• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

İKiNCİ ÇOCUK KARARSIZLIĞI 2 ÇOCUKLU ANNELERDEN FIKİRLERİNİZİ RİCA EDİYORUM

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Tamamen size kalmış, doğuracak bakacak olan sizsiniz. Benim çocuğum yok çok istiyorum olmasını ama şu zamanda bana göre 1 tane olsun iyi yetiştireyim kimseden geri kalmasın iyi bir eğitim alsın bana yeter. Ekonomi çok kötü nereye gideceği de belli değil.
Şunu anlamadım 4 sene daha evdeyim çocuğun ilkokulu bitene kadar dediniz. 2. çocuk gelirse 1.çocuğun ilkokulu bitecek ama bu sefer 2. çocuk 3-4 yaşında olacak yine onu da bırakacak kimseniz olmadığı için siz yine çalışamayacaksınız. Maddi durumunuzu bilmiyorum ama bu kadar yıl çalışmamak bütçenizi sarsmayacaksa siz bilirsiniz.
 
Ben 36 yaşında tek çocuklu bir anneyim. Oğlum 7 yaşına girecek. Daha önce çalışıyordum şuan evdeyim. Ve bir süre daha bu şekilde devam etmesi gerekecek.( En azından 4 yıl, ilkokul bitene kadar, bakacak kimse yok, calisamayacagim.) Oğlum da kardeş istemeye başladı. ( aslında tamamen oyun amaçlı, birlikte oynayabileceklerini düşünüyor) 2 cocuklu kimi görsem hemen yap, bak istiyormuş da diyor. Ama ben kararsizim. Rahata da alıştım açıkçası. Kendime kalan çok güzel zamanlarım var. Bu durum hoşuma gidiyor. Diğer yandan yıllar sonrası, çocuğumun bizden sonra kimsesi kalmayacak diyorum. Gözümde yaş akmadan kuruyor. Ne yapayım? Bana fikir verin. Maddi durum olarak çok kötü olmasa da ferah da sayılmaz. Gözümü korkutan bir neden de ekonomik sebepler açıkçası. 1. çocuğa yapabileceğimiz herşeyi yapabiliyoruz. 2.gelirse onu ihmal eder miyiz, ona da abisine yapılanları yapabilir miyiz bilmiyorum. Bu düşünce aşamasını herkes yaşıyor mu, bir ben mi böyleyim? Sanki olsa bile onu Bu kadar çok sevemezmişim gibi. Daha olmadan böyle düşündüğüm için bile pişman oluyorum. Ne olur fikir verin bana. Kardeşsiz olanlar ne hissediyor?
Bir kızım bir oğlum var araları 4yaş. Şu an 8 ve 12 yaşındalar. Oğlumda ergenlik emareleri başlayana kadar çok güzel iki arkadaştılar. Bir gün bile pişman olmadım 2 tane olduklarına. Şimdi de araları iyi ama artık oyun oynamıyorlar pek. Maddi manevi yorucu mu? Evet. Ama sevgileri bambaşka.
 
Çocuklarımın arasında 7 yaş var,şimdiki aklım olsa daha önce yapardım,7 yaş çok fazla çünkü.birbirlerini çok seviyorlar evet ama yaş farkı fazla olduğu için pek fazla oyun kurma vs.olmuyor.ustune bir de cinsiyet farkı var.Biri kız biri erkek olunca da durum epey değişiyor.

evet bende yukarda ki yorumumda tam da bu durumdan bahsetmek istedim. +1
 
benim kızımda 6 yaşında.. ve çalışıyorum. ikinciyi de düşünmüyorum.
 
Bu spesifik bir konu. Kızım . 2.5 yaşında. Eskiden hep 3 çocuk isterdim. Maddi olarakta çok şükür her anlamda yetebiliriz. Fakat manevi olarak kendimi yetersiz hissediyorum. Tekrar aynı süreçleri yaşamak o kadar zor geliyor ki. Kızımda her süreç zor oldu, bakıcıya alıştırma, uyku konusu, emzirmeden ayırma. Ki daha yeni emzirmeyi bitirdik, 1 haftadır anam ağlıyor psikolojim bozuldu tahammülüm yok artık. Bir yandan da geçecek bunlar diyorum. Bilmiyorum manevi olarak yeteceğinizi düşünüyorsanız yapın
 
Büyük abimle aramda 7 yaş var. Asla kardeş ilişkisinde olamadık ben oyun çağımdayken o çocujluktan çıkmak üzereydi. Ergenlikte beni çocuk gördü arkadaşları ile arasına almadı. Sonra üniye gitti evden ayrıldı. Bu kadar yaş farkında çok da hayal ettiğiniz kardeşlik ilişkisi olmuyor. Geleceği düşünüyorsanız her kardeş iyi geçinecek diye bir olay yok bir bakmışsınız yıllar sonra herkes bi r yere savrulmuş. Herkes büyüyünce kendi ailesini kuracak zaten
 
