sevgisi zoru görene kadarmış !

scorpiongirlhere

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Ocak 2021
97
99
26
merhabalar,
evlilik kararı verdiğim ve evlilik teklifini kabul ettiğim kişi ile ailesinin tavrı nedeni ile ayrıldık. beyefendi benim lise dönemi dershaneden arkadaşımdı. yıllar sonra vazgeçmeyip defalarca yazdı ve en sonunda cevap verdim bu şekilde tekrar başladık ve kısa sürede sevgisine bana bağlılığına dürüstlüğüne ahlakına çok güvendim. uyumluyduk ben mimarım o mühendis hayattan beklentilerimiz onun bana karşı anlayışlı olması vs her şey çok güzeldi. 2 ay içerisinde önce annemle tanıştırdım sonra da aileler tanıştı. iki taraf da aynı memleketliyiz fakat benim ailem ve ben çok sosyaliz onlar bize göre çok asosyal ve biraz geleneksel bir yapıları var. bütün akrabalarıyla aynı sokakta oturuyorlar ve onlardan başka görüştükleri kimse yok. kendi binalarının hemen yanında oğulları evlensin otursun diye bir daire ayırmışlar evlendikten sora orada yaşamamızı istediler. ancak ben kendimi çok zorlamama rağmen yapamayacağıma karar verdim. istanbulun en kötü ilçelerinden ve hiç sevmediğim bir ilçesinde, ofisime iki vesait ve 1,5 saatlik mesafede üstelik tüm akraba ve aile ile aynı yerde yaşamayı kabul etmek birkaç seneliğine geçici bile olsa göze alabileceğim bir şey değildi. iki aileye de uzak ortak bir noktada mevcut daireyi kiraya vererek başka yerde kiraya çıkalım istedim. kendisi defalarca beni ikna etmeye çalıştı ikna olmadım. ardından annesi onlara gittiğimizde bir kenara çekip ikna etmeye çalıştı yapamayacağımı söyleyince demek ki sen beni hiç sevmemişsin dedi gözlerini yaşarttı. ondan sonra da normalde çok cana yakın davranan insan gitti hep soğuk davrandı. ailemle oturup konuştuklarında kabul ettiler kiraya çıkmamızı ama burayı satmayız da kiraya da vermeyiz ihtiyaçları olduğunda yardım ederiz ayda bin lira dediler. ben evleneceğim kişiye sordum benim şu an kendi ofisim var ama bazen aylarca iş olmayabiliyor sabit bir gelirim şimdilik yok, senin maaşın belli, ailenin desteği belli bu şekilde yapabilecek misin dedim. çok zor yapamam bu şartlarda dedi. benim ailem de biz yardım ederiz size sen çocuktan emin ol gerisi önemli değil dediler bana. benim ondan emin olmam lazımdı ona ailem biz seni bu şartlar altında nasıl verelim diyorlar, ne yapacağız o zaman bu işi askıya alalım şartlar uygun olduğunda evlilik işine girişelim dedim hemen kabul etti. kendi sorumluluğunu alamaması ve araya soğukluk gireceğini bilmesine rağmen beklemeyi kabul etmesine kızdım ardından bir ay boyunca konuşmadık. ne ailesi ne kendisi aradılar yazdılar. ailesiyle hiç uyuşmayan yapımız olmasını kabullenmiştim, çok zor şartlarda karşı taraftan hiçbir şey almadan evlenmeyi de kabullenmiştim benim ailem hali vakti yerinde bize yardım ederlerdi ama istedim ki karşımdakinin sorumluluk sahibi olduğunu göreyim. kendi sorumluluğundan kaçtığını gördüm. ailesi de zaten beni kendilerine uygun bulmadılar belli ki. her günü haftalar gibi gelen bir ayın sonunda yüzüğü kuyumcuya bıraktım ve ona uzun bir mesajla ondan aslında sadece sorumluluk sahibi olmasını beklediğimi aileme karşı mahcup olduğumu, çok büyük hayal kırıklığına uğradığımı anlatan bir mesaj yazdım. o da senden hiç vazgeçmedim ben de sana azsa az çoksa çok yapabilir miyiz diye yazacaktım. hem aileleri üzmeden hem biz üzülmeden nasıl yapabiliriz diye düşündüm bu işin içinden çıkamadım dedi. bu süre içinde birsürü şey yapabilirdin dedim annemi arayabilirdin babamı arayabilirdin merak etmeyin gözünüz arkada kalmasın kızınız bana emanet diyebilirdin en azından istekli olduğunu belli edebilirdin sana güvenmelerini sağlayabilirdin dedim. sizinkileri aramayı düşündüm ama vazgeçtim sonra bunun ağırlığını taşıyacaktım. en küçük bir eksiklikte bu aklına gelecek filan dedi. çok özür dilerim seni üzmek hiç istemezdim ama yapamadıklarımla seni üzdüm çabuk karar verebilen bir insan değilim. vs vs bu şekilde helalleşip bitirdik. bir yanım üzülüyor dürüst ahlaklı erkek bulmak bu zamanda zor diye bir yanım bir ömür böyle hiç bir şey yapmayıp sadece üzgünüm diyen adamla geçmezdi diyor. doğru mu yapmışım hanımlar ne dersiniz?
 

