Öfkemden, delirecek gibiyim!Aldatıldım.

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.

Mutlulukolsunartik

Üye
Kayıtlı Üye
7 Eylül 2020
278
438
35
Merhabalar,hepinize iyi bayramlar dilerim.
18 yıllık evliyim. Evliliğim, ilk önce kayınvalide daha sonrada eşimin alkol ve gece hayatı vb. sorunları yüzünden bir iyi bir kötü, inişli çıkışlı bir evlilikti.Cinsel hayatımız berbattı, senede bir yada iki kez beraberlik olurdu diğer zamanlar beni hep reddederdi. Red etme nedenini sorardım. Bende bir şey mi var söyle diye- temizlik yada başka birşey ne olursa olsun- söyle derdim. Yok birşey derdi.(Günde iki kez duş alan ve temizliğime çok önem veren biriyim ) Bu konuyu problem yapıp, sürekli doktora gitmeyi teklif eder, hiç bir şekilde de kabul ettiremezdim. Yıllar, böyle saçma sapan geçti. Çok istediğim için, zorlamamla, bir çocuğum oldu çok şükür. Kızım şu an 10 yaşında.
Eşim beni yıllarca hep red ettiği için, hayatında birisi olup olmadığından hep şüphelendim. İş çıkışlarında arkadaşlarımla gezeceğiz derdi sabaha karşı alkollü eve gelir, aradığımda asla telefonları açmazdı. Evde geldiğinde, kavga çıkarır, sonra yatar uyur sabah hiçbir şey hatırlamadığını söylerdi. Kızımın yanında yapmadığı kalmaz, sürekli uyarmamama rağmen onu uyandırana kadar bağırırdı. (Çocuğuma bunları yaşattığım için, bende suçluyum, keşke en başta boşasaydım) Hep şüphe içinde biri var mı diye araştırırken, yıllarım geçti :KK43: En son 3 yıl önce telefonunda, bir travesti ile görüntülü görüşmelerinin olduğunu gördüm.(Bu, insanları asla yadırgamıyorum, özel hayatlarına saygı duyuyorum. Yanlış anlaşılma olmasın) Takibe aldım. Bu süreçte bir kaç kez daha görüştü yine gördüm. Sesimi çıkarmadım. Bir gün yine aynı görüntülü görüşme yaptığını görünce çıldırdım. Ne var ne yok söyledim. Kadını da onun telefonundan aradım. Canııımm, diyerek açtı telefonu. Benim sesimi duyunca şaşırdı. Ses kaydı aldım. Eşim, suçu arkadaşının üzerine attı. O benim telefonumdan görüştü falan dedi. Arkadaşını aradık, o da kabul etti.Ben aradım, dedi. Tabi ki inanmadım. Takipte kaldım. İki ay önce, eşimi, karşıma aldım, konuştum. Tercihin farklı olabilir, hayatında biri olabilir her ne olursa olsun şu an söyle, boşanalım, önümüze bakalım dedim. Hayatında kimse olmadığını, saçmalamamamı söyledi. Konuyu kapattı. Bu olaydan iki hafta geçti, yasaklar olmasına rağmen sürekli arkadaşlarıyla toplanır, içerdi. Yine böyle bir gün, alkollü, geç geldi. yine, kavga ve aynı şeyler telefonuna baktım travesti ile yine görüşmüş. Tartışma başladı, her konuda beni suçladı. Sen kadın mısın? Sen bana kadınlık mı yaptın? Defolun gidin bu evden! Daha neler neler söyledi. Tüm sözleri beynimde hala çınlıyor. Bende senin aradığın kadın değilmiş, dolayısıyla ben yapamazmışım zaten, dedim. Ben onu evden kovdum. Yıllarca ben onun problemleri ile baş ettim. Kendimi kadın gibi bile hissetmiyorum, onun yüzünden. Özgüvenim bitti. Ertesi gün eve geldi, hiçbir şey hatırlamıyorum, dün gece ne oldu diye soruyor! Bavulu önüne attım, topla pılını pırtını defol dedim. Topladı, gitti. Ev tutmuş, sadece 1 kez kızımı götürüp, 5dk evi göstermiş. Bu süreçte de, ben işte olduğum zamanlarda, eve girip, kızımı 10-15dk görüp, kıyafetlerini taşımaya devam ediyor. 1,5 aydır hiçbir şekilde benimle iletişime geçmedi. Bunca yılın hatrına, bi özür bile dilemedi. Umrunda bile değil. Şimdi ben, boşanma davamı açacağım. Çalışıyorum, maddi olarak ona bağımlı değilim. Aile konutundayım ve boşanma bitene kadar da çıkmayacağım. (Beni rencide ederken, travesti ile görüştüğünü kabul eden ses kayıtları, evine gidip gelmişliğini kanıtlayıcı görüntüler elimde var.) Sizlere sorularım şunlar:
*Boşanmanın anlaşmalı olmasını, istiyorum ama görüşmek için onu aramak istemiyorum. O da hiç aramıyor, boşanalım vs. hiç bir şey demiyor, umru değil zaten. Nasıl yapacağım? Gururumu bir kenara bırakıp, protokol için arayayım mı? Yoksa, bu durumda çekişmeli dava açmak daha mı doğru olur?
*Ben yıllarca kandırılmış olmanın öfkesini üzerimden atamıyorum. Delirecek, sanki bu yüzden ölecekmiş gibi hissediyorum kendi mi? İşimde, zor çalışıyorum, evde de, hiçbir iş yapamıyorum. Çok kötüyüm, öfkeden delirecek, ölecek gibiyim. Hazmedemiyorum. Bundan nasıl kurtulurum? (Psikolojik destek de alıyorum 3 yıldır. İlk olayları gördüğüm an başlamıştım. Ama sanırım faydalı olmuyor.)
*Karşımda hiçbir şeyi umursamayan, hayatına hiçbir şey olmamış gibi devam eden bir insan var. En güzel şekilde giyinip,geziyor eskisi gibi. Onun bu tavrı beni deli ediyor. İstediği bekar hayatına döndü, ev de tuttu, istediği insanı rahatça getirir, eğlenir. bana haksızlık yaptığını hiç mi aklına getir miyor? Düşündüğümde çıldırıyorum, ondan intikam almak, istiyorum. Onunda canını yakmak istiyorum. Bu kadar rahat olmasına tahammül edemiyorum. Tüm bunları yapmış olmasına rağmen, - ve tahminim hala devam ediyor- şimdi bile gelip, boşanalım demiyor. Ailesi, tüm olanları bilmesine rağmen, bir kez bile, ne kızımı ne de beni aradı. Onlar da umursamıyor. Nasıl insanlar, bunlar? Neden, bu tavırlar içindeler. Bir bilen söylesin lütfen? Hayatımı nasıl çöpe çevirmişim. Tüm bu haksızlıklar, bana yapılanlar karşılıksız mı kalacak? Ölüyorum öfkemden, ne yapayım? gidip evine ben bunları hak edecek ne yaptım diye hesap sorup, bağırıp çağırayım mı? İçimdeki bu ateş nasıl geçecek? Yaptığı yanına kar mı kalacak?
Olan olmuş çabalamıssınız olmamış.Göre Göre devam etmişsiniz işte burada şu soruyu sorun kendinize Neden ? Bence o nasıl devam ederden çok ben nasıl devam edebilirime odaklanın .Ben neden bırakamadım sorusuna odaklanın .O devam ediyor O ne yapıyor diye çırpındıkça batarsınız .Bir kızınız varmış o çocuk bu olaylardan etkilenmeden nasıl çıkar olayına odaklanın .Kızlarımız aynı yaşta .Çok kırılgan olduğu bir yaştalar .Lütfen hayatınıza odaklanın . Siz kendinize çocuğunuzla bir hayat kurun kendinize .Çalısıyorsanız daha kolay .Korktuğunuz kadar değil inanın .Kimse kimseyi yaşatmıyor .İnanın .Sakın olun akışına bırakın ve rica ediyorum o adamdan bir beklentiye girmeyin .En kısa zaman da da boşanma davasını açın .
 

