- Katılım
- 21 Mayıs 2024
- Mesajlar
- 101
- Emoji Skoru
- 67
- Puanlar
- 28
- Yaş
- 25
- Konu Sahibi esmanurrrr
-
- #1
Yorumunuz için çok teşekkür ederim bende kendime sürekli bunları söylüyorum ama galiba benim bir insana ihtiyacım var böyle kendimi çok yalnız hissediyorumSıkılmak ve ağlamak yerine bu sakin anların tadını çıkarın,Bebek olunca sıkılmaya ,uyumaya vaktiniz olmayacak yeni bir nefes ,alt üst olmuş düzen, uykusuz geceler ,gaz sancısı vb derken o hengame de kendinizi bile unutacaksınız.Mutlu olmayı ,enerji biriktirmeye başlayın ,komedi filmi izleyin ,dans edin ,çiçek ekin hayata baktığınız pencereyi değiştirin.Mutluluklar
İhtiyacınız olan minik insan yakında geliyorYorumunuz için çok teşekkür ederim bende kendime sürekli bunları söylüyorum ama galiba benim bir insana ihtiyacım var böyle kendimi çok yalnız hissediyorum
Teşekkür ederim canımmmİhtiyacınız olan minik insan yakında geliyormerak etmeyin.Sağlıkla büyüsün
Benimde ailem uzakta bende bu aralar evdeyim. Bu sıcakta ya denizde olursun ya evde oturursun zatenArkadaşlar merhaba, uzun zamandır buralarda yoktum aslında. 34+2 haftalık hamileyim ve 32. Hafta itibari ile işten ayrıldım. Sorun şu ki Ankara’da yaşıyorum ailem burda değil ve çok sıkılıyorum, hatta depresyona girdim diyebiliriz. Eşim polis memuru olduğu için ne zaman saat kaçta çıkacağı hiç belli olmuyor. Yapacak bişey bulamıyorum kendime ruhum daralıyor. Arkadaş desen hepsi iş arkadaşı ve çalışıyorlar. Komşu desen lojmanda oturuyoruz sadece karşı komşum benimle yaşıt o da Eylülde taşınacak zaten. Bu durumun üstesinden gelemiyorum. Normalde çok enerjik pozitif bir insandım ama kendime anlam veremiyorum sürekli can sıkıntısından ağlayacak duruma geliyorum. Benim gibi olup üstesinden gelen oldu mu acaba?
Bebiş için bir şeyler örseniz, hazırlık filan yapsanız olmaz mı? Hem canınız da sıkılmaz. Ayrıca bol bol uyuyup dinlenin.Arkadaşlar merhaba, uzun zamandır buralarda yoktum aslında. 34+2 haftalık hamileyim ve 32. Hafta itibari ile işten ayrıldım. Sorun şu ki Ankara’da yaşıyorum ailem burda değil ve çok sıkılıyorum, hatta depresyona girdim diyebiliriz. Eşim polis memuru olduğu için ne zaman saat kaçta çıkacağı hiç belli olmuyor. Yapacak bişey bulamıyorum kendime ruhum daralıyor. Arkadaş desen hepsi iş arkadaşı ve çalışıyorlar. Komşu desen lojmanda oturuyoruz sadece karşı komşum benimle yaşıt o da Eylülde taşınacak zaten. Bu durumun üstesinden gelemiyorum. Normalde çok enerjik pozitif bir insandım ama kendime anlam veremiyorum sürekli can sıkıntısından ağlayacak duruma geliyorum. Benim gibi olup üstesinden gelen oldu mu acaba?
Onu kayınvalidem hallettiBebiş için bir şeyler örseniz, hazırlık filan yapsanız olmaz mı? Hem canınız da sıkılmaz. Ayrıca bol bol uyuyup dinlenin.