Kayınvalidemlerle yüz göz olduk...

Patianne

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
30 Haziran 2019
1.210
1.497
Kızlar merhaba , 3 yıllık evliyim 1 tane oğlum var. Kayınvalidemle yaşadığım sıkıntılardan bahsetmek istiyorum. Nişanlıyken farketmiştim eşimin ailesiyle ilişkilerinin soğuk olduğunu. Neden diye sorduğumda çok konuşuyor demişti. Ben bu lafı yadırgamiştım o zamanlar ne olacak sende konuş dinle dedim . Başka çocuğu yok kızı da yok demek senle konuşuyor demiştim.. evlendikten sonra eşimin ailesiyle hal hatır sorma dışında hiç ailesiyle bir paylaşiminın olmadığını gördüm.kayın validem sürekli oğlunu da beni de arardı ama bunaltacak kadar çok arardı. Ben mğsait olmasam hemen eşimi arardı o saniye yada eşim açamasa hemen benimarardı nerde oğlum diye? Sürekli bana akıllar vermeye çalışıyordu dışarı gönderme , spora gönderme evde otursun söyle sakalını kesain hiç sevmem ben. Bende eşimin30 yaşında insan olduğunu sigara saç sakal vs gb konularda kendi karar vereceğini benim dır dır yapmak gb bşr niyetim olmadığını defalarca belirttim. Evliliğimizin il gününden beri her gün konuşmaktan sıkılyıdum çümkü gerçekten konuşmalar yorumlar çok cahilceydi. Eşime sorup aynı şeyi banada soruyordu. Watsaptan son görülme tarihlerimizi kontrol ediyordu. Telefonunaçamask açana kadar 15-20 defa arıyordu. Ne zaman konuşsak sürekli acıtasyon yapıyordu. Sürekli maddi sıkıntılardan geçin sıkıntısından bahsediyordu. Ben baktım eşim yok durumları iyi kendilerini idare ediyorlar o annemin huyudur illah söylenecek o konularda diyordu. Ki bizimde düğün borcumuz olduğundan zaten ufak tefek şeyler dişinda büyük yatdımlar yapacak durumumuz yoktu. Telefon işini de ben sınır koyarak haftada 1-2 ye zorlukla indirdim.bunarada benim ailemle ilişkilerim sıcak. Eşimde alıştı aileme ve kendi ailesi gb sık boğaz etmeyen anlayışlı her konuda destek oldukları için eşim zaten ailemi çok seviyordu. Eşim kendi ailesine gitmek istemiyordu. Ben de o nasıl davrandıysa öyle yaptım. Gençliğinden beri evinde büyümemiş sürekli çalışmaya gitmiş sürekli dışarsaymiş. Bayramlarda ailesi hiç çağırmamiş gel diye ondada öyle alışkanlıklar olmamiş. Ama ben her tatilimde ailemin yanına giderdim. Zaten şehşr de uzak olduğu için kayın validemlere senede 2 defa gidiyorduk. Eşime bir kaç defa gidelim istiyorsan diye dedipimde yook ben zaten bekarken de gitmezdim diyordu. Sonradan annesiyle ne kadar az görüşsek o kadar az sıkıntı çıkacağını düşündüğünden böyle yaptığını da söyledi. Ben bu aile ilişkilerine çok üzüldüm fakat baktım kafa dengi de