Tüp bebek anneleri ümidinizi yitirmeyin-işte benim hikayem

hayatahepgulumse

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
8 Eylül 2020
19
89
35
Sevgili anne adayları,
Ben tüp bebek sürecimde hep bu forumdaydım. Her zaman kendimle benzer şeyler yaşayan kadınların yazdıklarını sessizce okuyarak geçirdim o süreci. Bu konular hassas konular ve sadece yaşayanlar birbirini anlar. Ben yaklaşık 2 yıllık serüvenim, 2 ovulasyon indüksiyonu, 1 aşılama, 1 tüp bebek sonunda doğal yolla hamile kaldım. İşte benim hikayem;
6 yıl önce aşık olarak evlendik, hatta başlarda bebek düşünmüyorduk. Daha genciz gezip tozalım, sonra bakarız düşüncesindeydik. 4 yılın sonunda bebek istemeye başladık. Aslında evliliğin başından beri bir korunup bir korunmuyorduk, 1 yıl kadar da denedikten sonra kadın doğumcunun yolunu tuttuk. Sizin durumunuz infertiliteye giriyor cümlesini duyunca başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Ben kendimi hiç öyle değerlendirmemiştim, sadece yeteri kadar denememiştim kendi mantığıma göre. Testlermizi istedi, AMH'ımın ilk değerini hatırlamıyorum ama iyi dedi. Eşimi spermiyograma ikna etmek bile 1.5 ayımı aldı. Sonunda ovulasyon indüksiyonuna başladık. İki kere yaptık. Bize birlikte olacağımız günleri veriyor ama biz stresten ilk tedavide sadece birinde yapabildik. İkincisinde o kadar hormon yükünden sonra bize verilen günlerin hiçbirinde başarılı olamadık maalesef. Sonrasında doktorumuz histerosalpingografi çekelim dedi. Genel anesteziden sonra ölümcül olabilecek bir allerjik reaksiyon gelişti. Eve gidince 16 saat uyudum, yüzüm ve gözlerim şişti. Neyse ki rahim filmi normaldi. Sonrasında aşılamaya başlamaya karar verdi doktorumuz. Yine birsürü hormon aldım, aşılama yapıldı ve doktorum çok yüksek ihtimal görüyorum tutması için dedi. Ama maaleset tutmadı. Her tedavi sonrası adet olmak bir tramvaydı. Her seferinde yumurta rezervim iyice azalıyor, zaman kaybediyorum bu ay da olmadı diye inanılmaz strese giriyordum. Her seferinde ayrı yıkılıyordum, o kadar üzüldüm ve yıprandım ki. En sonunda tüp bebek için başvurmaya ve bu konuda profesyonel birine gitmeye karar verdiK. AMH değerim 1,5 idi. Histeroskopi yapalım dedi kabul ettim. Anestezist yine aynı anestezik ilaçta ısrar etti ve yine allerjik reaksiyon geçirdim. Sonrasında tüp bebek tedavisine başladık. Çok yüklü bir ilaç tedavisi, 2 kocaman poşet ilaçla eve geldim. Enjeksiyondan deli gibi korkan ben artık enjeksiyonları kendime yapabiliyordum. Progestan iğneyi bir tek kalçadan vurduruyordum ve o ilaçtan sonra yerime bile oturamıyordum. Neyse sonunda yumurta toplama zamanı geldi. 18 yumurta toplandı, 13 ü iyi kalitede dediler. 5. günde transfer yapacaklarını söylediler ben de 5. gün embriyoları daha kaliteli olur diye okuduğum için sevindim. Sonra apar topar beni 3. gün çağırdılar embriyolar iyi bugün transfer etmeyi öneriririz diye. Ben de kabul ettim. 2 embriyo transfer ettirdim. En zoru bekleme süresi. Bir taraftan hep pozitif ol diyorlar, bir taraftan da negatif sonuca da kendini hazırlamak zorundasın. Kimsenin anlayabileceği bir psikoloji değil. 5. günde hastaneyi aradım ve hiçbir embriyom yaşamıyordu. İlk ümitsizliğe orada kapıldım. Sürekli bu sitede gezinip kendimde gebelik belirtisi arıyordum. Üstelik çoğu da vardı. Zaten o kadar hormondan sonra kendinizde o belirtileri hissetmeniz çok doğalmış. Transferden 8 gün sonra kanamam oldu. Doktoruma ulaşamadım sekreteri bana sadece hareket etmeden istirahat et dedi. Ertesi gün muayeneye gitmek için tekrar aradım ve yine doktorla konuşamadım, doktor bey istirahat etsin muayeneye gerek yok dendi bana. O moral bozukluğunun içşinde 12. günü sabırla bekledim. Çok pozitif bir şekilde kliniğe gidip kan verdim. 2 saat sonra haber geldi HCG negatifti. Artık daha fazla dayanacak gücüm kalmadığını hissediyordum. Sonrasında ben pes ettim, en az 2 ay yeni tedaviyi ertelemeye karar verdim. Tavsiye üzerine tatile gittik, saldık kendimizi. Birbirimizin yaralarına merhem olmaya çalıştık. Tatil dönüşü adetim 5 gün gecikti. Ama hormonların adet düzenini bozduğunu okumuştum, ona bağladım. Eşimin ısrarıyla gidsip en ucuzundan gebelik testi aldım, 2. çizgi grimsiydi. Ertesi gün daha gelişmiş bir test aldım, anında 2 çizgi pozitifleşti. İnanamadım, hormonların etkisinden diye düşündüm. Sonra hastaneye gittim, HCG verdim. Pozitif çıktı. Hala inanamıyordum, başka hastanınkiyle karışmış olabilir mi? diye soruyordum. Daha 1 ay önce tüp bebek yaptırdım olmadı, bu imkansız diyerek inanmıyordum. Allahım bu nasıl bir mucize. Sonunda keseyi ve kalp atışını da gördük. Dualarınızı bekliyorum, Allah isteyen herkese bu duyguyu tattırsın. Ben çok zor yollardan geçtim, o yüzden sizinle hikayemi paylaşmak istedim. Sonuna kadar sabredip okuduysanız teşekkür ederim. O yüzden asla umudunuzu yitirmeyin, karşınızda ben ve birçok benzer örnek var. Bunları anne adaylarına moral ve motivasyon olsun diye yazdım, umarım yardımcı olabilmişimdir.
 