nilayderen

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
5 Nisan 2021
911
1.188
32
Ay gerçekten şok oldum
Canım bu nasıl bir adammış
Bunun yönelimi farklı demek kendini perdelemek için senin hayatını harcamış yazıklar olsun
Böyle birşey olamaz ya
 

dogatam

Üye
Kayıtlı Üye
23 Mart 2021
998
844
37
Merhabalar,hepinize iyi bayramlar dilerim.
18 yıllık evliyim. Evliliğim, ilk önce kayınvalide daha sonrada eşimin alkol ve gece hayatı vb. sorunları yüzünden bir iyi bir kötü, inişli çıkışlı bir evlilikti.Cinsel hayatımız berbattı, senede bir yada iki kez beraberlik olurdu diğer zamanlar beni hep reddederdi. Red etme nedenini sorardım. Bende bir şey mi var söyle diye- temizlik yada başka birşey ne olursa olsun- söyle derdim. Yok birşey derdi.(Günde iki kez duş alan ve temizliğime çok önem veren biriyim ) Bu konuyu problem yapıp, sürekli doktora gitmeyi teklif eder, hiç bir şekilde de kabul ettiremezdim. Yıllar, böyle saçma sapan geçti. Çok istediğim için, zorlamamla, bir çocuğum oldu çok şükür. Kızım şu an 10 yaşında.
Eşim beni yıllarca hep red ettiği için, hayatında birisi olup olmadığından hep şüphelendim. İş çıkışlarında arkadaşlarımla gezeceğiz derdi sabaha karşı alkollü eve gelir, aradığımda asla telefonları açmazdı. Evde geldiğinde, kavga çıkarır, sonra yatar uyur sabah hiçbir şey hatırlamadığını söylerdi. Kızımın yanında yapmadığı kalmaz, sürekli uyarmamama rağmen onu uyandırana kadar bağırırdı. (Çocuğuma bunları yaşattığım için, bende suçluyum, keşke en başta boşasaydım) Hep şüphe içinde biri var mı diye araştırırken, yıllarım geçti :KK43: En son 3 yıl önce telefonunda, bir travesti ile görüntülü görüşmelerinin olduğunu gördüm.(Bu, insanları asla yadırgamıyorum, özel hayatlarına saygı duyuyorum. Yanlış anlaşılma olmasın) Takibe aldım. Bu süreçte bir kaç kez daha görüştü yine gördüm. Sesimi çıkarmadım. Bir gün yine aynı görüntülü görüşme yaptığını görünce çıldırdım. Ne var ne yok söyledim. Kadını da onun telefonundan aradım. Canııımm, diyerek açtı telefonu. Benim sesimi duyunca şaşırdı. Ses kaydı aldım. Eşim, suçu arkadaşının üzerine attı. O benim telefonumdan görüştü falan dedi. Arkadaşını aradık, o da kabul etti.Ben aradım, dedi. Tabi ki inanmadım. Takipte kaldım. İki ay önce, eşimi, karşıma aldım, konuştum. Tercihin farklı olabilir, hayatında biri olabilir her ne olursa olsun şu an söyle, boşanalım, önümüze bakalım dedim. Hayatında kimse olmadığını, saçmalamamamı söyledi. Konuyu kapattı. Bu olaydan iki hafta geçti, yasaklar olmasına rağmen sürekli arkadaşlarıyla toplanır, içerdi. Yine böyle bir gün, alkollü, geç geldi. yine, kavga ve aynı şeyler telefonuna baktım travesti ile yine görüşmüş. Tartışma başladı, her konuda beni suçladı. Sen kadın mısın? Sen bana kadınlık mı yaptın? Defolun gidin bu evden! Daha neler neler söyledi. Tüm sözleri beynimde hala çınlıyor. Bende senin aradığın kadın değilmiş, dolayısıyla ben yapamazmışım zaten, dedim. Ben onu evden kovdum. Yıllarca ben onun problemleri ile baş ettim. Kendimi kadın gibi bile hissetmiyorum, onun yüzünden. Özgüvenim bitti. Ertesi gün eve geldi, hiçbir şey hatırlamıyorum, dün gece ne oldu diye soruyor! Bavulu önüne attım, topla pılını pırtını defol dedim. Topladı, gitti. Ev tutmuş, sadece 1 kez kızımı götürüp, 5dk evi göstermiş. Bu süreçte de, ben işte olduğum zamanlarda, eve girip, kızımı 10-15dk görüp, kıyafetlerini taşımaya devam ediyor. 1,5 aydır hiçbir şekilde benimle iletişime geçmedi. Bunca yılın hatrına, bi özür bile dilemedi. Umrunda bile değil. Şimdi ben, boşanma davamı açacağım. Çalışıyorum, maddi olarak ona bağımlı değilim. Aile konutundayım ve boşanma bitene kadar da çıkmayacağım. (Beni rencide ederken, travesti ile görüştüğünü kabul eden ses kayıtları, evine gidip gelmişliğini kanıtlayıcı görüntüler elimde var.) Sizlere sorularım şunlar:
*Boşanmanın anlaşmalı olmasını, istiyorum ama görüşmek için onu aramak istemiyorum. O da hiç aramıyor, boşanalım vs. hiç bir şey demiyor, umru değil zaten. Nasıl yapacağım? Gururumu bir kenara bırakıp, protokol için arayayım mı? Yoksa, bu durumda çekişmeli dava açmak daha mı doğru olur?
*Ben yıllarca kandırılmış olmanın öfkesini üzerimden atamıyorum. Delirecek, sanki bu yüzden ölecekmiş gibi hissediyorum kendi mi? İşimde, zor çalışıyorum, evde de, hiçbir iş yapamıyorum. Çok kötüyüm, öfkeden delirecek, ölecek gibiyim. Hazmedemiyorum. Bundan nasıl kurtulurum? (Psikolojik destek de alıyorum 3 yıldır. İlk olayları gördüğüm an başlamıştım. Ama sanırım faydalı olmuyor.)
*Karşımda hiçbir şeyi umursamayan, hayatına hiçbir şey olmamış gibi devam eden bir insan var. En güzel şekilde giyinip,geziyor eskisi gibi. Onun bu tavrı beni deli ediyor. İstediği bekar hayatına döndü, ev de tuttu, istediği insanı rahatça getirir, eğlenir. bana haksızlık yaptığını hiç mi aklına getir miyor? Düşündüğümde çıldırıyorum, ondan intikam almak, istiyorum. Onunda canını yakmak istiyorum. Bu kadar rahat olmasına tahammül edemiyorum. Tüm bunları yapmış olmasına rağmen, - ve tahminim hala devam ediyor- şimdi bile gelip, boşanalım demiyor. Ailesi, tüm olanları bilmesine rağmen, bir kez bile, ne kızımı ne de beni aradı. Onlar da umursamıyor. Nasıl insanlar, bunlar? Neden, bu tavırlar içindeler. Bir bilen söylesin lütfen? Hayatımı nasıl çöpe çevirmişim. Tüm bu haksızlıklar, bana yapılanlar karşılıksız mı kalacak? Ölüyorum öfkemden, ne yapayım? gidip evine ben bunları hak edecek ne yaptım diye hesap sorup, bağırıp çağırayım mı? İçimdeki bu ateş nasıl geçecek? Yaptığı yanına kar mı kalacak?
Sizin muhattap olmanıza gerek yok avukat ile görüşün anlatın herşeyi sizin haklarinizi koruyacak şekilde hazırlasın protokolü hatta tazminat falanda isteyin veya isteyeceğiniz ne varsa belirtin onları..avukat aracı olur o görüşür sartlarimiz böyle kabul ederse imzalar imzalamazssa çekişmeli açarsınız..avukatiniz yapar görüşmeyi siz muhattap olmayın
 

