Kayınvalide problemim. Yardımınıza ihtiyacım var.

bahtsizlik abidesi

Üye
Kayıtlı Üye
14 Mayıs 2020
249
233
Ya oglu krediye Faiz odesin ama sakin annesine vermesin!!!bu nasil bir dusunce tabi ki kayinvalidelerinde devamli bir sey istemeleri hos degilde ama arada tadilat o bu gibi seylerde tum cocuklari annelerine yardim edebilir biraz insafli olun o cocuklarda kolay buyumuyor kendine almiyorsun cocugum birseydrn geri kalmasin diyorsun
Haklısınız da birincisi ihtiyaç dahilinde olan şeylere yardım edilir tadilat vs gibi. Öyle bir ihtiyaçları yok ki. İkincisi Elbise istiyor, doğum günlerinde diğer çocuklara hediye alınmasını istiyor. Daha doğrusu iki maaş giriyor diye kazandığımız üç kuruşu gözünde büyütüyor. Hediye de almak isterim tabi sadece ihtiyaçta yardım etmek değil. Ama durumumuz yok ne yapabiliriz. Eşimin geliri iyi olsa yardım etsin tabi ama ikimiz evi zor döndürüyoruz. Ben çocuk bile düşünemiyorum şu an. Hala eksilerdeyiz. Ayrıca iyi kazanıyor olsaydık da paramın hesabını tutmak yine ona düşmezdi. Bıraksaydı da kendim içimden gelerek yapsaydım bazı şeyleri.
 

bahtsizlik abidesi

Üye
Kayıtlı Üye
14 Mayıs 2020
249
233
Zaten pastayi yasgunu sahibi alir digerleride hediye😊kayinvalide yapacak borek corek guzel yemekler pastayida alcak sizde guzel hediyelerinizle gitceksiniz neden siz pasta almaniz lazim onu anlamadim
Hiç işte konu komşusuna oğlumla gelinim pasta aldı geldi diyebilmek için. Her şeyi abartarak anlatmaya bayılıyor. Sürekli en basit şeyi bile abartarak anlatıyor. Kimse kimseye hediye almıyor zaten sadece pasta kesiyorlar. Babalar gününde bile henüz nişanlıyken eşime demiştim bi hediye bi de pasta alalım diye. Öyle bir şey yapıp gitmiştik ki babası beni insan yerine bile koymuyor. O zamanlar geçim derdinde değildik çünkü. Ama şimdi elimizde yok yani olsa ben zaten bunları düşünüp yapabilen biriyim
 

Tomaaa

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
15 Kasım 2017
70
30
Benimde görümcelerim evlenirken bir kuruş yardım etmediler tutmak zorundayız hala borcumuz var biz herseyi eşimle beraber aldık Görümcelerim bizi cimri sanıyorlar var harcamıyoruz sanıyorlar sürekli laf sokuyorlar. Bunaldım artık onları kırmadan nasıl bu muameleden kurtulucağımı bilmiyorum .
 

benbirkediyim

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
25 Eylül 2016
7.551
3.464
Bizim misafircilik oyununa korona bile engel olamıyor. Eşimin anneannesi evimizi merak ediyormuş. 80 yasında falan. Sokaga cıkması yasak zaten. Eşim annesı anneannesı falan bıze getırecekmıs. Geldiklerinde terasta oturalım, en azından acık ortam dıycem. Sımdı korona var gelmesinler desem yanlıs anlar. Bır yandan alt komsu falan görurse sıkayet ederım korkuyorum
 

Aryayusuf

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
7 Temmuz 2017
71
19
27
Biraz uzun olacak çünkü çok doldum artık anlatmak istiyorum. Ne çevreme ne aileme anlatamıyorum. Neden bilmiyorum ama kimseye dile getirip konuşmak istemiyorum.

Geçtiğimiz Temmuz ayında evlendik. Aileler iyi kötü destek oldu sayılır. Eşimin ailesi çok ilgisiz davrandı ama son dk yine de biraz destek oldular. Bir şekilde borçsuz evlendik sayılır. Düğünde gelen takıların bir kısmıyla eşimin düğün için elden aldığı borçlar ödendi. Geri kalanıyla idarelik bir araba aldık. Eşim 3300 ben 2800 maaş alıyoruz. Kirada oturuyoruz. 1300₺ kira artı aidat ödüyoruz. Araba alınca biraz masrafı çıktı derken kartlara açıldık. Şu an kendimizi zor döndürüyoruz. Ay ortasına geldiğimizde elimizde hiçbir şey kalmıyor tekrar karta yükleniyoruz. Buna rağmen ailesi çok iyi durumdayız sanıyorlar. Annesi her bir araya geldiğimizde para üzerinden imada bulunuyor.

Eşimin 2 erkek kardeşi var biri daha lisede. Diğeri de çalışıyor ve henüz hayatında biri yok. Ailesiyle yaşadığı için haliyle eve bir şeyler alıyor. Küçük kardeşin her masrafını karşılıyor. Eşim uzun bir süre işsizdi. İş bulduğu gibi nişanlandık. Öyle olunca düğün için eşya alıp ödemeye başladı eve destek olamadı hiç. Sanırım bu yüzden evlenmesini pek istemediler. Babası beni başından beri hiç istemedi çünkü. Sebebinin biraz bu olduğunu düşünüyorum. Mesela annesi küçük kardeşe diyor ki her şeyini x abin alıyor. Y abin (eşim) sana ne alıyor diyip gülüyor. Aklınca şaka yapıyor. Ortanca oğlunu yere göğe sığdıramıyor tapıyor resmen. Babası da öyle. Eve bir şeyler alıyor diye anlat anlat bitiremiyorlar. Eşim küçük kardeşine oynamıyorsan play stationu alayım biraz oynarım dedi. Kardeşi al abi oynamıyorum dedi. Babası ben ona bir şey yükledim film izliyorum ondan diyip vermedi. O kadar üzüldüm ki eşime. Çok tuhaf geldi. Birkaç hafta sonra ortanca kardeş küçüğe dedi ki play stationu topla bir arkadaşıma vericem. Babası da oradaydı ağzını açıp tek kelime etmek. Eşimle göz göze geldik hemen. O kadar üzüldüm ki eşimin o duruma düşmesine.

Geçen gün eşimin halasında hep birlikte oturuyoruz. Kayınvalidem halanın küçük kızına telefondan bir şey soruyor. O Arada bir bildirim geldi. Kız bildirimi sesli okudu. Bahtsız Bedevi alsın yazıyor dedi. Hemen tahmin ettim ama hiç anlamamış gibi davrandım. Sonra kayınvalidem telefonu geri çekti ne yapacağını bilemedi falan. Sonra mesajı açıp eşime gösterdi. Komşusu elbise beğenmiş. Yazmış ki ben gelinime aldırıyorum sana da bahtsız Bedevi alsın. Sanki benim annem yok. Annem babam bu yaşa getirmişler bir kuruşumun hesabını yapmazlar. Giderken ekmek alsam zorla parasını cebime sokmaya çalışırlar. Sevdiğim içeceğe kadar alıp, patates soğan hatta deterjan ne varsa doldurup beni arıyorlar gel sana bir şeyler vereceğiz diye. Ne zaman gitsem elim kolum dolu geliyorum evime. Ona rağmen benden bir iğne bile beklemez ailem. Yeterki ben iyi olayım isterler. Ama eşimin annesi sürekli böyle. O akşam ısrarla elbise lafı edip bana da gösterdi bu elbiseyi alacam ama nasıl sipariş edilir bilmiyorum dedi. Ben de sinir oldum eşime dedim annen elbise istiyor galiba bi Bakar mısın. Telefonu ona verdim. Daha önce de bana böyle elbise gösterdi güzel mi falan diye. Ben de evet sana yakışır al demiştim. Oysaki ben hep diyordum ki hediye de alırım hiç sakınmam. Ama bu yaptıkları çok itici geliyor.



Mesela sürekli her gidişimizde doğum günlerini sıralıyor. Kasım’da babanın aralıkta küçük oğlanın ocakta ortancanın doğum günü. Bol bol pasta yiyeceğiz falan diyor. Sürekli bunu söylüyor. Eşim herhalde ailesindeki bireylerin doğum gününü biliyordur bana duyuruyor pasta alıp gidelim diye. Ben önceden diyordum ki herkesin doğum gününde bi sürpriz bi şey yaparım. Yani bu zorlukta bile parasında değilim. Ama söyledikçe itici geliyor. Babasının doğum gününde on defa aradı pasta alıp gelin diye bahane uydurdum gitmedim. Eşim de işe giderken pasta alıp kapıdan vermiş.