Aysali1

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Eylül 2020
42
37
Maşallah, sağlıkla kucağınıza da almak nasip olsun inşallah. Tedavinin aksine çok kolay bi hamilelik diliyorum size.
Kim ne derse dersin sonunda Rabbin dediği oluyo, bize düşende mücadele etmek.
Size sormak istediğim şu ki,
"Her seferinde yumurta rezervim iyice azalıyor, zaman kaybediyorum bu ay da olmadı diye inanılmaz strese giriyordum" demişsiniz. Tedaviler rezervi azaltıyo mu?
 

arzuerkan

Üye
Kayıtlı Üye
19 Şubat 2020
464
235
36
Sevgili anne adayları,
Ben tüp bebek sürecimde hep bu forumdaydım. Her zaman kendimle benzer şeyler yaşayan kadınların yazdıklarını sessizce okuyarak geçirdim o süreci. Bu konular hassas konular ve sadece yaşayanlar birbirini anlar. Ben yaklaşık 2 yıllık serüvenim, 2 ovulasyon indüksiyonu, 1 aşılama, 1 tüp bebek sonunda doğal yolla hamile kaldım. İşte benim hikayem;
6 yıl önce aşık olarak evlendik, hatta başlarda bebek düşünmüyorduk. Daha genciz gezip tozalım, sonra bakarız düşüncesindeydik. 4 yılın sonunda bebek istemeye başladık. Aslında evliliğin başından beri bir korunup bir korunmuyorduk, 1 yıl kadar da denedikten sonra kadın doğumcunun yolunu tuttuk. Sizin durumunuz infertiliteye giriyor cümlesini duyunca başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Ben kendimi hiç öyle değerlendirmemiştim, sadece yeteri kadar denememiştim kendi mantığıma göre. Testlermizi istedi, AMH'ımın ilk değerini hatırlamıyorum ama iyi dedi. Eşimi spermiyograma ikna etmek bile 1.5 ayımı aldı. Sonunda ovulasyon indüksiyonuna başladık. İki kere yaptık. Bize birlikte olacağımız günleri veriyor ama biz stresten ilk tedavide sadece birinde yapabildik. İkincisinde o kadar hormon yükünden sonra bize verilen günlerin hiçbirinde başarılı olamadık maalesef. Sonrasında doktorumuz histerosalpingografi çekelim dedi. Genel anesteziden sonra ölümcül olabilecek bir allerjik reaksiyon gelişti. Eve gidince 16 saat uyudum, yüzüm ve gözlerim şişti. Neyse ki rahim filmi normaldi. Sonrasında aşılamaya başlamaya karar verdi doktorumuz. Yine birsürü hormon aldım, aşılama yapıldı ve doktorum çok yüksek ihtimal görüyorum tutması için dedi. Ama maaleset tutmadı. Her tedavi sonrası adet olmak bir tramvaydı. Her seferinde yumurta rezervim iyice azalıyor, zaman kaybediyorum bu ay da olmadı diye inanılmaz strese giriyordum. Her seferinde ayrı yıkılıyordum, o kadar üzüldüm ve yıprandım ki. En sonunda tüp bebek için başvurmaya ve bu konuda profesyonel birine gitmeye karar verdiK. AMH değerim 1,5 idi. Histeroskopi yapalım dedi kabul ettim. Anestezist yine aynı anestezik ilaçta ısrar etti ve yine allerjik reaksiyon geçirdim. Sonrasında tüp bebek tedavisine başladık. Çok yüklü bir ilaç tedavisi, 2 kocaman poşet ilaçla eve geldim. Enjeksiyondan deli gibi korkan ben artık enjeksiyonları kendime yapabiliyordum. Progestan iğneyi bir tek kalçadan vurduruyordum ve o ilaçtan sonra yerime bile oturamıyordum. Neyse sonunda yumurta toplama zamanı geldi. 