Çocuğum olsun çok istiyordum ama şimdi....

MirzaDemirMikail

Yeni Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
1 Temmuz 2021
22
8
22
Merhaba. Bundan 1 sene öncesine kadar deli gibi çocuğum olsun istiyordum, hamilelgimde bir an önce doğurmak onu kucağıma almak icin sabirsizlaniyordum, son haftalar her gece bir sonraki gecede evladimla uyumak için can atiyordum, ona hevesle birşeyler aliyor dogum videolarini izlerken agliyordum. Son doktor kontrolune gittigimde bebegimde kordon dolanmasi oldugu icin hemen sezeryan doguma aldilar, esim eve esyalari almaya gitti tek başıma doguma girdim, daha once hic o kadar korkmamistim.daha sonra odaya goturduklerinde bebegim yoktu, nefes alamadigi icin yogun bakıma almışlardi. Çocuğumu görmek icin kalkip yogun bakima yurumem gerekiyordu ama ayaklarimi hissedemiyordum. 2, saat icinde narkozun ve uyusuklugun etkisi gecmeye başlayınca deli gibi canim acimasina ragmen ayaga kalktim. Esimle cocugumu görmeye gittim, o kilolu dogan çocuktan eser yoktu, her tarafinda hortumlar vardi. Doktorlara her sorusumuzda, bir sey söylemek için erken oldugunu söylüyorlardı.
Hastanede 3, gün kaldıktan donra mecbur kalarak bebegimizi orada biraktik ve gittik. Gorumcemin evi hastanenin karisinda oldugu icin, çocuğum hep sütümü icsin diye orada kaldim. Her 2,saatte bir esim sütümu sagip goturuyordu. Her gun 2 ,kere emzirmeye gidiyordum. Çok guzel gekiyordu sutum. Daha sonra cocgumuxu alip eve geldik. O gün bu gündür ben çocugumu kabullenemedim. Deli gibi bebegini isteyen ben şimdi ölmek istiyorum. Eşimden, cocugumdan kacip gitmek istiyorum, hiçbir şey yapamiyorum ve yapamiycagimi biliyorum, artik benim hayatim bitti. Sütümde neredeyse yok denecek kadar az kaldı. Artik ben eski ben degilim ve olamiycam. Bunlari düşündükçe ölmek istiyorum. Yalvaririm bana 2 cift laf söyleyin lütfen, yardım edin icimi söndürün. Lütfen
 

s_gofret

Dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan bir insanım
Kayıtlı Üye
2 Ocak 2015
1.604
1.573
Kesinlikle lohusalık depresyonuna girmiş çıkamamışsınız.
Bir an önce profesyonel destek almanız lazım.
Eminim destek ile kısa sürede toparlanıp bebeğinizi doyasıya sevebileceksiniz
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 19-01-2022

Hamileliğimin 23. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 121 gün kaldı.

Bebeğinizin boyun, göğüs ve kasık bölgesinde bulunan ve ısı üreten kahverengi yağlar doğumdan kısa bir süre sonra kaybolacaktır. 8. ve 9. aylar boyunca beyaz yağlar bebeğinizin derisi altına depolanmaya başlar. Bazı anne adayları hamilelikleri boyunca kontak lenslerini kullanmada, takıp çıkarmada sorun yaşarlar. Doğumdan altı hafta sonra bu problem çözülecektir.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 550 gr. - Yaklaşık boyu : 27.8 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

GlassySky

Üye
Kayıtlı Üye
7 Şubat 2021
175
640
Sakin olun ölmeyi düsünmeyin. Belki bir psikolojik tedavi alabilirsiniz. Belki de bebek sahibi olmak size zor gelmiştir. Iyi bir ebeveyn olmak için uğraşın lütfen. Eşinizle de bu durumu konuşun.
 

Boleyn Kizi

LÜTFEN ALINTI YAPMAYIN🤚🏻🤚🏻🤚🏻
Pro Üye
14 Ekim 2016
5.844
35.308
Sakin olun lütfen. Buna lohusa depresyonu deniliyor.

Çoğu zaman kendiliğinden geçen bir ruh hali ama bazi durumlarda doktor gözetimi iyi oluyor.

Panik olmayın. Yaşadığınızın şeyin bir adı var. Bir-çok kadin benzer süreçlerden geçiyor.

Zamanla her şey yoluna girecek ama bir doktora görünme imkanınız varsa daha kolay toparlanırsinız.

Geçmiş olsun. Allah evladınızı sağlıktan ayırmasin.
 

Peynirdelisi

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
31 Ekim 2013
4.765
8.339
Merhaba. Bundan 1 sene öncesine kadar deli gibi çocuğum olsun istiyordum, hamilelgimde bir an önce doğurmak onu kucağıma almak icin sabirsizlaniyordum, son haftalar her gece bir sonraki gecede evladimla uyumak için can atiyordum, ona hevesle birşeyler aliyor dogum videolarini izlerken agliyordum. Son doktor kontrolune gittigimde bebegimde kordon dolanmasi oldugu icin hemen sezeryan doguma aldilar, esim eve esyalari almaya gitti tek başıma doguma girdim, daha once hic o kadar korkmamistim.daha sonra odaya goturduklerinde bebegim yoktu, nefes alamadigi icin yogun bakıma almışlardi. Çocuğumu görmek icin kalkip yogun bakima yurumem gerekiyordu ama ayaklarimi hissedemiyordum. 2, saat icinde narkozun ve uyusuklugun etkisi gecmeye başlayınca deli gibi canim acimasina ragmen ayaga kalktim. Esimle cocugumu görmeye gittim, o kilolu dogan çocuktan eser yoktu, her tarafinda hortumlar vardi. Doktorlara her sorusumuzda, bir sey söylemek için erken oldugunu söylüyorlardı.
Hastanede 3, gün kaldıktan donra mecbur kalarak bebegimizi orada biraktik ve gittik. Gorumcemin evi hastanenin karisinda oldugu icin, çocuğum hep sütümü icsin diye orada kaldim. Her 2,saatte bir esim sütümu sagip goturuyordu. Her gun 2 ,kere emzirmeye gidiyordum. Çok guzel gekiyordu sutum. Daha sonra cocgumuxu alip eve geldik. O gün bu gündür ben çocugumu kabullenemedim. Deli gibi bebegini isteyen ben şimdi ölmek istiyorum. Eşimden, cocugumdan kacip gitmek istiyorum, hiçbir şey yapamiyorum ve yapamiycagimi biliyorum, artik benim hayatim bitti. Sütümde neredeyse yok denecek kadar az kaldı. Artik ben eski ben degilim ve olamiycam. Bunlari düşündükçe ölmek istiyorum. Yalvaririm bana 2 cift laf söyleyin lütfen, yardım edin icimi söndürün. Lütfen
Canım bunların tamamı gececek.
Eger yardım alabiliyorsanız alın