Derdim kilolarım

Namename

Guru
Kayıtlı Üye
12 Aralık 2012
1.969
2.348
333
İyi akşamlar hanımlar,

Kilolarım uzun süredir dert. Tabi Allah daha büyük dertler vermesin.

Küçüklüğümden beri kilo problemlerim oldu. Üni zamanı 35 kg verdim. 93 ten 58 e düşmüştüm. Boyum 173.

Hamilelikte 74le hamile kaldım 102 kg doğuma gittim. Eve geldiğimde 96 kiloydum. Bir sene sonunda 76 olmuştum.

Pandemide aldım sonrasında verdim. Ama son 3 senedir daha fazla al ver döngüsündeyim. En son 125kg oldum. Online diyetle sporla 96 ya düştüm. Sporla ilerlediğim için daha az görünüyordum.

Günümüze gelirsek. Bu sabah tartıldım 123kg çıktım. Daha 34 yaşımdayım. Ameliyat bile düşündüm. Eşim ve kızım karşı. Bende korkuyorum yalan yok. Ama kendimi harekete geçiremiyorum artık. Böylede çok mutsuzum. Kendimi her şeyden soyutlamaya başladım. Bişey beni harekete de geçiremiyor. Eskiden olsa başlıyorum diyip başlardım.

Bu süreçleri geçirip başardım diyeniniz var mı? Ya da nasıl motive olabilirim???
 
Hiç motive edici konuşmayayım
işin gerçek sırrı dostum yemeği sevmemek yemek yemeği eziyet olarak görmek
Yemek yemeği seven yediğinde mutlu olan birinin ben zayıf olduğunu görmedim
Al ver gider böyle
Ya adamlar gece oluyur AA ben bugün yemek yemedim hiç diyor
Yemeği hatırlamıyor bile
Biz şişkolar ise diyette bile ne yesem derdindeyiz
Çözüm mü gelecek yorumları bi kez daha okuyalım bakalım
 
Spora başlıyorum deyin başlayın. Karar verirseniz bence yaparsınız. O kadar insan yapıyorsa siz de yaparsınız. Biraz da yediklerinize dikkat ederseniz bence olur. Motivasyonun gelmesini beklemeyin siz harekete geçin o motivasyon gelir. Burada böyle gruplar da görmüştüm olmazsa o topiclere bakabilirsiniz belki motivasyon açısından size faydalı olur.
 
Aslında bakınca baya iyi kilo verebiliyorsun kiloyu korumakta sıkıntı yaşıyorsun anladığım kadarıyla mide ameliyatı da yedirmiyor ama onu bile alıştırınca eski kilona geri dönüyorsun. Kilo verdikten sonra yaşamını ona göre adapte etmelisin
 
Kınamıyorum, yada yargılamıyorum ama siz farkedilmeyecek gibi 1-2 kilo almamışsınız. 30 kilo 50 kilo civarlarında? Yani arada hiç mi tartıya çıkıp ben ne yapıyorum boğazımı tutayım deme ihtiyacı duymadınız mı?
 
Bence işin mantığını oturtmadığınız ve hep diyet yaptığınız için diyetten çıkınca yemeğe saldırıyorsunuz.
Sonsuza kadar bu döngüde kalmamak için yemekle ilişkinizi düzeltmeniz lazım.
Yemek bozukluğu olabilir, duygusal yiyici olabilirsiniz. Sezgisel beslenmeyi araştırın
Ben kilolu değilim ama sürekli alıp verdiğim +5 kilom var
Hep diyet spor zayıflama , kendini salma ve geri alma şeklinde yaşıyordum.
Bu da yiyecekleri iyi kötü diye etiketlediğimiz için oluyor bence.
 
ameliyat çözüm değil bazı insanın mide yapısı esnek görümcem ameliyat oldu 25 kilo verdi onu da aldı iradesiz çünkü. Arkadaşım oldu 60 kilo verdi hala koruyor yıBilmiyorum 125 kilo çok fazla 125 olan 150 de olur. Ben olsam ameliyat olurdum ya da farklı tedavilere bakarım. Obezitede bir sürü tedavi var siz morbid bile olabilirsiniz. Babannem bile 90 kilolardan 70lere indi 1 senede hala koruyor. Nasıl anlamadınız ki kilo aldığınızı
 
Emek yoksa rahmet yok malesef.
Önce ekmek gibi karbonhidratları minimuma indirin. Porsiyonlarınızı küçüktün. Akşam 6 ve 7'den sonra yemek yemeyin şekerli gıdalar tüketmeyin. Sadece sıvı şeyler alın. Spor konusunda kendinizi zorlamayın yürüyüş yapın ilk 15 dk olsun zamanla çoğaltın veya dışarda yapmak istemiyorsanız evde spor veya yürüyüş videoları var onlsrı yapın. Tatlı veya abur cubur hafta sonu 1 gün tüketin oda nefsinizi körleyecek kadar. Bunu diyet değilde ömürlük alıştırın kendinizi tamamen bırakmayın ama minimuma indirin abur cuburları.
Mesela hafta içi tatlı mı yedin o akşam 30 dk Leslie (yürüyüş) yaparak cezalandır kendini. Ben bunu pandemide yspmıştım yaptığım süre boyunca işe yaradı ama devamlı hale getirmediğim için malesef geri aldım. Bende tekrar başlayacağım. Spor bölümüne kpnu açıp her gün yaptığınız antreman ve kaçamaklarınızı yazdığınız bir konu açabilirsiniz belki şevklendirir sizi.
 

Aslında veriyorum evet ama son alışım psikolojik. Annem rahatsızdı onunla ilgili de konun vardı. Hala tam olarak düzelmedi orası ayrı. Ama sanki yemek yiyince rahatlıyorum. Verdikten sonra da 2 sene koruduğum da oldu. Ama bişey oluyo ve en başa dönüyorum.
 
Kınamayın benim başıma geldi. Bi insan kendine bunu nasıl yapabilir diyodum. Ve nasılsa isteyince verebiliyorum kafası oldu bende. O aralarda sorunlu zamanlar geçirdim yalan yok. Üstüne aldıkça içime çekildim.
 
Anladım anlamaz olur muyum. 1 seneden fazladır annemle ilgili çok problem yaşadım. Bi de nasılda isteyince verebiliyorum kafasına girdim. Ama verme süreci için kendimi toparlayamadım.
 
Mesela hafta içi tatlı mı yedin o akşam 30 dk Leslie (yürüyüş) yaparak cezalandır kendini.
Bence egzersiz yapmayı bir ceza, tatlı yemeyi de cezalandırılması gereken bir hareket olarak görürsek bu döngüden asla çıkamayız.
Yine yasak ,iyi kötü diye etiketlemiş oluyoruz yiyecekleri ki sizde geri almışsınız çünkü bu sürdürülemez.
İnsan beynini yasaklar her zaman cezbeder.
Egzersizi; sağlıklı kalmak için ,keyif alarak ,yaşlılıkta dinç olabilmek için yapmalıyız
Tatlıyı da canımız istediği için yedik diye kendimize ceza vermeyelim.
Her duygusal iniş çıkışlı dönemde tatlıya saldırmayalım ama. mesela bunun yolu da işte sezgileri dinlemek ,yemekle ilişkiyi düzeltmek öğrenilen yanlışları unutmak.
Vücudumuz bizi hayatta tutuyor, her bir organ efor sarf ediyor ,yürüyor koşabiliyoruz.
Hayatı hissetmemizin yolu bedenimizken ,ona iyi bakmak için bu yola girmeliyiz .

elbette fazla kilo bir sürü hastalığa davetiye çıkartıyor ama öyle hastalıklar var ki verdiğimiz bütün kiloları alabiliriz veya kiloyu en son aklınıza getireceğimz bir durum olur.

Bedenimizle barışalım
 
Bu siteyi kullanmak için çerezler gereklidir. Siteyi kullanmaya devam etmek için onları kabul etmelisiniz. Daha Fazlasını Öğren.…