* Ne derviş ü ne zahidden ne mir ü şahdan iste
Yürü yoktan seni var eyleyen Allah'tan iste (AZMİ)
(Ne dervişten ne sofudan ne beyden ne de şahtan birşey iste! Sen yürü muradını,seni yoktan var eden Allah'tan iste!)
* Elinde sükkeri ayruğa sunup
Ağuyu kendi yutmaktadır adı aşk
Bela yağmur gibi gökten yağarsa
Başını ana dutmakdır adı aşk
Bu alem sanki oddan bir denizdir
Ana kendüyi atmakdur adı aşk (EŞREFOĞLU RUMİ)
(Aşk,insanın elindeki şekeri başkasına verip zehiri kendi yutmasıdır. Aşk,gökten yağmur gibi bela yağsa da başını bu bela yağmurlarına tutmaktır. Bu dünya sanki ateşten bir denizdir. Bu denize kendini atmanın adıdır aşk!)
* Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı
Felekler yandı ahımdan muradım şem'i yanmaz mı (FUZULİ)
(Yar, beni canımdan usandırdı,kendisi cefa çektirmekten usanmaz mı? Gökyüzü benim ahımdan feryadımdan yandığı halde muradımın mumu yanmaz mı?)
* Yarsız kalır cihanda ayıbsız yar isteyen. (MUHİBBİ)
(Dünyada ayıpsuz kusursuz sevgili isteyen yarsız kalır.)