- Katılım
- 24 Kasım 2013
- Mesajlar
- 73.913
- Emoji Skoru
- 57.869
- Puanlar
- 899
İnşallah
-
Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.
Down sendromu
- Konu Sahibi nilsuyarn
- Başlangıç Tarihi
- Katılım
- 9 Ekim 2020
- Mesajlar
- 6.048
- Emoji Skoru
- 8.134
- Puanlar
- 198
İkizlerimde ,kızımın kalbinde parlaklık vardı,oğlumunda ense kalınlıgı sınırdaydı 2,4 ikiside sağlıklı doğdular(fetal test yaptırmıstım 13.hafta temizdi) her bulgu için böyle teşhis koyan doktorlar.En iyisi fetal yaptır
Yaptırdım Salı günü sonuç bekliyorum maşallah sizede
- Katılım
- 13 Kasım 2026
- Mesajlar
- 9
- Emoji Skoru
- 2
- Puanlar
- 1
- Yaş
- 46
Kadınlar Kulübü’nde hamilelikle ilgili o kadar çok şey okudum ki… Bazen okuduklarım bana umut oldu, bazen de hayata tutunmamı sağladı. 
Benim de hamilelik sürecim hiç kolay geçmedi. İlk üç ay boyunca aralıksız kanamam oldu. İğnelerle, fitillerle bu süreci atlatmaya çalıştım. Sonrasında ise ense kalınlığı ölçümleriyle başlayan bambaşka bir endişenin içine düştüm.
Kendi doktorum 2.19 ölçtü, başka bir doktor 2.99, perinatoloji doktoru ise 3.14 olarak ölçtü. Her ölçümde içimdeki korku biraz daha büyüdü. Gerçekten ömrümden ömür gitti.
Perinatoloji doktoruna her gidişimizde kalbim biraz daha kırıldı. Bebeğim için “Ağzı açık” dedi, “Burnu basık gibi” dedi… Her duyduğum söz içimde ayrı bir yara açtı. Oysa fetal DNA testimiz negatifti. Ama insan bir kez korkuya kapılınca her gün başka bir endişeyle yaşamaya başlıyor.
Günlerim ağlayarak, araştırma yaparak, hamilelikle ilgili yazıları okuyarak geçti. Bazen birinin yaşadığı güzel bir sonucu okumak bile bana yeniden umut verdi, güç verdi.
Bugün dönüp baktığımda şunu söylemek istiyorum: Eğer siz de böyle bir süreçten geçiyorsanız lütfen umudunuzu kaybetmeyin. Allah’a sığının, bol bol dua edin. Her okuduğunuz kötü ihtimalin sizin başınıza geleceğini düşünmeyin. Her gebelik, her hikâye birbirinden farklı.
Ben bu yazıyı, benim gibi korkuyla günlerini geçiren, geceleri ağlayan, sürekli bir şeyler araştırıp kendine umut arayan annelere bir nebze olsun destek olabilmek için yazıyorum.
Allah tüm anne adaylarının gönlüne ferahlık, bebeklerine sağlık versin. Dualarım sizinle. Rabbim hiçbir annenin kucağını boş bırakmasın.
Benim de hamilelik sürecim hiç kolay geçmedi. İlk üç ay boyunca aralıksız kanamam oldu. İğnelerle, fitillerle bu süreci atlatmaya çalıştım. Sonrasında ise ense kalınlığı ölçümleriyle başlayan bambaşka bir endişenin içine düştüm.
Kendi doktorum 2.19 ölçtü, başka bir doktor 2.99, perinatoloji doktoru ise 3.14 olarak ölçtü. Her ölçümde içimdeki korku biraz daha büyüdü. Gerçekten ömrümden ömür gitti.
Perinatoloji doktoruna her gidişimizde kalbim biraz daha kırıldı. Bebeğim için “Ağzı açık” dedi, “Burnu basık gibi” dedi… Her duyduğum söz içimde ayrı bir yara açtı. Oysa fetal DNA testimiz negatifti. Ama insan bir kez korkuya kapılınca her gün başka bir endişeyle yaşamaya başlıyor.
Günlerim ağlayarak, araştırma yaparak, hamilelikle ilgili yazıları okuyarak geçti. Bazen birinin yaşadığı güzel bir sonucu okumak bile bana yeniden umut verdi, güç verdi.
Bugün dönüp baktığımda şunu söylemek istiyorum: Eğer siz de böyle bir süreçten geçiyorsanız lütfen umudunuzu kaybetmeyin. Allah’a sığının, bol bol dua edin. Her okuduğunuz kötü ihtimalin sizin başınıza geleceğini düşünmeyin. Her gebelik, her hikâye birbirinden farklı.
Ben bu yazıyı, benim gibi korkuyla günlerini geçiren, geceleri ağlayan, sürekli bir şeyler araştırıp kendine umut arayan annelere bir nebze olsun destek olabilmek için yazıyorum.
Allah tüm anne adaylarının gönlüne ferahlık, bebeklerine sağlık versin. Dualarım sizinle. Rabbim hiçbir annenin kucağını boş bırakmasın.