Bambummm

Üye
Kayıtlı Üye
24 Aralık 2020
107
107
22
merhabalar,
evlilik kararı verdiğim ve evlilik teklifini kabul ettiğim kişi ile ailesinin tavrı nedeni ile ayrıldık. beyefendi benim lise dönemi dershaneden arkadaşımdı. yıllar sonra vazgeçmeyip defalarca yazdı ve en sonunda cevap verdim bu şekilde tekrar başladık ve kısa sürede sevgisine bana bağlılığına dürüstlüğüne ahlakına çok güvendim. uyumluyduk ben mimarım o mühendis hayattan beklentilerimiz onun bana karşı anlayışlı olması vs her şey çok güzeldi. 2 ay içerisinde önce annemle tanıştırdım sonra da aileler tanıştı. iki taraf da aynı memleketliyiz fakat benim ailem ve ben çok sosyaliz onlar bize göre çok asosyal ve biraz geleneksel bir yapıları var. bütün akrabalarıyla aynı sokakta oturuyorlar ve onlardan başka görüştükleri kimse yok. kendi binalarının hemen yanında oğulları evlensin otursun diye bir daire ayırmışlar evlendikten sora orada yaşamamızı istediler. ancak ben kendimi çok zorlamama rağmen yapamayacağıma karar verdim. istanbulun en kötü ilçelerinden ve hiç sevmediğim bir ilçesinde, ofisime iki vesait ve 1,5 saatlik mesafede üstelik tüm akraba ve aile ile aynı yerde yaşamayı kabul etmek birkaç seneliğine geçici bile olsa göze alabileceğim bir şey değildi. iki aileye de uzak ortak bir noktada mevcut daireyi kiraya vererek başka yerde kiraya çıkalım istedim. kendisi defalarca beni ikna etmeye çalıştı ikna olmadım. ardından annesi onlara gittiğimizde bir kenara çekip ikna etmeye çalıştı yapamayacağımı söyleyince demek ki sen beni hiç sevmemişsin dedi gözlerini yaşarttı. ondan sonra da normalde çok cana yakın davranan insan gitti hep soğuk davrandı. ailemle oturup konuştuklarında kabul ettiler kiraya çıkmamızı ama burayı satmayız da kiraya da vermeyiz ihtiyaçları olduğunda yardım ederiz ayda bin lira dediler. ben evleneceğim kişiye sordum benim şu an kendi ofisim var ama bazen aylarca iş olmayabiliyor sabit bir gelirim şimdilik yok, senin maaşın belli, ailenin desteği belli bu şekilde yapabilecek misin dedim. çok zor yapamam bu şartlarda dedi. benim ailem de biz yardım ederiz size sen çocuktan emin ol gerisi önemli değil dediler bana. benim ondan emin olmam lazımdı ona ailem biz seni bu şartlar altında nasıl verelim diyorlar, ne yapacağız o zaman bu işi askıya alalım şartlar uygun olduğunda evlilik işine girişelim dedim hemen kabul etti. kendi sorumluluğunu alamaması ve araya soğukluk gireceğini bilmesine rağmen beklemeyi kabul etmesine kızdım ardından bir ay boyunca konuşmadık. ne ailesi ne kendisi aradılar yazdılar. ailesiyle hiç uyuşmayan yapımız olmasını kabullenmiştim, çok zor şartlarda karşı taraftan hiçbir şey almadan evlenmeyi de kabullenmiştim benim ailem hali vakti yerinde bize yardım ederlerdi ama istedim ki karşımdakinin sorumluluk sahibi olduğunu göreyim. kendi sorumluluğundan kaçtığını gördüm. ailesi de zaten beni kendilerine uygun bulmadılar belli ki. her günü haftalar gibi gelen bir ayın sonunda yüzüğü kuyumcuya bıraktım ve ona uzun bir mesajla ondan aslında sadece sorumluluk sahibi olmasını beklediğimi aileme karşı mahcup olduğumu, çok büyük hayal kırıklığına uğradığımı anlatan bir mesaj yazdım. o da senden hiç vazgeçmedim ben de sana azsa az çoksa çok yapabilir miyiz diye yazacaktım. hem aileleri üzmeden hem biz üzülmeden nasıl yapabiliriz diye düşündüm bu işin içinden çıkamadım dedi. bu süre içinde birsürü şey yapabilirdin dedim annemi arayabilirdin babamı arayabilirdin merak etmeyin gözünüz arkada kalmasın kızınız bana emanet diyebilirdin en azından istekli olduğunu belli edebilirdin sana güvenmelerini sağlayabilirdin dedim. sizinkileri aramayı düşündüm ama vazgeçtim sonra bunun ağırlığını taşıyacaktım. en küçük bir eksiklikte bu aklına gelecek filan dedi. çok özür dilerim seni üzmek hiç istemezdim ama yapamadıklarımla seni üzdüm çabuk karar verebilen bir insan değilim. vs vs bu şekilde helalleşip bitirdik. bir yanım üzülüyor dürüst ahlaklı erkek bulmak bu zamanda zor diye bir yanım bir ömür böyle hiç bir şey yapmayıp sadece üzgünüm diyen adamla geçmezdi diyor. doğru mu yapmışım hanımlar ne dersiniz?
Dogrumu bilemem ama erkegin biraz cabalamasi gerektigini dusunuyorum genel olarak. Ve bazi aileler gercekten oglundan vazgecemiyor evlendirmesinler ozaman herkesin kendi ailesi yuvası karari ayri olmali. Ilerde baska sorunlar ciktiginda nasil halledeceksiniz tek tarafli çözmeye calismak cok yipratici oluyor.
 

