Canım ben bosandıgımda kızım 3.5 yasındaydı. Şimdi etrafa bakınca iyiki o yasra boşanmışım diyorum.
Çocuklar buyudukce akılları erdikçe daha zor oluyor. Ben de kendim bir ev kurmak durumunda kalmıştım. Ev esyalar vb. Annem yanımda durdu birkac sene sagolsun.babsm halen çalıştığı için gelemedi.
Cok aşırı borclandım. Her gün hesap kitap yapar, 10 TL nin hesabını yapardım.
Simdi kızım buyurdu, evim, arabam var. Her yaz doyasıya tatil yaparız. Evde kedilerim var. Kızım mutlu bir çocuk. Okul basarısı iyi. Babasıyla da ilk basta gergindik ama hiç birbirimizi kötülemedik
Ben ana konunun huzur oldugunu düşünüyorum. Çocuklarınla huzuru nerde yakalıyorsan orda ol. Sakin, kavgasız bir ortamda büyüsünler.
Babaları görmezse de görmesin şu asamada kafaları karışmaz hiç olmazsa. Sen baba evinde düzenini kur. Cocuklar orasının yeni yasam yerleri oldugunu anlat. Orası baba evi burası anne evi.burada yasayacagız de.park var, hayvanlar var de.
Benim 4 yas civarı çok zor bi dönem oldu kızım için. Babasını çok istedi. Agladı hasta oldu. Ama geçti. Öyle düşün. Geçecek de. Her sey geçici de. Güzel günlere gidiyoruz de.
Şimdi ise anne sen nasıl babam gibi birini sectin diyor, ben onun gibi biriyle asla evlenmem diyor ki, babası ilgili de. Sever de.
Huzur huzur huzur ...
Bu arada insan 3 gün görmese kedisini özlüyor. Bu erkekler bi alem. Seni pes ettirmeye çalışıyor olabilir. Daha önce de gitmişsin dönmüşsün. Yine dönecek diyor.
Öncelikle bir işe girersen annen baban destekken çok iyi olur çünkü para önemli bir sey. Kendi düzenini kur. Çocuklar buyuyor.