Geçmişe dönmek ister miydiniz?

Bibibella

LibBiBido ♈
Pro Üye
Doğa Severler Kulübü
20 Ocak 2010
39.784
114.473
40
Valla yapmama sebeplerimden zaten 40 yaşindayım neyse ki karkı koca istemedik hiç çok uyumlu olan bir çocuk bile olsa genede cok zor çocuk işleri Allah kolaylik versin
 

bucebuse

Mutluluk yakın
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2011
613
369
evet gerçektende öyle oluyor. benim kızımda 30 aylık haftasonu kahvaltı harici doğru düzgün bi şey yediremedim. bugün işe geldim akşam sorucam pilavlar tavuklar yoğurtlar sayıcak bana bir bir yediklerini eminim. bazen bende çok güzel yediriyorum ama çoğu zaman bir yolunu buluyor naz niyaz yemiyor. Ama babaannesinde öyle değil. kayınvalidemde arada der bugün yediremedim diye kadının bile morali bozuluyor. yemesi güç çocuklar gerçekten zor anlıyorum sizi.
Vallahi bizde de durum bu anneme alışsın diye ara ara gönderiyorum annem ne yediğini sayınca şok oluyorum. Hergün ne yapsam da yer diye düşünmekten yaşlandım.
 

bucebuse

Mutluluk yakın
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
10 Haziran 2011
613
369
Valla yapmama sebeplerimden zaten 40 yaşindayım neyse ki karkı koca istemedik hiç çok uyumlu olan bir çocuk bile olsa genede cok zor çocuk işleri Allah kolaylik versin
Amin teşekkür ederim ben çok istedim anne olmak onu herşeyden çok seviyorum ama bu zor olduğu gerçeğini değiştirmiyor üç dört yılı gözden çıkarmak lazımmış
 

Fairy18

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
5 Ocak 2015
282
538
Vallahi bizde de durum bu anneme alışsın diye ara ara gönderiyorum annem ne yediğini sayınca şok oluyorum. Hergün ne yapsam da yer diye düşünmekten yaşlandım.
Abur cubur olayı varsa onu kesmek lazım mutlaka bizimki dedesinin kıyamadığını öğrenmiş gibi iki göz yaşına kandıryor dedeyi. babama yasak koyduk asla şeker çikolata alınmıcak durdurak bilmiyor sonra bizede ağlayıp yaptırabileceğini sanıyor. ben daha katıyım ama eşiminde yelkenleri hemen suya iner. kararlı olmak lazım. abur cuburda iştahı kesiyor çünkü varsa sizdede böyle bi olay deneyin derim
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 1126 gün geçti.

nefesalnefesver

Popüler Üye
Pro Üye
27 Haziran 2014
5.260
12.042
Yiyemiyor değil çok falza seçici gastrolojisinden alerjisine bütün bölümlere gönderdi doktorumuz testler ultrasonlar bi sorun çıkmadı. Anneme gidince orda bir elinde pide bir elinde havuç salatalık hiç itiraz yok bizim evde eşimle bana kök söktürüyor fazla nazladık şimdide bizi takmıyor

ilk başlığı da okudum ama asıl nokta burda sanırım.. ilk başta yazdığınızda dikkatimi biz dili çekti.. çocuğunu doğduğu günden itibaren bir birey olarak değil kendi uzantısı olarak gören ebeveynler çocuklarını nazlamaya çok yatkın oldukları için çocuklar da bunu çok güzel kullanıyorlar.
sorununun kaynağı için doğduğu ilk günden beri nasıl davrandığınızın ve neler yaptığınızın bilinmesi gerekiyor.
çözüm şudur diyemem çünkü her çocuk ayrı bir dünya yanlış yönlendirmek istemem ama gereğinden fazla nazladığınız ortada ve onun da sizi kullandığı ortada. kesinlikle bir uzmandan yardım almalısınız.. çocuğunuza bir şey olmaz ama size, eşinize evliliğinize geri dönülemez sıkıntılar kalırsa orası sıkıntı.
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 2483 gün geçti.

miumao

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
16 Haziran 2015
3.798
4.585
Kızıma annem bakacak demişsimiz. Pandemi koşulları da söz konusu ama ben kesinlikle kreş tavsiye ederim size. Çok güzel geliştiriyorlar kendilerini. Hem arkadaşlarından görmek, hem öğretmenlerin yönlendirmesi ile bütün beslenme sorunları halloluyor.