samanalevi

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
18 Şubat 2014
14
6
Öncelikle arkadaşlar neden çocuk sahibi oldun vs diye sormak bence yanlış . Çünkü bu dünyada iki şey kesin ; doğum ve ölüm . Arada yaşanan her şeyin farklı bir ihtimali de vardır . Kaçarak evlenenler var , çooookkk severek evlenenler var , görücü usulü evlenenler var . Geçen yıl canım cicim dediğimiz insanlar yeri geliyor bugün aramıza mesafe koyduğumuz insanlar oluyor . Hem bu kadın işi var, bir çocuk sahibi olmuş . Kötü bir evlilikte olsa en güzel tarafı kızıdır .
Ben eşimle iyiyim şimdilik, seneye de iyi olacağımın garantisi var mı ?
Ha bazı işaretler insana bazı şeyler anlatır . Ama herkes onları aynı yorumlamaz . Bazen fırsat verir , Düzelir der , kızım der , zamanım yok der ( bir arkadaşım zamansızlıktan boşanmıyor eşitle ) önemsemez , cinselliğe çok anlam yüklemez vs . Sonra bir bakar geriye yıllar geçip gitmiş . Ancak farkeder olayları . Bazı şeyleri zamanından önce yapamazsın derler ya belki öyledir .
Zaten bu üye de adamı atmış evden , hatanın farkına vardım diyor . Biraz moral olsun diye , kafa dağıtsın diye yazmış . Üzmesek keşke .

ayrıca sevgili konu sahibi , avukat tutun ve hiiiççççç muhatap olmayın . Şeref yoksunu pis adamla . Kızınızla birlikte mutlu olun . İnanın o zaten belasını bulur ,bir yerlerden duyarsınız siz de .

Ayrıca günde iki kere banyo yapmayın lütfen, su israfını önlememiz lazım😉
Konıyu benden daha iyi özetlemişsiniz. Teşekkür ederim. Aslında defalarca boşanmaya kalktım. Evdeki tartışmaları bilen aileler de, evimize gelip bu kararımdan hep vazgeçmemi sağladılar. Çocuk var düzelir sabret vs. Hep böyle olaylara yaklaştılar. Ama ondaki cinsel isteksizliği, ilgisizliği hiç ailelere söyleyemedim. Bu tür olaylar, hiç konuşulmaz gibi öğretildi. Pişmanım şu an. Hem de çok. Sadece alkol ve gece hayatı problemini biliyorlardı ve bununda geçeceğini söylüyorlardı. 3-4 ay böyle devam ediyor yine eski hayatına dönüyordu. Böyle geçti yıllar.
Çok ağır yorumlar yapılıyor, hepsi kalbimi de ayrı ayrı delip geçiyor. 😔 Konuyu açarken, benim gözümü açan birileri olur diye düşünmüştüm. Suçlu hatalı olsam bile bu kadar ağır yargılanacağım aklıma gelmedi😔
 

samanalevi

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
18 Şubat 2014
14
6
Sizin muhattap olmanıza gerek yok avukat ile görüşün anlatın herşeyi sizin haklarinizi koruyacak şekilde hazırlasın protokolü hatta tazminat falanda isteyin veya isteyeceğiniz ne varsa belirtin onları..avukat aracı olur o görüşür sartlarimiz böyle kabul ederse imzalar imzalamazssa çekişmeli açarsınız..avukatiniz yapar görüşmeyi siz muhattap olmayın
Bir çok üye dediğiniz gibi ilerlememi söylemiş. Öyle yapacağım. Herkese değerli yorumları için teşekkür ederim
 