Evdeki bekar kardeş ufak çapta bir giyim mağazası açmaya çalışıyor. Eş dost arkadaşları destek oluyorlar bir şeyler alıyorlar dükkana. Tabi ki eşim de abi olarak bir şey yapmak istiyor ama elimizde şu an yok. Olsa hiç lafını etmem asla. Ben de olsa ben veririm yeterki eşim kötü hissetmesin ama cidden şu an destek olacak durumda değiliz. Annesi diyor ki x dükkan açıyor diye bilmem kim masayla koltuğunu almış. Şu gitmiş dükkandan şimdiden 500₺ Lik alışveriş yapmış falan. Sürekli her bir araya geldiğimizde istisnasız para lafı geçiyor. Aslında bizim de sıkışık olduğumuzu söylemek gerekiyor ama öyle pat diye konuya girilmiyor. Zaten hiç sormuyorlar ne durumdasınız geçinebiliyor musunuz diye. Mesela abimin eşi bile beni arayıp sormuştu nasılsın yeni evlendiniz durumlar nasıl diye. 2 hafta karantinada kaldık ikimizin de maaşlarının yarısı kesildi mesela. O süreçte hemen abim sordu ne durumdasınız maaşınız kesilecek sigortadan yatana kadar bari destek olayım diye ısrar etti. Eşim ailemden destek almadığı için geri çevirdim. Açıkçası kimseden destek almak istemeyiz zaten bi şekilde geçiniyoruz ama hiç mi sormaz bir anne baba. Sormuyorsan da beklentin olmasın bari.

bir de sürekli gidelim istiyor. Bu sanırım tüm gelinlerin ortak derdi burada. Karantinada her gün aradı. Bir gün arayınca ben aramasam aramıyorsunuz dedi. Daha dün konuştuk diyorum olsun arayın diyor. Bir gün içimden geldi aradım. Diyor ki böyle ara işte beni bak ne olur. E zaten aramışım yani. Sonra sürekli çağırıyor. Zaten eşi beni istemiyor bariz belli. Ben de eşim yokken yalnız gitmek istemiyorum haliyle. Birlikte gidip biraz oturup dönüyorum. Her gün arayıp çağırıyor. Bir keresinde eşim söylemiş ben yokken çağırma. Babamın davranışlarından rahatsız olup üzülüyor demiş. Bana küstü bir süre. Sonra ben de kendisine ifade ettim. İstemediğinin farkındayım lütfen bana gel diye ısrar etme gelmek istemiyorum dedim. Yok yok o herkese öyle falan dedi. Hayır kimse kimseyi sevmek zorunda değil benden hoşlanmıyor dedim ben de. O yüzden de gitmiyorum pek. Ama kayınvalidem o kadar ısrarcı ki. Sürekli beni alıp akrabalarına götürmek istiyor. Bir kere kırmayıp gittim on kapı yaptık. Şimdi bi de araba var diye eşim ne zaman 4-12 olsa yakama yapışıyor.

Şimdi okullar uzaktan eğitime geçti ben de evden online çalışacağım. Diyor ki sana tatil dimi şimdi evdesin. Hayır tatil değil evden çalışmaya devam ediyorum diyorum hııımm diyor. Yani onu çalışmaktan saymıyor. Haftaya eşim yine 4 de işe gidecek, gece 1 e kadar yok. Diyor ki sana gelirim haftaya nasıl olsa y yok. Sanki damadı. O evdeyken gelsene ben ne yapacağım seninle saatlerce. Eşimi gece 1 de servisten almaya giderken onu da eve bırakırmışım. Kabus resmen. Artık dayanamıyorum. Eşim beni anlıyor ama bu durumu çözmek için bir şey yapmıyor. Çünkü annesi daha önce bir hastalık geçirmiş diye üzerine gitmek istemiyor. Hastalığı öne sürüyormuş annesi. Şu an uzağa taşınma şansımız da yok kira sözleşmemiz temmuza kadar devam ediyor. Ne yapacağım bilmiyorum. Eşimle de tartışmaya başladık bu yüzden. Sinir oldukça ondan çıkarıyorum acısını. Sessiz kalması canımı sıkıyor. Amacım gidip annesine bağırıp çağırması değil ama bi şekilde çözmesi gerektiğini düşünüyorum. Aşırı iletişimsiz. Asla hiçbir şey söylemiyor. Bu durum artık dayanılmaz oldu benim için. Kayınvalidem arayınca açmıyorum. Ne için aramıştır diye tahmin edip vereceğim cevabı tasarlayıp öyle açıyorum. sürekli atlatmaya çalışıyorum. Her aradığında ya çağırıyor ya gelmek istiyor ya da bi yere gidelim diyor. Hem de gün aşırı. Bi de diyo ki bebek olunca daha içli dışlı olcaz gidip gelcez. Allahtan henüz hamile falan değilim.
Araba aldığımızda hayırlı olsun kazasız belasız kullanın dedi. Lafın gelişi hep beraber falan dedim. Tabi hep beraber canım kızım sizin malınız bizim malımız dedi. Hep böyle bir ayağına yer etme çabası.

Lütfen biraz fikir verin ne yapayım nasıl davranayım? Her şeye rağmen kırmak üzmek de istemiyorum. Kimsenin üzüntü sebebi olmak istemem. Hele ki eşimin annesini hiç. Çünkü ne kadar beni haklı görse de annesi üzülünce muhtemelen eşim de üzülür. Hastalığı süresince çok üzülmüş çünkü annesine.
Ayyy gözlerim doldu okurken, benim durum senden bin kat vahim. Yani bir yerde oturup dertlesme imkanımız olsa karşılıkli ağlardık gibime geliyor. Bizde beşinci yıla geldik ve seninkinden besbeter bir kaynanam var. Hatta birde esantiyon. Kayinbaba. Benim eşimde hiç müdahil olmadi olaylara. Bir sene beni eve kapattılar. Daha neler nelerr yaşandı gik etmedi. İmkanım olsa çoktan boşanmıştık. Sırf onlar yüzünden çocukta yapmadım. Halada gol etmiyor olaylara. İnşallah senin ki akillanir. Ama naçizane tavsiyem kendi başının çaresine bakman olur. Yüzüne karşı söylemek bazen en iyisi ben son zamanlarda öyle yapıyorum. Ha ne oldu içime ata ata bulmia hastası oldm kimsenin bı tarafı duymadi
 

enerji_kusagi

🐝 Güçlü Kadınlar Zayıflıyor!!! 🐝
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
16 Ocak 2018
3.547
14.449
Biraz uzun olacak çünkü çok doldum artık anlatmak istiyorum. Ne çevreme ne aileme anlatamıyorum. Neden bilmiyorum ama kimseye dile getirip konuşmak istemiyorum.

Geçtiğimiz Temmuz ayında evlendik. Aileler iyi kötü destek oldu sayılır. Eşimin ailesi çok ilgisiz davrandı ama son dk yine de biraz destek oldular. Bir şekilde borçsuz evlendik sayılır. Düğünde gelen takıların bir kısmıyla eşimin düğün için elden aldığı borçlar ödendi. Geri kalanıyla idarelik bir araba aldık. Eşim 3300 ben 2800 maaş alıyoruz. Kirada oturuyoruz. 1300₺ kira artı aidat ödüyoruz. Araba alınca biraz masrafı çıktı derken kartlara açıldık. Şu an kendimizi zor döndürüyoruz. Ay ortasına geldiğimizde elimizde hiçbir şey kalmıyor tekrar karta yükleniyoruz. Buna rağmen ailesi çok iyi durumdayız sanıyorlar. Annesi her bir araya geldiğimizde para üzerinden imada bulunuyor.

Eşimin 2 erkek kardeşi var biri daha lisede. Diğeri de çalışıyor ve henüz hayatında biri yok. Ailesiyle yaşadığı için haliyle eve bir şeyler alıyor. Küçük kardeşin her masrafını karşılıyor. Eşim uzun bir süre işsizdi. İş bulduğu gibi nişanlandık. Öyle olunca düğün için eşya alıp ödemeye başladı eve destek olamadı hiç. Sanırım bu yüzden evlenmesini pek istemediler. Babası beni başından beri hiç istemedi çünkü. Sebebinin biraz bu olduğunu düşünüyorum. Mesela annesi küçük kardeşe diyor ki her şeyini x abin alıyor. Y abin (eşim) sana ne alıyor diyip gülüyor. Aklınca şaka yapıyor. Ortanca oğlunu yere göğe sığdıramıyor tapıyor resmen. Babası da öyle. Eve bir şeyler alıyor diye anlat anlat bitiremiyorlar. Eşim küçük kardeşine oynamıyorsan play stationu alayım biraz oynarım dedi. Kardeşi al abi oynamıyorum dedi. Babası ben ona bir şey yükledim film izliyorum ondan diyip vermedi. O kadar üzüldüm ki eşime. Çok tuhaf geldi. Birkaç hafta sonra ortanca kardeş küçüğe dedi ki play stationu topla bir arkadaşıma vericem. Babası da oradaydı ağzını açıp tek kelime etmek. Eşimle göz göze geldik hemen. O kadar üzüldüm ki eşimin o duruma düşmesine.

Geçen gün eşimin halasında hep birlikte oturuyoruz. Kayınvalidem halanın küçük kızına telefondan bir şey soruyor. O Arada bir bildirim geldi. Kız bildirimi sesli okudu. Bahtsız Bedevi alsın yazıyor dedi. Hemen tahmin ettim ama hiç anlamamış gibi davrandım. Sonra kayınvalidem telefonu geri çekti ne yapacağını bilemedi falan. Sonra mesajı açıp eşime gösterdi. Komşusu elbise beğenmiş. Yazmış ki ben gelinime aldırıyorum sana da bahtsız Bedevi alsın. Sanki benim annem yok. Annem babam bu yaşa getirmişler bir kuruşumun hesabını yapmazlar. Giderken ekmek alsam zorla parasını cebime sokmaya çalışırlar. Sevdiğim içeceğe kadar alıp, patates soğan hatta deterjan ne varsa doldurup beni arıyorlar gel sana bir şeyler vereceğiz diye. Ne zaman gitsem elim kolum dolu geliyorum evime. Ona rağmen benden bir iğne bile beklemez ailem. Yeterki ben iyi olayım isterler. Ama eşimin annesi sürekli böyle. O akşam ısrarla elbise lafı edip bana da gösterdi bu elbiseyi alacam ama nasıl sipariş edilir bilmiyorum dedi. Ben de sinir oldum eşime dedim annen elbise istiyor galiba bi Bakar mısın. Telefonu ona verdim. Daha önce de bana böyle elbise gösterdi güzel mi falan diye. Ben de evet sana yakışır al demiştim. Oysaki ben hep diyordum ki hediye de alırım hiç sakınmam. Ama bu yaptıkları çok itici geliyor.



Mesela sürekli her gidişimizde doğum günlerini sıralıyor. Kasım’da babanın aralıkta küçük oğlanın ocakta ortancanın doğum günü. Bol bol pasta yiyeceğiz falan diyor. Sürekli bunu söylüyor. Eşim herhalde ailesindeki bireylerin doğum gününü biliyordur bana duyuruyor pasta alıp gidelim diye. Ben önceden diyordum ki herkesin doğum gününde bi sürpriz bi şey yaparım. Yani bu zorlukta bile parasında değilim. Ama söyledikçe itici geliyor. Babasının doğum gününde on defa aradı pasta alıp gelin diye bahane uydurdum gitmedim. Eşim de işe giderken pasta alıp kapıdan vermiş.

Evdeki bekar kardeş ufak çapta bir giyim mağazası açmaya çalışıyor. Eş dost arkadaşları destek oluyorlar bir şeyler alıyorlar dükkana. Tabi ki eşim de abi olarak bir şey yapmak istiyor ama elimizde şu an yok. Olsa hiç lafını etmem asla. Ben de olsa ben veririm yeterki eşim kötü hissetmesin ama cidden şu an destek olacak durumda değiliz. Annesi diyor ki x dükkan açıyor diye bilmem kim masayla koltuğunu almış. Şu gitmiş dükkandan şimdiden 500₺ Lik alışveriş yapmış falan. Sürekli her bir araya geldiğimizde istisnasız para lafı geçiyor. Aslında bizim de sıkışık olduğumuzu söylemek gerekiyor ama öyle pat diye konuya girilmiyor. Zaten hiç sormuyorlar ne durumdasınız geçinebiliyor musunuz diye. Mesela abimin eşi bile beni arayıp sormuştu nasılsın yeni evlendiniz durumlar nasıl diye. 2 hafta karantinada kaldık ikimizin de maaşlarının yarısı kesildi mesela. O süreçte hemen abim sordu ne durumdasınız maaşınız kesilecek sigortadan yatana kadar bari destek olayım diye ısrar etti. Eşim ailemden destek almadığı için geri çevirdim. Açıkçası kimseden destek almak istemeyiz zaten bi şekilde geçiniyoruz ama hiç mi sormaz bir anne baba. Sormuyorsan da beklentin olmasın bari.

bir de sürekli gidelim istiyor. Bu sanırım tüm gelinlerin ortak derdi burada. Karantinada her gün aradı. Bir gün arayınca ben aramasam aramıyorsunuz dedi. Daha dün konuştuk diyorum olsun arayın diyor. Bir gün içimden geldi aradım. Diyor ki böyle ara işte beni bak ne olur. E zaten aramışım yani. Sonra sürekli çağırıyor. Zaten eşi beni istemiyor bariz belli. Ben de eşim yokken yalnız gitmek istemiyorum haliyle. Birlikte gidip biraz oturup dönüyorum. Her gün arayıp çağırıyor. Bir keresinde eşim söylemiş ben yokken çağırma. Babamın davranışlarından rahatsız olup üzülüyor demiş. Bana küstü bir süre. Sonra ben de kendisine ifade ettim. İstemediğinin farkındayım lütfen bana gel diye ısrar etme gelmek istemiyorum dedim. Yok yok o herkese öyle falan dedi. Hayır kimse kimseyi sevmek zorunda değil benden hoşlanmıyor dedim ben de. O yüzden de gitmiyorum pek. Ama kayınvalidem o kadar ısrarcı ki. Sürekli beni alıp akrabalarına götürmek istiyor. Bir kere kırmayıp gittim on kapı yaptık. Şimdi bi de araba var diye eşim ne zaman 4-12 olsa yakama yapışıyor.

Şimdi okullar uzaktan eğitime geçti ben de evden online çalışacağım. Diyor ki sana tatil dimi şimdi evdesin. Hayır tatil değil evden çalışmaya devam ediyorum diyorum hııımm diyor. Yani onu çalışmaktan saymıyor. Haftaya eşim yine 4 de işe gidecek, gece 1 e kadar yok. Diyor ki sana gelirim haftaya nasıl olsa y yok. Sanki damadı. O evdeyken gelsene ben ne yapacağım seninle saatlerce. Eşimi gece 1 de servisten almaya giderken onu da eve bırakırmışım. Kabus resmen. Artık dayanamıyorum. Eşim beni anlıyor ama bu durumu çözmek için bir şey yapmıyor. Çünkü annesi daha önce bir hastalık geçirmiş diye üzerine gitmek istemiyor. Hastalığı öne sürüyormuş annesi. Şu an uzağa taşınma şansımız da yok kira sözleşmemiz temmuza kadar devam ediyor. Ne yapacağım bilmiyorum. Eşimle de tartışmaya başladık bu yüzden. Sinir oldukça ondan çıkarıyorum acısını. Sessiz kalması canımı sıkıyor. Amacım gidip annesine bağırıp çağırması değil ama bi şekilde çözmesi gerektiğini düşünüyorum. Aşırı iletişimsiz. Asla hiçbir şey söylemiyor. Bu durum artık dayanılmaz oldu benim için. Kayınvalidem arayınca açmıyorum. Ne için aramıştır diye tahmin edip vereceğim cevabı tasarlayıp öyle açıyorum. sürekli atlatmaya çalışıyorum. Her aradığında ya çağırıyor ya gelmek istiyor ya da bi yere gidelim diyor. Hem de gün aşırı. Bi de diyo ki bebek olunca daha içli dışlı olcaz gidip gelcez. Allahtan henüz hamile falan değilim.
Araba aldığımızda hayırlı olsun kazasız belasız kullanın dedi. Lafın gelişi hep beraber falan dedim. Tabi hep beraber canım kızım sizin malınız bizim malımız dedi. Hep böyle bir ayağına yer etme çabası.

