3 yaş sendromu artık delirmek üzereyim ben mi abartıyorum

Thepatriot .!.:

Benimde oğlum 3 yaşında (37 aylık) ve su iki aydır dün eşime dedim sabah uyanmak istemiyorum. Sürekli inat halinde ama biraz sakın olmakdan ses tonundan geçiyor bu krizler. Ağlamak vurmak bizde de var . Fakat sabırla ve inatla avutmak yok kimseye vuramazssin banada vuramazssin diyorum. İstediğin olmadı diye kizamazsin diyorum . Sabır çekiyorum. Tabiki benimde patlamalarim oluyor. Fakat ben sabah kitap okuma öğlen Park hamur ,kum , akşam kitap okuma derken akşam babasına devrediyorum uyukusunada 8-9 yatırıyorum ve bir oh çekiyorum . Sabah Allah kerim diye. Her zaman savaşmayin inatlaşmayin. İnatla seni anlıyorum şuan mkizginsin aglaman bitince konuşalım istersen sarilabilirsin seni çok seviyorum diyorum. Her zaman
ise yariyormu tabiki hayır. Geçmesini bekliyorum. Bende TV ekranda yok hala.

Genişletmek için tıkla...

Dclurs .!.:

Merhaba arkadaşlar çok bunaldigim bir dönemden sesleniyorum. Oğlum 3 hafta sonra 3 yaşına girecek yaklaşık 2-2.5 yaşından sonra katlanarak devam eden huysuzluk sinir inat ağlama krizleri kendini yerlere atmalar hiçbir şeyden memnun olmama istediği olmadığında ortalığı ayağa kaldırma gibi şeyler yaşıyoruz. Ne yaparsam yapayım asla işe yaramıyor psikoloji diye birşey kalmadı bütün hayat enerjim çekildi 2. Çocuğu yapmaktan vazgeçme sebebim oldu gerçekten artık nefes alamıyorum uyanmak bile istemiyorum sadece uyuduğu saatlerde yaşadığımı hissediyorum. İşin kötü tarafı o kadar bunaldım ki artık oturup onunla oyun oynamak içimden gelmiyor her saat başı sinir patlaması avazı çıktığı kadar bağırma olur olmadık herşeye avazı çıktığı kadar ağlama olunca gerçekten gidip yanına oyun oynamak eğlenmek falan gelmiyor içimden karnını doyurup bırakıyorum balkonda oturuyorum oda ya oyuncaklarıyla oynuyor yada televizyon izliyor böyle olduğu içinde vicdan azabı çekiyorum benim gibi olan var mı ben mi fazla bunaldım bilmiyorum kendi kendime insan çocuğundan bu kadar bıkar mı diyorum ama durum bu dün psikiyatriye götürdüm doktor %99 ihtimal hiperaktivite var ama ilaç başlamam için daha çok erken dedi şuan oyun grubuna gidiyor oğlumla beraber 8 çocuk var hepsi 30-36 ay arasında kıyaslamak istemiyorum ama çocukların hepsi sıraya geç diyince annelerini de öğretmenini de dinliyor eve giderken güzelce montunu giyiyor annesinin elini tutup gidiyor bizi görseniz ben oğlumla savaş halindeyim ne sıraya girmez kendini yerden yere atar elini tutturmaz bi mont bile giydirmek için kurumun içinde peşinden koşuyorum heryeri döküp saçıyor inadı zaten baş edilemeyecek kadar fazla en sevdiği şeyide elinden alacak olsam bana mısın demiyor gerçekten artık çocuk büyütmeye hazır değil miydim acaba diyorum tahammülüm kalmadı çevremde gördüğüm bu yaştaki hiçbir çocuk dışarda bu kadar aşırı değil her şeyi yapmak yaptırmak için savaş vermek zorundayım evde şiddet gören bi çocukta değil niye böyle anlamıyorum ama insan çocuğundan sıkılır mı bunalır mı gerçekten oluyor ne yapacağımı bilmiyorum ben mi anormal derecede bıkkınlık yaşiyorum bilmiyorum ama ne yaparsam yapayım durumu düzeltemiyorum ya bi çocuk bi kaşığı alsada almasa da ağlar mı veriyorum verdim diye aglıyo alıyorum aldım diye aglıyo ne yapacağımı şaşırdım kurumdaki annelerden birinin 2 çocuğu var büyük olan benimkiyle yaşıt küçük olan da 14 aylık ve bana dönüp eğer ilk çocuğum böyle olsaydı ikinciyi yapmaya cesaret edemezdim dedi biri bi akıl versin ve benim durumum anormal mi bunu duymaya ihtiyacım var bu kadar sıkılmış hissettiğim için kendimi suçlu hissediyorum

Genişletmek için tıkla...

Aysenaz11 .!.:

Bence ilişkinize biraz mola verme zamanı gelmiş

Çalışmıyor musunuz hep evde misiniz? Bakımı için destek alsanız günde birkaç saat de olsa? Hem sizin tahammülünüz artar hem o da sizi özler.

Genişletmek için tıkla...

siduri .!.:

Bakımı için destek alın. Annelik gerçekten zor. Psikiyatrist öncesi bir psikologla da görüşebilirsiniz. Oyun terapisi gerçekten çok faydalı oluyor. Oyun terapisi yapan iyi psikologlar çocuğun davranışlarının altındaki nedenleri anlıyor

Genişletmek için tıkla...

siduri .!.:

kesinlikle desteğe ihtiyacınız var. Anneler gelse keşke. Zaten kendinize biraz zaman ayırabilseniz sabrınız, tahammülünüz de artacak. Hissettiğiniz şeyler için kendinizi suçlamayın. Hepimiz çok zor süreçlerden geçtik, hala geçiyoruz. Size tüm kalbimle kolaylıklar diliyorum.

Genişletmek için tıkla...

hawana .!.:

Acaba TV hırçınlaştırıyor olabilir mi, gerçeklik algısı kalmıyor ki çocukta.Az daha sabredip TV'yi kesseniz floortime yapsanız ne bileyim ev işi yaparken onu da dahil etseniz?
Bir arkadaşımın sizin kadar olmasa da oğlu da hiperaktife yakın davranışlar sergiliyordu, meğer bakıcı TV izletiyormuş çocuk gece çığlık çığlığa uyanıryormuş izlediği şeylerden etkilenip.
Şimdi gayet normal sakin bir çocuk oldu TVyi kesince, belki bir deneyebilirsiniz.

Genişletmek için tıkla...

Dclurs .!.:

Parka götürmeye korkar oldum 1 hafta önce yanımda kumda oynarken bi anda kalkıp yola doğru koşmaya başladı son anda yakaladım artık güvenip tek başıma parkada çıkaramıyorum öğlen uykumuz 1 aydır hiç yok ve sabah 8 de uyanır akşam 8-9 gibi uyur 12-13 saat nasıl oyalayacagimi şaşırıyorum kendi haline bıraktığım 10 dakikada bile evi tanınmaz hale getiriyor oyuncakla oynama hevesi pek kalmadı hamur versem küçük küçük parçalayıp evin heryerine serpiyor şekil yapayim falan yok yani sanki içinde havai fişek atıyolar bir saniye yerinde duramıyor. Sağlık hekimine boy kilo ölçümüne götürmüştüm orda da oğlum 10 dakikada koşarak 40 farklı yere elini atinca doktor cocuk psikiyatriye yönlendirdi gittik psikolog da çocuğunuza şuan ilaç veremiyorum ama %99 ihtimal hiperaktivite tanısı alacak dedi. Gittiğimiz oyun grubunda diğer çocukların anneleri bile oğlumun kendi cocuklarindan daha hareketli olduğunu söyleyince hatta bi tanesi ilki böyle olsaydı ikinciyi yapmaya cesaret edemezdim dedi artık bende mi baş edemiyorum demeyi bıraktım ama çok zorlanıyorum saat başı kriz geçirir mi bir çocuk her saat başı kendini yerden yere atarak avazı çıktığı kadar bağırıp ağlıyor konuşmaya çalışsam kendi sesimi duyamıyorum çaresiz kaldım artık

Genişletmek için tıkla...

Dclurs .!.:

Öneriniz için teşekkür ederim 2.5 yaşına kadar tv tablet televizyon yoktu hayatımızda bebekliginden beri oyunlar oynayarak büyüttüğüm bir çocuk şuan bunun meyvelerini veriyor yaşıtlarına göre kendini çok güzel ifade edebılen sözünün kesildiği zamanlarda şuan ben konuşuyorum diyen başkasıyla konuşurken 3. Bir kişi dahil olduğunda ama ben ona söylüyorum diyen yani aslında büyümüşte küçülmüş bir çocuk bende küçükken böyleymişim kreşten annemi arayıp kaydımı sildirmelerini söylemişler kendimden büyük çocuklara siz daha bunları mi öğreniyorsunuz diyormusum ilkokul ve ortaokulda diğer çocuklara fırsat vermeden parmagim hep havada ben biliyorum diye atlayan bir çocukmusum ve annem hatta bütün aile benim yaptıklarımı anlatırdı ele avuca sığan bir çocuk değilmişim enerjimi bir türlü atamaz pencerenin bir kanadından çıkıp o küçücük mermerin üstünde camın dışında yürüyüp diğer kanadından içeri girermişim annem senin başına bişey getirmeden büyüttüm ama gel bide bana sor nasıl büyüttüğümü çocuğunda sana benziyor senin yaptıklarının bire bir aynısını yapıyor diyor bu arada benimde bir sorunum olduğunu düşünüp zeka testine götürmüsler yaşımın 2 yaş üstü çıkmış bende oğlumu psikoloğa götürdüğümde aynısını söyledi çocuğunuz hareketli fakat bunun yanı sıra yaşıtlarına göre zeki bir çocuk dedi o yüzden televizyon kaynaklı olduğunu düşünmüyorum çünkü televizyon yokkende böyleydi hep hareketli bir çocuktu konuşmayı bilmediği dönemlerde 14-15 aylıkken parmaklarıyla 92 hayvanı tanıyor gösteriyordu bendeki gibi bir durum mu bilmiyorum ama annemi şuan daha iyi anlıyorum gerçekten çok zor

Genişletmek için tıkla...