slyvia242

Mom to be
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
26 Ocak 2021
555
571
32
Merhabalar,hepinize iyi bayramlar dilerim.
18 yıllık evliyim. Evliliğim, ilk önce kayınvalide daha sonrada eşimin alkol ve gece hayatı vb. sorunları yüzünden bir iyi bir kötü, inişli çıkışlı bir evlilikti.Cinsel hayatımız berbattı, senede bir yada iki kez beraberlik olurdu diğer zamanlar beni hep reddederdi. Red etme nedenini sorardım. Bende bir şey mi var söyle diye- temizlik yada başka birşey ne olursa olsun- söyle derdim. Yok birşey derdi.(Günde iki kez duş alan ve temizliğime çok önem veren biriyim ) Bu konuyu problem yapıp, sürekli doktora gitmeyi teklif eder, hiç bir şekilde de kabul ettiremezdim. Yıllar, böyle saçma sapan geçti. Çok istediğim için, zorlamamla, bir çocuğum oldu çok şükür. Kızım şu an 10 yaşında.
Eşim beni yıllarca hep red ettiği için, hayatında birisi olup olmadığından hep şüphelendim. İş çıkışlarında arkadaşlarımla gezeceğiz derdi sabaha karşı alkollü eve gelir, aradığımda asla telefonları açmazdı. Evde geldiğinde, kavga çıkarır, sonra yatar uyur sabah hiçbir şey hatırlamadığını söylerdi. Kızımın yanında yapmadığı kalmaz, sürekli uyarmamama rağmen onu uyandırana kadar bağırırdı. (Çocuğuma bunları yaşattığım için, bende suçluyum, keşke en başta boşasaydım) Hep şüphe içinde biri var mı diye araştırırken, yıllarım geçti :KK43: En son 3 yıl önce telefonunda, bir travesti ile görüntülü görüşmelerinin olduğunu gördüm.(Bu, insanları asla yadırgamıyorum, özel hayatlarına saygı duyuyorum. Yanlış anlaşılma olmasın) Takibe aldım. Bu süreçte bir kaç kez daha görüştü yine gördüm. Sesimi çıkarmadım. Bir gün yine aynı görüntülü görüşme yaptığını görünce çıldırdım. Ne var ne yok söyledim. Kadını da onun telefonundan aradım. Canııımm, diyerek açtı telefonu. Benim sesimi duyunca şaşırdı. Ses kaydı aldım. Eşim, suçu arkadaşının üzerine attı. O benim telefonumdan görüştü falan dedi. Arkadaşını aradık, o da kabul etti.Ben aradım, dedi. Tabi ki inanmadım. Takipte kaldım. İki ay önce, eşimi, karşıma aldım, konuştum. Tercihin farklı olabilir, hayatında biri olabilir her ne olursa olsun şu an söyle, boşanalım, önümüze bakalım dedim. Hayatında kimse olmadığını, saçmalamamamı söyledi. Konuyu kapattı. Bu olaydan iki hafta geçti, yasaklar olmasına rağmen sürekli arkadaşlarıyla toplanır, içerdi. Yine böyle bir gün, alkollü, geç geldi. yine, kavga ve aynı şeyler telefonuna baktım travesti ile yine görüşmüş. Tartışma başladı, her konuda beni suçladı. Sen kadın mısın? Sen bana kadınlık mı yaptın? Defolun gidin bu evden! Daha neler neler söyledi. Tüm sözleri beynimde hala çınlıyor. Bende senin aradığın kadın değilmiş, dolayısıyla ben yapamazmışım zaten, dedim. Ben onu evden kovdum. Yıllarca ben onun problemleri ile baş ettim. Kendimi kadın gibi bile hissetmiyorum, onun yüzünden. Özgüvenim bitti. Ertesi gün eve geldi, hiçbir şey hatırlamıyorum, dün gece ne oldu diye soruyor! Bavulu önüne attım, topla pılını pırtını defol dedim. Topladı, gitti. Ev tutmuş, sadece 1 kez kızımı götürüp, 5dk evi göstermiş. Bu süreçte de, ben işte olduğum zamanlarda, eve girip, kızımı 10-15dk görüp, kıyafetlerini taşımaya devam ediyor. 1,5 aydır hiçbir şekilde benimle iletişime geçmedi. Bunca yılın hatrına, bi özür bile dilemedi. Umrunda bile değil. Şimdi ben, boşanma davamı açacağım. Çalışıyorum, maddi olarak ona bağımlı değilim. Aile konutundayım ve boşanma bitene kadar da çıkmayacağım. (Beni rencide ederken, travesti ile görüştüğünü kabul eden ses kayıtları, evine gidip gelmişliğini kanıtlayıcı görüntüler elimde var.) Sizlere sorularım şunlar:
*Boşanmanın anlaşmalı olmasını, istiyorum ama görüşmek için onu aramak istemiyorum. O da hiç aramıyor, boşanalım vs. hiç bir şey demiyor, umru değil zaten. Nasıl yapacağım? Gururumu bir kenara bırakıp, protokol için arayayım mı? Yoksa, bu durumda çekişmeli dava açmak daha mı doğru olur?
*Ben yıllarca kandırılmış olmanın öfkesini üzerimden atamıyorum. Delirecek, sanki bu yüzden ölecekmiş gibi hissediyorum kendi mi? İşimde, zor çalışıyorum, evde de, hiçbir iş yapamıyorum. Çok kötüyüm, öfkeden delirecek, ölecek gibiyim. Hazmedemiyorum. Bundan nasıl kurtulurum? (Psikolojik destek de alıyorum 3 yıldır. İlk olayları gördüğüm an başlamıştım. Ama sanırım faydalı olmuyor.)
*Karşımda hiçbir şeyi umursamayan, hayatına hiçbir şey olmamış gibi devam eden bir insan var. En güzel şekilde giyinip,geziyor eskisi gibi. Onun bu tavrı beni deli ediyor. İstediği bekar hayatına döndü, ev de tuttu, istediği insanı rahatça getirir, eğlenir. bana haksızlık yaptığını hiç mi aklına getir miyor? Düşündüğümde çıldırıyorum, ondan intikam almak, istiyorum. Onunda canını yakmak istiyorum. Bu kadar rahat olmasına tahammül edemiyorum. Tüm bunları yapmış olmasına rağmen, - ve tahminim hala devam ediyor- şimdi bile gelip, boşanalım demiyor. Ailesi, tüm olanları bilmesine rağmen, bir kez bile, ne kızımı ne de beni aradı. Onlar da umursamıyor. Nasıl insanlar, bunlar? Neden, bu tavırlar içindeler. Bir bilen söylesin lütfen? Hayatımı nasıl çöpe çevirmişim. Tüm bu haksızlıklar, bana yapılanlar karşılıksız mı kalacak? Ölüyorum öfkemden, ne yapayım? gidip evine ben bunları hak edecek ne yaptım diye hesap sorup, bağırıp çağırayım mı? İçimdeki bu ateş nasıl geçecek? Yaptığı yanına kar mı kalacak?
Sene de 1 2 kez zorlamayla birliktelik ve sonrasında Travesti ile birlikte olması cinsel yöneliminin farklı olduğunu gösteriyor. Boşanmak için ondan hamle gelmesini beklemeyin bence. Hayatınızdan yeterince yıl götürmüş zaten. İntikam vs düşünmeyin haklıyken haksız duruma düşebilirsiniz.
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 30-10-2021

Hamileliğimin 28. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 87 gün kaldı.