Uyku konusunda birşey diyemeyeceğim. 5 yaşında oğlum hep sorunsuz uyuyan bir çocuk oldu. 3 yaşındaki kızımın gece kalkmaları ise son bi kaç haftadır azaldı.

Akşam saat 20:00 yatma faslı başlar (tuvalet, diş fırçalama, pijama, kitap okuma, yatakta oynaşma) genelde 21:00 gibi biter. 21:00'den sonraki 2-3 saat bana ilaç gibi geliyor açıkçası. Ondan sonraki rutin bir gecemiz şöyle geçiyor:

23:30 - 00:00 eşimle yatağa gitme
01:30 - 02:30 oğlumun yatağa gelip beni kovması, benim onun yatağına gitmem
03:30 - 05:00 kızımın var gücüyle aaaannnneeeeee diye bağırıp beni çağırması, yanına gidip onun yanında uyumam
06:30 - 07:00 oğlumun ve kızımın full enerji güne başlamaları :))

Hani akıllı saatler uyku performansını ölçüyor ya, benim uyku kalitem genelde %30 civarlarına :) derin uyku "0" ölçülüyor genelde ama ben alıştım.

Bir de yazdıklarınızdan gerçekten kızınızın sizinle didiştiği izlenimini aldım ben. Dediğini size yaptırmak için inatlaşıyor gibi. Hassas noktanızın yemek olduğunu anlamış, oradan vuruyor sizi. Benimkiler de aynı şeyi yapar. Bir sebeple beni kızdırmak istiyorlarsa bam telimin ne olduğunu çok iyi bilip oradan yürüyorlar.
 


ince topuk

#kadıncinayetleripolitiktir!
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
26 Ağustos 2016
2.138
8.007
Şuan bile öyle anneme gidince esir kampından çıkmış gibi yiyor çocuğum onu yemez dediğim şeyde bile yalancı çıkıyorum
Aynen öyle oluyorlar, bütün nazları niyazları tripleri anneye inanın, benim oğluma da kv baktı sağolsun, ilk başlarda anlatıyordu şunu yedi bunu yedi (genelde evde ağzına sokmadığı şeyler) sinir oluyordum ama alıştım valla, hatta kv bana diyor bazen kızım bu çocuk sana nazlanıyor aslında her şeyi yiyor diye, ben de evde pek üstüne düşmüyorum artık zaten biraz ağırlaştım da nazlayacak durumda değilim 😅

yalnız başta dediğim gb mutlaka işe başlayın, ilk hafta pert olursunuz ama sonra vücut alışıyor, bir de ortamın değişmesi, iki muhabbet etmek bile ruha iyi geliyor yoksa cinnet getirilir yani evde sürekli tripli sendromlu bebeyle burun buruna 😑
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 94 gün geçti.

Dvit3

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
Kayıtlı Üye
30 Mart 2021
324
494
Çalışmak
Balayı zamanına dönmek isterdim...
Hiçbir sorumluluk yok o zaman tek derdimiz nereyi gezsek ne yesek olurdu. Çok güzel zamanlardı evliliğin ilk yılları... kendime bakabildiğim zayıf ve fit olduğum ojesiz gezmediğim film kitap müzik arşivimin olduğu...

Sonra bir kızımız oldu. Canımdan çok seviyorum onu herşeyim gözümün nuru kızım. Hem çok güzel hemde bir çocuk ne kadar zor olabilirse o kadar zor bir çocuk oldu. Doğduğundan itibaren emme uyuma sorunları yaşadık ek gıdaya geçtik sevmedik büyüdükçe düzelir umuduyla geçti günler ama büyüdükçe daha beter olduk. Şuan kızım 26 aylık. Hala yeme içme uyuma sorunları tam gaz devam. O kadar zayıf ki doktoru böyle olmaz dedi bir sürü bölüme gittik hiçbirşey çıkmadı. Ultrasonundan çölyak araştırmasına kadar. Düzgün yemediği içinde bağışıklığı çok düşük. Her atağı diş dönemi facia gibi geçen kızımın iki yaş sendromuda facia gibi geçiyor. Sürekli ağlamak susmamak uyumamak yememek aklınıza gelecek sorunlar işte. Sanki 26 aylık değil 26 günlük gibi geceleri hala 37373839 kere kalkıyoruz artık pes edip uyumazsan uyuma diyorum ama eşim bütün gün işte olduğu için uykusuz oruçlu sersefil geçti ramazanım. İftarda ağlama krizleri sahurda çıt sesine kalkıp ağlama krizleri ne yediğimi bile bilmiyorum. Oturup bizimle yemek istiyor ama ağzına alır almaz tükürüyor herşeyi.