18 yumurta toplandı, 13 ü iyi kalitede dediler. 5. günde transfer yapacaklarını söylediler ben de 5. gün embriyoları daha kaliteli olur diye okuduğum için sevindim. Sonra apar topar beni 3. gün çağırdılar embriyolar iyi bugün transfer etmeyi öneriririz diye. Ben de kabul ettim. 2 embriyo transfer ettirdim. En zoru bekleme süresi. Bir taraftan hep pozitif ol diyorlar, bir taraftan da negatif sonuca da kendini hazırlamak zorundasın. Kimsenin anlayabileceği bir psikoloji değil. 5. günde hastaneyi aradım ve hiçbir embriyom yaşamıyordu. İlk ümitsizliğe orada kapıldım. Sürekli bu sitede gezinip kendimde gebelik belirtisi arıyordum. Üstelik çoğu da vardı. Zaten o kadar hormondan sonra kendinizde o belirtileri hissetmeniz çok doğalmış. Transferden 8 gün sonra kanamam oldu. Doktoruma ulaşamadım sekreteri bana sadece hareket etmeden istirahat et dedi. Ertesi gün muayeneye gitmek için tekrar aradım ve yine doktorla konuşamadım, doktor bey istirahat etsin muayeneye gerek yok dendi bana. O moral bozukluğunun içşinde 12. günü sabırla bekledim. Çok pozitif bir şekilde kliniğe gidip kan verdim. 2 saat sonra haber geldi HCG negatifti. Artık daha fazla dayanacak gücüm kalmadığını hissediyordum. Sonrasında ben pes ettim, en az 2 ay yeni tedaviyi ertelemeye karar verdim. Tavsiye üzerine tatile gittik, saldık kendimizi. Birbirimizin yaralarına merhem olmaya çalıştık. Tatil dönüşü adetim 5 gün gecikti. Ama hormonların adet düzenini bozduğunu okumuştum, ona bağladım. Eşimin ısrarıyla gidsip en ucuzundan gebelik testi aldım, 2. çizgi grimsiydi. Ertesi gün daha gelişmiş bir test aldım, anında 2 çizgi pozitifleşti. İnanamadım, hormonların etkisinden diye düşündüm. Sonra hastaneye gittim, HCG verdim. Pozitif çıktı. Hala inanamıyordum, başka hastanınkiyle karışmış olabilir mi? diye soruyordum. Daha 1 ay önce tüp bebek yaptırdım olmadı, bu imkansız diyerek inanmıyordum. Allahım bu nasıl bir mucize. Sonunda keseyi ve kalp atışını da gördük. Dualarınızı bekliyorum, Allah isteyen herkese bu duyguyu tattırsın. Ben çok zor yollardan geçtim, o yüzden sizinle hikayemi paylaşmak istedim. Sonuna kadar sabredip okuduysanız teşekkür ederim. O yüzden asla umudunuzu yitirmeyin, karşınızda ben ve birçok benzer örnek var. Bunları anne adaylarına moral ve motivasyon olsun diye yazdım, umarım yardımcı olabilmişimdir.
ben ümidimi kaybettim artık,4,5 yıldır ugrasıyorum 6 kere histeroskopi oldum bir kere tüp bebek yaptırdım tuttu ama 8 kaftalık düştü,8 tane embriyom var ama ne zaman trensfer yaptırmaya kalksam sorun cıkıyor şimdide yumurtada kist cıktı doktor patlamasını bekleyecegizdedi kim bilir ne zaman patlar,zaten pco hastasıyım iyi ce inancım gitti artık:KK43:
 