scorpiongirlhere

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Ocak 2021
97
99
26
Dogrumu bilemem ama erkegin biraz cabalamasi gerektigini dusunuyorum genel olarak. Ve bazi aileler gercekten oglundan vazgecemiyor evlendirmesinler ozaman herkesin kendi ailesi yuvası karari ayri olmali. Ilerde baska sorunlar ciktiginda nasil halledeceksiniz tek tarafli çözmeye calismak cok yipratici oluyor.
evet bunu hissettiğim için bitirdim zaten. karşı tarafın hiç dert etmediği konuları dert ederek uykusuz geceler geçirdim. biz kirada yaparız ben ofisi kapatır başka iş bulurum kendi kendimize yeteriz bile dedim ona bir ara. kendi kendime sonra düşündüm sen ne yapıyorsun karşındaki daha iyi bir iş bakıcam bile demiyor sen niye her şeyi üstleniyorsun ? böyle bir hayatı gerçekten istiyor musun? hayır istemiyorum evlilikte dengeler değişmemeli ben tabi ki maddi olarak yardımcı olacağım ama ben üstlenemem erkek rolünü böyle bir evlililik istemiyorum.
 

laura522

Üye
Kayıtlı Üye
3 Aralık 2020
235
178
26
merhabalar,
evlilik kararı verdiğim ve evlilik teklifini kabul ettiğim kişi ile ailesinin tavrı nedeni ile ayrıldık. beyefendi benim lise dönemi dershaneden arkadaşımdı. yıllar sonra vazgeçmeyip defalarca yazdı ve en sonunda cevap verdim bu şekilde tekrar başladık ve kısa sürede sevgisine bana bağlılığına dürüstlüğüne ahlakına çok güvendim. uyumluyduk ben mimarım o mühendis hayattan beklentilerimiz onun bana karşı anlayışlı olması vs her şey çok güzeldi. 2 ay içerisinde önce annemle tanıştırdım sonra da aileler tanıştı. iki taraf da aynı memleketliyiz fakat benim ailem ve ben çok sosyaliz onlar bize göre çok asosyal ve biraz geleneksel bir yapıları var. bütün akrabalarıyla aynı sokakta oturuyorlar ve onlardan başka görüştükleri kimse yok. kendi binalarının hemen yanında oğulları evlensin otursun diye bir daire ayırmışlar evlendikten sora orada yaşamamızı istediler. ancak ben kendimi çok zorlamama rağmen yapamayacağıma karar verdim. istanbulun en kötü ilçelerinden ve hiç sevmediğim bir ilçesinde, ofisime iki vesait ve 1,5 saatlik mesafede üstelik tüm akraba ve aile ile aynı yerde yaşamayı kabul etmek birkaç seneliğine geçici bile olsa göze alabileceğim bir şey değildi. iki aileye de uzak ortak bir noktada mevcut daireyi kiraya vererek başka yerde kiraya çıkalım istedim. kendisi defalarca beni ikna etmeye çalıştı ikna olmadım. ardından annesi onlara gittiğimizde bir kenara çekip ikna etmeye çalıştı yapamayacağımı söyleyince demek ki sen beni hiç sevmemişsin dedi gözlerini yaşarttı. ondan sonra da normalde çok cana yakın davranan insan gitti hep soğuk davrandı. ailemle oturup konuştuklarında kabul ettiler kiraya çıkmamızı ama burayı satmayız da kiraya da vermeyiz ihtiyaçları olduğunda