Artık bu durum eşimle ilişkimize çok yansıyor. Ne birbirimize ne kendimize vakit ayıramadıkça sinirli agresif birine dönüştük. Hatta dün kızım banyoda çok bağırınca oda bana bağırmaya başladı bırak yıkama yeter artık diye. Nasıl yıkamayım saçına başına yemek sürdü. Bende iş yapan insana gelip akıl vereceğine gel kendin yap diye cinnet geçirdim artık. Gecede kızım sürekli kalkınca oflamaya puflamaya başladı yani iyice girdik birbirimize. Bayram sonuda ücretsiz iznim bitti işe dönücem şimdiden stres bastı uykusuz sersefil ne yapacağım bilmiyorum annem bakacak geceleri de kalsın diyor ama bir yandan kızıma da kıyamıyorum.

Yaşlanmış hissediyorum bekarlığımı en azından ilk evlendiğimiz zamanı özlüyorum keske kısa bir an gidip dönebilsek ne güzel olurdu diyorum. Elbet kızımda büyüyecek. Bu zamanlar unutulacak ama hayat dolu cıvıl cıvıl ilişkimiz gitti yerine sürekli didişen kavga eden biz geldik. Onuda anlıyorum çok yoruluyor evde bana çok yardımcı oluyor dinlenmek istiyor ama bende artk dayanamıyorum mental olarak çöküşteyim. Bu arada psikolojik destek alıyorum üç aydır üçfarklı ilaç denedik ama gram fayda göremedim hiç birinden. Doktor zaten sorunun ilaçla değil yaşam koşullarının iyileşmesiyle düzelir diyor oda şuan için imkansız.... umarım birileri yargılayıp suçlamadan beni anlar ve bir yol gösterir.
Çalışmak evdenn bir nebze de olsun uzaklaşmak çok iyi gelecek durumunuz varsa bakıcı tütün kendinizi bu kadr üzmeyin hatta daha da varsa yatılı tütün😁bizim oğlumuz da böyleydi hatta bir an benden ayrılmak istemezdi simdi sabahtan sokağa bir çıkıyor akşama kadar eve sokamiyorum
 

Black93

Kuş ölür, sen uçuşu hatırla..
Kayıtlı Üye
12 Ağustos 2020
4.188
5.588
Ben 28 yaşimdayim ve yaş konusuna o kadar takilmiyorum aslinda 40a kadar yolu var. 40 olmasa da bir 5 sene daha cocuk yapmayi kesin ve net dusunmuyorum. 🙄 5 sene sonra tekrar bir gözden geciririz herhalde.

Valla benim cevremdekiler disariya karşi hep cocuk kendilerini hiç etkilememiş imaji ciziyorlar ve ben kendi kendime kuruyormuşum gibi davraniyorlar. 🙄
Gerci gorumcem de oyle davraniyordu 10 senelik evlilerdi cocuktan sonra ilk yıl boşandilar.
Bence anne baba psikolojisi ve bebeğin huyu ile alakalı durumlar bunlar.. Mesela çok şükür benim bebeğim çok da sıkıntılı değil şuan.. Gerçi 3 aylık daha ne oluruz bilemem de şuan için bizim ilişkimizi gerçekten etkilemedi.. Bana da çok dediler çocuk doğsun artık ayrı yatacaksınız hele cinsellik bi dahaki bahara kalıyor falan 🤭 Ama hala birlikte yatıyoruz ve cinsel hayatımız etkilenmedi.. Derken tabi ki eskisi gibi olma şansınız yok çünkü size muhtaç minicik bir bebek var.. Zaten en başta bunu göze aldık öyle çocuk düşündük..