hayatahepgulumse

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
8 Eylül 2020
19
89
35
Maşallah, sağlıkla kucağınıza da almak nasip olsun inşallah. Tedavinin aksine çok kolay bi hamilelik diliyorum size.
Kim ne derse dersin sonunda Rabbin dediği oluyo, bize düşende mücadele etmek.
Size sormak istediğim şu ki,
"Her seferinde yumurta rezervim iyice azalıyor, zaman kaybediyorum bu ay da olmadı diye inanılmaz strese giriyordum" demişsiniz. Tedaviler rezervi azaltıyo mu?
Çok teşekkür ederim güzel dilekleriniz için. Her zaman bebek doğru zamanda ve Allah’ın takdir ettiği zamanda geliyor. Adaklar adadım, dua ettim, ağladım, yalvardım ade
Maşallah, sağlıkla kucağınıza da almak nasip olsun inşallah. Tedavinin aksine çok kolay bi hamilelik diliyorum size.
Kim ne derse dersin sonunda Rabbin dediği oluyo, bize düşende mücadele etmek.
Size sormak istediğim şu ki,
"Her seferinde yumurta rezervim iyice azalıyor, zaman kaybediyorum bu ay da olmadı diye inanılmaz strese giriyordum" demişsiniz. Tedaviler rezervi azaltıyo mu?
çoı teşekkür ederim güzel dilekleriniz için. Adaklar adadım, Allah’a yalvardım, yakardım, bildiğim bütün duaları ettim bu süreçte. Haklısınız o anlamda. Yaşım 35, sürekli artık yaşım geçiyor gibi hissediyordum. Halbuki ne kadar yanlış ve sağlıksız bir düşünce imiş. AMH 1,5 olunca doktorumuz artık acele etmenin zamanı geldi. Yaşım ve AMH nedeniyle öyle düşündüm ama insan gerçekten sağlıklı düşünemiyor bu stres durumlarında. Hatta belki güleceksiniz amahamile kalan ünlülerin yaşında bakıp benimle benzer yaşta ise seviniyordum. Tedavi yumurta rezervini azaltmıyor
 

