Evlilik oncesinde 2 yil ciktik. Cok guzeldi, adam cok nazikti, sevecendi. Paylasimciydi.
Hic evlilik meraklisi degildim,hatta evli arkadaslarimdan sorun duydukca oh benim kafam rahat diyodum. O kadar iyiydi ki iste bu dedim. Yani onla da evlenmiceksen kimle evlenicem ki ben. Biseyin cok iyi olmasi da normal degilmis.
Bir de ben o asamada skntili donemler geciriyordum. Egitim is anlaminda. Simdi cok sukur duzeldi,yoluna girdi.
Her seyim batmaya basladi.
Kadin oldugum icin arka planda olmami istiyor.
Yani dusunsene esini bir basarisindan kutlamak yerine " once ben bitirmeliydim"der mi insan.
Anladim ki ondan daha iyi olmami resmen istemiyor. Hircinlasiyor.
Bazen belli etmemek icin caba sarfettigini goruyorum. Ama o an bisey demese de bi sekilde o gun onun acisini cikarmaya calisiyor. Anliyorum artik.