Önümüzdeki bir iki gün içinde bebeğinizin gözleri ve kirpikleri tamamen şekillenmiş olacak. Bu günlerde el ve ayaklarınızdaki ödem ve şişlikler artabilir. Ayakta durmaktan kaçınmak, ayaklarınızı daha yüksekte tutarak dinlenmek ve tuz kullanımını kısıtlamak ödeme ve şişliklerin azalmasında yardımcı olacaktır.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 1050 gr. - Yaklaşık boyu : 37.6 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

samanalevi

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
18 Şubat 2014
14
6
Ay gerçekten şok oldum
Canım bu nasıl bir adammış
Bunun yönelimi farklı demek kendini perdelemek için senin hayatını harcamış yazıklar olsun
Böyle birşey olamaz ya
Evet, bende yıllarca bir kadın mı var diye şüphelendim durdum. Elimde hiçbir kanıt hiçbir delil yoktu. En son 3 yıl önce travesti ile görüntülü görüşme yapıldığını gördüm. Sorduğumda da, arkadaşının görüştüğünü söyledi. O an arkadaşını aradık, o da evet ben görüştüm deyince kafamda soru işaretleri ile birlikte takibe başladım. O psikoloji çok kötğ. Şoka uğradım uzun süre kendiöe gelemedim. Psikologa gittim. O da hep takipte kalmamı söyledi. Sonra da son darbeyi yedim ve evden kovdum, boşanma davamı açacağım. Bazı üyeler neden hala bekliyprsun diyor da zaten avukatla telefonda görüştüm. Home ofice çalıştığıödan ve yasaklar olduğumdan avukatın ofisine gidemedim. Açılma ile birlikte soluğu avukatın yanında alacağım.
 

samanalevi

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
18 Şubat 2014
14
6
Hiç mi şüphe etmediniz peki ? Sevgililik döneminde yakınlaşma durumunuz olmadı mı? Nişandan sonrada mı olmadı ?
Bu çok kolay anlaşılacak bir durum oysaki
Flört ve nişanlıkta yakınlaşma oldu fakat herşey normaldi. Hiç anlamadım. Evlendikten sonra, İsteksizliği vardı. hep bir kadın mı var diye şüphe ettim. Oda hep yorgunluğuna, çok çalışmasına yorardı.Bu sürede hiçbir kanıt hiçbir delil elde edemedim. Sadece şüphelendim. Hiç bir zaman, bir travesti ile olabileceği aklıma bile gelmedi.
 

migrenimsi

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
25 Aralık 2020
285
1.174
37
Diğer dediklerinize haklı olabilirsiniz ama eşcinsel olduğunu bile bile bir çocuk dünyaya getirmedim. Tamam evliliği yürütmekte hata yapmış olabilirim ama bu kadar da değil yani. Adamın sadece o zaman isteksizliği vardı. Elimde aldattığına dair hiç bir şey yoktu.Gece hayatı ve alkolü vardı ama aldatmaya dair bişey yoktu. Niye çocuk yüzünden bu kadar yerden yere vuruyorsunuz anlamıyorum ki.

22 23 yaşında evlenmişsiniz
eğer adam senede 2 kere değil de daha sık sevişiyor olsa (biseksüel olsa mesela) 23 yaşında da anne olacakmışsınız gibi duruyor

adam sevişmediği için siz zorla sevişerek 8 sene sonra bebek sahibi olmuşsunuz

hanımefendi eve gelmeyen, sevişmeyen, sabaha gece dediklerimi hatırlamıyorum diyen bir eşiniz varmış (hadi aldattığını bilmiyor olun, hadi tercihlerini zaten bilmiyoruz belki gay belki biseksüel belki sadece sizinle yatmak istemiyor başka kadınlarla yatabiliyor? ya da fetişi var transeksüel seviyor...bilmiyoruz.) sadece sevişmemesi, bunun için tedavi olmayı reddetmesi kapı gibi boşanma sebebi. üstüne anladığım kadarıyla adam sevişmiyor ama kalan zamanlarda pamuk gibi şeker gibi bir adam da değil ki...

ama mesela bu değil...
siz çok "cici kız"sınız anladığım kadarıyla; ders çalışıp okul okuyup çalışıp ilk ciddi ilişkinizle evlenip "zorla" çocuk yapmışsınız.
demiyorsunuz ki yahu senede 2 kere sevişiyor bu herif, içip içip geliyor, evde durmuyor...vs vs

çocuğu yapmanıza neden kızılıyor
çünkü bu süreçte çocuk yaptığınızda bile daha 30-31 yaşındasınız
yahu 8 senede o adamı 8 kere boşayıp gidebilirdiniz ama siz yok illa çocuk demişsiniz.


hala daha deliriyorsunuz neden çünkü siz bu kadar cici bir insansınız size bunu neden yapar nasıl yapar, nasıl ailesi aramaz?
bence bırakın artık bu kadar cici olmayı. çocuk var bir de. o çocuğu madem böyle bir dünyaya getirdiniz biraz etrafın farkında olarak büyümesi lazım.
 

