime sorsanız dünyanın en anlayışsız insanı benim.her kavgamızda boşanmak istiyorum ben bu hayatı çekmem,mecbur değilim deyip duruyor.ben de haklı da olsam gönlünü alıyorum ki annemler üzülmesin diye.zaten aetık tartışmalardan sonra 10 Gine kadar küslük devam ediyor,2 bebekle herşeye ben koşturuyorum o uyuyor,ev işine karışmayıp ev pis diye söyleniyor.ki ben şimdiye kadar oturup keyif çayı içmiş değilim boş kalamıyorum işten güçten.ama ben yardım istediğimde her işi zaten kendinin yaptığını,benim nankör olduğumu,bundan sonra zaten yardım etmeyeceğini söylüyor.hiçbir zaman kahvaltısız bırakmadım,çocuklarım için bile olsa vaktinde kahvaltı hazır olur.ama 3 hata öncesine kadar kahvaltıları kendisinin hazırladığı I söylüyor.ben şok oluyorum çünkğ hiçbir zaman hazır kahvaltıya oturmadım ben.ben haksızlığa gelemiyorum,yapmadığı şeyler yaptım diye gösterince sinir oluyorum ben sinir oldukça o alaycı ifadesini suratına yerleştirip beni daha fazla tahrik ediyor.şimdi diyeceksiniz ki madem öyle boşan,çocuklarımdan korkuyorum.bir ara lafı geçti ben çocukları sana bırakır mıykm diyor.nasıl alacağı hakkında fikrim yok ama araştırıyorum artık yavaş yavaş.dün de memlekete gidelim teklifinde bulunucam,gelmezsen çocukları alıp gidicem dedi tabi cevabını aldı ama bunu düşünmesi bile beni şaşırttı.10 saatlik yola çocuklarla gidecek bensiz?benimmemleketşne gitmeme sebebim de çocuklarının yolda durmaması ve aslında kendisinin de bildiği sebep-orda rahat olmamam.yalnız kalmam,beni yükmüşüm gibi gider gitmez ailesin tepesine atıp keyfine bakması.ama dediğim gibi bu durumu da kabul etmiyor.kavgalardan sonra alıp karşıma konuşmak istiyorum ama bakıyorum ben düzelelim çaba gösterelim dedikçe benim umudum yok,hep konuşuyoruz birşey değişmiyor,sen düzelmiyorsun falan filan.hiç kendini sorgulamıyor.ben çok yoruldum.aileme göstermediğim anlayışı sabrı eşime gösterdim yıllardır,ama ne sevgimi gördü sözde değer vermiyormuşum,ne anlayışımı kabul etti..ki sorumluluklarımın farkındayım baştan savma yapmadım hiçbir işimi.ama adam yapıcı olmuyor çok yoruldum.aynı evde 2 yabancı gibi yaşamaktan yoruldum.ama böyle daha mutlu olduğunu söylüyor velhasıl ciddi anlamda çıkmazdayım lütfen bana yardımcı olun.çok uzun yazdım kusura bakmayın.bu arada ailesine karşı cephe aldığımı söylüyor ama ailesiyle arada tlfda konuşuyoruz bir tek.yani eşim ve ailesi çocuklarımdan başka birşey konuşmayıp beni sormuyorlar bile ben de arada arayıp hal hatır sorup kapatıyorum.o da ayrı mevzu zaten.whatsapp grupları var.7/24 mesajlaşırlar,sürekli çocuklarımın video ve real keri döner ama sürekli.eşim çocukların her anı I video çekip ailesine gönderir.demek istediğim ben çok dışında tutuluyorum sanki.annesi sürekli evde kim var,ne yedin,nereye gittiniz diye mesaj atar.oğlu evlendiği için tabi düşünecekmiş diğer oğlu evlense onu da düşünecekmiş(diğer oğluna bir mesajda öyle yazmıştı)eşimin bağımsız bir aile kurup sahip çıkmasına engel oluyor bu durum bana göre.ve onlardan cesaret alıp boşanma lafı I kullanıyor sürekli
Ben de tum bu sebeplerden 2.5 yasindaki ikizlerime ragmen boşandım.
esim senden sogudum, dişiliğin yok deyip dava acti ve bosandik. Sonra da aldatildigimi ogrendim.
Cocuklar 6_7 yasina kdr anneye veriliyor ne olursa olsun, cocuklarim ne olacak diye dusunme oyuzden.
3 sene once anlasmali bosandik biz.
Memleketime döndüm ikizlerimi alip.
3 ay once de evlendim, ikizlerim de yanimda.
Yeni esimle ikizlerimin de arasi iyi masallah.
Babalarini da ayda bir goruyorlar, bayramlarda falan iste..

Ben de bosaninca farkettim ki, adam zaten yanimizda yoktu. Cocuklarin Bezini almisligi bile yoktu. Ben ikiz cocugu kucagimda pıspıslarken o cayini sigarasini icer keyfine bakardi.. cocuklara cop almisligi bile yoktu. Kutu kutu bezler,mamalar,kiyafetler,oyuncaklar hep benim maasimla alinirdi.
Eski esim keyfine cok duskundu,annesi de sagolsun oglum bakamaz/beceremez/uykusuz kalamaz o diye diye simartti.
Kv benim kocam gibiydi evde. Dank diye gece vakti odamiza girip niye agliyor bu cocuk deyip kucagimdan alirdi. Cok kavgalar ettik bu yuzden. Ikiz cocuk buyutmek kolay degil. Ben de cok katlandim ama yine de bizi birakan eski esim oldu. Boyle olacagini bilseydim hic alttan almazdim onu ve ailesini.
Simdi atlattim, sindirdim.. cani cehenneme deyip geciyorum, allah a havale ettim.
Yanlis adamdan cocuk yapmisim. Bu da benim hayat sinavimdi demek ki🤷‍♀️
Ama olsun simdi aslan gibi iki oglum var
 
Son düzenleme:

dentex

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Kayıtlı Üye
16 Ekim 2019
216
144
26
Bir dahaki boşanma lafında öyle yapacağım zaten.herkesi haklı olduğuna inandıracak derecede iyi,sabırlı,dürüst bir insan(dışardan).ama sanırım kim beni nasıl görür diye düşünmeyeceğim
Merhaba şu düşündüğünüz şey var ya aşırı tehlikeli. Benim eşim dili ifade yeteneği asiri kuvvetli bir insandır bak öyle ki kendisi etrafı hep iyi olduğuna ama benim geçimsiz olduğuma inandırdı. Öyle konuşma yapardi ki ben kendimden şüphe etmeye başlamıştım. Bir süre sonra muhakeme yeteneğimi kaybettim. Bak sana içime çok oturan minik bir örnek verecegim; esim beni kapıya koydu evden anahtarımi kendi maaş kartıni alıp kufredip git kapıyı zevkle kapatacağım dedi. Bende ilk defa geldim aileme anlatmaya cesaret edemedim amcama gittim. Bir aydır ayrıyız dün annemle konuşmuş konuşmada amcam için şöyle birşey diyor ben çok saygılı davrandım anne işte kızını aradım amcaları açtı bana lavuk dedi işte atar yaptı yine saygimi bozmadım. Bak hic bilmeyen biri der ki adama terbiyesizlik edilmiş. Ne oldu? Kıza vurmussun neden diyorlar erkeklerle konuşuyor saygısız açık saçık giyiniyor senin karın yapsa naparsin iki tokat attım diye dövdü mu olduk ben dövsem orada öyle oturmazdi o. Hem o beni daha sevgiliyken aldattı sen naparsin bıktım artık anlaşamıyoruz bosanacagiz. Bu kız hep aynı giyiyordu o zaman alırken gözün birşeye mi bakıyordu dedi amcam. İşte giyinemez orda giyiyor mu kısa giydi şort giymis vs. Neyse benim kardeşime el kaldiramazsin ne hakla dedi işte o bana yapıyor benim elimde darp raporu var başkan onun elinde ne var dedi. Gerçekten de var çünkü beni aldattı ve kendimi kaybettim. Neyse demin onu dövsem iki sıkımlık canı var vs diyen benim darp raporum var deyince amcam lavuk bu kız sana napabilir 100 kilo adamsın bu kız 50 kilo dedi. Ama onun için sorun ona lavuk demesi. Bana da sen nikahlı kocana laf ettirdin ben sana laf ettirmedim falan dedi sonradan. Bak başka örnek babası biz istemiyoruz bosansinlar demek için babamı aradi. Babai bana bildiğin iftira attı yalan yalnıs anlattı bende ona konussana dedim. Ayriliyorsak ayrılıyoruz doğruları şöyle iftira atıyor dedi. Bana "benim babam konuscaak sesini kes ben konusursam kötü olur " dedi. Sonrada ben kapatınca ona söyledim dedi. Aielsi doğrunun ne olduğunu bilmiyor mu? Ben aileme karşi zor duruma düştüm açıklamak zorunda kaldım. Bak ilk anlattığım da anneme o kadar iyi konuşuyor ki şey diyor ben aradım bana atar gider yaptılar ben saygılıyım falan diye. Eğer orada benden başka beş kişi olmasa ben yine lan acaba derdim. Mıh gibi kazıdım o lafları asla aklımdan çıkmaz. Konuna değil bu yorumuna odaklandm çünkü söylediğin şey beni çok yaraladı. Bende öyle düşünüyordum. Kimin ne düşündüğünü onemseme. Eğer evliliğe devam edeceksen daha sonraki süreçte sana söylediklerini bir yere yaz ki hatırla çünkü ilerde muhakeme yeteneğini kaybedip öyle mi olmuştu böyle mi çok inanarak söylüyor acaba ben mi yanlış hatırlıyorum diyebilirsin. Kimsenin bu duruma düşmesini istemem.