yardım ederiz ayda bin lira dediler. ben evleneceğim kişiye sordum benim şu an kendi ofisim var ama bazen aylarca iş olmayabiliyor sabit bir gelirim şimdilik yok, senin maaşın belli, ailenin desteği belli bu şekilde yapabilecek misin dedim. çok zor yapamam bu şartlarda dedi. benim ailem de biz yardım ederiz size sen çocuktan emin ol gerisi önemli değil dediler bana. benim ondan emin olmam lazımdı ona ailem biz seni bu şartlar altında nasıl verelim diyorlar, ne yapacağız o zaman bu işi askıya alalım şartlar uygun olduğunda evlilik işine girişelim dedim hemen kabul etti. kendi sorumluluğunu alamaması ve araya soğukluk gireceğini bilmesine rağmen beklemeyi kabul etmesine kızdım ardından bir ay boyunca konuşmadık. ne ailesi ne kendisi aradılar yazdılar. ailesiyle hiç uyuşmayan yapımız olmasını kabullenmiştim, çok zor şartlarda karşı taraftan hiçbir şey almadan evlenmeyi de kabullenmiştim benim ailem hali vakti yerinde bize yardım ederlerdi ama istedim ki karşımdakinin sorumluluk sahibi olduğunu göreyim. kendi sorumluluğundan kaçtığını gördüm. ailesi de zaten beni kendilerine uygun bulmadılar belli ki. her günü haftalar gibi gelen bir ayın sonunda yüzüğü kuyumcuya bıraktım ve ona uzun bir mesajla ondan aslında sadece sorumluluk sahibi olmasını beklediğimi aileme karşı mahcup olduğumu, çok büyük hayal kırıklığına uğradığımı anlatan bir mesaj yazdım. o da senden hiç vazgeçmedim ben de sana azsa az çoksa çok yapabilir miyiz diye yazacaktım. hem aileleri üzmeden hem biz üzülmeden nasıl yapabiliriz diye düşündüm bu işin içinden çıkamadım dedi. bu süre içinde birsürü şey yapabilirdin dedim annemi arayabilirdin babamı arayabilirdin merak etmeyin gözünüz arkada kalmasın kızınız bana emanet diyebilirdin en azından istekli olduğunu belli edebilirdin sana güvenmelerini sağlayabilirdin dedim. sizinkileri aramayı düşündüm ama vazgeçtim sonra bunun ağırlığını taşıyacaktım. en küçük bir eksiklikte bu aklına gelecek filan dedi. çok özür dilerim seni üzmek hiç istemezdim ama yapamadıklarımla seni üzdüm çabuk karar verebilen bir insan değilim. vs vs bu şekilde helalleşip bitirdik. bir yanım üzülüyor dürüst ahlaklı erkek bulmak bu zamanda zor diye bir yanım bir ömür böyle hiç bir şey yapmayıp sadece üzgünüm diyen adamla geçmezdi diyor. doğru mu yapmışım hanımlar ne dersiniz?
Merhaba , empati yapmaya çalıştım güzel ahlak iyi hoş olması evet gerçekten bu devirde zor böyle insanları bulmak ama sorumluluk çok önemli bişey özellikle evlilik gibi bi konuda çok fazla önemli bu konuda dışardan fikir almanı değil de kendin karar vermeni hem kalbini hem mantığındaki ortaya döküp karar vermelisin bence hızlı bi karar vermişsin canım hakkında hayırlısı olsun inşallah bende 4 yıl 8 aydır evliyim ❤️
 