Mesela bebeğimiz çok huysuz olsaydı bu kadar herşey yolunda olmayacaktı.. Ya da eşim bana hiç yardımcı olmasa herşey sadece benim üzerime kalsaydı ben deli olacaktım falan gibi..

Yani bende çevremde bebekten sonra etkilenmeyenleri çok gördüm ama bebekten sonra kaosa sürüklenenler de var tabi.. Ama bence bebek demek sorun demek gibi bir genelleme yapmamak lazım.. Ki zaten öyle değil.. Yani sorun yok gibi davrananlar aslında rol yapmıyor olabilirler..

Ayrıca bence de artık bebek için yaşın bi önemi kalmadı.. Onlar öncedendi millet 4. Çocuğunu 25 yaşında falan yapıyordu🤭
 

chamallows

Karpuz kadar kafan var çekirdeği kadar beynin yok
Pro Üye
17 Aralık 2015
23.241
40.592
Arada sirada annenize gidin diyecegim pandemi var.
Ben cok bunaldigim zamanlar oyle yapiyordum.
Hala her karantina yapabilecegin 3 5 gunu degerlendirip anneme gidiyorum.
En azindan alip bir saat disari bile cikarsa beynim dinleniyor.
Daha huzurlu oluyorum.
Arada firsat buldukca birilerinden destek almak iyi geliyor
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 1445 gün geçti.

amelie01

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
26 Kasım 2017
3.090
2.603
Başkalarının oraya atandım diye üzüldüğü zamanlarıma dönmek isterdim. Doğduğum şehirden ilk çıkışım kendi başıma 3+1 ev tutuşuma.
Kimseye hesap vermek yoktu, her şey kafam göreydi.
Canımın istediği müzikleri son ses açar. akşamları papatya çayı yapıp kitap okurdum. Televizyonum yoktu. Müthiş bir sessizlik hakimdi.
Şu anda 2 buçuk yaşında oğlum, eşimle yaşadığımız çatışmalar hepsi çok yordu. Geçecek biliyorum. Düzelecek. Ama bir şeyler de bir yandan eksiliyor...
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 1089 gün geçti.

Umayumay35

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
12 Eylül 2014
3.674
5.609
35
Bencede çok değil, normalde etrafa kulaklarımı kapatir kimseyi umursamam ama herkes aynı seyi soylemeye baslayinca bi durup düşundüm, ne zaman menapoza girecegimizi bilemiyoruz belki hic bir problem olmamasina ragmen yıllarca cocuk olmayacak vs vs. Bi süre bu tarz konusan kişilerle iletişimi bir süre kesiyim en iyisi psikolojimi kötü etkilemişler suan onu farkettim
Ben 34 te doğurdum hem de jet hızıyla hamile kaldım:) hormonel degerlerde sıkıntı yoksa 30 dan sonra da kolay ama uykusuzluk yıpratıyor, fiziksel olarak doğum yıpratıyor o yüzden keşke daha erken olsaymış diyorum bazen
 

Cicek kiz

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
21 Temmuz 2018
4.085
11.336
Ben 34 te doğurdum hem de jet hızıyla hamile kaldım:) hormonel degerlerde sıkıntı yoksa 30 dan sonra da kolay ama uykusuzluk yıpratıyor, fiziksel olarak doğum yıpratıyor o yüzden keşke daha erken olsaymış diyorum bazen
Ne güzel sizin adınıza cok sevindim, ikimiz açısından da çok sukür bilinen bir problem yok. Pandemi öncesinde de kontrollerimi aksatmadan giderdim. Insallah benimde sizin gibi istedigim zaman hemen olur ☺️
 

Buyuk_umutlar

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
8 Ocak 2020
2.311
1.767
Balayı zamanına dönmek isterdim...
Hiçbir sorumluluk yok o zaman tek derdimiz nereyi gezsek ne yesek olurdu. Çok güzel zamanlardı evliliğin ilk yılları... kendime bakabildiğim zayıf ve fit olduğum ojesiz gezmediğim film kitap müzik arşivimin olduğu...

Sonra bir kızımız oldu. Canımdan çok seviyorum onu herşeyim gözümün nuru kızım. Hem çok güzel hemde bir çocuk ne kadar zor olabilirse o kadar zor bir çocuk oldu. Doğduğundan itibaren emme uyuma sorunları yaşadık ek gıdaya geçtik sevmedik büyüdükçe düzelir umuduyla geçti günler ama büyüdükçe daha beter olduk. Şuan kızım 26 aylık. Hala yeme içme uyuma sorunları tam gaz devam. O kadar zayıf ki doktoru böyle olmaz dedi bir sürü bölüme gittik hiçbirşey çıkmadı. Ultrasonundan çölyak araştırmasına kadar. Düzgün yemediği içinde bağışıklığı çok düşük. Her atağı diş dönemi facia gibi geçen kızımın iki yaş sendromuda facia gibi geçiyor. Sürekli ağlamak susmamak uyumamak yememek aklınıza gelecek sorunlar işte. Sanki 26 aylık değil 26 günlük gibi geceleri hala 37373839 kere kalkıyoruz artık pes edip uyumazsan uyuma diyorum ama eşim bütün gün işte olduğu için uykusuz oruçlu sersefil geçti ramazanım. İftarda ağlama krizleri sahurda çıt sesine kalkıp ağlama krizleri ne yediğimi bile bilmiyorum. Oturup bizimle yemek istiyor ama ağzına alır almaz tükürüyor herşeyi.

Artık bu durum eşimle ilişkimize çok yansıyor. Ne birbirimize ne kendimize vakit ayıramadıkça sinirli agresif birine dönüştük. Hatta dün kızım banyoda çok bağırınca oda bana bağırmaya başladı bırak yıkama yeter artık diye. Nasıl yıkamayım saçına başına yemek sürdü. Bende iş yapan insana gelip akıl vereceğine gel kendin yap diye cinnet geçirdim artık. Gecede kızım sürekli kalkınca oflamaya puflamaya başladı yani iyice girdik birbirimize. Bayram sonuda ücretsiz iznim bitti işe dönücem şimdiden stres bastı uykusuz sersefil ne yapacağım bilmiyorum annem bakacak geceleri de kalsın diyor ama bir yandan kızıma da kıyamıyorum.

Yaşlanmış hissediyorum bekarlığımı en azından ilk evlendiğimiz zamanı özlüyorum keske kısa bir an gidip dönebilsek ne güzel olurdu diyorum. Elbet kızımda büyüyecek. Bu zamanlar unutulacak ama hayat dolu cıvıl cıvıl ilişkimiz gitti yerine sürekli didişen kavga eden biz geldik. Onuda anlıyorum çok yoruluyor evde bana çok yardımcı oluyor dinlenmek istiyor ama bende artk dayanamıyorum mental olarak çöküşteyim. Bu arada psikolojik destek alıyorum üç aydır üçfarklı ilaç denedik ama gram fayda göremedim hiç birinden. Doktor zaten sorunun ilaçla değil yaşam koşullarının iyileşmesiyle düzelir diyor oda şuan için imkansız.... umarım birileri yargılayıp suçlamadan beni anlar ve bir yol gösterir.
Canim benim ablamin çocuklari da huysuz. Oğlan huysuzdu kizi da abisine benziyor hatta daha beter oldular. Birşeyi kirip dokunce annesi azarlayinca oyun gibi geliyor. Ablam hep çok sakin, çocuk psikolojisi bozulmasin diyerek psikolok yardimiyla, kitaplardan destek alarak buyuttu ama ters tepdi. Annesini gram umursamayan çocuk oldu çikdi. Kreşde biraz toparlandi ama virus yuzunde şu an evdeler ve yime zivanadan çikdi durum. Dadiyla yurutmeyi düşüne bilirsin maddi gucunuz yetiyorsa. Jşinin uzmani olmali. Annen de bakamaz. Çocuğun duzenli bir rejime girmesi şart. Sen de çalişa bilirsin. Çocuk farkli bir rutine alişirsa daha iyi yurute bilir. Şu an çochk için gece gunduz yalvaranlar var içi ben dahil. Ama kimsenin hakki ya da haddi değil sizi kinamak, yargilamak. Insaniz bunaliyoruz. Size de istirahet gerekli. O yuzden kendinizi toparlamaniz için çocuk bakmaya yardim almaniz şart. Yoksa evliliğiniz çok yipranicakdir