Kizimin kaderiyle ayni seyler olmus nerdeyse ikinizinde sutunu almislar elinizden.Allah aşkına ölünün arkasından konuşacağım madem, bizim ölünün arkasından konuşayım: Babamın anneannesi, kvnizin size attığı iftiranın aynını anneme atmış benden için. Ben babamın kızı değilmişim, olamazmışım çünkü babamın çocuğu olamazmış, kesin annem birilerinden peydahlamış beni. Annem hamile kaldığında uğradığı iftira ki babam ile annem çocukları olsun diye 8 yıl tedavi görmüşler. Bu cahil de kalkmış anneme bu iftirayı atmış işte, sonra bir iki kişi de bunla katılmışlar, iftiraya. Annemin kimseyle küs olduğuna şahit değilim ve fakat gitmediği ve "Hakkımı helal etmiyorum" dediği tek kişi bu kadın. Beni göstermemiş, beni hiç görmemiş o kadın, annemin üzüntüden 3 aylık sütü kesilmiş ve düşük tehlikesi atlatmış öncesinde.
Kadın geberirken "Getirin kızımı torunumu göreyim, haklarını helal etsinler çok büyük kötülük ettim, hakkını helal etsin" diye inleye inleye gitmiş. Ölüm döşeğine gelene kadar neredeydi aklın derler adama, ölürken ben de hakka girdiğime inerim, sağlıkta diyeydi kıymeti olurdu belki, bir ihtimal.
Neyse, annemle öyle sohbet ederken anlatmıştı, ben de "İyi etmişsin, gitsen şimdi şu an sana kızıyor olurdum" dedim. Bu kadar. Benim, annemin sağlığı ile oynamaya ne hakkı var durduk yere? İnsan olaydı da iftira atmayaydi, ölürken yasinini baş ucunda okuyuvereydik, suyunu neyim tutaydik. Kendi etti öyle gözü açık gitti.
Sizinkini de düşünmeyin artık. Kendi hazırladı kendini bu duruma. O kadar.
Isin garibi esimde suclayici konusmadi aslinda senin yuzunden goremedim öldü iste rahatladinmi tarzinda bir konusma gecmedi.
Laf arasinda pismanim keske gitseydik sagken dedim sensiz asla gitmeyecegimi soylemistim son goreve giderim demistim dedi o kadar.
Ama ne agladi nede bana saldirdi cok sakindi buda beni cok yipratti