değil benim düzeltebileceğim bir şey yok.... sonra hamile kaldım kayınvalşdem hamileliğim boyunca hiç gelip yardım etmekten destek olmaktan bahsetmedi yada toruna bana bakmaya gönlü yoktu. Her konuşmasında 1 çocuk yeter ben fazla çocuk sevmem diyordu. Bebeklere hiç yüreğim yok ben oğlumada dedim ilerde bi şey olursa sen bakacaksın biz gelip yapamayız diyordu. Sürekli eşimi eleştirip kötülüyodu. Sürekli baskı yapıyordu.. ben yavaş yavaş neden ailesinden kaçtığını anlamaya başladım. Sonra doğum oldu. Ben annemde doğumu yapıp biraz toparlayıp kendi evime geçecektim ve kaynanam sözde gelecekti. Sonra bi anda vazgeçt biz gelemiyoruz komşunun düğünü var dedi. Ben de buna orda tavır aldım. Sen bilirsin ilk torun bu sana kalmiş dedim. Doğumdan 1 gün sonra eşim hem doğum stresi heö ailesinşn gelmemesi ve bazı başka sebeplerin birleşimi ile depresyona girdi. O lohusa halimle eşimi psikolog pskiyatri gezdirdim ... çok köyü günler geçirdik. Bebeğimizin sevincini yaşayamadık eşşm ne yese kusuyor 15 kg vermişti. Kaynanam bunu duyunca 10 gün bekledi belki iyileşir diye ama sonra mecburen kaşktı geldi. Geldiğinde de bi umut bize destek olacak sandım ama evime temizliğe laf söyledi. Oğluyla tartıştı yine gençken ders çalışmadığınve. Sürekli dişarda oynadığı vs şikayetler😔 saçma sapan şeyler... akıl vermeler... paranı toplamıyorsunlar... ben sizin yernizde olsam nelerim olurdular... bana sorun problemlerniz getirmeyin ne yaprsanız yapın... ben size bakamam lar.... çok ama çok kırıldım eşim hasta diye ben kötü bir şey söylemek istemedim ...ben zaten lohusayım sürekli ağlıyorum..kaynanaö oğluyla hiç bşr zaman ana oğul gb olamadıklarını bir aile gb olamadıklarını anlattı. 3-5 gün durup ben dayanamıyorum evimi özledim gideceö siz iyisiniz idare edersiniz dedi. Biletini aldırdı zorla illah gidecem diye.. sonra kayınbabam telefonla araya girdi ısrar etti kalması için... bir kaç gün daha durup gitti...sonra biz ağlayarak sıkıntılarla bi şekilde o dönemleri atlattık . Kendinşzde onları ziyarete gittik bqzı şeylere sünger çektik ama benim içim çok soğumuştu. Bir anneye yakıştıramadım bu hateketleri. Sonra biz kayınvalideme yakın bir yere taşındık. Kayınvalşdem yine yardım edecem diyip gelmedi. Yine en zor anımızda bizi yalnız bıraktı. Ve bende artık aramadım. Kendisi arayıp bir sürü hakaret etti bana . Bende cevap versim ve artık görüşmüyoruz. Sizce böyle bşr kaynana ile barışmaya değer mi?
Ne güzel ailesini istemeyen bir eşiniz var görüşmüyorsunuzda ...eee daha ne istiyorsunuz anlamadım ki...ne hali varsa görsün...uzak olsun..
 

lilay5

Aktif Üye
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
16 Aralık 2020
2.061
3.647
bakın. evlendiğiniz insanın ailesiyle sizin aileniz bir olmak zorunda değil. "ama benim ailem böyle, ben böyle anne kabul edemedim, bana garip geldi, benim ailemde olsa böyle olmazdı" diyerek yapmaya çalıştığınız şey sadece kıyas. ve hiçbir faydası yok. eşiniz size en başta mesafe koyma fırsatı vermiş. ama benim ailemde böyle bağlar yok diyerek yakın olmaya da çalışmışsınız. eşinizin belli ki problemleri varmış ailesiyle ve tahminimce böyle zorlamalarla depresyona girmiş. herkesin sizinki kadar mükemmel ailesi yok. bence biraz olmayanı oldurmaya çalışmışsınız zorla. sizin ailenizde gördüğünüz şey farklı ve karşınızda sizin aileniz gibi bir aile istiyorsanız, evlenmeden eşten önce ailelerle görüşecektiniz. nereden baksan saçma. haklı olduğunuz yerler var ama zorla kendinizi haksız çıkartacaksınız.
 

Cilelikiz

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
23 Eylül 2021
94
98
Kızlar merhaba , 3 yıllık evliyim 1 tane oğlum var. Kayınvalidemle yaşadığım sıkıntılardan bahsetmek istiyorum. Nişanlıyken farketmiştim eşimin ailesiyle ilişkilerinin soğuk olduğunu. Neden diye sorduğumda çok konuşuyor demişti. Ben bu lafı yadırgamiştım o zamanlar ne olacak sende konuş dinle dedim . Başka çocuğu yok kızı da yok demek senle konuşuyor demiştim.. evlendikten sonra eşimin ailesiyle hal hatır sorma dışında hiç ailesiyle bir paylaşiminın olmadığını gördüm.kayın validem sürekli oğlunu da beni de arardı ama bunaltacak kadar çok arardı. Ben mğsait olmasam hemen eşimi arardı o saniye yada eşim açamasa hemen benimarardı nerde oğlum diye? Sürekli bana akıllar vermeye çalışıyordu dışarı gönderme , spora gönderme evde otursun söyle sakalını kesain hiç sevmem ben. Bende eşimin30 yaşında insan olduğunu sigara saç sakal vs gb konularda kendi karar vereceğini benim dır dır yapmak gb bşr niyetim olmadığını defalarca belirttim. Evliliğimizin il gününden beri her gün konuşmaktan sıkılyıdum çümkü gerçekten konuşmalar yorumlar çok cahilceydi. Eşime sorup aynı şeyi banada soruyordu. Watsaptan son görülme tarihlerimizi kontrol ediyordu. Telefonunaçamask açana kadar 15-20 defa arıyordu. Ne zaman konuşsak sürekli acıtasyon yapıyordu. Sürekli maddi sıkıntılardan geçin sıkıntısından bahsediyordu. Ben baktım eşim yok durumları iyi kendilerini idare ediyorlar o annemin huyudur illah söylenecek o konularda diyordu. Ki bizimde düğün borcumuz olduğundan zaten ufak tefek şeyler dişinda büyük yatdımlar yapacak durumumuz yoktu. Telefon işini de ben sınır koyarak haftada 1-2 ye zorlukla indirdim.bunarada benim ailemle ilişkilerim sıcak. Eşimde alıştı aileme ve kendi ailesi gb sık boğaz etmeyen anlayışlı her konuda destek oldukları için eşim zaten ailemi çok seviyordu. Eşim kendi ailesine gitmek istemiyordu. Ben de o nasıl davrandıysa öyle yaptım. Gençliğinden beri evinde büyümemiş sürekli çalışmaya gitmiş sürekli dışarsaymiş. Bayramlarda ailesi hiç çağırmamiş gel diye ondada öyle alışkanlıklar olmamiş. Ama ben her tatilimde ailemin yanına giderdim. Zaten şehşr de uzak olduğu için kayın validemlere senede 2 defa gidiyorduk. Eşime bir kaç defa gidelim istiyorsan diye dedipimde yook ben zaten bekarken de gitmezdim diyordu. Sonradan annesiyle ne kadar az görüşsek o kadar az sıkıntı çıkacağını düşündüğünden böyle yaptığını da söyledi. Ben bu aile ilişkilerine çok üzüldüm fakat baktım kafa dengi de değil benim düzeltebileceğim bir şey yok.... sonra hamile kaldım kayınvalşdem hamileliğim boyunca hiç gelip yardım etmekten destek olmaktan bahsetmedi yada toruna bana bakmaya gönlü yoktu. Her konuşmasında 1 çocuk yeter ben fazla çocuk sevmem diyordu. Bebeklere hiç yüreğim yok ben oğlumada dedim ilerde bi şey olursa sen bakacaksın biz gelip yapamayız diyordu. Sürekli eşimi eleştirip kötülüyodu. Sürekli baskı yapıyordu.. ben yavaş yavaş neden ailesinden kaçtığını anlamaya başladım. Sonra doğum oldu. Ben annemde doğumu yapıp biraz toparlayıp kendi evime geçecektim ve kaynanam sözde gelecekti. Sonra bi anda vazgeçt biz gelemiyoruz komşunun düğünü var dedi. Ben de buna orda tavır aldım. Sen bilirsin ilk torun bu sana kalmiş dedim. Doğumdan 1 gün sonra eşim hem doğum stresi heö ailesinşn gelmemesi ve bazı başka sebeplerin birleşimi ile depresyona girdi. O lohusa halimle eşimi psikolog pskiyatri gezdirdim ... çok köyü günler geçirdik. Bebeğimizin sevincini yaşayamadık eşşm ne yese kusuyor 15 kg vermişti. Kaynanam bunu duyunca 10 gün bekledi belki iyileşir diye ama sonra mecburen kaşktı geldi. Geldiğinde de bi umut bize destek olacak sandım ama evime temizliğe laf söyledi. Oğluyla tartıştı yine gençken ders çalışmadığınve. Sürekli dişarda oynadığı vs şikayetler😔 saçma sapan şeyler... akıl vermeler... paranı toplamıyorsunlar... ben sizin yernizde olsam nelerim olurdular... bana sorun problemlerniz getirmeyin ne yaprsanız yapın... ben size bakamam lar.... çok ama çok kırıldım eşim hasta diye ben kötü bir şey söylemek istemedim ...ben zaten lohusayım sürekli ağlıyorum..kaynanaö oğluyla hiç bşr zaman ana oğul gb olamadıklarını bir aile gb olamadıklarını anlattı. 3-5 gün durup ben dayanamıyorum evimi özledim gideceö siz iyisiniz idare edersiniz dedi. Biletini aldırdı zorla illah gidecem diye.. sonra kayınbabam telefonla araya girdi ısrar etti kalması için... bir kaç gün daha durup gitti...sonra biz ağlayarak sıkıntılarla bi şekilde o dönemleri atlattık . Kendinşzde onları ziyarete gittik bqzı şeylere sünger çektik ama benim içim çok soğumuştu. Bir anneye yakıştıramadım bu hateketleri. Sonra biz kayınvalideme yakın bir yere taşındık. Kayınvalşdem yine yardım edecem diyip gelmedi. Yine en zor anımızda bizi yalnız bıraktı. Ve bende artık aramadım. Kendisi arayıp bir sürü hakaret etti bana . Bende cevap versim ve artık görüşmüyoruz. Sizce böyle bşr kaynana ile barışmaya değer mi?
Allah size büyük kolaylık ve sabır versin. Nişanlıyım ve annesi yuzunden aramız bozuk ama sizinkileri okuyunca ne diyeyim bilemedim. Bence oldukça mesafeli olun en azından eşiniz yanınızda size destek eşinizin rızası da varsa mesafe en iyisi
 

Gkceeli

🌿
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
31 Ocak 2020
1.092
2.465
Bazı insanların yokluğu varlığından daha iyi geliyor. Eşiniz zaten annesini tanıdığı için tavrını koymuş, eşinizin yanında olup onun tavrını sizde sürdürün.
Kendi annenizle aranız iyi olduğu için eşinizin de annesiyle arası iyi olsun istiyorsunuz sanırım ama her aile yapısı bir olmuyor malesef. Değiştirmektense kabul etmeyi öğrenmek gerekiyor sanırım. Kv.niz size nasil davranıyorsa öyle davranın ve bir beklentiye girmeyin bence ve dikkatimi çeken şey ise kv.nizin eşinizle ilgili kötü yorum yapmasına izin vermeyin. Bu karşı taraf(eşiniz) için hem kırıcı olabilir hemde eşinizle aranızda sorun oluşturabilir.
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 474 gün geçti.

yorgunseyyah

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
13 Ekim 2021
1
1
33
ilk paragrafta anlattığınız durum sık boğaz edip karışması dışında ortada hiçbir sorun göremedim açıkçası. Onu da törpülemişsiniz , eşiniz zaten anneci değil. Aksine sizi çok yanlış buldum , ne demek gelip bakmadı ? Ona mı güvenip yaptınız çocuğu? Bakmak zorunda mı ? Zaten baştada çocuk sevmiyorum demiş . Ayrıca bu kadar her şeye karışan huzur kaçıran bir kadını neden evinizde daha çok tutmak istediniz ? Hayır hem böyle yapıp hem de sürekli size gelse daha mı mutlu olacaksınız ? Hazır uzak duruyorken mesafenizi saygınızı koruyup kafam rahat diyebilirdiniz, keşke iş hakarete dönmeseydi. Küs kalmayı da doğru bulmuyorum , bir yolunu bulup barışın , mesafenizi koruyun ve beklentiye girmeyin kayınvalidenizle ilgili benim tavsiyem bu yönde . Hayatınızın sağlığınızın yuvanızın kıymetini bilin , ya eşiniz annesini sürekli koruyup kötü de davransa burnunun dibine girmenizi bekleseydi ☺️ Sağlıcakla kalın
 

Dobra anne

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
7 Eylül 2021
69
84
Kızlar merhaba , 3 yıllık evliyim 1 tane oğlum var. Kayınvalidemle yaşadığım sıkıntılardan bahsetmek istiyorum. Nişanlıyken farketmiştim eşimin ailesiyle ilişkilerinin soğuk olduğunu. Neden diye sorduğumda çok konuşuyor demişti. Ben bu lafı yadırgamiştım o zamanlar ne olacak sende konuş dinle dedim . Başka çocuğu yok kızı da yok demek senle konuşuyor demiştim.. evlendikten sonra eşimin ailesiyle hal hatır sorma dışında hiç ailesiyle bir paylaşiminın olmadığını gördüm.kayın validem sürekli oğlunu da beni de arardı ama bunaltacak kadar çok arardı. Ben mğsait olmasam hemen eşimi arardı o saniye yada eşim açamasa hemen benimarardı nerde oğlum diye? Sürekli bana akıllar vermeye çalışıyordu dışarı gönderme , spora gönderme evde otursun söyle sakalını kesain hiç sevmem ben. Bende eşimin30 yaşında insan olduğunu sigara saç sakal vs gb konularda kendi karar vereceğini benim dır dır yapmak gb bşr niyetim olmadığını defalarca belirttim. Evliliğimizin il gününden beri her gün konuşmaktan sıkılyıdum çümkü gerçekten konuşmalar yorumlar çok cahilceydi. Eşime sorup aynı şeyi banada soruyordu. Watsaptan son görülme tarihlerimizi kontrol ediyordu. Telefonunaçamask açana kadar 15-20 defa arıyordu. Ne zaman konuşsak sürekli acıtasyon yapıyordu. Sürekli maddi sıkıntılardan geçin sıkıntısından bahsediyordu. Ben baktım eşim yok durumları iyi kendilerini idare ediyorlar o annemin huyudur illah söylenecek o konularda diyordu. Ki bizimde düğün borcumuz olduğundan zaten ufak tefek şeyler dişinda büyük yatdımlar yapacak durumumuz yoktu. Telefon işini de ben sınır koyarak haftada 1-2 ye zorlukla indirdim.bunarada benim ailemle ilişkilerim sıcak. Eşimde alıştı aileme ve kendi ailesi gb sık boğaz etmeyen anlayışlı her konuda destek oldukları için eşim zaten ailemi çok seviyordu. Eşim kendi ailesine gitmek istemiyordu. Ben de o nasıl davrandıysa öyle yaptım. Gençliğinden beri evinde büyümemiş sürekli çalışmaya gitmiş sürekli dışarsaymiş. Bayramlarda ailesi hiç çağırmamiş gel diye ondada öyle alışkanlıklar olmamiş. Ama ben her tatilimde ailemin yanına giderdim. Zaten şehşr de uzak olduğu için kayın validemlere senede 2 defa gidiyorduk. Eşime bir kaç defa gidelim istiyorsan diye dedipimde yook ben zaten bekarken de gitmezdim diyordu. Sonradan annesiyle ne kadar az görüşsek o kadar az sıkıntı çıkacağını düşündüğünden böyle yaptığını da söyledi. Ben bu aile ilişkilerine çok üzüldüm fakat baktım kafa dengi de değil benim düzeltebileceğim bir şey yok.... sonra hamile kaldım kayınvalşdem hamileliğim boyunca hiç gelip yardım etmekten destek olmaktan bahsetmedi yada toruna bana bakmaya gönlü yoktu. Her konuşmasında 1 çocuk yeter ben fazla çocuk sevmem diyordu. Bebeklere hiç yüreğim yok ben oğlumada dedim ilerde bi şey olursa sen bakacaksın biz gelip yapamayız diyordu. Sürekli eşimi eleştirip kötülüyodu. Sürekli baskı yapıyordu.. ben yavaş yavaş neden ailesinden kaçtığını anlamaya başladım. Sonra doğum oldu. Ben annemde doğumu yapıp biraz toparlayıp kendi evime geçecektim ve kaynanam sözde gelecekti. Sonra bi anda vazgeçt biz gelemiyoruz komşunun düğünü var dedi. Ben de buna orda tavır aldım. Sen bilirsin ilk torun bu sana kalmiş dedim. Doğumdan 1 gün sonra eşim hem doğum stresi heö ailesinşn gelmemesi ve bazı başka sebeplerin birleşimi ile depresyona girdi. O lohusa halimle eşimi psikolog pskiyatri gezdirdim ... çok köyü günler geçirdik. Bebeğimizin sevincini yaşayamadık eşşm ne yese kusuyor 15 kg vermişti. Kaynanam bunu duyunca 10 gün bekledi belki iyileşir diye ama sonra mecburen kaşktı geldi. Geldiğinde de bi umut bize destek olacak sandım ama evime temizliğe laf söyledi. Oğluyla tartıştı yine gençken ders çalışmadığınve. Sürekli dişarda oynadığı vs şikayetler😔 saçma sapan şeyler... akıl vermeler... paranı toplamıyorsunlar... ben sizin yernizde olsam nelerim olurdular... bana sorun problemlerniz getirmeyin ne yaprsanız yapın... ben size bakamam lar.... çok ama çok kırıldım eşim hasta diye ben kötü bir şey söylemek istemedim ...ben zaten lohusayım sürekli ağlıyorum..kaynanaö oğluyla hiç bşr zaman ana oğul gb olamadıklarını bir aile gb olamadıklarını anlattı. 3-5 gün durup ben dayanamıyorum evimi özledim gideceö siz iyisiniz idare edersiniz dedi. Biletini aldırdı zorla illah gidecem diye.. sonra kayınbabam telefonla araya girdi ısrar etti kalması için... bir kaç gün daha durup gitti...sonra biz ağlayarak sıkıntılarla bi şekilde o dönemleri atlattık . Kendinşzde onları ziyarete gittik bqzı şeylere sünger çektik ama benim içim çok soğumuştu. Bir anneye yakıştıramadım bu hateketleri. Sonra biz kayınvalideme yakın bir yere taşındık. Kayınvalşdem yine yardım edecem diyip gelmedi. Yine en zor anımızda bizi yalnız bıraktı. Ve bende artık aramadım. Kendisi arayıp bir sürü hakaret etti bana . Bende cevap versim ve artık görüşmüyoruz.
 

Dobra anne

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
7 Eylül 2021
69
84
Barışsanız bile saygı mantığı olsun bence çok samimi olmaya gerek yok.Komsunun düğünü ne ya torunu oluyor kadının.