scorpiongirlhere

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Ocak 2021
97
99
26
Merhaba , empati yapmaya çalıştım güzel ahlak iyi hoş olması evet gerçekten bu devirde zor böyle insanları bulmak ama sorumluluk çok önemli bişey özellikle evlilik gibi bi konuda çok fazla önemli bu konuda dışardan fikir almanı değil de kendin karar vermeni hem kalbini hem mantığındaki ortaya döküp karar vermelisin bence hızlı bi karar vermişsin canım hakkında hayırlısı olsun inşallah bende 4 yıl 8 aydır evliyim ❤️
etrafımdaki herkes birkaç yıl otur orada ne olacak dediler. kimseyi dinlemedim sonra iyi ki bizi dinlememişsin dediler bu pasifliği görünce. en çok kendimi dinliyorum bir yanım üzülüyor ama yine de... mutluluklar dilerim size, ben de istedim mutlu güzel bir evlililğim olsun gelinlik modelleri biriktiriyordum nasip değilmiş..
 

laura522

Üye
Kayıtlı Üye
3 Aralık 2020
235
178
26
etrafımdaki herkes birkaç yıl otur orada ne olacak dediler. kimseyi dinlemedim sonra iyi ki bizi dinlememişsin dediler bu pasifliği görünce. en çok kendimi dinliyorum bir yanım üzülüyor ama yine de... mutluluklar dilerim size, ben de istedim mutlu güzel bir evlililğim olsun gelinlik modelleri biriktiriyordum nasip değilmiş..
Teşekkür ederim 😊 benim evliliğimde inişli çıkışlı baya baya zor geçti ama son 1 yıldır çok şükür herşey yolunda🙏🏻
Aynen demekki hayırlı değilmiş yoksa rabbim engel plurdu her hayırda bir şer her şer de ise bir hayır vardır derler sağlık olsun sen mutlu ol inşallah karşına rabbim sana layık hayırlı ahlaklı iyi bir eş çıkarsın nasip etsin amin 🙏🏻
 

scorpiongirlhere

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Ocak 2021
97
99
26
Teşekkür ederim 😊 benim evliliğimde inişli çıkışlı baya baya zor geçti ama son 1 yıldır çok şükür herşey yolunda🙏🏻
Aynen demekki hayırlı değilmiş yoksa rabbim engel plurdu her hayırda bir şer her şer de ise bir hayır vardır derler sağlık olsun sen mutlu ol inşallah karşına rabbim sana layık hayırlı ahlaklı iyi bir eş çıkarsın nasip etsin amin 🙏🏻
amin. inşallah en hayırlı şekilde en hayırlı kişiyle olsun. çok teşekkürler :)
 

Snowbell-

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
20 Ağustos 2020
598
4.273
Cesaretinize, öz saygınıza bir alkış. Kimi insan e aileler tanıştı görüşüldü olsun oturayım konu kapansın der siz kabul etmemişsiniz eş adayınızda beklemekle düşünmekle yetinmiş bilemeyiz belki o da uyumadı düşündü hep ama dağları aşmasını istememişsiniz. Düşün düşün yıllarca mı bekleyeceksiniz? Daha da ev araştıralabilirdi daha uygunu. Bence doğru bir karar vermişsiniz. Zamanla geçer. Aklınıza olumsuzlukları getirin geçer gider. Siz sevgili değilsiniz bir ömür geçirmeyi düşünen eş adaylarısınız. Ömür böyle geçmez. Bu huyu başka bir problemde de ortaya çıkardı. Hakkınızda hayırlısı olsun inşallah. Mutluluklar.
 

scorpiongirlhere

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Ocak 2021
97
99
26
Cesaretinize, öz saygınıza bir alkış. Kimi insan e aileler tanıştı görüşüldü olsun oturayım konu kapansın der siz kabul etmemişsiniz eş adayınızda beklemekle düşünmekle yetinmiş bilemeyiz belki o da uyumadı düşündü hep ama dağları aşmasını istememişsiniz. Düşün düşün yıllarca mı bekleyeceksiniz? Daha da ev araştıralabilirdi daha uygunu. Bence doğru bir karar vermişsiniz. Zamanla geçer. Aklınıza olumsuzlukları getirin geçer gider. Siz sevgili değilsiniz bir ömür geçirmeyi düşünen eş adaylarısınız. Ömür böyle geçmez. Bu huyu başka bir problemde de ortaya çıkardı. Hakkınızda hayırlısı olsun inşallah. Mutluluklar.
teşekkür ederim inşallah bir gün iyi ki derim. size de mutluluklar dilerim içimi rahatlattı cevabınız