nilayderen

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
5 Nisan 2021
911
1.188
32
Evet, bende yıllarca bir kadın mı var diye şüphelendim durdum. Elimde hiçbir kanıt hiçbir delil yoktu. En son 3 yıl önce travesti ile görüntülü görüşme yapıldığını gördüm. Sorduğumda da, arkadaşının görüştüğünü söyledi. O an arkadaşını aradık, o da evet ben görüştüm deyince kafamda soru işaretleri ile birlikte takibe başladım. O psikoloji çok kötğ. Şoka uğradım uzun süre kendiöe gelemedim. Psikologa gittim. O da hep takipte kalmamı söyledi. Sonra da son darbeyi yedim ve evden kovdum, boşanma davamı açacağım. Bazı üyeler neden hala bekliyprsun diyor da zaten avukatla telefonda görüştüm. Home ofice çalıştığıödan ve yasaklar olduğumdan avukatın ofisine gidemedim. Açılma ile birlikte soluğu avukatın yanında alacağım.
Ay kanım dondu
Tabi şoka uğrarsın kolay mı
Şu an kapalı her yer zaten
Pzt gidersin
Allah güç versin sana
Gerçekten çok üzücü
 

slnkhrmn008

iyi düşün iyi olsun!
Üyelik İptali
Kayıtlı Üye
21 Haziran 2016
9.266
25.819
Eki Görüntüle 2849346

çok özür dilerim şu cümleden sonrasına odaklanamadım... gerçekten odaklanamadım... 13 yaşında mı evlendiniz??? :KK57:
Burada yazılan bilgiler e devletten mi çekiliyor ki herkes konu sahibinin orada yazılan yaşına takılmış. Ben de mesela fake doğum tarihi girdim. Çünkü neden doğru gireyim.
 

alyevav

Üye
Kayıtlı Üye
3 Ekim 2018
67
79
23
Merhabalar,hepinize iyi bayramlar dilerim.
18 yıllık evliyim. Evliliğim, ilk önce kayınvalide daha sonrada eşimin alkol ve gece hayatı vb. sorunları yüzünden bir iyi bir kötü, inişli çıkışlı bir evlilikti.Cinsel hayatımız berbattı, senede bir yada iki kez beraberlik olurdu diğer zamanlar beni hep reddederdi. Red etme nedenini sorardım. Bende bir şey mi var söyle diye- temizlik yada başka birşey ne olursa olsun- söyle derdim. Yok birşey derdi.(Günde iki kez duş alan ve temizliğime çok önem veren biriyim ) Bu konuyu problem yapıp, sürekli doktora gitmeyi teklif eder, hiç bir şekilde de kabul ettiremezdim. Yıllar, böyle saçma sapan geçti. Çok istediğim için, zorlamamla, bir çocuğum oldu çok şükür. Kızım şu an 10 yaşında.
Eşim beni yıllarca hep red ettiği için, hayatında birisi olup olmadığından hep şüphelendim. İş çıkışlarında arkadaşlarımla gezeceğiz derdi sabaha karşı alkollü eve gelir, aradığımda asla telefonları açmazdı. Evde geldiğinde, kavga çıkarır, sonra yatar uyur sabah hiçbir şey hatırlamadığını söylerdi. Kızımın yanında yapmadığı kalmaz, sürekli uyarmamama rağmen onu uyandırana kadar bağırırdı. (Çocuğuma bunları yaşattığım için, bende suçluyum, keşke en başta boşasaydım) Hep şüphe içinde biri var mı diye araştırırken, yıllarım geçti :KK43: En son 3 yıl önce telefonunda, bir travesti ile görüntülü görüşmelerinin olduğunu gördüm.(Bu, insanları asla yadırgamıyorum, özel hayatlarına saygı duyuyorum. Yanlış anlaşılma olmasın) Takibe aldım. Bu süreçte bir kaç kez daha görüştü yine gördüm. Sesimi çıkarmadım. Bir gün yine aynı görüntülü görüşme yaptığını görünce çıldırdım. Ne var ne yok söyledim. Kadını da onun telefonundan aradım. Canııımm, diyerek açtı telefonu. Benim sesimi duyunca şaşırdı. Ses kaydı aldım. Eşim, suçu arkadaşının üzerine attı. O benim telefonumdan görüştü falan dedi. Arkadaşını aradık, o da kabul etti.Ben aradım, dedi. Tabi ki inanmadım. Takipte kaldım. İki ay önce, eşimi, karşıma aldım, konuştum. Tercihin farklı olabilir, hayatında biri olabilir her ne olursa olsun şu an söyle, boşanalım, önümüze