hayatahepgulumse

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
8 Eylül 2020
19
89
35
ben ümidimi kaybettim artık,4,5 yıldır ugrasıyorum 6 kere histeroskopi oldum bir kere tüp bebek yaptırdım tuttu ama 8 kaftalık düştü,8 tane embriyom var ama ne zaman trensfer yaptırmaya kalksam sorun cıkıyor şimdide yumurtada kist cıktı doktor patlamasını bekleyecegizdedi kim bilir ne zaman patlar,zaten pco hastasıyım iyi ce inancım gitti artık:KK43:
İnancınızı yitirmeyin biliyorum çok zor bir süreç. 10. tüp bebek denemesinde bile hamile kalan var. Çikolata kisti PCOS olup kalanlar var. Hem olumlu yönünden bakın, donmuş embriyonuz olduğu için aslında avantajlısınız ve şanslısınız, demek ki yumurta kaliteniz iyi ki dondurabilmişler. tekrar o ağır hormonal tedaviyi uygulamak zorunda kalmayacaksınız 🌸
 

pineapple2

Canım kızım Güneş’im ☀️❤️
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
12 Eylül 2018
863
1.251
Hikayemizin sonu aynı ☺️ Ben de negatif tüp bebek sonucumu alınca kendimi saldım çocuğum olmuyor diye kabullendim; sonraki ay adetim tam 35 gün gecikti ve ben 35 güne rağmen test yapmadım o kadar ki inanmıyordum hamile olduğuma. Ama mucizem şu an karşımda uyuyor 🙏🏻🙏🏻 Allahıma şükürler olsun. Sağlıkla kucağınıza alın inşallah☺️
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 152 gün geçti.

Aysali1

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Eylül 2020
42
37
Çok teşekkür ederim güzel dilekleriniz için. Her zaman bebek doğru zamanda ve Allah’ın takdir ettiği zamanda geliyor. Adaklar adadım, dua ettim, ağladım, yalvardım ade

çoı teşekkür ederim güzel dilekleriniz için. Adaklar adadım, Allah’a yalvardım, yakardım, bildiğim bütün duaları ettim bu süreçte. Haklısınız o anlamda. Yaşım 35, sürekli artık yaşım geçiyor gibi hissediyordum. Halbuki ne kadar yanlış ve sağlıksız bir düşünce imiş. AMH 1,5 olunca doktorumuz artık acele etmenin zamanı geldi. Yaşım ve AMH nedeniyle öyle düşündüm ama insan gerçekten sağlıklı düşünemiyor bu stres durumlarında. Hatta belki güleceksiniz amahamile kalan ünlülerin yaşında bakıp benimle benzer yaşta ise seviniyordum. Tedavi yumurta rezervini azaltmıyor

Cevap için teşekkürler. Güldüm ama hamile ünlülerin yaşını takip etmenize değil adak adamanıza. Bende adak adadım sonra haşa Allah'la pazarlık yapıyo gibi hissedip olmasını beklemeden adağımı yerine getirdim 😄 Siz yazana kadarda adağımı unutmuştum bile, öyle uzun zaman geçmiş yani.
Tekrar tebrik ediyorum, iyi bakın birbirinize
 

hayatahepgulumse

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
8 Eylül 2020
19
89
35
Hikayemizin sonu aynı ☺ Ben de negatif tüp bebek sonucumu alınca kendimi saldım çocuğum olmuyor diye kabullendim; sonraki ay adetim tam 35 gün gecikti ve ben 35 güne rağmen test yapmadım o kadar ki inanmıyordum hamile olduğuma. Ama mucizem şu an karşımda uyuyor 🙏🏻🙏🏻 Allahıma şükürler olsun. Sağlıkla kucağınıza alın inşallah☺
Ben de pes etmiştim ümidimi yitirmiştim. İnsanların yorumları çok canımı yakıyordu. Sen bir ara kilo vermiştin, hormonlardan mı aldın?Evlatlık edinmeyi düşünmüyor musunuz? Yeterince denememişsinizdir. Neler neler duydum. Ama bunun adı mucize, umarım bekleyen herkes mucizesine kavuşur. Teşekkür ederim, ben de size bebeğinizle sağlıklı mutlu bir ömür dilerim 🌷
 

hayatahepgulumse

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
8 Eylül 2020
19
89
35
Cevap için teşekkürler. Güldüm ama hamile ünlülerin yaşını takip etmenize değil adak adamanıza. Bende adak adadım sonra haşa Allah'la pazarlık yapıyo gibi hissedip olmasını beklemeden adağımı yerine getirdim 😄 Siz yazana kadarda adağımı unutmuştum bile, öyle uzun zaman geçmiş yani.
Tekrar tebrik ediyorum, iyi bakın birbirinize
Bu arada ben de beklemeden yerine getirdim 😊☺️ Evliliğin başında çocuk istemiyorum dediğim için Allah’ın gücüne mi gitti diye düşündüm. Farklı bir iç hesaplaşmaya girdim. Geçti çok şükür. Çok teşekkürler tekrardan
 

ozlem4242

Üye
Kayıtlı Üye
27 Ağustos 2019
76
39
Sevgili anne adayları,
Ben tüp bebek sürecimde hep bu forumdaydım. Her zaman kendimle benzer şeyler yaşayan kadınların yazdıklarını sessizce okuyarak geçirdim o süreci. Bu konular hassas konular ve sadece yaşayanlar birbirini anlar. Ben yaklaşık 2 yıllık serüvenim, 2 ovulasyon indüksiyonu, 1 aşılama, 1 tüp bebek sonunda doğal yolla hamile kaldım. İşte benim hikayem;
6 yıl önce aşık olarak evlendik, hatta başlarda bebek düşünmüyorduk. Daha genciz gezip tozalım, sonra bakarız düşüncesindeydik. 4 yılın sonunda bebek istemeye başladık. Aslında evliliğin başından beri bir korunup bir korunmuyorduk, 1 yıl kadar da denedikten sonra kadın doğumcunun yolunu tuttuk. Sizin durumunuz infertiliteye giriyor cümlesini duyunca başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Ben kendimi hiç öyle değerlendirmemiştim, sadece yeteri kadar denememiştim kendi mantığıma göre. Testlermizi istedi, AMH'ımın ilk değerini hatırlamıyorum ama iyi dedi. Eşimi spermiyograma ikna etmek bile 1.5 ayımı aldı. Sonunda ovulasyon indüksiyonuna başladık. İki kere yaptık. Bize birlikte olacağımız günleri veriyor ama biz stresten ilk tedavide sadece birinde yapabildik. İkincisinde o kadar hormon yükünden sonra bize verilen günlerin hiçbirinde başarılı olamadık maalesef. Sonrasında doktorumuz histerosalpingografi çekelim dedi. Genel anesteziden sonra ölümcül olabilecek bir allerjik reaksiyon gelişti. Eve gidince 16 saat uyudum, yüzüm ve gözlerim şişti. Neyse ki rahim filmi normaldi. Sonrasında aşılamaya başlamaya karar verdi doktorumuz. Yine birsürü hormon aldım, aşılama yapıldı ve doktorum çok yüksek ihtimal görüyorum tutması için dedi. Ama maaleset tutmadı. Her tedavi sonrası adet olmak bir tramvaydı. Her seferinde yumurta rezervim iyice azalıyor, zaman kaybediyorum bu ay da olmadı diye inanılmaz strese giriyordum. Her seferinde ayrı yıkılıyordum, o kadar üzüldüm ve yıprandım ki. En sonunda tüp bebek için başvurmaya ve bu konuda profesyonel birine gitmeye karar verdiK. AMH değerim 1,5 idi. Histeroskopi yapalım dedi kabul ettim. Anestezist yine aynı anestezik ilaçta ısrar etti ve yine allerjik reaksiyon geçirdim. Sonrasında tüp bebek tedavisine başladık. Çok yüklü bir ilaç tedavisi, 2 kocaman poşet ilaçla eve geldim. Enjeksiyondan deli gibi korkan ben artık enjeksiyonları kendime yapabiliyordum. Progestan iğneyi bir tek kalçadan vurduruyordum ve o ilaçtan sonra yerime bile oturamıyordum. Neyse sonunda yumurta toplama zamanı geldi. 18 yumurta toplandı, 13 ü iyi kalitede dediler. 5. günde transfer yapacaklarını söylediler ben de 5. gün embriyoları daha kaliteli olur diye okuduğum için sevindim. Sonra apar topar beni 3. gün çağırdılar embriyolar iyi bugün transfer etmeyi öneriririz diye. Ben de kabul ettim. 2 embriyo transfer ettirdim. En zoru bekleme süresi. Bir taraftan hep pozitif ol diyorlar, bir taraftan da negatif sonuca da kendini hazırlamak zorundasın. Kimsenin anlayabileceği bir psikoloji değil. 5. günde hastaneyi aradım ve hiçbir embriyom yaşamıyordu. İlk ümitsizliğe orada kapıldım. Sürekli bu sitede gezinip kendimde gebelik belirtisi arıyordum. Üstelik çoğu da vardı. Zaten o kadar hormondan sonra kendinizde o belirtileri hissetmeniz çok doğalmış. Transferden 8 gün sonra kanamam oldu. Doktoruma ulaşamadım sekreteri bana sadece hareket etmeden istirahat et dedi. Ertesi gün muayeneye gitmek için tekrar aradım ve yine doktorla konuşamadım, doktor bey istirahat etsin muayeneye gerek yok dendi bana. O moral bozukluğunun içşinde 12. günü sabırla bekledim. Çok pozitif bir şekilde kliniğe gidip kan verdim. 2 saat sonra haber geldi HCG negatifti. Artık daha fazla dayanacak gücüm kalmadığını hissediyordum. Sonrasında ben pes ettim, en az 2 ay yeni tedaviyi ertelemeye karar verdim. Tavsiye üzerine tatile gittik, saldık kendimizi. Birbirimizin yaralarına merhem olmaya çalıştık. Tatil dönüşü adetim 5 gün gecikti. Ama hormonların adet düzenini bozduğunu okumuştum, ona bağladım. Eşimin ısrarıyla gidsip en ucuzundan gebelik testi aldım, 2. çizgi grimsiydi. Ertesi gün daha gelişmiş bir test aldım, anında 2 çizgi pozitifleşti. İnanamadım, hormonların etkisinden diye düşündüm. Sonra hastaneye gittim, HCG verdim. Pozitif çıktı. Hala inanamıyordum, başka hastanınkiyle karışmış olabilir mi? diye soruyordum. Daha 1 ay önce tüp bebek yaptırdım olmadı, bu imkansız diyerek inanmıyordum. Allahım bu nasıl bir mucize. Sonunda keseyi ve kalp atışını da gördük. Dualarınızı bekliyorum, Allah isteyen herkese bu duyguyu tattırsın. Ben çok zor yollardan geçtim, o yüzden sizinle hikayemi paylaşmak istedim. Sonuna kadar sabredip okuduysanız teşekkür ederim. O yüzden asla umudunuzu yitirmeyin, karşınızda ben ve birçok benzer örnek var. Bunları anne adaylarına moral ve motivasyon olsun diye yazdım, umarım yardımcı olabilmişimdir.
çok sevindim sizin adınıza... rabbim saglıklı bir şekilde kucagınıza almayı nasip etsin.. bu süreçlerinizi bize umut olmak için yazmanızda ayrıca bir incelik tşk ederim..sizin o gecirdiğiniz dönemleri kafanızdan atıp tatile gitmenizde bitmiş olay zaten :)allahımda nasip etmiş olmus )tekrar tebrikler kendinize iyi bakın
 


uranus35

Üye
Kayıtlı Üye
18 Temmuz 2020
519
660
Mutlu sonla biten hikayeleri çok severim. O yüzden hikayenizi çok sevdim Allah evladınızı size bağışlasın🥰
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 15-06-2021

Hamileliğimin 19. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 148 gün kaldı.

Verniks bebeğinizin vücudu üzerinde oluşmaya başladı. Göğüslerinizde olan değişikliklerin yanında alnınızda ve yüzünüzün yanlarında lekelenme pigmentasyonu olabilir. Bu pigmantasyonlar genellikle doğumdan sonra geçerler. Anneler dişlerinizi fırçalarken diş eti kanaması yaşayabilirsiniz.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 280 gr. - Yaklaşık boyu : 15.3 cm. (Baştan Popoya)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın