Başınız sağolsun. Ani ölüm olduğu için bir anlık panikle eşiniz annesi ve kardeşine destek olmak istedi belki ama yanlış yapmışsınız. İnsanların ölüme de alışmaları gerekiyor. Şimdi o insanlar evlerine geri döndüklerinde tekrar düzenleri değişecek, çocuk okul değiştirecek vs. Aslında onlar için de daha kötü bir durum.
Eşiniz ne yaparsa yapsın, babasının yerini tutamaz. Bunu anlaması lazım. Babasız yaşamaya hepsi alışmalı. O sadece iyi bir abi olabilir. Olmalı da.
Kaynanaya gelince, kadın evin misafiri değil otoritesi olma yolunda adımlar atıyor. Sizi kızdıracak şeyler yapıyor ki nereye kadar ona izin vereceksiniz görmek için. Aslında evdeki hakimiyet sınırlarını belirliyor. Kendisine misafir olduğunu hatırlatın.
Bardak çanak kırdı diye kimseye kızılmaz ama tencere kulpu eritmek, vileda sapı kırmak bana bilinçli yapılmış gibi geldi. Damarınıza basıyor. Huzur bozmak istiyor. "Abinin malı ye oğlum" lar falan hep sizi delirtmek için. Maalesef bir ruh hastasıyla karşı karşıyasınız.
Size laf söyleyip sinir krizleri geçirten bir insan karşısında susmak zorunda değilsiniz. Orası sizin eviniz ve kimse sizin evinizde size böyle davranamaz. Siz de ona sinir krizleri geçirtin madem, neden susuyorsunuz? "Ben seni evimde bana laf sok diye misafir etmedim" deyin, en hafifinden. Sonra da başka bir odaya geçin uzatmadan. O içten içe yansın dursun.
Kaynananızın ihtiyacı olan teş şey haddini öğrenmek. O evin sahibi sizsiniz, o da misafir. Bunu iyiiiice belletin.
Eşinizi kendi tarafınıza çekmek için bir şey yapamazsınız. O, olacaksa olur zaten. Tek tavsiyem hiçbir koşulda haksız olmayın, hakaret etmeyin, saygısızlık etmeyin. Onlar için yaptığınız fedakarlığı eşinize arada hatırlatın ki kıymet bilsin.
Daha çok yeni evliymişsiniz. Bunlarla uğraşmanız çok zor. Allah sabır versin.