Bende 2.ye kararsızım sizin gibi.. Oğlum 3.5 yasında.. Kardesi olsun dıyorum Bı yandan.. Öteki taraftan hayatım kısıtlanacak dıye korkuyorm.. Evet annelık ömür boyu bir seruven.. Ölene kadar yuregımızde bir sızı.. Bende tekrar aynı zorlukları yasıycamı dusununce korkuyorum.. Bi yandan öteledıkce rahata daha cok alısırım dıye bu sefer hıc yapmam dıye dusunuyorum.. Evlat sevgisini tattım çok şükür.. Yaparsam sırf oğlum için yapcam.. Cunku annelik tam bi delilik, akıllı kadın rahatını bozmaz ama ne var ki kadının delisi makbul vesselam 🌺🌺🌺
 
4 sene sonra çalışacağım diyorsunuz 2. Çocuk olursa bu hayalleriniz de gerçekleşmeyebilir.Bunu da göz önünde bulundurun lütfen.Çocuk eskiden manevi olarak yetmekti artık daha fazlası maddiyata girdi malesef.En basiti bebek bezi bile astronomik fiyatlarda.Geliriniz nedir? Tek maaş ne kadar ile geçiniyorsunuz?
 
Ben 36 yaşında tek çocuklu bir anneyim. Oğlum 7 yaşına girecek. Daha önce çalışıyordum şuan evdeyim. Ve bir süre daha bu şekilde devam etmesi gerekecek.( En azından 4 yıl, ilkokul bitene kadar, bakacak kimse yok, calisamayacagim.) Oğlum da kardeş istemeye başladı. ( aslında tamamen oyun amaçlı, birlikte oynayabileceklerini düşünüyor) 2 cocuklu kimi görsem hemen yap, bak istiyormuş da diyor. Ama ben kararsizim. Rahata da alıştım açıkçası. Kendime kalan çok güzel zamanlarım var. Bu durum hoşuma gidiyor. Diğer yandan yıllar sonrası, çocuğumun bizden sonra kimsesi kalmayacak diyorum. Gözümde yaş akmadan kuruyor. Ne yapayım? Bana fikir verin. Maddi durum olarak çok kötü olmasa da ferah da sayılmaz. Gözümü korkutan bir neden de ekonomik sebepler açıkçası. 1. çocuğa yapabileceğimiz herşeyi yapabiliyoruz. 2.gelirse onu ihmal eder miyiz, ona da abisine yapılanları yapabilir miyiz bilmiyorum. Bu düşünce aşamasını herkes yaşıyor mu, bir ben mi böyleyim? Sanki olsa bile onu Bu kadar çok sevemezmişim gibi. Daha olmadan böyle düşündüğüm için bile pişman oluyorum. Ne olur fikir verin bana. Kardeşsiz olanlar ne hissediyor?
7 yaşına mı girecek ? Eee okul saayleri çalışmak için yeterli olmuyor mu? Tam gün okula yazdırabilirdiniz.1,2 saat evde bekleyebilir bemce tek başına.
 
Sırf kardeşi olsun , ileride yalnız kalmasın diye cocuk yapılmaz.
Çünkü ileride cok iyi anlaşacaklarının garantisi yok.
Mesele eşim 2 kardeşler ama birbirlerine selam bile vermiyorlar .

Maddi durumunuz nasıl ?
İleride çalışmak gibi bir düşünceniz varsa ertelemek zorunda kalabilirsiniz .
Kafanız kaldırır mı, 2 cocuga bakacak enerjiniz var mı ?

Benim bir oğlum var 8 yasında .
Rahatla o kadar alıştım ki asla 2. bir çocuğu düşünemiyorum .
 
Merhaba.
Çocuklarımın arası 4.5 yaş.
Oğlum kardeşini çok seviyor aralarında kıskançlık hiç olmadı.
Kızım 20 aylık oğlum 6 yaşında.
Sizinkilerin arası 8 yaş olacak birlikte oynama gibi bir durumları olmaz o kaçmış artık.
Oyun oynamaları için araları 2-3 yaş olacak bizimkiler bile 10 saniye anca oynuyorlar birlikte 😆
Sevgi konusuna gelirsek inanın hiç öyle sevmeme gibi bir şey söz konusu değil aksine kucağınıza aldığınızda neden şimdiye kadar yapmamışım dersiniz❤️
Ama sizin durumunuzda araları 8 yaş olacak en az, e rahatım diyorsunuz, maddi açıdan kaygılarınız varsa yapmazdım sanırım.
Ama tabii ki karar sizin.
Onun dışında oğlum 1. sınıf 3 haftadır okula gidemiyor evde ben çalıştırıyorum.
Bebişte oturup bize bakıyor eline kalem alıp bir şeyler yapmaya çalışıyor.
İkisiyle de ilgilenebiliyorum birazda çocuğun huyuyla ilgili kızım sakin bir bebek.
Hayırlısı olsun her iki durumda da🙏
 
Evlattan güzel ne var ki? Eğer maddi manevi durumunuz yerindeyse , evliliğim , huzurum çok sağlam, ileride eşim ölse de, boşansam da asla çalışmak zorunda kalmayacağım calişsam da her türlü bakım imkanını saglayabilirim, yaşamlarını saglayabilirim, geleceklerini kurabilirim diyorsanız üçüncüyü dorduncuyu bile yapabilirsiniz...Bence sırf kardeş olsun diye çocuk yapılmaz ama bu şartlar sağlanabiliyorsa evlattan güzel ne var? Sormanız bile hata....
 
Gene mi cocuk konusu😐😂

Oyun oynasin diye cocuk mu dogurur insan yaa😐😂 yapmayin.. ayrica oyun oynasin diye yapacaksan treni kacirmissin zaten cunku aralarinda1-2 yas olunca oyun arkadasi oluyolar. Abi olarak oynatabilir belki biraz.. ilerde bu yas farki kapanir emin olabilirsin.. 7-8 yas bile kapaniyor 30 lu yaslarda ama iste rahatada alismissin.. sende o isigi gormedim ben..

Ayrica maddi olarakta cok iyi degiliz diyorsun..yani evet cocuklarin varsa paylasmak zorundalar bir cok seyi, bu her zaman kotu birsey olarak algilanmamali.. paylasmayi bilmekte cok guzel bir sey.. ama sen kendinize yetecegini dusunmuyorsun sanirim.. birde rahata erince cocuk bakmak daha zorlasiyir cidden tekrar uykusuz gazli gecele moklu bezler filan😐😂
 
Kardeşim yok,oğlumun da kardeşi yok. Mutluyum. Ailemin bana yaptığı en büyük iyilik bana kardeş yapmamak ;) oğlum da kardeş istemiyor. Hoş istese de çocuk lafıyla çocuk yapmam zaten. Maddi manevi pek çok yönden tek çocukla ancak baş edebiliyorum. Benim yaşımda hatta benden daha büyükler de var ikinciyi yapan çevremde,hepsine hayretle bakıyorum açıkçası. Elbette bakabiliyorsa herkes yapsın ben bakamam. Allah elimdeki çocuğuma sağlık mutluluk versin,ikinciyi üçüncüyü de isteyen herkese nasip etsin diyorum.
 
Ben 36 yaşında tek çocuklu bir anneyim. Oğlum 7 yaşına girecek. Daha önce çalışıyordum şuan evdeyim. Ve bir süre daha bu şekilde devam etmesi gerekecek.( En azından 4 yıl, ilkokul bitene kadar, bakacak kimse yok, calisamayacagim.) Oğlum da kardeş istemeye başladı. ( aslında tamamen oyun amaçlı, birlikte oynayabileceklerini düşünüyor) 2 cocuklu kimi görsem hemen yap, bak istiyormuş da diyor. Ama ben kararsizim. Rahata da alıştım açıkçası. Kendime kalan çok güzel zamanlarım var. Bu durum hoşuma gidiyor. Diğer yandan yıllar sonrası, çocuğumun bizden sonra kimsesi kalmayacak diyorum. Gözümde yaş akmadan kuruyor. Ne yapayım? Bana fikir verin. Maddi durum olarak çok kötü olmasa da ferah da sayılmaz. Gözümü korkutan bir neden de ekonomik sebepler açıkçası. 1. çocuğa yapabileceğimiz herşeyi yapabiliyoruz. 2.gelirse onu ihmal eder miyiz, ona da abisine yapılanları yapabilir miyiz bilmiyorum. Bu düşünce aşamasını herkes yaşıyor mu, bir ben mi böyleyim? Sanki olsa bile onu Bu kadar çok sevemezmişim gibi. Daha olmadan böyle düşündüğüm için bile pişman oluyorum. Ne olur fikir verin bana. Kardeşsiz olanlar ne hissediyor?
Kardeş için çocuk yapmak bana saçma geliyor önemli olan annenim psikolojik ve fizyolojik sağlığı...
 
Bu soru kişiden kişiye değişir.

Maddi, manevi bakabilecekseniz , çocuklara iyi bir eğitim,iyi bir gelecek sağlayabilecekseniz eğer yapılabilir.

Ancak öncelikler ebeveynler kendi geleceklerini garantiye almalı bunun yaşlılığı da var

Dediğim gibi kalabalık aile olmak isteyen çok insan var.

Ancak çocuklar uçup gidiyor evden.

Herkes kendi hayatını yaşıyor.
 
yakın arkadaşım çocuklarım ikiz gibi büyüsünler diye 2 yaşındaki çocuğuna kardeş istedi.. sonuç gelenler ikiz :KK53: .şuan üçüz gibi büyütüyor.

şahsen benim 6 yaşında oğlum var, 38 yaşımdayım. bebeğe bakcak gücü kendimde bulamıyorum. yaşlı hissettiğim için değil... genel olarak
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Back
X