Lütfen biraz fikir verin ne yapayım nasıl davranayım? Her şeye rağmen kırmak üzmek de istemiyorum. Kimsenin üzüntü sebebi olmak istemem. Hele ki eşimin annesini hiç. Çünkü ne kadar beni haklı görse de annesi üzülünce muhtemelen eşim de üzülür. Hastalığı süresince çok üzülmüş çünkü annesine.
Sizin diğer konuyu okudum tüm yorumlarla beraber. Şimdi de bunu okudum. Şimdi çoğu yorumlar yangına ateşle gitmiş. Siz objektif olarak eşinizin iyi kötü yanlarınıda yazmaya çalışmışsınız. Sizin eşinizi çok sevdiğini, onun için çok kırıldığınızı, maddiyata pek önem vermediğinizi ama kendinizi yanlış yansıttığınızı ve eşinize manevi olarak yeterli gelecek güven duygusunu veremediğinizi ve onu da yeterince anlamadığınızı düşünüyorum. Eğer boşanırsanız da şuan anlayamadığınız şeyleri ileride anlayıp içinizde burukluk kalacağını da düşünüyorum. Maalesef fazla duygusal davranıyorsunuz. Çok duygusal olun itirazım yok ama daha aklı selim daha temkinli daha ileri görüşlü olmanızı tavsiye ederim. Eşinizle ilgili tespitlerim de eşinizin ailesi içinde kendini dışlanmış ve ezik hissettiğini ve sizi de çok sevdiğini düşünüyorum. Eşinizin zaten sizden maddi bir beklentisi yok ama kendi rızanızla ona destek olmanız hoşuna gidiyordur. Eşiniz annesinin para konularında sıkıntılı bir tip olduğunu, ortanca kardeşe bunun için ilgi gösterdiğini, yeterince sevilmediğini düşündüğünü düşünüyorum. Ve bence bu eşinizin bildiği ama henüz gerçeklerle yüzleşecek cesareti olmadığını, bunun için sizin, aile-kardeş olayına müdahil olmanızı fazlaca sert karşıladığını, bu onun çok yaralı olduğu bir konu olduğunu, içine attığını anlıyorum. Zaten eşiniz size bana para ver falan diyen bir adam değil. Altın senin, araba senin, maaşın senin diyor. Bu konularda maalesef eşiniz ailesinden düzgün bir şey görmemiş. Baba bile play station için yok film yükledim demiş. Bu bir babanın diyeceği laf mı? Altı üstü nedir o onun evladı sonuçta. Eşiniz bence içten içe bunların farkında ve gönlü kırık. Ketumluğu bundan. Çünkü annesi anne olsa ortanca oğlunu eve para sokuyor diye kayırmaz. Hiç hoş değil. Eşiniz bunları gördüğü için bir nevi kendini ispat etmek de istiyor sonuçta yaşı kaç olursa olsun o bir anne-babanın da çocuğu. Bir tarafı çocuk. Anladığım kadarıyla siz aileniz konusunda şanslısınız. O değil. Sizin bunu anlamanız lazım. O ortaklık meselesinde de size maddi konularda karışmanızı istememesi çünkü annesinin huylarını görür gibi oluyor. Aslında anneye falan içten içe kızgın,kırgın. Yeterince sevilmediğini düşünüyor ve anne paracı maalesef. Onun için siz kadınlar hep böylesiniz diyor. Ağlamana gelince yalnız hissediyorsun, değersiz hissediyorsun fakat bence asık değersizlik duygusunu yaşaysn eşin. Eğer eşinin sana karşı ketumluğunu aşmasını istiyorsan, her şeyi konuşsun kendini tutmasın ve sevgisini belli etsin istiyorsan biraz sabretmeli ve bunu sen başarmalısın. Bunlarla uğraşmayı genelde kimse istemez. Herşey mükemmel olsun, kolay olsun isterler. Boşanmak en kolay yoludur. Çok az insan diğer yolu seçer. Çünkü yorucu olabilir. Seni sevmese altın senin hakkın, araba senin, maaşın senin demez. Sana saygı duyuyor. Ailesi dışında her konuda fikrini alıyor ve genelde sen ne dersen de o oluyor. Aile onun hassas noktası demiştik, yaralı. Yine o konuda da seninle paylaşıyor çünkü o da ailesinde bazı şeyleri onaylamıyor ama yeterince sevilmemiş o yüzden hırçın ve tam anlamıyla silemiyor da, öyle ortada gidiyor, kafası karışık. Şimdi sende kafasını karıştırmış oldun. Seni sevmese oturup başında beklemez, kapıdan bakmaz. Bunu sevmeyen hiç kimse yapmaz. Sen ellerinden kayıp gidiyorsun bunu görüyor ama bir şey söyleyemiyor. Aşamıyor kendisini. Duygusal olarak özünde sen ondan çok çok güçlüsün çünkü zayıf olsan oturalım, konuşalım, çözelim demezsin. Senin bu değersiz hissetmen hep değerli hissedilmeyi bildiğin için bu olaylar sana ağır geldi. Ama eşin bunu hissedememiş. Onun için ailevi konularda, sevgi bağı olduğu kişilere karşı çaresiz hissediyor. Ona göre sürekli ağlamanı tam anlayamıyor ama üzülüyor. Teselli de edemiyor komşukar duyar diye öne sürüyor. Zaten teselli edebilecek olsa sana sevgisini de tam hissettirir. Çok uzun yazdım ama onu açın. Konuşarak ufak ufak deşin, sevginizi şefkatinizi ve güveninizi ona tam hissettirin. Eşinizin tam sorunu değerli olduğunu hissedemediği için güvensizlik yaşadığı için bunu da size yansıtamıyor çünkü bunu yaşamamış. Bunu anlamak için iyi bakmak iyi anlamak lazım. Bunları başarırsanız aranızda çok sağlam bir bağ olur kimsenin ve hiç bir olayın koparamayacağı. Ve duygusal olarak birbirinizi yeterince tanımıyorsunuz neredeyse hiç. Yeniden tanışınca birbirinizin gözünden anlarsınız aslında ne dediğinizi ne düşündüğünüzü. Ve daha evliliğiniz çok yeni, bu sorunlar çok normal. Sizi birleştiren sevginiz dışında şuan düşünceleriniz, kişiliğiniz, bakış açınız çok farklı. Bu kadar çatışma çok normal. Birbinizi tanıyıp anladıkça ortak konularda düşünceleriniz gittikçe örtüşecek ve sanki tek bir beyin düşünüp karar veriyor gibi olacaksınız. Sen içten içe onaylamadığın bir konuda bile ona arkasında olduğunu hissettirdiğinde o zaten son anda bile o fikirden vazgeçer. Bazı erkekler sesli düşünür. Her söylediğini yapmaz. Bu arada seninde fikrini duymuş olur, buna itiraz da etse senin fikrini önemser ve son anda iş ciddiye binince vazgeçer. Sen bunun böyle olup olmadığını analiz et ve ona göre güvenini tam hissettir. Emin ol o da zarara gireceği bir işin içinde olmak istemez. Eşinin aslında kafası çalışan birisi olduğuna kanaatin varsa onun sadece şu aşamada destek görmeye ihtiyacı olacaktır. İşte o zaman itiraz ettiğin konularda daha çok ciddiye alınırsın. Birde kırgınlık olsada ayrı yatmak olmaz, bunlar da evliliği öldürür. O yatağa gelmesede sen yanına git yat. Ayrı düşünsek de ayrı yatmak olmaz deyin üslubunuz nasılsa. Kadınlar ne kadar hassassa duygusalsa bir tarafları çocuksuysa da erkekler de çok farklı sayılmaz. Biz hemen ağlarız onlar ağlayamazda. Çok ağlayan kadın görürüm ama erkek çok nadirdir. Onlar da çok üzülür ama genelde içine atarlar. Yani çok uzun yazdım artık sen iyice düşün bir de bu açıdan bak. Anladığım kadarıyla eşin kötü biri değil, aptal da değil, seni sevmeme durumu da yok. Yalnız duygusal konularda kendini ifade etmesini pek bilmiyor. Eğer bazı şeyleri aşmayı başarabilirseniz aranıza ufak yalanların bile gireceğini sanmıyorum. İnsan hastalık boyutunda veya dolandırıcı boyutunda yalancı değilse bunun muhakkak temelinde bir sebebi vardır. Kırmamak, kaybetmemek, çözümsüz tartışmalara girmemek vs. Birbini çok iyi tanıyan iki insan aradında yalan da kalmaz. Sizin adil biri olduğunuzu düşündüm. Doğru bir karar vereceğinizi sanıyorum. Umarım herşey gönlünüzce olur.
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 47 Kg. ile 63 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 159 cm. Başlangıç Kilom :67.5 Kg. Şimdiki Kilom :65.5 Kg.

