Benim kaynanamda beni bastan beri istemedi. Once annem olmadigi icin, sonra antepli oldugum icin. Hep bahane yani. Esim olmazsa bana habire laf sokar. Yok kiyafetin yenimi anca aliyosun. Siz nasil para biriktiriyorsunuz anlamiyorum, sen bukadar harcarken nasil oluyo diyo. Ya ne yapsam hesap soruyor. Bende calisiyorum benimde param. Esim kendime bakmami sever kiyafete bakima hic karismaz ( sadece alisveriste hesapli olmami ister). Kasimi aldirsam kaca aldirdin bilmem ne. Temizligime karisir. Gelir gelmez butun evi kontrol eder.
Gecenlerde yemekteydik. Baktim kaynanamlar fisildasarak konusuyolar, ben mutfaktayken. Dedim neden fisildasiyosunuz yok bisey felan dediler. Aksam esime sordum. Mal butun mal varliklarini esimin uzerine yapicaklarmis , ama bizim sonumuzu iyi gormuyomus. Ona gore biz mutlu degilmisiz. Belliymis esimin mutlu olmadigi. Onun icin esimin burda tapuya gidip eger ayrilirsak mal varliklarinda hic bir talepte bulunmama ma dair imza atmami istemisler.
Daha bide utanmadan diyoki sen benim gibi kaynanayi opte basina koy diyo. Ya affedersinizde sanki ben bilmem ne evinden cikmisim gibi. Odu kopuyo para harcicak, oglum oducek. Kadin resmen esimin bana harcamasini kiskaniyor ve acik acikta kendi paran yokmu oglum oduyo diyo.
Esimde bana hak veriyor. Ben bunlara ragmen genede esimi zorluyorum gidelim annendir diye. Ama yanlis mi yapiyorum? Gitmesem daha mi iyi olur?