22 yıllık evliyim,artık eşimi mutlu etmeye çalışmaktan yoruldum...bende mutlı-u olmak istiyorum...eşim dunyanın en iyi kalpil insanı...o kadar iyi ki etrafında ki kötü niyetli insanları bile iyi sanıyor...en büyük düşmanımız da baş belası olacak (görümcem) o şıllık ve kocası...hasetliklerinden bana ve aileme yapmadıkları kalmadı...eşimin hatırına yıllarca tahammul ettim ama artık ne eşimin ne de başkasının hatırı sökmez...herkesin hatırı ve süresi doldu...bundan başka köy yok,ölümden ötesi ise hiç yok...ne eşimin nede başkasının hatırı kalmadı.görümcem ve ailesi benim için tarih oldu....eşim için bile olsa artık taviz yok,ölmek var dönmek yok... boşanmak dönmek yok...her şeyin bir sınırı var,sabrında ....öyle...bende doldu...