bahtsizlik abidesi

Üye
Kayıtlı Üye
14 Mayıs 2020
249
233
Sizin diğer konuyu okudum tüm yorumlarla beraber. Şimdi de bunu okudum. Şimdi çoğu yorumlar yangına ateşle gitmiş. Siz objektif olarak eşinizin iyi kötü yanlarınıda yazmaya çalışmışsınız. Sizin eşinizi çok sevdiğini, onun için çok kırıldığınızı, maddiyata pek önem vermediğinizi ama kendinizi yanlış yansıttığınızı ve eşinize manevi olarak yeterli gelecek güven duygusunu veremediğinizi ve onu da yeterince anlamadığınızı düşünüyorum. Eğer boşanırsanız da şuan anlayamadığınız şeyleri ileride anlayıp içinizde burukluk kalacağını da düşünüyorum. Maalesef fazla duygusal davranıyorsunuz. Çok duygusal olun itirazım yok ama daha aklı selim daha temkinli daha ileri görüşlü olmanızı tavsiye ederim. Eşinizle ilgili tespitlerim de eşinizin ailesi içinde kendini dışlanmış ve ezik hissettiğini ve sizi de çok sevdiğini düşünüyorum. Eşinizin zaten sizden maddi bir beklentisi yok ama kendi rızanızla ona destek olmanız hoşuna gidiyordur. Eşiniz annesinin para konularında sıkıntılı bir tip olduğunu, ortanca kardeşe bunun için ilgi gösterdiğini, yeterince sevilmediğini düşündüğünü düşünüyorum. Ve bence bu eşinizin bildiği ama henüz gerçeklerle yüzleşecek cesareti olmadığını, bunun için sizin, aile-kardeş olayına müdahil olmanızı fazlaca sert karşıladığını, bu onun çok yaralı olduğu bir konu olduğunu, içine attığını anlıyorum. Zaten eşiniz size bana para ver falan diyen bir adam değil. Altın senin, araba senin, maaşın senin diyor. Bu konularda maalesef eşiniz ailesinden düzgün bir şey görmemiş. Baba bile play station için yok film yükledim demiş. Bu bir babanın diyeceği laf mı? Altı üstü nedir o onun evladı sonuçta. Eşiniz bence içten içe bunların farkında ve gönlü kırık. Ketumluğu bundan. Çünkü annesi anne olsa ortanca oğlunu eve para sokuyor diye kayırmaz. Hiç hoş değil. Eşiniz bunları gördüğü için bir nevi kendini ispat etmek de istiyor sonuçta yaşı kaç olursa olsun o bir anne-babanın da çocuğu. Bir tarafı çocuk. Anladığım kadarıyla siz aileniz konusunda şanslısınız. O değil. Sizin bunu anlamanız lazım. O ortaklık meselesinde de size maddi konularda karışmanızı istememesi çünkü annesinin huylarını görür gibi oluyor. Aslında anneye falan içten içe kızgın,kırgın. Yeterince sevilmediğini düşünüyor ve anne paracı maalesef. Onun için siz kadınlar hep böylesiniz diyor. Ağlamana gelince yalnız hissediyorsun, değersiz hissediyorsun fakat bence asık değersizlik duygusunu yaşaysn eşin. Eğer eşinin sana karşı ketumluğunu aşmasını istiyorsan, her şeyi konuşsun kendini tutmasın ve sevgisini belli etsin istiyorsan biraz sabretmeli ve bunu sen başarmalısın. Bunlarla uğraşmayı genelde kimse istemez. Herşey mükemmel olsun, kolay olsun isterler. Boşanmak en kolay yoludur. Çok az insan diğer yolu seçer. Çünkü yorucu olabilir. Seni sevmese altın senin hakkın, araba senin, maaşın senin demez. Sana saygı duyuyor. Ailesi dışında her konuda fikrini alıyor ve genelde sen ne dersen de o oluyor. Aile onun hassas noktası demiştik, yaralı. Yine o konuda da seninle paylaşıyor çünkü o da ailesinde bazı şeyleri onaylamıyor ama yeterince sevilmemiş o yüzden hırçın ve tam anlamıyla silemiyor da, öyle ortada gidiyor, kafası karışık. Şimdi sende kafasını karıştırmış oldun. Seni sevmese oturup başında beklemez, kapıdan bakmaz. Bunu sevmeyen hiç kimse yapmaz. Sen ellerinden kayıp gidiyorsun bunu görüyor ama bir şey söyleyemiyor. Aşamıyor kendisini. Duygusal olarak özünde sen ondan çok çok güçlüsün çünkü zayıf olsan oturalım, konuşalım, çözelim demezsin. Senin bu değersiz hissetmen hep değerli hissedilmeyi bildiğin için bu olaylar sana ağır geldi. Ama eşin bunu hissedememiş. Onun için ailevi konularda, sevgi bağı olduğu kişilere karşı çaresiz hissediyor. Ona göre sürekli ağlamanı tam anlayamıyor ama üzülüyor. Teselli de edemiyor komşukar duyar diye öne sürüyor. Zaten teselli edebilecek olsa sana sevgisini de tam hissettirir. Çok uzun yazdım ama onu açın. Konuşarak ufak ufak deşin, sevginizi şefkatinizi ve güveninizi ona tam hissettirin. Eşinizin tam sorunu değerli olduğunu hissedemediği için güvensizlik yaşadığı için bunu da size yansıtamıyor çünkü bunu yaşamamış. Bunu anlamak için iyi bakmak iyi anlamak lazım. Bunları başarırsanız aranızda çok sağlam bir bağ olur kimsenin ve hiç bir olayın koparamayacağı. Ve duygusal olarak birbirinizi yeterince tanımıyorsunuz neredeyse hiç. Yeniden tanışınca birbirinizin gözünden anlarsınız aslında ne dediğinizi ne düşündüğünüzü. Ve daha evliliğiniz çok yeni, bu sorunlar çok normal. Sizi birleştiren sevginiz dışında şuan düşünceleriniz, kişiliğiniz, bakış açınız çok farklı. Bu kadar çatışma çok normal. Birbinizi tanıyıp anladıkça ortak konularda düşünceleriniz gittikçe örtüşecek ve sanki tek bir beyin düşünüp karar veriyor gibi olacaksınız. Sen içten içe onaylamadığın bir konuda bile ona arkasında olduğunu hissettirdiğinde o zaten son anda bile o fikirden vazgeçer. Bazı erkekler sesli düşünür. Her söylediğini yapmaz. Bu arada seninde fikrini duymuş olur, buna itiraz da etse senin fikrini önemser ve son anda iş ciddiye binince vazgeçer. Sen bunun böyle olup olmadığını analiz et ve ona göre güvenini tam hissettir. Emin ol o da zarara gireceği bir işin içinde olmak istemez. Eşinin aslında kafası çalışan birisi olduğuna kanaatin varsa onun sadece şu aşamada destek görmeye ihtiyacı olacaktır. İşte o zaman itiraz ettiğin konularda daha çok ciddiye alınırsın. Birde kırgınlık olsada ayrı yatmak olmaz, bunlar da evliliği öldürür. O yatağa gelmesede sen yanına git yat. Ayrı düşünsek de ayrı yatmak olmaz deyin üslubunuz nasılsa. Kadınlar ne kadar hassassa duygusalsa bir tarafları çocuksuysa da erkekler de çok farklı sayılmaz. Biz hemen ağlarız onlar ağlayamazda. Çok ağlayan kadın görürüm ama erkek çok nadirdir. Onlar da çok üzülür ama genelde içine atarlar. Yani çok uzun yazdım artık sen iyice düşün bir de bu açıdan bak. Anladığım kadarıyla eşin kötü biri değil, aptal da değil, seni sevmeme durumu da yok. Yalnız duygusal konularda kendini ifade etmesini pek bilmiyor. Eğer bazı şeyleri aşmayı başarabilirseniz aranıza ufak yalanların bile gireceğini sanmıyorum. İnsan hastalık boyutunda veya dolandırıcı boyutunda yalancı değilse bunun muhakkak temelinde bir sebebi vardır. Kırmamak, kaybetmemek, çözümsüz tartışmalara girmemek vs. Birbini çok iyi tanıyan iki insan aradında yalan da kalmaz. Sizin adil biri olduğunuzu düşündüm. Doğru bir karar vereceğinizi sanıyorum. Umarım herşey gönlünüzce olur.
Vakit ayırıp fikir vermeye çalıştığınız için çok teşekkür ederim. O kadar iyi geldi ki söyledikleriniz. Her söylediğinizde sonuna kadar haklısınız. Olaylardan sonra eşimle de bi gece sabaha kadar konuştuk. Benzer cümlelerle o da sizin söylediklerinizi anlatmaya çalıştı. Bir kez olsun ona güvenmemi istedi benden. ben de öyle yapmaya çalışacağım elimden geldiğince. Diğer konuları okuduysanız bana defalarca yalan söylediğini de biliyorsunuz. Bundan dolayı güvensizlik hissediyorum ama yine de evliliğime bir şans vermek istiyorum.

sevgiye gelince ondan nasıl emin olabilirim bilmiyorum. Eşimden 3 yaş büyüğüm ben. Bunu çok fazla kafama taktım. Henüz tam olarak aştığım da söylenemez. Sorun yaş değil belki yanlış ifade ediyorum. Kendimi beğenmediğim için de olabilir. Bizim nişan ve düğün sürecimiz pandemiye denk geldi. Öncesinde de benim komplekslerim nedeniyle flört döneminde de tanışmadım kimseyle. Birkaç kez teklif etmişti arkadaşlarıyla pikniğe gitmeyi tanışmayı ama öyle kalmıştı flört döneminde. Sonra da kimseyle tanışmadım. Ailesi ve akrabaları dışında kimseyle tanışmıyorum. Düğüne gelen arkadaşlarından bir tanesinin eşi sosyal hesabımdan takip etmişti onun dışında başka kimseyle bağlantım yok. Şu süreçte evden çıkmadığımız için kimseyle de karşılaşmıyoruz. Arkadaşlarını yemeğe çağırmamı çok istiyor ama süreç böyle olunca erteledik haliyle.
1 ay kadar önce de bununla ilgili de bir konu açmıştım. Eşim bir arkadaşının düğününe beni götürmek istememişti. Başka bir arkadaşı eşime beni sormuş getirecek misin diye. Eşim de orda herkes alkol alır getirmek istemiyorum yazmış. Arkadaşı da kendi eşini getireceğini söylemişti. Herkes kendi masasında oturacak kim ne yapıyorsa yapsın demişti. Bence de mantıklı olan oydu. Ben yazışmasını okuyarak bunu görmüştüm ve dayanamayıp neden beni götürmek istemediğini sormuştum. Çoğu erkek erkeğe geliyor kimse eşini sevgilisini getirmeyecek demişti. Yine de istiyorsan birlikte gidelim demişti ama gitmedim. Neticede istemiyordu gitmemi. O gün diğer arkadaşı eşiyle gitmişti kız sosyal hesaptan her anını paylaştı nikahın. Nikahtan sonra eşim iyi ki gelmedin Ayşe de masada çoğu zaman yalnız oturdu dedi. Eşi arkadaşlarının yanına geçmiş arka tarafa. Erkek erkeğe vakit geçirmişler. Ayşe de instagramdan takipleştiğim kız. Ben de olsun birlikte oturabilirdik Ayşe’yle demiştim. Cevap verememişti buna. Hala diğer erkeklerden bazılarının arabada gidip alkol aldığını falan anlatıp durdu. Birkaç tanesi kız arkadaşını getirmiş ama onlar da beraber gidip alkol almışlar arabada. Ben orda ne yapacakmışım. Bu arada eşim ve Ayşe’nin eşi alkol almıyor. Yani çok saçma bir düşünceydi bana göre götürmeme gerekçesi. Ben de yanına yakıştırmadığını ya da ortama beni yakıştırmadığını düşünmüştüm.

Evet komplekslerim var ama bunların çoğunun kompleks olduğunun farkındayım. ortalama bir tipim. Aşırı kilolu değilim (olabilirdim de, kendimi tarif etmek için söylüyorum). Yerine göre giyindiğimi ve davrandığımı düşünüyorum. Sonuç olarak beni götürmek istemeyişine üzülmüştüm ve belki bundan sonra yine böyle bir şey olsa yine götürmeyecek ya da ben üzülmeyeyim diye götürmek isteyecek bilemiyorum.

aklından geçenleri bilmeyi çok isterdim. Sürekli bir şeyler kurmaktan vazgeçebilmeyi de.
 

enerji_kusagi

🐝 Güçlü Kadınlar Zayıflıyor!!! 🐝
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
16 Ocak 2018
3.547
14.449
Vakit ayırıp fikir vermeye çalıştığınız için çok teşekkür ederim. O kadar iyi geldi ki söyledikleriniz. Her söylediğinizde sonuna kadar haklısınız. Olaylardan sonra eşimle de bi gece sabaha kadar konuştuk. Benzer cümlelerle o da sizin söylediklerinizi anlatmaya çalıştı. Bir kez olsun ona güvenmemi istedi benden. ben de öyle yapmaya çalışacağım elimden geldiğince. Diğer konuları okuduysanız bana defalarca yalan söylediğini de biliyorsunuz. Bundan dolayı güvensizlik hissediyorum ama yine de evliliğime bir şans vermek istiyorum.

sevgiye gelince ondan nasıl emin olabilirim bilmiyorum. Eşimden 3 yaş büyüğüm ben. Bunu çok fazla kafama taktım. Henüz tam olarak aştığım da söylenemez. Sorun yaş değil belki yanlış ifade ediyorum. Kendimi beğenmediğim için de olabilir. Bizim nişan ve düğün sürecimiz pandemiye denk geldi. Öncesinde de benim komplekslerim nedeniyle flört döneminde de tanışmadım kimseyle. Birkaç kez teklif etmişti arkadaşlarıyla pikniğe gitmeyi tanışmayı ama öyle kalmıştı flört döneminde. Sonra da kimseyle tanışmadım. Ailesi ve akrabaları dışında kimseyle tanışmıyorum. Düğüne gelen arkadaşlarından bir tanesinin eşi sosyal hesabımdan takip etmişti onun dışında başka kimseyle bağlantım yok. Şu süreçte evden çıkmadığımız için kimseyle de karşılaşmıyoruz. Arkadaşlarını yemeğe çağırmamı çok istiyor ama süreç böyle olunca erteledik haliyle.
1 ay kadar önce de bununla ilgili de bir konu açmıştım. Eşim bir arkadaşının düğününe beni götürmek istememişti. Başka bir arkadaşı eşime beni sormuş getirecek misin diye. Eşim de orda herkes alkol alır getirmek istemiyorum yazmış. Arkadaşı da kendi eşini getireceğini söylemişti. Herkes kendi masasında oturacak kim ne yapıyorsa yapsın demişti. Bence de mantıklı olan oydu. Ben yazışmasını okuyarak bunu görmüştüm ve dayanamayıp neden beni götürmek istemediğini sormuştum. Çoğu erkek erkeğe geliyor kimse eşini sevgilisini getirmeyecek demişti. Yine de istiyorsan birlikte gidelim demişti ama gitmedim. Neticede istemiyordu gitmemi. O gün diğer arkadaşı eşiyle gitmişti kız sosyal hesaptan her anını paylaştı nikahın. Nikahtan sonra eşim iyi ki gelmedin Ayşe de masada çoğu zaman yalnız oturdu dedi. Eşi arkadaşlarının yanına geçmiş arka tarafa. Erkek erkeğe vakit geçirmişler. Ayşe de instagramdan takipleştiğim kız. Ben de olsun birlikte oturabilirdik Ayşe’yle demiştim. Cevap verememişti buna. Hala diğer erkeklerden bazılarının arabada gidip alkol aldığını falan anlatıp durdu. Birkaç tanesi kız arkadaşını getirmiş ama onlar da beraber gidip alkol almışlar arabada. Ben orda ne yapacakmışım. Bu arada eşim ve Ayşe’nin eşi alkol almıyor. Yani çok saçma bir düşünceydi bana göre götürmeme gerekçesi. Ben de yanına yakıştırmadığını ya da ortama beni yakıştırmadığını düşünmüştüm.

Evet komplekslerim var ama bunların çoğunun kompleks olduğunun farkındayım. ortalama bir tipim. Aşırı kilolu değilim (olabilirdim de, kendimi tarif etmek için söylüyorum). Yerine göre giyindiğimi ve davrandığımı düşünüyorum. Sonuç olarak beni götürmek istemeyişine üzülmüştüm ve belki bundan sonra yine böyle bir şey olsa yine götürmeyecek ya da ben üzülmeyeyim diye götürmek isteyecek bilemiyorum.

aklından geçenleri bilmeyi çok isterdim. Sürekli bir şeyler kurmaktan vazgeçebilmeyi de.
Rica ederim canım, yardım isteyen bir dosta yardımcı olmaya çalıştım :) Müsait olunca yazdıklarınızı bir daha okuyup yazacağım. Hiç aranızda büyük bir sorun yok, dedim ya yeterince tanıyamamakla ilgili ufak tefek sorunlar var. Gönlünüz ferah olsun, eşiniz sizi seviyor ve hatta çok seviyor bence :)
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 47 Kg. ile 63 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 159 cm. Başlangıç Kilom :67.5 Kg. Şimdiki Kilom :65.5 Kg.

Slvrsnsy

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
20 Nisan 2020
42
26
29
.
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 18-07-2021

Hamileliğimin 27. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 92 gün kaldı.

Bebeğiniz büyüdükçe ve gücü artıkça, tekme ve debelenmeleride daha güçlü olacaktır. Bebeğinizin tekmelerini sayarak bebeğinizin hareketlerini izleyebilirsiniz. İki saatlik süre içinde en az on tekme hissedebilirsiniz. Tekmeleri hissedeceğiniz en uygun saat bebeğinizin en aktif olduğu saatler olan akşam yedi ile akşam on saatleri arasıdır. Anne adayları kasık ağrılarınız artmış olabilir.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 960 gr. - Yaklaşık boyu : 36.6 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

Beklenenmucizemgeldi

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
Kayıtlı Üye
17 Temmuz 2020
1.510
1.750
Biraz uzun olacak çünkü çok doldum artık anlatmak istiyorum. Ne çevreme ne aileme anlatamıyorum. Neden bilmiyorum ama kimseye dile getirip konuşmak istemiyorum.

Geçtiğimiz Temmuz ayında evlendik. Aileler iyi kötü destek oldu sayılır. Eşimin ailesi çok ilgisiz davrandı ama son dk yine de biraz destek oldular. Bir şekilde borçsuz evlendik sayılır. Düğünde gelen takıların bir kısmıyla eşimin düğün için elden aldığı borçlar ödendi. Geri kalanıyla idarelik bir araba aldık. Eşim 3300 ben 2800 maaş alıyoruz. Kirada oturuyoruz. 1300₺ kira artı aidat ödüyoruz. Araba alınca biraz masrafı çıktı derken kartlara açıldık. Şu an kendimizi zor döndürüyoruz. Ay ortasına geldiğimizde elimizde hiçbir şey kalmıyor tekrar karta yükleniyoruz. Buna rağmen ailesi çok iyi durumdayız sanıyorlar. Annesi her bir araya geldiğimizde para üzerinden imada bulunuyor.

Eşimin 2 erkek kardeşi var biri daha lisede. Diğeri de çalışıyor ve henüz hayatında biri yok. Ailesiyle yaşadığı için haliyle eve bir şeyler alıyor. Küçük kardeşin her masrafını karşılıyor. Eşim uzun bir süre işsizdi. İş bulduğu gibi nişanlandık. Öyle olunca düğün için eşya alıp ödemeye başladı eve destek olamadı hiç. Sanırım bu yüzden evlenmesini pek istemediler. Babası beni başından beri hiç istemedi çünkü. Sebebinin biraz bu olduğunu düşünüyorum. Mesela annesi küçük kardeşe diyor ki her şeyini x abin alıyor. Y abin (eşim) sana ne alıyor diyip gülüyor. Aklınca şaka yapıyor. Ortanca oğlunu yere göğe sığdıramıyor tapıyor resmen. Babası da öyle. Eve bir şeyler alıyor diye anlat anlat bitiremiyorlar. Eşim küçük kardeşine oynamıyorsan play stationu alayım biraz oynarım dedi. Kardeşi al abi oynamıyorum dedi. Babası ben ona bir şey yükledim film izliyorum ondan diyip vermedi. O kadar üzüldüm ki eşime. Çok tuhaf geldi. Birkaç hafta sonra ortanca kardeş küçüğe dedi ki play stationu topla bir arkadaşıma vericem. Babası da oradaydı ağzını açıp tek kelime etmek. Eşimle göz göze geldik hemen. O kadar üzüldüm ki eşimin o duruma düşmesine.

Geçen gün eşimin halasında hep birlikte oturuyoruz. Kayınvalidem halanın küçük kızına telefondan bir şey soruyor. O Arada bir bildirim geldi. Kız bildirimi sesli okudu. Bahtsız Bedevi alsın yazıyor dedi. Hemen tahmin ettim ama hiç anlamamış gibi davrandım. Sonra kayınvalidem telefonu geri çekti ne yapacağını bilemedi falan. Sonra mesajı açıp eşime gösterdi. Komşusu elbise beğenmiş. Yazmış ki ben gelinime aldırıyorum sana da bahtsız Bedevi alsın. Sanki benim annem yok. Annem babam bu yaşa getirmişler bir kuruşumun hesabını yapmazlar. Giderken ekmek alsam zorla parasını cebime sokmaya çalışırlar. Sevdiğim içeceğe kadar alıp, patates soğan hatta deterjan ne varsa doldurup beni arıyorlar gel sana bir şeyler vereceğiz diye. Ne zaman gitsem elim kolum dolu geliyorum evime. Ona rağmen benden bir iğne bile beklemez ailem. Yeterki ben iyi olayım isterler. Ama eşimin annesi sürekli böyle. O akşam ısrarla elbise lafı edip bana da gösterdi bu elbiseyi alacam ama nasıl sipariş edilir bilmiyorum dedi. Ben de sinir oldum eşime dedim annen elbise istiyor galiba bi Bakar mısın. Telefonu ona verdim. Daha önce de bana böyle elbise gösterdi güzel mi falan diye. Ben de evet sana yakışır al demiştim. Oysaki ben hep diyordum ki hediye de alırım hiç sakınmam. Ama bu yaptıkları çok itici geliyor.



Mesela sürekli her gidişimizde doğum günlerini sıralıyor. Kasım’da babanın aralıkta küçük oğlanın ocakta ortancanın doğum günü. Bol bol pasta yiyeceğiz falan diyor. Sürekli bunu söylüyor. Eşim herhalde ailesindeki bireylerin doğum gününü biliyordur bana duyuruyor pasta alıp gidelim diye. Ben önceden diyordum ki herkesin doğum gününde bi sürpriz bi şey yaparım. Yani bu zorlukta bile parasında değilim. Ama söyledikçe itici geliyor. Babasının doğum gününde on defa aradı pasta alıp gelin diye bahane uydurdum gitmedim. Eşim de işe giderken pasta alıp kapıdan vermiş.

Evdeki bekar kardeş ufak çapta bir giyim mağazası açmaya çalışıyor. Eş dost arkadaşları destek oluyorlar bir şeyler alıyorlar dükkana. Tabi ki eşim de abi olarak bir şey yapmak istiyor ama elimizde şu an yok. Olsa hiç lafını etmem asla. Ben de olsa ben veririm yeterki eşim kötü hissetmesin ama cidden şu an destek olacak durumda değiliz. Annesi diyor ki x dükkan açıyor diye bilmem kim masayla koltuğunu almış. Şu gitmiş dükkandan şimdiden 500₺ Lik alışveriş yapmış falan. Sürekli her bir araya geldiğimizde istisnasız para lafı geçiyor. Aslında bizim de sıkışık olduğumuzu söylemek gerekiyor ama öyle pat diye konuya girilmiyor. Zaten hiç sormuyorlar ne durumdasınız geçinebiliyor musunuz diye. Mesela abimin eşi bile beni arayıp sormuştu nasılsın yeni evlendiniz durumlar nasıl diye. 2 hafta karantinada kaldık ikimizin de maaşlarının yarısı kesildi mesela. O süreçte hemen abim sordu ne durumdasınız maaşınız kesilecek sigortadan yatana kadar bari destek olayım diye ısrar etti. Eşim ailemden destek almadığı için geri çevirdim. Açıkçası kimseden destek almak istemeyiz zaten bi şekilde geçiniyoruz ama hiç mi sormaz bir anne baba. Sormuyorsan da beklentin olmasın bari.

bir de sürekli gidelim istiyor. Bu sanırım tüm gelinlerin ortak derdi burada. Karantinada her gün aradı. Bir gün arayınca ben aramasam aramıyorsunuz dedi. Daha dün konuştuk diyorum olsun arayın diyor. Bir gün içimden geldi aradım. Diyor ki böyle ara işte beni bak ne olur. E zaten aramışım yani. Sonra sürekli çağırıyor. Zaten eşi beni istemiyor bariz belli. Ben de eşim yokken yalnız gitmek istemiyorum haliyle. Birlikte gidip biraz oturup dönüyorum. Her gün arayıp çağırıyor. Bir keresinde eşim söylemiş ben yokken çağırma. Babamın davranışlarından rahatsız olup üzülüyor demiş. Bana küstü bir süre. Sonra ben de kendisine ifade ettim. İstemediğinin farkındayım lütfen bana gel diye ısrar etme gelmek istemiyorum dedim. Yok yok o herkese öyle falan dedi. Hayır kimse kimseyi sevmek zorunda değil benden hoşlanmıyor dedim ben de. O yüzden de gitmiyorum pek. Ama kayınvalidem o kadar ısrarcı ki. Sürekli beni alıp akrabalarına götürmek istiyor. Bir kere kırmayıp gittim on kapı yaptık. Şimdi bi de araba var diye eşim ne zaman 4-12 olsa yakama yapışıyor.

Şimdi okullar uzaktan eğitime geçti ben de evden online çalışacağım. Diyor ki sana tatil dimi şimdi evdesin. Hayır tatil değil evden çalışmaya devam ediyorum diyorum hııımm diyor. Yani onu çalışmaktan saymıyor. Haftaya eşim yine 4 de işe gidecek, gece 1 e kadar yok. Diyor ki sana gelirim haftaya nasıl olsa y yok. Sanki damadı. O evdeyken gelsene ben ne yapacağım seninle saatlerce. Eşimi gece 1 de servisten almaya giderken onu da eve bırakırmışım. Kabus resmen. Artık dayanamıyorum. Eşim beni anlıyor ama bu durumu çözmek için bir şey yapmıyor. Çünkü annesi daha önce bir hastalık geçirmiş diye üzerine gitmek istemiyor. Hastalığı öne sürüyormuş annesi. Şu an uzağa taşınma şansımız da yok kira sözleşmemiz temmuza kadar devam ediyor. Ne yapacağım bilmiyorum. Eşimle de tartışmaya başladık bu yüzden. Sinir oldukça ondan çıkarıyorum acısını. Sessiz kalması canımı sıkıyor. Amacım gidip annesine bağırıp çağırması değil ama bi şekilde çözmesi gerektiğini düşünüyorum. Aşırı iletişimsiz. Asla hiçbir şey söylemiyor. Bu durum artık dayanılmaz oldu benim için. Kayınvalidem arayınca açmıyorum. Ne için aramıştır diye tahmin edip vereceğim cevabı tasarlayıp öyle açıyorum. sürekli atlatmaya çalışıyorum. Her aradığında ya çağırıyor ya gelmek istiyor ya da bi yere gidelim diyor. Hem de gün aşırı. Bi de diyo ki bebek olunca daha içli dışlı olcaz gidip gelcez. Allahtan henüz hamile falan değilim.
Araba aldığımızda hayırlı olsun kazasız belasız kullanın dedi. Lafın gelişi hep beraber falan dedim. Tabi hep beraber canım kızım sizin malınız bizim malımız dedi. Hep böyle bir ayağına yer etme çabası.

Lütfen biraz fikir verin ne yapayım nasıl davranayım? Her şeye rağmen kırmak üzmek de istemiyorum. Kimsenin üzüntü sebebi olmak istemem. Hele ki eşimin annesini hiç. Çünkü ne kadar beni haklı görse de annesi üzülünce muhtemelen eşim de üzülür. Hastalığı süresince çok üzülmüş çünkü annesine.
Başta benim kayınvalidem de böyleydi ben bı gitmedim iki gitmedim 3.den sonra kesti çok nadir çağırır şimdi bı sokak var aramızda kayınvalide ve görümce ile habire habire çağırırlar di ben gitmezdim eşim sağolsun benden yana baştan beri hiç bişey demez hatta ben ona demiştim bı konu açıldığında sende tepkini göster her zaman her zaman gidilip gelinmiyceginin benim devamlı onların yanında olmayacagimin ben kızıyorum de dedim o uygun dille ifade etti 2 sinin yanındayken sesleri cikmiyo şimdi çok fazla misafir den de soguguyuz kayınvalide ile çok nadirdir gittiğim annemlere daha çok geliyoruz eşimle birlikte uzak olmasına rağmen arada laf söyler bı sokak var falan diye tinlamam gitmem ne işim var kayinbabam emekli evde nasıl rahat edeyim kaynım gece gündüz vardiyalı calisiyo oda evde oluyo rahat olamam biliyo sağolsun eşim seslenmiyo gelir giderimize de karışamaz kusura bakmasın herkesin evi yolu ayrı beraber yemiyoruz beraber kazanmiyoruz şu an tüp bebek yaptırdık bı kere bile daha paranız varmı demedi birikmiş ten tükettiğimizide bildiği halde üstelik gidip ev aldı sıfır kendine ultra lüks bizde tadilat için ayırdığımız parayı kullandik mecburen kimseden bişey beklemiyoruz tabi ama söylenmesi bile insana değer veriyo
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 05-10-2021

Hamileliğimin 16. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 171 gün kaldı.

Önümüzdeki 3 gün içinde bebeğinizin ayak tırnakları, tırnak yataklarından çıkmaya başlayacaklar. Bebeğinizin bacakları uzadı ve daha gelişmiş durumdalar. Kış aylarında, özellikle ısınmak için kuru hava kullanılan ortamlarda, kendinizi sıkışık, sıkıntılı hissedebilirsiniz. Soğuk algınlığı ve burun tıkanıklığı olduğu zamanlarda da aynı şekilde kendinizi rahatsız hissedebilirsiniz. Bebeğinizin hareket ettiğini hissetmeye başlayabilirsiniz. Ama 20 nci haftaya kadar bebeğinizin hareketlerini hissetmemeniz normaldir.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 110 gr. - Yaklaşık boyu : 10.1 cm. (Baştan Popoya)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

forevermorrenk

Mustafa Kemal Atatürk
Kayıtlı Üye
31 Ağustos 2018
4.463
10.448
Benim kv de özellikle bir şey istemez almayın, çalışıyorsunuz biriktirin evinizi alın, kendinize harcayın der.
Ama bizimki de gırtlağa kadar borçlu olduğumuzu biliyor :)
Sen al karşına kv deni konuş, durumlardan bahset.
Baktın anlamıyor sert dille anlatırsın.
Ortanca kardeş bir zahmet yapsın bekar, ekmek elden su gölden hesabı.
Bende ilk başlarda çok sıkıntılardan geçtim hala daha geçiyorum, borçlar bitmiyor ama Allah yukarda ne zaman gitsem çanta dolusu yiyecek verir, hakkını ödeyemem.
Senin de burada yapacağın gerçeği söylemek ve mümkün mertebe kv den uzak durmak.
Bir iki ay sonra borçlar hafifliyor zaten.
İyi bilirim o durumları, Rabbim yardımcınız olsun :dua: