Kendimi çok kimsesiz hissediyorum

zeraseba

MELEĞİMİ BEKİYORUM
Kayıtlı Üye
20 Aralık 2012
5.404
12.535
Merhaba hanımlar. Buradan nasıl bir yardım alabilirim bilmiyorum ama içimdeki bu his beni kötü etkiliyor. Sanırım biraz paylaşıp rahatlamak istedim. Çok uzun olacak kusura bakmayın. Okumak istemeyenler için baştan belirteyim.

Ben 8 aylık hamileyim. Eşim, ben ve bir de 11 yaşında kızımla çekirdek aileyiz. Şimdi de bebiş geliyor işte. Benim annem ve iki abim var. Bir abim evli. Abimle de eşiyle de aramız iyidir ( Ya da ben öyle sanıyordum belki ) Diğer abimle kimse görüşmez. Sadece annem vardır onunla konuşan. Sülalede görüşen yok zaten, biz de görüşmüyoruz. Annemle ise hep göstermelik bir ilişkimiz oldu. Hiçbir zaman gerçek bir anne kız ilişkimiz olamadı maalesef.

Gelelim sorunuma:

Ben şimdi yakın zamanda doğum yapacağım. Ama yanımda kimse olmayacak sanırım. Büyük kızımı evli olan abimlere bırakacaktık doğum yaptığım zaman. Eşim de benim yanımda kalacaktı. Hesaplarımız bu yöndeydi.

Ama evdeki hesap çarşıya uymadı. Yengem ve abim doğumda tabi ki kızımı onlara emanet edebileceğimi söylediler. Gel gelelim buna rağmen her hafta görüştüğüm yengem, doğumuma az zaman kala birden irtibatı kesti. 1 ay oldu aramıyor. Hoş, önceden de ben daha sık arardım zaten. Ama şimdi hamileliğin son dönemlerinde olduğum için onlar beni arasın, merak etsin, sorsun diye düşünerek aramadım. Bilmem, belki naza çekmektir bu. Ama doğurdum, doğuracağım. En yakınıma da naz yapabilmeliyim diye düşündüm. Ama aradan 1 ay geçti, arayan olmayınca aramızdaki samimiyeti sorguladım. Ben aramayınca onlar da beni aramadı çünkü. Dolayısıyla çocuğumu bırakmak konusunda tereddüde düştüm. Galiba kabul etseler de çok da istekli değiller. Dolayısıyla kimseye zahmet vermek istemiyorum.

Annem asla bakamaz zaten. Hoş bakabilseydi bile yollamazdım kızımı. Çünkü diğer abimle birlikte yaşıyor ve ben kızımı asla o adamla aynı ortama sokamam. Nedenlerini şimdi uzun uzun anlatmayacağım ama kızım tek başına kalsa çok daha fazla içim rahat eder. Annem de gelip bizim evde kalamaz. Çünkü çocuğum okula gidiyor ve kalabalık içinde risk altında. Kızım covidli biriyle temas etse, anneme bulaştırsa ben bu vicdan yükünün altına giremem. Annemin aşısı yok zaten, dolayısıyla bizim eve gelip kızımla kalması da mümkün değil. Başına bir şey gelse hemen kızımı suçlar. Ben buna dayanamam.


Annem zaten şimdiye kadar ele güne karşı laf olsun diye annelik yapan biri. El alemin kınayacağını düşünmese umrunda olmam. Zaten ona güvenmiyorum. İlk doğumumda bir gece bile yanımda kalmadı. Onu da bırakın, doğumdan evimize geldiğim gün yanımızdaydı. Kalkıp da bir yudum su bile vermedi bana. Evini düzenini bilemem dedi. Kalktım önüne yemek yapıp koydum ben daha 1 günlük doğum yapmış halimle. Doğumdan gelip misafir ağırladım bir de. Yani yardım kabul etsem bile bana faydası dokunacak biri değil annem.

Bana iki haftada bir telefon eder, aman kızım kendini yorma, sen hamilesin falan der. Laf olsun diye ama. Hamileyim tamam da, ben yapmazsam kim yapacak bu işleri anne diyorum. Bu sefer de hastalığını falan anlatıp kendi işimi bile yapamıyorum diye sızlanmaya başlıyor. Ama bana gelince hasta olan kadın kendi evinde maşallah çok sağlıklı. Yün yorganlarının yününe kadar kendisi yıkıyor, çırpıyor, dikiyor. Cam siliyor, canı isteyince en zor yemekleri ( mantı, el açması börek, içli köfte gibi) kendisi yapıyor. Yanlış anlaşılmasın, ben ondan şimdiye kadar hiçbir şey istemedim zaten. Bebek için bile hiç bir şey yapmasını istemedim. Yapmadı da. Zaten usülen sordu, bir şey yapmam gerekir mi diye. Ben de gerekmez dedim.

Geçen ay derinlemesine temizlik yaptım ben. Kimseye haber bile vermedim. Karnım burnumda buzdolabı, çamaşır makinesi de çektim, halılarımı da kaldırdım serdim, duvar da sildim. Eşim kısmen destek oldu, çünkü gün boyu işteydi haliyle. Genel olarak her şeyi ben yaptım. Annemin haberi bile olmadı, yardım da istemedim. Ama olur da isterim diye hep hastadır kendisi bana gelince. Önceden sızlanır ki olur ya yardım istersem bahanesi olsun diye. Neyse bunları şunun için anlattım. Annemden hiçbir zaman hiçbir şey isteyemem. Çocuğumu doğumda ona bırakamam. Bu bir alternatif değil benim açımdan.

Eşimin ailesiyle ilgili yakın zamanda bir başlık açmıştım zaten. Yanlış anlaşıldım, mevzu para sanıldı ama değil asla. Eşimin de arkasında bir ailesi yok. Onlar sadece bir menfaatleri varsa eşimle iletişim kurarlar. Ben onlarla zaten görüşmüyorum yıllardır. Dolayısıyla onlara da çocuğumu bırakmam mümkün değil. Zaten doğacak çocuğu da merak ettikleri yok. Eşimi umursamıyorlar ki torunlarını umursasınlar.

Başka bize destek olacak kimsemiz de yok. Arkadaşlarım var tabi ama ailelerimizin yanımızda olmadığı durumda onlardan nasıl bir şey isteyeyim? Demezler mi anası, akrabası dururken bizden böyle bir şey istenir mi diye? Eşim var bir tek işte. O da doğumda yanımda olmak istiyordu ama kızım daha gece tek başına kalacak yaşta değil. O yüzden muhtemelen eşim kızımın yanında kalacak.

Aklımıza gelen tek alternatif ise hastanelerin refakatçi hizmeti. Gece refakatçi olarak kalmak için bir hemşire ya da ebe ayarlanabileceğini söyledi doktorumuz. Hastanenin böyle bir hizmeti varmış. Allah kimseye muhtaç etmesin tabi, çözüm bulabilmek bile bir nimet. Ama kendimi çok çaresiz, yalnız ve kimsesiz hissediyorum. Kimim kimsem olmadan tek başıma doğurmak ağrıma gidiyor. Sürekli burnumda bir sızı var.

Ben annem anjiyo olduğunda büyük kızıma 7 aylık hamileydim. Annemin yanında durdum hastaneden çıkana kadar. Afedersiniz gerektiğinde altından da aldım, hiç de gocunmadım. Abimin hanımı olan yengemin doğumunda hastanede ben kaldım yanında. Karşılık beklemedim bunları yaparken tabi ki. Ama insan kendisi bir şeye ya da birine ihtiyaç duyduğunda sorgulamaya başlıyor sebepsiz. Ben onların yanında ihtiyaç duyduklarında sorgusuz sualsiz kalırken şimdi böyle kimsesiz olmayı da haketmedim.

Ne olursa olsun, çok da gururluyum ama. Şu saatten sonra kimseden yardım istemem. Benim doğurmak üzere olduğumu bilip kıllarını kıpırdatmayan aileden bir şey isteyemem ben. Neden böylesiniz, ben bunu hak edecek ne yaptım diye bile soramam. Ama bu sızı, bu kimsesizlik hissi nasıl geçer ya? Ya da geçer mi? Kendimi nasıl rahatlatayım ben? Rahatlamaya çok ihtiyacım var çünkü.
Ben ilk doğumda annemde kaldım. Bı ay. Eşimin ailesi ile gorusmuyoduk. İkincide anneme dedim yine sana geleyim. Annem de kaynanan varken ayıp olur seni eve getirmem dedi. Bende kızdım sen beni değil kaynanam ne der diye dusunuyorsun. Ben senden istediğim gibi yemek su isteyemem ondan.. zaten öyle oldu. Bı gün yemek yaptı gitti. Lohusa önüne üç öğün yemek koyulur. Ki yesin süt olsun. Evde dört yaşında oğlum var. Onun yicegi yemek yapmadı. Bende ikinci gün girdim çorba falan yaptım. Üçüncü gün söyledim öyle yemek yaptı. Bı haftaya kalmaz tatile kaçtı. Akıllandim ama. Bidaha çocuğum olursa gidip anneme yerleşcem. Sende arkadaşına bırak çocuğu. Açıkça söyle yengem tamam dedi ama böyle oldu agirima gitti. İki gün kalsın arkadasinda. Eşin yanında olmalı. Senin bebeğin bı ihtiyaç n olur. O zaman napcan. Kızı yada yengene yada arkadaşına birakcan. Başka çaren yok.
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 790 gün geçti.

andromeda-80

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2015
1.391
2.518
Ben ilk doğumda annemde kaldım. Bı ay. Eşimin ailesi ile gorusmuyoduk. İkincide anneme dedim yine sana geleyim. Annem de kaynanan varken ayıp olur seni eve getirmem dedi. Bende kızdım sen beni değil kaynanam ne der diye dusunuyorsun. Ben senden istediğim gibi yemek su isteyemem ondan.. zaten öyle oldu. Bı gün yemek yaptı gitti. Lohusa önüne üç öğün yemek koyulur. Ki yesin süt olsun. Evde dört yaşında oğlum var. Onun yicegi yemek yapmadı. Bende ikinci gün girdim çorba falan yaptım. Üçüncü gün söyledim öyle yemek yaptı. Bı haftaya kalmaz tatile kaçtı. Akıllandim ama. Bidaha çocuğum olursa gidip anneme yerleşcem. Sende arkadaşına bırak çocuğu. Açıkça söyle yengem tamam dedi ama böyle oldu agirima gitti. İki gün kalsın arkadasinda. Eşin yanında olmalı. Senin bebeğin bı ihtiyaç n olur. O zaman napcan. Kızı yada yengene yada arkadaşına birakcan. Başka çaren yok.
Kendimi kimsesizmiş gibi düşünüp ona göre bir çözüm düşünücem napayım? De ki yetiştirme yurdundan çıkmış evlenmişim, hamileyken de eşimle ayrılmışım. Öyle bir insan nasıl doğuruyorsa ben de öyle doğurucam. İçimde kalacak değil bu çocuk, elbet bir şekilde doğacak. İlk doğumumda da annem yardım etmedi bana. Siz gene yemek yap demişsiniz, yaptırmışsınız kayınvalidenize. O da bir nimet. Benim annem, senin evini, düzenini bilemem, nasıl yapayım dedi ilk gün bana. Geçti oturdu misafir gibi. Benden istedi, ben yaptım. Daha doğum yapalı 24 saat olmuştu üstelik. Benim yardım edecek ailem yok, öyle kabul ettim. Allah mecbur bırakmasın.
 

zeraseba

MELEĞİMİ BEKİYORUM
Kayıtlı Üye
20 Aralık 2012
5.404
12.535
Kendimi kimsesizmiş gibi düşünüp ona göre bir çözüm düşünücem napayım? De ki yetiştirme yurdundan çıkmış evlenmişim, hamileyken de eşimle ayrılmışım. Öyle bir insan nasıl doğuruyorsa ben de öyle doğurucam. İçimde kalacak değil bu çocuk, elbet bir şekilde doğacak. İlk doğumumda da annem yardım etmedi bana. Siz gene yemek yap demişsiniz, yaptırmışsınız kayınvalidenize. O da bir nimet. Benim annem, senin evini, düzenini bilemem, nasıl yapayım dedi ilk gün bana. Geçti oturdu misafir gibi. Benden istedi, ben yaptım. Daha doğum yapalı 24 saat olmuştu üstelik. Benim yardım edecek ailem yok, öyle kabul ettim. Allah mecbur bırakmasın.
Haklısın ama olabilecek olumsuzlukları da düşünmen lazım. En basit benim ilk doğumda biboran mama meme ucu çıkartıcı lazım oldu eşim koştu gece aradı buldu getirdi. Yada olmasın inşallah ama kuvez gibi bı durum olabilir. Bak ameliyat olacaksın. Kızın arkadaşında kalırsa bişey olmaz. Ama olumsuz bişey olursa senin insana ihtiyaç in var. Neden seni ikna etmeye çalışıyorum gerçekten bilmiyorum. Ama gerçekçi olmak lazım.
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 790 gün geçti.

andromeda-80

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2015
1.391
2.518
Haklısın ama olabilecek olumsuzlukları da düşünmen lazım. En basit benim ilk doğumda biboran mama meme ucu çıkartıcı lazım oldu eşim koştu gece aradı buldu getirdi. Yada olmasın inşallah ama kuvez gibi bı durum olabilir. Bak ameliyat olacaksın. Kızın arkadaşında kalırsa bişey olmaz. Ama olumsuz bişey olursa senin insana ihtiyaç in var. Neden seni ikna etmeye çalışıyorum gerçekten bilmiyorum. Ama gerçekçi olmak lazım.
İyiniyetlisiniz de ondan ikna etmeye çalışıyorsunuz:) Ailemin düşünmediği detayları düşünüyorsunuz. Büyük kızımı normal doğurdum. Şimdi de normal doğum planlanıyor. Bir aksilik olmazsa zaten eşim ve kızım yanımda olacak. Bahsettiğiniz eşyaların hepsi doğum çantamda mevcut. İnsan yalnız olunca başkaları bir düşünürse kendisi 15 kez düşünüyor. Hiçbir detayı atlamamaya çalışıyor. Ki zorda kalmayalım, son anda bir aksilik olursa ne yaparız diye. Yine de bir şeye ihtiyaç duyarsam eşimden isterim. Çok sıkışırsak çocuğu bırakacak illa ki bir yerler buluruz. Yüzsüzlük yaparız en kötü. Ama gerek kalmasın, her şey yolunda gitsin diye dua ediyoruz. Siz de dua edin. Ailemin düşünmediği kadar beni düşündüğünüz, ihtiyaç duyabileceğim alanları öngörüp yalnız kalmamam için çabaladığınız için teşekkür ederim. Ama ne yazık ki bu benim elimde değil. Dünya dönüyorsa sizin gibi iyi yürekli insanlar sayesinde…Sevgiler❤️
 

andromeda-80

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2015
1.391
2.518
Çok tatlısınız. Hersey yolunda gidecek. Merakla haberlerinizi bekliyoruz.
Siz de çok tatlısınız. Bana destek veren herkes öyle… Umarım dediğiniz gibi her şey yolunda gider. Dualarınızı eksik etmeyin. Doğum bitip evime dönünce detayları yazarım inşallah. Merak edenler olduğunun farkındayım. Hepinizin güzel enerjisiyle umarım güzel bir süreç geçiririz❤️
 

meryemcanelif

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
5 Mayıs 2021
1.299
1.800
41
Var tabi sağ olsunlar. İki gün önce bir arkadaşım kızını bana bırakabilirsin dedi. Ama ben utanıyorum arkadaşlarımdan. Ailemden isteyemediğim şeyi senden nasıl isteyim kuzum dedim, sağol Allah razı olsun düşünmen yeter dedim, kapattık. Başka bir arkadaşım geçen hafta baya ısrar etti, bak yalnız hissetme, bir şeye ihtiyacın olduğunda ara mutlaka diye. Sağ olsunlar, varlıkları yeter. İnşallah gerek kalmaz ama olursa da arkadaşlarımın olduğunu bilmek güzel
Hic cekinmeyin. Benimle hastanede kal deseniz. Kalacaklar bakin. Diyin siz de..bunda birsey yok ki..Onlarin da zor günü olur siz de onlara destek olursunuz. Zaten mantikli olan da bi arkadasinizin yaninizda olmasi..esiniz kizinizla evde uyusun..destek almak muhtaçlık degildir. Bunu iyi düşünün. Evdekiler sabah gelirler. sonra bi hediye alip jest yaparsınız vs. Bebek saglikla gelsin. Şehrinizi yazsaniz burdaki kızlar olarak gelip bizler bile bakariz.
 

andromeda-80

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2015
1.391
2.518
Hic cekinmeyin. Benimle hastanede kal deseniz. Kalacaklar bakin. Diyin siz de..bunda birsey yok ki..Onlarin da zor günü olur siz de onlara destek olursunuz. Zaten mantikli olan da bi arkadasinizin yaninizda olmasi..esiniz kizinizla evde uyusun..destek almak muhtaçlık degildir. Bunu iyi düşünün. Evdekiler sabah gelirler. sonra bi hediye alip jest yaparsınız vs. Bebek saglikla gelsin. Şehrinizi yazsaniz burdaki kızlar olarak gelip bizler bile bakariz.
Karakter meselesi. Ben söyleyemem. Hele hamile kalmadan önce can ciğer kuzu sarması olup da hamilelikten sonra benden kaçan insanlara hiç söyleyemem. Eşim ilk doğumumda yanımda elimi tuttu. Kızımın doğumuna tanık oldu. Şimdi de yanımda olmak istiyor. Ben de onu istiyorum açıkçası. Ondan başka yanımda olmaya can atan yok. Kızım da dışarda bekleme odasında bekler. Kardeşinin ilk anlarına tanık olmak istiyor. Eşim ve kızımdan başka kimsem yok gibi düşünücem. Umarım başka kimseye de ihtiyaç duymam.
 

zeraseba

MELEĞİMİ BEKİYORUM
Kayıtlı Üye
20 Aralık 2012
5.404
12.535
İyiniyetlisiniz de ondan ikna etmeye çalışıyorsunuz:) Ailemin düşünmediği detayları düşünüyorsunuz. Büyük kızımı normal doğurdum. Şimdi de normal doğum planlanıyor. Bir aksilik olmazsa zaten eşim ve kızım yanımda olacak. Bahsettiğiniz eşyaların hepsi doğum çantamda mevcut. İnsan yalnız olunca başkaları bir düşünürse kendisi 15 kez düşünüyor. Hiçbir detayı atlamamaya çalışıyor. Ki zorda kalmayalım, son anda bir aksilik olursa ne yaparız diye. Yine de bir şeye ihtiyaç duyarsam eşimden isterim. Çok sıkışırsak çocuğu bırakacak illa ki bir yerler buluruz. Yüzsüzlük yaparız en kötü. Ama gerek kalmasın, her şey yolunda gitsin diye dua ediyoruz. Siz de dua edin. Ailemin düşünmediği kadar beni düşündüğünüz, ihtiyaç duyabileceğim alanları öngörüp yalnız kalmamam için çabaladığınız için teşekkür ederim. Ama ne yazık ki bu benim elimde değil. Dünya dönüyorsa sizin gibi iyi yürekli insanlar sayesinde…Sevgiler❤️
Ben sezaryan sandım. İnşallah dikişsiz çok kolay hızlı sağlıklı bı doğumla kavusurunuz minige.
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 790 gün geçti.

meryemcanelif

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
5 Mayıs 2021
1.299
1.800
41
Karakter meselesi. Ben söyleyemem. Hele hamile kalmadan önce can ciğer kuzu sarması olup da hamilelikten sonra benden kaçan insanlara hiç söyleyemem. Eşim ilk doğumumda yanımda elimi tuttu. Kızımın doğumuna tanık oldu. Şimdi de yanımda olmak istiyor. Ben de onu istiyorum açıkçası. Ondan başka yanımda olmaya can atan yok. Kızım da dışarda bekleme odasında bekler. Kardeşinin ilk anlarına tanık olmak istiyor. Eşim ve kızımdan başka kimsem yok gibi düşünücem. Umarım başka kimseye de ihtiyaç duymam.
Benim ailem de uzakta. Ama mesela acil ihtiyacimda sirf destek olmak için gelmek isteyecek arkadaşlarım var. Mesela yakında ameliyat olmam gerekiyo gibi. Arkadaşım kalacak yanimda. Hem de seve seve gelir. Sizin de vardır böyle arkadaşlarınız
 

andromeda-80

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2015
1.391
2.518
Benim ailem de uzakta. Ama mesela acil ihtiyacimda sirf destek olmak için gelmek isteyecek arkadaşlarım var. Mesela yakında ameliyat olmam gerekiyo gibi. Arkadaşım kalacak yanimda. Hem de seve seve gelir. Sizin de vardır böyle arkadaşlarınız
Benim ailem uzakta değil. Aynı şehirde ve yakın oturuyoruz. Buna rağmen uzaklar bana. Komşusuna faturasını ödeyemeyince neden kendisinden destek istemedi diye kızan annem beni yok sayıyor. Hamileyim dediğimde kılı bile kıpırdamadı. Hatta yengem kızdı, anne torun geliyor, bu ne surat, gülsene biraz, hiç mi heyecanlanmadın diye. Torunu için iğne kadar emeği yoktur bugüne kadar. İlgilenmiyor ne benimle, ne de torunlarıyla. Bugün beni aramış, tarhanayı az yapmışım, size yetmez diyor. Yahu doğurdum doğuracağım, bana ne tarhanadan diyemedim tabi. Sana afiyet olsun anne, bize gerek yok dedim artık.

Elbette güzel arkadaşlarım var. Bana destek olmayı teklif edenler de var. Ama ben çekiniyorum yapım gereği. Hem ailem burnumun dibindeyken onlardan yardım istemekten utanıyorum. Hem de hepsinin çoluğu çocuğu var, kime bırakacaklar da yanıma gelecekler. Ben kendi çocuğumu kimseye bırakamıyorum, onlara nasıl bırakın da yanıma gelin diyeyim? Hem pandemi zamanı kimseyi riske atmak da istemiyorum. Malum hastaneler riskli yerler. Covid kapsalar, ailelerine bulaşsa vicdan yükünün altından kalkamam. Ben eşimle daha rahat ederim her türlü. O yüzden umarım her şey umduğumuz gibi ilerler de arkadaşlarımın dualarından başka bir şeye ihtiyaç duymam.
 

Bilir kisi

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
18 Aralık 2018
844
2.971
Merhaba hanımlar. Buradan nasıl bir yardım alabilirim bilmiyorum ama içimdeki bu his beni kötü etkiliyor. Sanırım biraz paylaşıp rahatlamak istedim. Çok uzun olacak kusura bakmayın. Okumak istemeyenler için baştan belirteyim.

Ben 8 aylık hamileyim. Eşim, ben ve bir de 11 yaşında kızımla çekirdek aileyiz. Şimdi de bebiş geliyor işte. Benim annem ve iki abim var. Bir abim evli. Abimle de eşiyle de aramız iyidir ( Ya da ben öyle sanıyordum belki ) Diğer abimle kimse görüşmez. Sadece annem vardır onunla konuşan. Sülalede görüşen yok zaten, biz de görüşmüyoruz. Annemle ise hep göstermelik bir ilişkimiz oldu. Hiçbir zaman gerçek bir anne kız ilişkimiz olamadı maalesef.

Gelelim sorunuma:

Ben şimdi yakın zamanda doğum yapacağım. Ama yanımda kimse olmayacak sanırım. Büyük kızımı evli olan abimlere bırakacaktık doğum yaptığım zaman. Eşim de benim yanımda kalacaktı. Hesaplarımız bu yöndeydi.

Ama evdeki hesap çarşıya uymadı. Yengem ve abim doğumda tabi ki kızımı onlara emanet edebileceğimi söylediler. Gel gelelim buna rağmen her hafta görüştüğüm yengem, doğumuma az zaman kala birden irtibatı kesti. 1 ay oldu aramıyor. Hoş, önceden de ben daha sık arardım zaten. Ama şimdi hamileliğin son dönemlerinde olduğum için onlar beni arasın, merak etsin, sorsun diye düşünerek aramadım. Bilmem, belki naza çekmektir bu. Ama doğurdum, doğuracağım. En yakınıma da naz yapabilmeliyim diye düşündüm. Ama aradan 1 ay geçti, arayan olmayınca aramızdaki samimiyeti sorguladım. Ben aramayınca onlar da beni aramadı çünkü. Dolayısıyla çocuğumu bırakmak konusunda tereddüde düştüm. Galiba kabul etseler de çok da istekli değiller. Dolayısıyla kimseye zahmet vermek istemiyorum.

Annem asla bakamaz zaten. Hoş bakabilseydi bile yollamazdım kızımı. Çünkü diğer abimle birlikte yaşıyor ve ben kızımı asla o adamla aynı ortama sokamam. Nedenlerini şimdi uzun uzun anlatmayacağım ama kızım tek başına kalsa çok daha fazla içim rahat eder. Annem de gelip bizim evde kalamaz. Çünkü çocuğum okula gidiyor ve kalabalık içinde risk altında. Kızım covidli biriyle temas etse, anneme bulaştırsa ben bu vicdan yükünün altına giremem. Annemin aşısı yok zaten, dolayısıyla bizim eve gelip kızımla kalması da mümkün değil. Başına bir şey gelse hemen kızımı suçlar. Ben buna dayanamam.


Annem zaten şimdiye kadar ele güne karşı laf olsun diye annelik yapan biri. El alemin kınayacağını düşünmese umrunda olmam. Zaten ona güvenmiyorum. İlk doğumumda bir gece bile yanımda kalmadı. Onu da bırakın, doğumdan evimize geldiğim gün yanımızdaydı. Kalkıp da bir yudum su bile vermedi bana. Evini düzenini bilemem dedi. Kalktım önüne yemek yapıp koydum ben daha 1 günlük doğum yapmış halimle. Doğumdan gelip misafir ağırladım bir de. Yani yardım kabul etsem bile bana faydası dokunacak biri değil annem.

Bana iki haftada bir telefon eder, aman kızım kendini yorma, sen hamilesin falan der. Laf olsun diye ama. Hamileyim tamam da, ben yapmazsam kim yapacak bu işleri anne diyorum. Bu sefer de hastalığını falan anlatıp kendi işimi bile yapamıyorum diye sızlanmaya başlıyor. Ama bana gelince hasta olan kadın kendi evinde maşallah çok sağlıklı. Yün yorganlarının yününe kadar kendisi yıkıyor, çırpıyor, dikiyor. Cam siliyor, canı isteyince en zor yemekleri ( mantı, el açması börek, içli köfte gibi) kendisi yapıyor. Yanlış anlaşılmasın, ben ondan şimdiye kadar hiçbir şey istemedim zaten. Bebek için bile hiç bir şey yapmasını istemedim. Yapmadı da. Zaten usülen sordu, bir şey yapmam gerekir mi diye. Ben de gerekmez dedim.

Geçen ay derinlemesine temizlik yaptım ben. Kimseye haber bile vermedim. Karnım burnumda buzdolabı, çamaşır makinesi de çektim, halılarımı da kaldırdım serdim, duvar da sildim. Eşim kısmen destek oldu, çünkü gün boyu işteydi haliyle. Genel olarak her şeyi ben yaptım. Annemin haberi bile olmadı, yardım da istemedim. Ama olur da isterim diye hep hastadır kendisi bana gelince. Önceden sızlanır ki olur ya yardım istersem bahanesi olsun diye. Neyse bunları şunun için anlattım. Annemden hiçbir zaman hiçbir şey isteyemem. Çocuğumu doğumda ona bırakamam. Bu bir alternatif değil benim açımdan.

Eşimin ailesiyle ilgili yakın zamanda bir başlık açmıştım zaten. Yanlış anlaşıldım, mevzu para sanıldı ama değil asla. Eşimin de arkasında bir ailesi yok. Onlar sadece bir menfaatleri varsa eşimle iletişim kurarlar. Ben onlarla zaten görüşmüyorum yıllardır. Dolayısıyla onlara da çocuğumu bırakmam mümkün değil. Zaten doğacak çocuğu da merak ettikleri yok. Eşimi umursamıyorlar ki torunlarını umursasınlar.

Başka bize destek olacak kimsemiz de yok. Arkadaşlarım var tabi ama ailelerimizin yanımızda olmadığı durumda onlardan nasıl bir şey isteyeyim? Demezler mi anası, akrabası dururken bizden böyle bir şey istenir mi diye? Eşim var bir tek işte. O da doğumda yanımda olmak istiyordu ama kızım daha gece tek başına kalacak yaşta değil. O yüzden muhtemelen eşim kızımın yanında kalacak.

Aklımıza gelen tek alternatif ise hastanelerin refakatçi hizmeti. Gece refakatçi olarak kalmak için bir hemşire ya da ebe ayarlanabileceğini söyledi doktorumuz. Hastanenin böyle bir hizmeti varmış. Allah kimseye muhtaç etmesin tabi, çözüm bulabilmek bile bir nimet. Ama kendimi çok çaresiz, yalnız ve kimsesiz hissediyorum. Kimim kimsem olmadan tek başıma doğurmak ağrıma gidiyor. Sürekli burnumda bir sızı var.

Ben annem anjiyo olduğunda büyük kızıma 7 aylık hamileydim. Annemin yanında durdum hastaneden çıkana kadar. Afedersiniz gerektiğinde altından da aldım, hiç de gocunmadım. Abimin hanımı olan yengemin doğumunda hastanede ben kaldım yanında. Karşılık beklemedim bunları yaparken tabi ki. Ama insan kendisi bir şeye ya da birine ihtiyaç duyduğunda sorgulamaya başlıyor sebepsiz. Ben onların yanında ihtiyaç duyduklarında sorgusuz sualsiz kalırken şimdi böyle kimsesiz olmayı da haketmedim.

Ne olursa olsun, çok da gururluyum ama. Şu saatten sonra kimseden yardım istemem. Benim doğurmak üzere olduğumu bilip kıllarını kıpırdatmayan aileden bir şey isteyemem ben. Neden böylesiniz, ben bunu hak edecek ne yaptım diye bile soramam. Ama bu sızı, bu kimsesizlik hissi nasıl geçer ya? Ya da geçer mi? Kendimi nasıl rahatlatayım ben? Rahatlamaya çok ihtiyacım var çünkü.
Allah senin yanında inşallah sen hiç merak etme. Konuyu okurken ben bakardım cocuguda sanada ya deyip durdum. Allah yardımcın olsun kardeşim inşallah sağlıkla kucağına al bebeğini. Allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin. Sağlığın sihhatin yerinde olsun. Hatta doğuma giderken de eğer aklına gelirse konu aç sana dua edelim hem doğumun kolsy geçsin hem işin rast gitsin. Bak hiçte yanliz değilsin tanımasak da birbirinizi seni de katcam duama💐
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 676 gün geçti.



Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 53 Kg. ile 72 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 170 cm. Başlangıç Kilom :105 Kg. Şimdiki Kilom :89 Kg.

andromeda-80

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2015
1.391
2.518
Allah senin yanında inşallah sen hiç merak etme. Konuyu okurken ben bakardım cocuguda sanada ya deyip durdum. Allah yardımcın olsun kardeşim inşallah sağlıkla kucağına al bebeğini. Allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin. Sağlığın sihhatin yerinde olsun. Hatta doğuma giderken de eğer aklına gelirse konu aç sana dua edelim hem doğumun kolsy geçsin hem işin rast gitsin. Bak hiçte yanliz değilsin tanımasak da birbirinizi seni de katcam duama💐
Allah razı olsun. Amin, sağ olun. Dualarınız bana yeter, Allah yardımcım olur inşallah. Hepinize tek tek teşekkür ediyorum.
 

meryemcanelif

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
5 Mayıs 2021
1.299
1.800
41
Benim ailem uzakta değil. Aynı şehirde ve yakın oturuyoruz. Buna rağmen uzaklar bana. Komşusuna faturasını ödeyemeyince neden kendisinden destek istemedi diye kızan annem beni yok sayıyor. Hamileyim dediğimde kılı bile kıpırdamadı. Hatta yengem kızdı, anne torun geliyor, bu ne surat, gülsene biraz, hiç mi heyecanlanmadın diye. Torunu için iğne kadar emeği yoktur bugüne kadar. İlgilenmiyor ne benimle, ne de torunlarıyla. Bugün beni aramış, tarhanayı az yapmışım, size yetmez diyor. Yahu doğurdum doğuracağım, bana ne tarhanadan diyemedim tabi. Sana afiyet olsun anne, bize gerek yok dedim artık.

Elbette güzel arkadaşlarım var. Bana destek olmayı teklif edenler de var. Ama ben çekiniyorum yapım gereği. Hem ailem burnumun dibindeyken onlardan yardım istemekten utanıyorum. Hem de hepsinin çoluğu çocuğu var, kime bırakacaklar da yanıma gelecekler. Ben kendi çocuğumu kimseye bırakamıyorum, onlara nasıl bırakın da yanıma gelin diyeyim? Hem pandemi zamanı kimseyi riske atmak da istemiyorum. Malum hastaneler riskli yerler. Covid kapsalar, ailelerine bulaşsa vicdan yükünün altından kalkamam. Ben eşimle daha rahat ederim her türlü. O yüzden umarım her şey umduğumuz gibi ilerler de arkadaşlarımın dualarından başka bir şeye ihtiyaç duymam.
Yaşadığınız durum üzücü ama utanilacak birsey degil. Annenizin bu davranisinin yükünü neden siz tasiyorsunuz ki..
Hatta arkadaslariniz bilse size daha cok destek olur. Ortada utanilacak birsey yok. Anne kiz arasindaki boyle durumlari sadece siz yasamiyorsunuz. Emin olun buna. Arkadasimin annesi de böyle. Bizler destek oluyoruz. Arkadaşımın utanılacak bi seyi yok. Annesinin boyle davranmasi boyle olmasinin suçlusu o degil. Siz de değilsiniz..