bakalım dedim. Hayatında kimse olmadığını, saçmalamamamı söyledi. Konuyu kapattı. Bu olaydan iki hafta geçti, yasaklar olmasına rağmen sürekli arkadaşlarıyla toplanır, içerdi. Yine böyle bir gün, alkollü, geç geldi. yine, kavga ve aynı şeyler telefonuna baktım travesti ile yine görüşmüş. Tartışma başladı, her konuda beni suçladı. Sen kadın mısın? Sen bana kadınlık mı yaptın? Defolun gidin bu evden! Daha neler neler söyledi. Tüm sözleri beynimde hala çınlıyor. Bende senin aradığın kadın değilmiş, dolayısıyla ben yapamazmışım zaten, dedim. Ben onu evden kovdum. Yıllarca ben onun problemleri ile baş ettim. Kendimi kadın gibi bile hissetmiyorum, onun yüzünden. Özgüvenim bitti. Ertesi gün eve geldi, hiçbir şey hatırlamıyorum, dün gece ne oldu diye soruyor! Bavulu önüne attım, topla pılını pırtını defol dedim. Topladı, gitti. Ev tutmuş, sadece 1 kez kızımı götürüp, 5dk evi göstermiş. Bu süreçte de, ben işte olduğum zamanlarda, eve girip, kızımı 10-15dk görüp, kıyafetlerini taşımaya devam ediyor. 1,5 aydır hiçbir şekilde benimle iletişime geçmedi. Bunca yılın hatrına, bi özür bile dilemedi. Umrunda bile değil. Şimdi ben, boşanma davamı açacağım. Çalışıyorum, maddi olarak ona bağımlı değilim. Aile konutundayım ve boşanma bitene kadar da çıkmayacağım. (Beni rencide ederken, travesti ile görüştüğünü kabul eden ses kayıtları, evine gidip gelmişliğini kanıtlayıcı görüntüler elimde var.) Sizlere sorularım şunlar:
*Boşanmanın anlaşmalı olmasını, istiyorum ama görüşmek için onu aramak istemiyorum. O da hiç aramıyor, boşanalım vs. hiç bir şey demiyor, umru değil zaten. Nasıl yapacağım? Gururumu bir kenara bırakıp, protokol için arayayım mı? Yoksa, bu durumda çekişmeli dava açmak daha mı doğru olur?
*Ben yıllarca kandırılmış olmanın öfkesini üzerimden atamıyorum. Delirecek, sanki bu yüzden ölecekmiş gibi hissediyorum kendi mi? İşimde, zor çalışıyorum, evde de, hiçbir iş yapamıyorum. Çok kötüyüm, öfkeden delirecek, ölecek gibiyim. Hazmedemiyorum. Bundan nasıl kurtulurum? (Psikolojik destek de alıyorum 3 yıldır. İlk olayları gördüğüm an başlamıştım. Ama sanırım faydalı olmuyor.)
*Karşımda hiçbir şeyi umursamayan, hayatına hiçbir şey olmamış gibi devam eden bir insan var. En güzel şekilde giyinip,geziyor eskisi gibi. Onun bu tavrı beni deli ediyor. İstediği bekar hayatına döndü, ev de tuttu, istediği insanı rahatça getirir, eğlenir. bana haksızlık yaptığını hiç mi aklına getir miyor? Düşündüğümde çıldırıyorum, ondan intikam almak, istiyorum. Onunda canını yakmak istiyorum. Bu kadar rahat olmasına tahammül edemiyorum. Tüm bunları yapmış olmasına rağmen, - ve tahminim hala devam ediyor- şimdi bile gelip, boşanalım demiyor. Ailesi, tüm olanları bilmesine rağmen, bir kez bile, ne kızımı ne de beni aradı. Onlar da umursamıyor. Nasıl insanlar, bunlar? Neden, bu tavırlar içindeler. Bir bilen söylesin lütfen? Hayatımı nasıl çöpe çevirmişim. Tüm bu haksızlıklar, bana yapılanlar karşılıksız mı kalacak? Ölüyorum öfkemden, ne yapayım? gidip evine ben bunları hak edecek ne yaptım diye hesap sorup, bağırıp çağırayım mı? İçimdeki bu ateş nasıl geçecek? Yaptığı yanına kar mı kalacak?
Delilleriniz gayet güçlü görünüyor. Her ne kadar rıza olmaksızın ses kaydı almak suç da olsa aile mahkemelerinde bu kural daha yumuşak kabul ediliyor. Tazminat talepli bir boşanma davasi ve mal rejimi davası acmalisiniz. Hatta aile hukukundan kaynaklı sorumluluklarını yerine getirmediği için suç duyurusunda da bulunabilirsiniz
 

samanalevi

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
18 Şubat 2014
14
6
Burada yazılan bilgiler e devletten mi çekiliyor ki herkes konu sahibinin orada yazılan yaşına takılmış. Ben de mesela fake doğum tarihi girdim. Çünkü neden doğru gireyim.
Evet, profildeki bilgilerin tamamı hatalı, eskiden üye olmuşum,farklı bilgilerle. Konu açarkenden de, profile bakmak hiç aklıma gelmedi.
 
Son düzenleme:

derin sularda

Kendini tanımayan, başkalarını anlayamaz...
Kayıtlı Üye
26 Mayıs 2018
7.462
34.795
47
Ben niye bu kadar öfkelendiğinizi anlayamadım.
Eşinizin ne biçim bir adam olduğu aslında,
ayan beyan ortadaymış.
Eşinize değil kendinize kızın, çünkü görmek istememişsiniz gözünüzün önündeki gerçeği.
Sadece kızınıza üzüldüm.

Kadınlar okusun, meslek sahibi olsun,
ekonomik özgürlüğü olsun, hayatta güçlü olsun, farkındalığı olsun ki böyle zor ve aşağılayıcı durumlara maruz kalmasınlar diyoruz ama görüyorum ki okumak-meslek sahibi olmak da yetmiyor bazen.
Çok üzücü...
 

yolcu90

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
18 Kasım 2020
1.212
2.030
Ah ah sen şimdi giden yıllarına üzülüyorsun
Yıllarca kandırılmış olmanın psikologjisiyle hep yalanmış neyi gerçek yaşadım diye sorguluyorsun kendini
Öfkeni de anlıyorum
O seni sistematik olarak Öyle bir döngüye sokmuş ki seni kendini sorgulamaya itmiş kendini suçlamışsın
Ama bitti artık
Sen çalışıp ayakları üzerinde duran psikolojik destek alaacak kadar bilinçli bir kadınsın ona sevindim açıkçası
Daha orta yaşlardasın yeniden başlayabilirsin
Ama boşanma için muhakkak iyi bir avukat bul anlaşmalıya gerek yok çekişmeli olsun hatta
Avukatın muhatap olsun ş.sizle
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.