Anne baba sorunsalı

2insan2kediannesi .!.:

Kızlar merhaba benim çok ama çok büyük bir sorunum var. Şöyle ki çok anlayışlı bir eşim var ufak tefek sorunlar yaşadık ama çözdük hep. Mutlu bir evliliğimiz ve iki çocuğumuz var. Şöyle ki benim sorunum ailemden yana annem çok değil o genelde anlayışlıdır ama artık 55 yaşında olduğu için biraz aksileşmeye başladı. Babamı bahsetmek bile istemiyorum kabus gibi... Eşimle evlendik balayına gittik geldik ertesi hafta yatılı kalmaya geldi şöyle söyleyeyim aynı ilçede oturduk hep doğumumdan beri, eşim de buralı ve yine aynı yerdeyiz. Annemler Esenyurta taşınalı yaklaşık 2 sene oldu. Aynı ilçede otururken evliliğimizin 2.haftasında babamın kalmaya gelmesi çok saçma gelmişti. Evlendiğimizden beri kaynanam sadece bana 2 kere gelip kaldı o da 4er gün toplam 8 gün o kadar. Kayınpederim toplasam 5 6 kere geldi oturmaya ve sadece bir gün yatılı kaldı o da biz ısrar ettik akşam vakti dönmesin diye. Babam Esenyurta taşındıktan sonra bana gelip kalmayı daha da sıklaştırdı. Cerrahpaşa hastanesinin dibindeyiz diyebilirim ve hep bu tarafta yaşadığımız için orayı çok seviyorlar. Hastane tercihleri Cerrahpaşa olmuştur hep. Büyük kısmı tadilat sebebi ile taşındı geçici olarak ama hala poliklinikler burada. Hastane için Esenyurttan buraya geliyorlar ve haliyle bende kalacaklarını söylüyorlar. Ciddi bir hastalıkları yok bu arada. Kendi ilçelerindeki bir hastaneye gidebilirler. Ya da hastaneye geldikten sonra evlerine dönebilirler. Ama özellikle babam tahlil yapıldı yarın sonucu çıkacak yok şu güne de şu randevuyu aldım doktor bakacak gibi bahanelerle en az 2,3 gün bende kalıyor. Diyeceksiniz ki eee baban 2,3 gün kalsın ne olacak? Öyle değil işte çok sık geliyor ve yeri geliyor 2,3 gün kalıyor yeri geliyor 1 hafta yeri geliyor 1 ay... Annemle de konuştum bu durumu. İşte yaşlanıyor artık idare et kızım gibi şeyler duydum hep. Ya da sen bizi istemiyorsun serzenişleri. İyi tamam da benim de bir evim var benim de bir hayatım var. Ciddi bir şey olsa başımla beraber diledikleri kadar kalsınlar ama inanın ciddi bir şey yok. Hele babam hastalık hastası oldu emeklilikten sonra. Hastaneden nefret eden insan sürekli hastanelerde. İlaçlar veriliyor mide ekşimesi için mesela hiçbir işe yaramıyor inatla hastane değiştirmiyor. İnanın nefret ettim. Evimi çok seviyorum. Yaşadığım yeri de öyle sahilin dibindeyim ve ailem yüzünden nefret ettim burdan. Size yazarken bile bendeler desem? Çocukları getirmiyorsun hiç bana diye yakınıyordu annem uzak Esenyurta nasıl götüreyim sürekli malum bir de okulu vardı kızın. İyi dedim sömestrda gelsinler kalsınlar.Çok sevindi annem tabi babam da. Biz de eşimle senelerdir baş başa tatil yapmamıştık bir kış tatili yaparız dedim tamam dediler 4 gün tatile gittik çok da iyi geldi. Dönünce ne mi oldu dersiniz? Babam dönüş günümüzün ertesi gününe cildiyeye randevu aldırmış cildinde biraz döküntüler var onun için. Tatilden döndük çocukları almaya gittik bize diyor ki ben de sizinle geleceğim. Yarın hastane randevum var.Annenin de sağlık ocağına gitmesi lazım(sağlık ocaklarını bile esenyurta aldırmadılar siz düşünün). Hani bırakın dinlenelim dimi okulların açılmasına da birkaç gün kalmıştı üstelik çocuklarımızla vakit geçirseydik demek geliyor insanın içinden ama anlamıyorlar diyerek susuyorsunuz.Bir haftadır bendeler. Annem çarşamba gününe bir randevu almış hazır burdayken ona gidecekmiş perşembe dönerim diyor. Eşim bir kere neden geliyorlar? Niye bu kadar kalıyorlar ? Benim ailem gelmiyor bu nedir artık? demedi ki ben olsam onun yerinde derdim. Çok iyi karşılıyor ve asla sorun yapmıyor. Artık ben rahatsız oluyorum. Babam beni arıyor mesela yarın şu randevum var sana gelip kalacağım diyor direkt hiç müsait misin bir planınız var mı demiyor. Randevusuna gidip eve dönebilecekken eve dönmeye üşenip bende kalıyor. Zaten ayda 2 3 kere hastaneye geldiğini düşünürsek ve en az 2 gün ve bazen daha çok bende kaldığını düşünürsek çıldırmamak elde değil. Bir de benim çocuklara yiyemezsin dediğim şeyi babam veriyor. Mesela çok büyük bir yaramazlık mı yapıldı bir şey olmaz deyip destek çıkıyor ve çocukların gözünde anne baba figürünü önemsizleştiriyor. Bizi dinlemiyorlar onun bu hareketleri yüzünden. Annem bu konuda tam tersi babama kızıyor hatta. Tüm bunların haricinde eşimle özel bir alanımız da kalmıyor. Sınırlarını koy diyenler olacaktır. Defalarca konuştum. Babam annemle beni konuşurken de defalarca duydu. Ama değişen hiçbir şey yok. Ne yapacağım bilmiyorum kafayı yemek üzereyim.

Genişletmek için tıkla...

A R Y A .!.:

Ay bilmiyorum bu konuyu okuyunca içim çok burkuldu.
Babamı kaybedeli 4.5 sene oldu, benim evime yakın bir yerde çalışırdı geceli gündüzlü yalvarırdım gel yemek ye, gel duş al, ver kıyafetlerini yikayayim diye ama çok nadir gelirdi.
Ben her gün yemek yapar, bir tabak da ona götürürdüm.
Şimdi diyorum, yaşasaydı da eline ayağına yapışıp babamı zorla getirseydim.
Gözlerim doldu yazarken
Benim canımın içi babişim, olmasaydı böyle...

Genişletmek için tıkla...

Mi-Ok Yun .!.:

Ben sizin kadar rahatsız olmazdımla başlayayım öncelikle ki babasınıda seven bir kız değilim hiç babalık yapmamıştır bana ona rağmen.
Çok rahatsızsanız şöyle bir çözüm öneririm sadece. Bence bunu çözecek kişi yine anneniz ve onu korkutmanız lazım. Anne babam yüzünden eşimle çok kavga ediyorum boşanıcaz sanırım çocuklarla size gelirim sizle yaşarım demeniz. Bakın bakalım kocadan kurtulacam derken torunlar ve kızada maruz kalacağını düşününce nasıl engelliyor babanızı Biraz acımasızca olur ama olur sanki

Genişletmek için tıkla...

Benhurrem .!.:

Düzen bozmak zordur ama taşımaktan baska careniz yok gibi sanırım sorunlarınız çözülmez

Genişletmek için tıkla...