• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

İKiNCİ ÇOCUK KARARSIZLIĞI 2 ÇOCUKLU ANNELERDEN FIKİRLERİNİZİ RİCA EDİYORUM

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Yapın bence düşünüyorsanız fazla geç kalmayın benim ve en küçük kardeşim arasında 9 yaş var fiziken o kadar yaş oldugu belli olmuyor zaten gayette iyi anlaşıyoruz bazen düşünüyorum ailem olmasaydı napardim ben hatta teyzemin 5 kızı var keşke bnde onların kardeşi olsaydım derdim hep hep birbirlerinin yanindalar kardeşten öteler o kadar iyiler ki çok özeniyorum onlara
 
Ben 35 yaşındayım. Sizin yaş kaç?

Bunları ben de kara kara düşünüyorum. Sevgi konusu hariç. Kendi bebeğinizi kucağınıza aldığınızda diğerinden ayırmanın mümkün olduğunu sanmıyorum. Hatta sizin için çok çok daha farklı olur ilkinden. Seneler önce tattığınız her duygu tekrar tekrar yenilenecek, her şeyi yeniden hatırlayacaksıniz...

Ben kendim için değil zaten evlat nedir tattım. Sizin gibi çocuğumun ilerde bi kardeşi olsun yanında diye düşünüyorum. Ama maddiyat olarak çok hırpalandık. Ben işi bıraktım bebekten sonra. Bi evimiz yok ve ben işe başlamadan olamaz da. Ev sahipleri de sağ olsunlar bize çektiriyorlar. Elimiz kolumuz bağlı. Bu şartlarda ikinciyi yapamam diye düşünüyorum artık. Maalesef
 
Bugun hamile kalsaniz yas aralari 8 olacak. Cocuk 1 yasina gelene kadar zaten oyun falan pek oynayamayacak. Yani oldu mu senin buyuk oglan 9.. beraber oynamak icin biraz fazla yas arasi bence. Ve ilerde cocugum yalniz kalmasin diye kardes yapmak bence mantiksiz. Benim babamla amcam gorusmuyor mesela. Annemle teyzem de.. (baglari gucsuz bir aileyiz masallah :D). Yani bir kardesi olmasi ilerde yalniz olmayacagi anlamina gelmez.

Bence tam olarak kafaniza yatmiyorsa yapmayin. Mis gibi buyumus ilk cocuk. Simdi tekrar bastan bebe zor olur ya.

Yine de kaderiniz de varsa hayirlisi olsun.
 
İdeal bir yaş aralığı bence. Ben biraz geç kaldım sanki.. Çalışırken 2.ye ( haklı olarak bakamayız dediler) Şimdide çok yas oldu. Böyle böyle arayı 10 yaparmışım gibime geliyor :)))
Bence 6da çok. Coviddi, kayıpşardı derken biz de istediğimizden iki yıl sonra çocuk sahibi olabildik. Hayat malesef düşündüğümüz gibi ilerlemiyor.
En önemli soru: siz bir çocuk daha istiyor musunuz? Bunun cevabı evetse hiç bir şey zor gelmiyor.
 
Aslında benim tek isteme sebebim, babası ve ben dünyadan ayrıldıktan sonraki süreç. Hayatta ayni hisleri paylaşabilecek, birbirine destek olabilecek iki kardes olabilme ihtimali. Tabi tam tersi de olabilir. Ben sadece bu yüzden istiyorum. O istediği için değil aslında.
O bir ihtimal gerçekten. Biz iki kardeşiz. Annem öldüğünde ben kardeşime destek oldum. Babama destek oldum. elimden gelenin çok daha fazlasını yaptım. Kardeşim 28 yaşına geldi hala destek oluyordum ki baktım ondan bana gelen bi destek yok. Aramızda 5 yaş var ben sürekli anne rolündeyim. Açıkçası kardeşimin olması bana manevi bir ağırlık. Hayatta zora düştüğümde aklımda ve yanımda hep başkaları var o destek olmadığı gibi sadece onun sorunlarını çözmemi bekliyor. bunu neden yazdım annem hep kardeşinle kalacaksın ilerde biz olmayınca.
yalnız kalmazsınız vs dediler sizin düşünceniz gibi. Şu an babamın da hayatını kaybetmesi durumunda kardeşimle iyice koparız diye düşünüyorum. yani öyle tutunacak bi dalı olur olayı bence her zaman doğru değil.

Hem siz 4 sene evdesiniz ee 4 sene sonra ikinci çocuk küçük olacağı için yine bakacak kimse olmayacak ve yine evde çocuğa bakmak durumunda kalmayacak mısınız?

Bilemiyorum kararı eşinizle ikiniz vermelisiniz çocuğunuz bugün ister yarın istemez. hem doğup oynayabilecek yaşa gelene kadar 4-5 yıl geçecek. Sizin çocuk ergenliğe giriyor olacak. O saatten sonra hele bir de ikinci kız olursa onunla oturup Barbie oynamaz diye düşünüyorum
 
Ben 2 sene üst üste 2 doğum yapacağım ve yaşım 43 🙁
İlk kızıma 5 tüp bebek tedavisi sonucu hamile kalınca, nasılsa normal yolla hamile kalamıyorum diye cahillik ettim. Doğumdan 4 ay sonra tekrardan hamile kaldım. Aslında ben aldıracaktım ama eşim çok baskı yaptı. Kendi tek çocuk olduğu için hayatı boyunca kardeş eksikliği hissetmiş. “Kızımızın kardeşi olsun” dedi. Benimkilerin arasında 13 ay olacak. Hayattan tek dileğim iyi geçinsinler, birbirlerine sahip çıksınlar.
Benim kardeşimle aramda 10 yaş var. Jenerasyon farkını yaşadık. Ortak çok bir noktamız olmadı. Kardeş için ideali max 4 yaş.
Babamın arkadaşının 6 kızı var. Ben bu kadar birbirlerine bağlı kardeşler görmedim. En büyük ablalarını çok sayıyorlar. İşlerinde de patron o. Ailede bitiyor bence. Anne-baba çocukların arasında adaleti sağlarsa kardeşlerde birbirine düşman olmuyor.
 
2. Çocuk çokta şart birşey değil bence (2 çocuğum var ikisi içinde canımı veririm yanlış anlaşılmasın) ama zaten siz yapana kadar hamileik sürecidir falan derken aralarında nerden baksanız 8 yaş. O oyun çağına geldiğinde oğlunuz 11-12 yaşına gelmiş olacak. Beraber pekte oyun oynayabileceklerini sanmıyorum.Rahatınız da yerindeymiş, yaşınız da genç değil, ikinci bir çocuk ekstra zorluk olabilir sizin için. Çocuk istiyor diye de çocuk yapılmaz zaten. Gerçekten siz yürekten istiyor musunuz ona bakın derim.
Kardeşimle aramızda 8 yaş var şuan ikimiz de 20 Li yaşlarımızdayız ve en iyi arkadaşım diyebilirim
 
Bir kardeşim var ve iyi ki var diyorum . En iyi arkadaşım dostum sırdaşım . Erkek olmasına rağmen
 
Günaydın.

İnsan ikinciyi,üçüncüyü de bu kadar sevebiliyor demek ki diye düşündüm arkadaşları okurken.

Allahım hayırlı kararlar almanızı nasip etsin inşallah.

Tarhana çok çok severim bu arada.

Sabah,gece fark etmez. 24 saat içerim, evde yemek yediğimiz her gün mutlaka tarhana pişer.
 
birlikte oyun kuracak yaşı geçmişler maalesef ki, nesil 7 yılda bir atlıyor. Yani 7 yaş arayla iki çocuk oturup aynı oyunları çok zor oynar. Bu duruma yakından şahidim. Büyük olan arkadaşlarıyla farklı oyun kurarken, kardeşini bebek görüyor ve saf dışı bırakmaya çalışıyor. 3-4 yaşa kadar bence oyun aralığı. Benim kardeşimle 8 yaş farkımız var, ve onun çağıyla benim çağım farklı büyüdük. bunu hep hissettim. Hala da öyle. Ben olgunlaştım o deli çağlarında, ve o benim gözümde hiç büyümedi :)
Ergen bir bebeyle, bir bebek :)
bunlar tabi motivasyonunuzu kırmasın, duruma farklı bir bakış açısı.. yaşınız da genç. Siz ne istediğinizi sorun.
Eşinizin ya da çocuğunuzun cevapları değil, sizin talepleriniz önemli.
Farklı ülkelere savrulup yıllarca birbirlerini görmeyen kardeşler de var.
hakkınızda hayırlısı olsun, yine de çocuk evin neşesi :)
Allah herkese ebeveynlik duygusu yaşatsın.
 
Eğer siz öyleyseniz sizden gördüğü için o da kardeşini çok sevebilir.
Ben 39umda doğurdum ikinciyi. Üçüncüyü de istiyorum. Valla çok şükür ikinvi rahatımı hiç bozmadı. Tam yersine beni hayata bağladı. Misal bugun hiç uyumadı, çok yorgunum ama hiç sinirli değilim, sevgi ve şevkat doluyum ona karşı. Ancak malesef ilk çocuğuma karşı çok kendime hakim olmam gerekiyor. Benim de sınavım bu. Büyük çocugumu kırmamak, üzmemek için çok dikkat gösteriyorum.

Maşallah size, allah sağlıkla büyütmeyi nasip etsin
 
Ben 36 yaşında tek çocuklu bir anneyim. Oğlum 7 yaşına girecek. Daha önce çalışıyordum şuan evdeyim. Ve bir süre daha bu şekilde devam etmesi gerekecek.( En azından 4 yıl, ilkokul bitene kadar, bakacak kimse yok, calisamayacagim.) Oğlum da kardeş istemeye başladı. ( aslında tamamen oyun amaçlı, birlikte oynayabileceklerini düşünüyor) 2 cocuklu kimi görsem hemen yap, bak istiyormuş da diyor. Ama ben kararsizim. Rahata da alıştım açıkçası. Kendime kalan çok güzel zamanlarım var. Bu durum hoşuma gidiyor. Diğer yandan yıllar sonrası, çocuğumun bizden sonra kimsesi kalmayacak diyorum. Gözümde yaş akmadan kuruyor. Ne yapayım? Bana fikir verin. Maddi durum olarak çok kötü olmasa da ferah da sayılmaz. Gözümü korkutan bir neden de ekonomik sebepler açıkçası. 1. çocuğa yapabileceğimiz herşeyi yapabiliyoruz. 2.gelirse onu ihmal eder miyiz, ona da abisine yapılanları yapabilir miyiz bilmiyorum. Bu düşünce aşamasını herkes yaşıyor mu, bir ben mi böyleyim? Sanki olsa bile onu Bu kadar çok sevemezmişim gibi. Daha olmadan böyle düşündüğüm için bile pişman oluyorum. Ne olur fikir verin bana. Kardeşsiz olanlar ne hissediyor?
Bir Kızım var 10 yaşında oğlum 4 aylık ben 42 yaşındayım,2. Çocuk için yıllarca eşimi ikna edemedim ama kızımın aklı ermeye başlayınca çok istedi kardeş e tabi hemen olmadı yaş itibarıyle ama Allah bir tane daha verdi çok şükür oğluşumu,yani demem o ki rahatlığa alışınca zor geliyor fakat geçip gidiyor o zor günler ve iyi ki diyorsun imkanınız varsa tabi ki 2. Çocuğu yapın ,tek çocuk zor onun için ilerde daha da zor hem bebek aileye neşe ,sevinç getiriyor gerçekten …
 
Ben 36 yaşında tek çocuklu bir anneyim. Oğlum 7 yaşına girecek. Daha önce çalışıyordum şuan evdeyim. Ve bir süre daha bu şekilde devam etmesi gerekecek.( En azından 4 yıl, ilkokul bitene kadar, bakacak kimse yok, calisamayacagim.) Oğlum da kardeş istemeye başladı. ( aslında tamamen oyun amaçlı, birlikte oynayabileceklerini düşünüyor) 2 cocuklu kimi görsem hemen yap, bak istiyormuş da diyor. Ama ben kararsizim. Rahata da alıştım açıkçası. Kendime kalan çok güzel zamanlarım var. Bu durum hoşuma gidiyor. Diğer yandan yıllar sonrası, çocuğumun bizden sonra kimsesi kalmayacak diyorum. Gözümde yaş akmadan kuruyor. Ne yapayım? Bana fikir verin. Maddi durum olarak çok kötü olmasa da ferah da sayılmaz. Gözümü korkutan bir neden de ekonomik sebepler açıkçası. 1. çocuğa yapabileceğimiz herşeyi yapabiliyoruz. 2.gelirse onu ihmal eder miyiz, ona da abisine yapılanları yapabilir miyiz bilmiyorum. Bu düşünce aşamasını herkes yaşıyor mu, bir ben mi böyleyim? Sanki olsa bile onu Bu kadar çok sevemezmişim gibi. Daha olmadan böyle düşündüğüm için bile pişman oluyorum. Ne olur fikir verin bana. Kardeşsiz olanlar ne hissediyor?
Çocuklarımın arasında 7 yaş var,şimdiki aklım olsa daha önce yapardım,7 yaş çok fazla çünkü.birbirlerini çok seviyorlar evet ama yaş farkı fazla olduğu için pek fazla oyun kurma vs.olmuyor.ustune bir de cinsiyet farkı var.Biri kız biri erkek olunca da durum epey değişiyor.
 
Çocuklarımin arası sekiz yaş daha az olsun istedim olmadı abisi seviyor ama oynamıyor sıkılıyor telefon varkrn onunla oynar mı ilerde kardeşlik dersen ne bileyim çoğu kardeş kopuk sorunlu et tırnak olan çok az maddi durum çok önemli. Kendime zaman yok yapmak istediğim hiç bir şey yapamıyorum artık bir tiyatro bir sinema yürüyüş yapmak vs yapayım diye de birilerine rica etmrm lazım daha hiç gitmedim bır yere bütün bunlara ben çok istediğim için deli gibi dogurayim emzireyim dediğim için rahatsız olmuyorum kardeş olsun eşim istiyor herkes yap diyor diye bu zorlukları çekilmez
 
İki oğlumun arasında yedi yaş var bizde çok zor karar verdik olsun mu olmasın mı derken Allah nasip etti tekrar keşke daha önce yapsaymisim diyorum zor bir bebek yemesi uyuması şu sıralar uykusuzluktan çıldıracak gibi hissediyorum ama yinede değer çok gülen surat çok oynak bisey çıktı bu:) ikinci çocuğa bakması daha zevkli sanki olgunluk var tecrübe var daha ne diyeyim:)kıskançlık konusuna gelince kaçınılmaz bazen bizim görmediğimiz yerde ağlatıyor büyük bazende kucağına alıp bu benm can yoldaşım diyor dün götürdü odasına gel kardeşim resim yapalım diye çok güzel bir duygu
 
Ben 36 yaşında tek çocuklu bir anneyim. Oğlum 7 yaşına girecek. Daha önce çalışıyordum şuan evdeyim. Ve bir süre daha bu şekilde devam etmesi gerekecek.( En azından 4 yıl, ilkokul bitene kadar, bakacak kimse yok, calisamayacagim.) Oğlum da kardeş istemeye başladı. ( aslında tamamen oyun amaçlı, birlikte oynayabileceklerini düşünüyor) 2 cocuklu kimi görsem hemen yap, bak istiyormuş da diyor. Ama ben kararsizim. Rahata da alıştım açıkçası. Kendime kalan çok güzel zamanlarım var. Bu durum hoşuma gidiyor. Diğer yandan yıllar sonrası, çocuğumun bizden sonra kimsesi kalmayacak diyorum. Gözümde yaş akmadan kuruyor. Ne yapayım? Bana fikir verin. Maddi durum olarak çok kötü olmasa da ferah da sayılmaz. Gözümü korkutan bir neden de ekonomik sebepler açıkçası. 1. çocuğa yapabileceğimiz herşeyi yapabiliyoruz. 2.gelirse onu ihmal eder miyiz, ona da abisine yapılanları yapabilir miyiz bilmiyorum. Bu düşünce aşamasını herkes yaşıyor mu, bir ben mi böyleyim? Sanki olsa bile onu Bu kadar çok sevemezmişim gibi. Daha olmadan böyle düşündüğüm için bile pişman oluyorum. Ne olur fikir verin bana. Kardeşsiz olanlar ne hissediyor?
Kızım 9 yaşındayken oğlumu dogurdum 37 yaşında .şimdi yaşını doldurdu iyi ki dogurmusum geç bile kaldim ..sağlık şartları elveriyorsa kardeş şart bence..ama bu zamanda iki tane...üçüncüsü bir Adnan Ziyagil olmayan herkese fazla😊
 
Bebek güzel şey eve neşe enerji gelir. İçinizden geliyorsa olsun. Yoksa çocuk için oyun arkadaşı olmaz o oyun çağına gelene kadar büyük çocuk 10 yaşında olacak.
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Back
X