Ergenlik Dönemindeki Çocuklarımla İlişkimi Nasıl Yönetmeliyim??

Nebileyim2328 · 20 Haziran 2026

Merhaba hanımlar,
Benim ilk evliliğimden şu anda ergenlik döneminde olan bir kızım ve bir oğlum var. Çocuklarım 16 ve 19 yaşındalar. Evlerimiz birbirine yakın ilçelerde olduğu için hem bende hem de eski eşimde rahatlıkla kalabiliyorlar. Kızımın okulu babasının evine daha yakın olduğu için kurulu düzeninin ağırlıklı olarak orada olduğunu söyleyebilirim.
Son zamanlarda çocuklarımın, ayrılmış anne babanın çocukları olmayı zaman zaman suistimal ettiklerini düşünüyorum ve onlarla ilişkimi yönetmekte zorlanıyorum. Ben oldukça yumuşak huylu bir anneyim. Tepki vermem gereken yerlerde yeterince net olamıyor, çoğu zaman anlayışlı ve ılımlı kalmayı tercih ediyorum.
Bunun altında kendi çocukluğumun da etkisi olduğunu düşünüyorum. Annemle hiçbir zaman çok güçlü bir anne-kız ilişkisi kuramadık. Belki de bu yüzden ben kendi çocuklarıma karşı her zaman daha şefkatli, daha anlayışlı olmaya çalışıyorum.
Kızım şu an 16 yaşında ve ergenliği oldukça yoğun yaşıyor. Babasıyla sık sık çatışıyor. Çünkü bir anda çok daha fazla özgürlük talep etmeye başladı. Babasıyla yaşadığı her tartışmada beni arıyor. Eğer ona destek vermez, bazı konularda babasını haklı bulursam morali bozuluyor; sessizleşiyor, ağlıyor ve geri çekiliyor.
Boşandığımız ilk dönemde psikolojik destek almasını sağlamış, terapiye gitmesine yardımcı olmuştuk. O süreç oldukça faydalı olmuştu. Ancak geçtiğimiz günlerde kendisinden yaşça büyük, üniversite öğrencisi bir sevgilisi olduğunu öğrendim. Ayrılmasını istedim ve ayrıldığını söyledi. Fakat o konuda da doğru tepkiyi verip vermediğimden emin değilim. Onu korumaya çalışırken hem güvenliğiyle ilgili kaygılarımı hem de karşılaşabileceği riskleri anlatmaya çalıştım.
Asıl sıkıntım şu: Sürekli anlayışlı ve hoşgörülü olmaya çalıştığım için zaman zaman beni kullandıklarını hissediyorum. Üstelik ben de yıllardır bu role alıştığım için biraz daha net ya da sert bir tavır sergilediğimde vicdan azabı çekiyorum. Huzursuz oluyorum, üzülüyorum.
Çocuklarımı çok seviyorum. Ancak artık bu kadar yumuşak davranmanın onlara da bana da iyi gelmediğini düşünmeye başladım. Boşanmış olmamız nedeniyle onlara karşı fazlasıyla verici ve toleranslı davrandığımı fark ediyorum.
Burada önce kendimi değiştirmem gerektiğini biliyorum. Bu konuda önerilerinize ihtiyacım var. Belki benim göremediğim hatalarımı, eksiklerimi fark etmeme yardımcı olabilirsiniz. Sonuçta annelikte yaşayarak öğrenilen birşey. Fikirlerinizi bekliyorum.

TulumbaPati · 20 Haziran 2026

Nebileyim2328 .!.:
Merhaba hanımlar,
Benim ilk evliliğimden şu anda ergenlik döneminde olan bir kızım ve bir oğlum var. Çocuklarım 16 ve 19 yaşındalar. Evlerimiz birbirine yakın ilçelerde olduğu için hem bende hem de eski eşimde rahatlıkla kalabiliyorlar. Kızımın okulu babasının evine daha yakın olduğu için kurulu düzeninin ağırlıklı olarak orada olduğunu söyleyebilirim.
Son zamanlarda çocuklarımın, ayrılmış anne babanın çocukları olmayı zaman zaman suistimal ettiklerini düşünüyorum ve onlarla ilişkimi yönetmekte zorlanıyorum. Ben oldukça yumuşak huylu bir anneyim. Tepki vermem gereken yerlerde yeterince net olamıyor, çoğu zaman anlayışlı ve ılımlı kalmayı tercih ediyorum.
Bunun altında kendi çocukluğumun da etkisi olduğunu düşünüyorum. Annemle hiçbir zaman çok güçlü bir anne-kız ilişkisi kuramadık. Belki de bu yüzden ben kendi çocuklarıma karşı her zaman daha şefkatli, daha anlayışlı olmaya çalışıyorum.
Kızım şu an 16 yaşında ve ergenliği oldukça yoğun yaşıyor. Babasıyla sık sık çatışıyor. Çünkü bir anda çok daha fazla özgürlük talep etmeye başladı. Babasıyla yaşadığı her tartışmada beni arıyor. Eğer ona destek vermez, bazı konularda babasını haklı bulursam morali bozuluyor; sessizleşiyor, ağlıyor ve geri çekiliyor.
Boşandığımız ilk dönemde psikolojik destek almasını sağlamış, terapiye gitmesine yardımcı olmuştuk. O süreç oldukça faydalı olmuştu. Ancak geçtiğimiz günlerde kendisinden yaşça büyük, üniversite öğrencisi bir sevgilisi olduğunu öğrendim. Ayrılmasını istedim ve ayrıldığını söyledi. Fakat o konuda da doğru tepkiyi verip vermediğimden emin değilim. Onu korumaya çalışırken hem güvenliğiyle ilgili kaygılarımı hem de karşılaşabileceği riskleri anlatmaya çalıştım.
Asıl sıkıntım şu: Sürekli anlayışlı ve hoşgörülü olmaya çalıştığım için zaman zaman beni kullandıklarını hissediyorum. Üstelik ben de yıllardır bu role alıştığım için biraz daha net ya da sert bir tavır sergilediğimde vicdan azabı çekiyorum. Huzursuz oluyorum, üzülüyorum.
Çocuklarımı çok seviyorum. Ancak artık bu kadar yumuşak davranmanın onlara da bana da iyi gelmediğini düşünmeye başladım. Boşanmış olmamız nedeniyle onlara karşı fazlasıyla verici ve toleranslı davrandığımı fark ediyorum.
Burada önce kendimi değiştirmem gerektiğini biliyorum. Bu konuda önerilerinize ihtiyacım var. Belki benim göremediğim hatalarımı, eksiklerimi fark etmeme yardımcı olabilirsiniz. Sonuçta annelikte yaşayarak öğrenilen birşey. Fikirlerinizi bekliyorum.

Lise çağında bir çocuğun, üniversitede okuyan sevgilisi, konuştuğu biri olmamalı. Benim lisede ikinci sınıftayken böyle üniversiteli kendimden 5-6 yaş büyük konuştuğum biri vardı, Allahtan o zaman sadece iki kez buluştuk bir daha görüşmedik. Üniversiteye başlayıp, üniversite ortamını gördükten sonra 20li yaşlarının başındaki birinin liseli yaşlarda biriyle görüşmesinin ne kadar yanlış olduğunu fark etmiştim. Paylaşacaklar, beraber yapacakları şeyler, beklentileri asla aynı değil. Bitirmeniz iyi olmuş.

Sıradan anne kız ilişkiniz var. Öyle karşılıklı kavgalı, bağrışlı çağrışlı hakaretler dolu tartışmalı noktaya gelmemişsiniz. Olur yazdığınız şeyler her ailede.

yenidenyeniden · 20 Haziran 2026

Çok bilinçli ve sevgi dolu bir annesiniz. Kendinizi böyle sorgulamanız konu üzerine böyle ince düşünmeniz çok tatlı. Benim annem de böyle düşünsün çok isterdim. Çocuğum yok yaşım genç size akıl veremem tek söyleyeceğim kızınız reşit değil karşısındaki erkek reşit üniversite öğrencisi olduğuna göre. Çok hassas ve ince bir çizgi istismara açık .

Nebileyim2328 · 20 Haziran 2026

TulumbaPati .!.:
Lise çağında bir çocuğun, üniversitede okuyan sevgilisi, konuştuğu biri olmamalı. Benim lisede ikinci sınıftayken böyle üniversiteli kendimden 5-6 yaş büyük konuştuğum biri vardı, Allahtan o zaman sadece iki kez buluştuk bir daha görüşmedik. Üniversiteye başlayıp, üniversite ortamını gördükten sonra 20li yaşlarının başındaki birinin liseli yaşlarda biriyle görüşmesinin ne kadar yanlış olduğunu fark etmiştim. Paylaşacaklar, beraber yapacakları şeyler, beklentileri asla aynı değil. Bitirmeniz iyi olmuş.

Sıradan anne kız ilişkiniz var. Öyle karşılıklı kavgalı, bağrışlı çağrışlı hakaretler dolu tartışmalı noktaya gelmemişsiniz. Olur yazdığınız şeyler her ailede.

Kesinlikle bende asla olmamalı diye düşünüyorum ve çocuğumun devam etmesi durumunda zarar göreceğine inanıyorum. İmkansız aşk durumuna dönmemesi için sakin kalmaya çalıştım. Ve bunun ona verebileceği zararları anlattım. Yine de bende gizli görüşebilme ihtimali beni huzursuz ediyor. Belki de diyorum bu kadar anlayışlı olmamalıyım. Hiçbir zaman kavga dövüş içinde olmadık. Kapılar çarpılmadı. Ama bu benim tavrımdan kaynaklı olabilir. Belki ben biraz sert bir tavır takınsam çocuklarımda farklı davranır. Annelik gerçekten çok zor. Bu işinde tek bir doğrusu yok diye düşünüyorum ve hata yapmaktan korkuyorum

TulumbaPati · 20 Haziran 2026

Nebileyim2328 .!.:
Merhaba hanımlar,
Benim ilk evliliğimden şu anda ergenlik döneminde olan bir kızım ve bir oğlum var. Çocuklarım 16 ve 19 yaşındalar. Evlerimiz birbirine yakın ilçelerde olduğu için hem bende hem de eski eşimde rahatlıkla kalabiliyorlar. Kızımın okulu babasının evine daha yakın olduğu için kurulu düzeninin ağırlıklı olarak orada olduğunu söyleyebilirim.
Son zamanlarda çocuklarımın, ayrılmış anne babanın çocukları olmayı zaman zaman suistimal ettiklerini düşünüyorum ve onlarla ilişkimi yönetmekte zorlanıyorum. Ben oldukça yumuşak huylu bir anneyim. Tepki vermem gereken yerlerde yeterince net olamıyor, çoğu zaman anlayışlı ve ılımlı kalmayı tercih ediyorum.
Bunun altında kendi çocukluğumun da etkisi olduğunu düşünüyorum. Annemle hiçbir zaman çok güçlü bir anne-kız ilişkisi kuramadık. Belki de bu yüzden ben kendi çocuklarıma karşı her zaman daha şefkatli, daha anlayışlı olmaya çalışıyorum.
Kızım şu an 16 yaşında ve ergenliği oldukça yoğun yaşıyor. Babasıyla sık sık çatışıyor. Çünkü bir anda çok daha fazla özgürlük talep etmeye başladı. Babasıyla yaşadığı her tartışmada beni arıyor. Eğer ona destek vermez, bazı konularda babasını haklı bulursam morali bozuluyor; sessizleşiyor, ağlıyor ve geri çekiliyor.
Boşandığımız ilk dönemde psikolojik destek almasını sağlamış, terapiye gitmesine yardımcı olmuştuk. O süreç oldukça faydalı olmuştu. Ancak geçtiğimiz günlerde kendisinden yaşça büyük, üniversite öğrencisi bir sevgilisi olduğunu öğrendim. Ayrılmasını istedim ve ayrıldığını söyledi. Fakat o konuda da doğru tepkiyi verip vermediğimden emin değilim. Onu korumaya çalışırken hem güvenliğiyle ilgili kaygılarımı hem de karşılaşabileceği riskleri anlatmaya çalıştım.
Asıl sıkıntım şu: Sürekli anlayışlı ve hoşgörülü olmaya çalıştığım için zaman zaman beni kullandıklarını hissediyorum. Üstelik ben de yıllardır bu role alıştığım için biraz daha net ya da sert bir tavır sergilediğimde vicdan azabı çekiyorum. Huzursuz oluyorum, üzülüyorum.
Çocuklarımı çok seviyorum. Ancak artık bu kadar yumuşak davranmanın onlara da bana da iyi gelmediğini düşünmeye başladım. Boşanmış olmamız nedeniyle onlara karşı fazlasıyla verici ve toleranslı davrandığımı fark ediyorum.
Burada önce kendimi değiştirmem gerektiğini biliyorum. Bu konuda önerilerinize ihtiyacım var. Belki benim göremediğim hatalarımı, eksiklerimi fark etmeme yardımcı olabilirsiniz. Sonuçta annelikte yaşayarak öğrenilen birşey. Fikirlerinizi bekliyorum.

Bu arada eğer 16 yaşında sevgilisi varsa, bazı şeyleri konuşun tembihleyin. Sakın 18-20 yaşına gelmeden bir erkekle bildiği ev bile olsa yalnız kalmasın. İstemediği hiçbir yakınlaşmayı sırf erkek arkadaşı ondan ayrılmasın diye yapmasın. Özel fotoğraflarını paylaşmasın.

Böyle arkadaşımın kızının başına şu bu gelmiş diyerek örneklerle anlatın uyarın. Artık anladığı dil ne ise öyle halledin. Yüz yüze konuşamazsanız mektup yazın, endişelerinizi yazın, okusun kızınız.

Benim mesajımda bahsettiğim kişinin bana olumsuz davranışı beklentisi olmamıştı. Ödevlerime yardım ediyordu. Sadece iki kez dışarıda hamburgercide hamburger yemiştik.

Ve benim de ilişkimi annem bitirmişti.

Annem öğrenir öğrenmez bir daha görüşmeyeceksin dedi, iletişimi bıçak gibi kesmiştim.

Benim annem de sizin gibi bir kadın. Sert mizaclı birisi değildir. Daha şevkatli, korumacı, anaç birisidir. Çoook nadir kızar sinirlenir. Ben açıkçası annemle sorun yaşamıyorum. 30 yaşıma geldim. Çoook sayılı kavga etmişizdir.

Nebileyim2328 · 20 Haziran 2026

cagla123123 .!.:
Çok bilinçli ve sevgi dolu bir annesiniz. Kendinizi böyle sorgulamanız konu üzerine böyle ince düşünmeniz çok tatlı. Benim annem de böyle düşünsün çok isterdim. Çocuğum yok yaşım genç size akıl veremem tek söyleyeceğim kızınız reşit değil karşısındaki erkek reşit üniversite öğrencisi olduğuna göre. Çok hassas ve ince bir çizgi istismara açık .

Çok teşekkür ederim. İnşallah çocuğuma doğru yaklaşıyorumdur. İnşallah onu olabilecek her zarardan koruyabilirim. Daha önce kendi yaşıtı sevgilisi olmuştu ve bunu benimle paylaşmıştı. Bende olumlu karşılamıştım. Ama kendiside yanlış olduğunu bildiği için bunu sakladı ve ben başka birinden öğrendim.

Marsis · 20 Haziran 2026

Nebileyim2328 .!.:
Kesinlikle bende asla olmamalı diye düşünüyorum ve çocuğumun devam etmesi durumunda zarar göreceğine inanıyorum. İmkansız aşk durumuna dönmemesi için sakin kalmaya çalıştım. Ve bunun ona verebileceği zararları anlattım. Yine de bende gizli görüşebilme ihtimali beni huzursuz ediyor. Belki de diyorum bu kadar anlayışlı olmamalıyım. Hiçbir zaman kavga dövüş içinde olmadık. Kapılar çarpılmadı. Ama bu benim tavrımdan kaynaklı olabilir. Belki ben biraz sert bir tavır takınsam çocuklarımda farklı davranır. Annelik gerçekten çok zor. Bu işinde tek bir doğrusu yok diye düşünüyorum ve hata yapmaktan korkuyorum

Kızınız zaten sizi yakın gördüğü için anlatmış anladığım kadarıyla yoksa ruhunuz bile duymazdı. Bence iyi polis oynamak daha iyi sizi durumunuzda. Siz nispeten daha yumuşak ılıman olacaksınız ki çocuklarınız sizden bişey saklamasın. Hem onlardan uzak hem de herşeyden habersiz olacaksınız aksi durumda. Özellikle kız çocuklarına annenin daha yakın hatta sırdaş olması gerektiğini düşünüyorum.

Nebileyim2328 · 20 Haziran 2026

TulumbaPati .!.:
Bu arada eğer 16 yaşında sevgilisi varsa, bazı şeyleri konuşun tembihleyin. Sakın 18-20 yaşına gelmeden bir erkekle bildiği ev bile olsa yalnız kalmasın. İstemediği hiçbir yakınlaşmayı sırf erkek arkadaşı ondan ayrılmasın diye yapmasın. Özel fotoğraflarını paylaşmasın.

Böyle arkadaşımın kızının başına şu bu gelmiş diyerek örneklerle anlatın uyarın. Artık anladığı dil ne ise öyle halledin. Yüz yüze konuşamazsanız mektup yazın, endişelerinizi yazın, okusun kızınız.

Benim mesajımda bahsettiğim kişinin bana olumsuz davranışı beklentisi olmamıştı. Ödevlerime yardım ediyordu. Sadece iki kez dışarıda hamburgercide hamburger yemiştik.

Ve benim de ilişkimi annem bitirmişti.

Annem öğrenir öğrenmez bir daha görüşmeyeceksin dedi, iletişimi bıçak gibi kesmiştim.

Benim annem de sizin gibi bir kadın. Sert mizaclı birisi değildir. Daha şevkatli, korumacı, anaç birisidir. Çoook nadir kızar sinirlenir. Ben açıkçası annemle sorun yaşamıyorum. 30 yaşıma geldim. Çoook sayılı kavga etmişizdir.

Evet direkt bende bu konuları konuştum. Fotoğraf ve basbasa buluşmanın tehlikelerini anlattım. Benim için ne kadar değerli olduğunu söyledim. Ve başına ne gelirse gelsin bana söyleyebileceğini, olası bir tehdit durumunda korkmaması gerektiğini anlattım. Ama benden 8 ay bu ilişkiyi sakladığı için endişeliyim. Yaz tatili boyunca benim yanımda kalacak. Onunla bol bol konuşacağım, kendi gençligimden örnekler vereceğim. Üslup konusunda doğru mu ilerliyorum emin olmak istiyorum. Şimdiki çocuklar o kadar çıt kırıldım ki. İncinir de ilgi ve sevgiyi dışarıda arar diye korkuyorum

Nebileyim2328 · 20 Haziran 2026

Marsis .!.:
Kızınız zaten sizi yakın gördüğü için anlatmış anladığım kadarıyla yoksa ruhunuz bile duymazdı. Bence iyi polis oynamak daha iyi sizi durumunuzda. Siz nispeten daha yumuşak ılıman olacaksınız ki çocuklarınız sizden bişey saklamasın. Hem onlardan uzak hem de herşeyden habersiz olacaksınız aksi durumda. Özellikle kız çocuklarına annenin daha yakın hatta sırdaş olması gerektiğini düşünüyorum.

İşte bu defa bana kendisi söylemedi. Başkasından öğrendim. Bana anne söyleyecektim, çok özür dilerim dedi. Her zaman anlayışlı davrandığım için bu durum beni hayal kırıklığına uğrattı.

CiRiLLA · 20 Haziran 2026

Annem babam ayri degil ama cok sıkmiyorlardi yasimdan buyuk arkadaslarim da oluyordu 18 filan araba kiraliyorlardi hep birlikte sehre yakin denize tatile vs giderdik arkadaslarla. Kimisi 18di kiimisi 15-16 nebileyim benim kiziniz yasindayken ergenligim oyle gecti. Ama kiminleyim hangi arkadaslarla kime ulasacaklar nereye gidiyoruz bunlari bilirlerdi.

Anne degilim o yuzden ergenligi dolu yasamis biri olarak yazmak istedim yani. Ama tabi ki her cocuk ayni olmuyor belki zarar gorecek biri cocugunuz bilemiyorum.

Nebileyim2328 · 20 Haziran 2026

CiRiLLA .!.:
Annem babam ayri degil ama cok sıkmiyorlardi yasimdan buyuk arkadaslarim da oluyordu 18 filan araba kiraliyorlardi hep birlikte sehre yakin denize tatile vs giderdik arkadaslarla. Kimisi 18di kiimisi 15-16 nebileyim benim kiziniz yasindayken ergenligim oyle gecti. Ama kiminleyim hangi arkadaslarla kime ulasacaklar nereye gidiyoruz bunlari bilirlerdi.

Anne degilim o yuzden ergenligi dolu yasamis biri olarak yazmak istedim yani. Ama tabi ki her cocuk ayni olmuyor belki zarar gorecek biri cocugunuz bilemiyorum.

Bende sıkmıyorum aslında. Tabi babası bana göre daha sert mizaçlıdır. Ben yaşı büyük arkadaşlıkları anlayabilirim ama sevgili olmasını güvenli bulmuyorum. Zaman o kadar kötü ki. Benimle paylaşmamış olması da içimi huzursuz etti. Bu şekilde bir sevgililik durumu olduğunu öğrenene kadar kızımın çok olgun ve aklı başında olduğunu düşünüyordum. Ama şimdi kendisini koruyabilmesi konusunda endişelerim var.

CiRiLLA · 20 Haziran 2026

Nebileyim2328 .!.:
Bende sıkmıyorum aslında. Tabi babası bana göre daha sert mizaçlıdır. Ben yaşı büyük arkadaşlıkları anlayabilirim ama sevgili olmasını güvenli bulmuyorum. Zaman o kadar kötü ki. Benimle paylaşmamış olması da içimi huzursuz etti. Bu şekilde bir sevgililik durumu olduğunu öğrenene kadar kızımın çok olgun ve aklı başında olduğunu düşünüyordum. Ama şimdi kendisini koruyabilmesi konusunda endişelerim var.

Arkadasta oluyodu sevgili de neticede 2 yas ama tabi 18 reşit olmus oluyor universite ortami gormus oluyor vs aradaki fark aciliyor tabi. Ben de olsam endiselenirdim sanirim ama en azindan benim cevremde kimsenin basina ben de dahil bisey gelmedi. Sacma sapan birine denk gelirse 17 yasinda ya da yasiti birinden de cok fazla zarar görebilir.

Cocuk yetistirmek cok zor olmali gercekten.

MissCherryBlossom · 20 Haziran 2026

Nebileyim2328 .!.:
Bende sıkmıyorum aslında. Tabi babası bana göre daha sert mizaçlıdır. Ben yaşı büyük arkadaşlıkları anlayabilirim ama sevgili olmasını güvenli bulmuyorum. Zaman o kadar kötü ki. Benimle paylaşmamış olması da içimi huzursuz etti. Bu şekilde bir sevgililik durumu olduğunu öğrenene kadar kızımın çok olgun ve aklı başında olduğunu düşünüyordum. Ama şimdi kendisini koruyabilmesi konusunda endişelerim var.

Akıllı da olsa neticede çocuk işte, zaman çok kötü Allah korusun

ne yazsam bilemedim

Nebileyim2328 · 20 Haziran 2026

CiRiLLA .!.:
Arkadasta oluyodu sevgili de neticede 2 yas ama tabi 18 reşit olmus oluyor universite ortami gormus oluyor vs aradaki fark aciliyor tabi. Ben de olsam endiselenirdim sanirim ama en azindan benim cevremde kimsenin basina ben de dahil bisey gelmedi. Sacma sapan birine denk gelirse 17 yasinda ya da yasiti birinden de cok fazla zarar görebilir.
Cocuk yetistirmek cok zor olmali gercekten.

MissCherryBlossom .!.:
Akıllı da olsa neticede çocuk işte, zaman çok kötü Allah korusunne yazsam bilemedim

Çok teşekkür ederim. Evet 16 yaşta ne kadar akıllı görünse de çocuk aslında. Az önce bana mesaj attı kızım. "Anne hatalarımın farkındayım. Babamın ve senin güvenini tekrar kazanmak için elimden geleni yapacağım. Bir daha size yalan söylemeyeceğim" yazmış. Bende sadece seni çok seviyorum yazdım. Aramak istemedim. Çünkü bugün çok fazla konuştuk ve psikolojik olarak ikimizde yorulduk biraz. Umarım bu süreci yara almadan atlatırız. Evlat çok başka birşey. En ufak bir şeyde insanın göğsüne taş oturuyor sanki. Ben onun sesindeki ufacık bir kırgınlığa bile dayanamıyorum. Kıyamıyorum. Rabbim evlatlarımızı iyilerle karşılaştırsın.

Marsis · 20 Haziran 2026

Nebileyim2328 .!.:
Çok teşekkür ederim. Evet 16 yaşta ne kadar akıllı görünse de çocuk aslında. Az önce bana mesaj attı kızım. "Anne hatalarımın farkındayım. Babamın ve senin güvenini tekrar kazanmak için elimden geleni yapacağım. Bir daha size yalan söylemeyeceğim" yazmış. Bende sadece seni çok seviyorum yazdım. Aramak istemedim. Çünkü bugün çok fazla konuştuk ve psikolojik olarak ikimizde yorulduk biraz. Umarım bu süreci yara almadan atlatırız. Evlat çok başka birşey. En ufak bir şeyde insanın göğsüne taş oturuyor sanki. Ben onun sesindeki ufacık bir kırgınlığa bile dayanamıyorum. Kıyamıyorum. Rabbim evlatlarımızı iyilerle karşılaştırsın.

Siz bundan sonra bu konuyu kapatın daha açmayın. Ona güven vermeye devam edin. Yanlış ya da doğru her şeyini size anlatmasını sağlayın. Dışardan bir göz olarak yorumlamak istediğinizi yardımcı olabileceğinizi söyleyin. Geçmişe değil geleceğe bakın derim.

Hadi bea · 20 Haziran 2026

Benimde 16 yaşında kızım ve 19 yaşında bir oğlum var ve sizi çok ama çok iyi anlıyorum. Kızım benimle kalıyor ve oğlumda arada bende arada babasında kalıyor. Size verebileceğim tek tavsiye onu yargılamadan güvenini kazanmanız. Daha çok vakit geçirin, örneğin kız günü yada gecesi yapın, spaya gidin hatta tatile çıkın beraber. Bir arkadaşı gibi konuşun ve her konuda ona güvendiğinizi ve ve gurur duyduğunuzu gösterin.

Nebileyim2328 · 20 Haziran 2026

Marsis .!.:
Siz bundan sonra bu konuyu kapatın daha açmayın. Ona güven vermeye devam edin. Yanlış ya da doğru her şeyini size anlatmasını sağlayın. Dışardan bir göz olarak yorumlamak istediğinizi yardımcı olabileceğinizi söyleyin. Geçmişe değil geleceğe bakın derim.

Tabi zaten yaptığı bir hatayı durup durup ona hatırlatmak ve mahçup etmek istemem. Esasen nerede hata yaptım da çocuğum bu durumu benimle paylaşmadı diye kendimi sorguluyorum. Ergenliği de atlatacağız İnşallah.

Hadi bea .!.:
Benimde 16 yaşında kızım ve 19 yaşında bir oğlum var ve sizi çok ama çok iyi anlıyorum. Kızım benimle kalıyor ve oğlumda arada bende arada babasında kalıyor. Size verebileceğim tek tavsiye onu yargılamadan güvenini kazanmanız. Daha çok vakit geçirin, örneğin kız günü yada gecesi yapın, spaya gidin hatta tatile çıkın beraber. Bir arkadaşı gibi konuşun ve her konuda ona güvendiğinizi ve ve gurur duyduğunuzu gösterin.

Yaz tatili boyunca yanımda olacak. İnşallah bu süreyi dolu dolu geçirmek ve ona iyi gelmek, kalbinde bir sızı varsa şifası olmak istiyorum. Onunla hep gurur duydum ve bunu hem davranışlarımla belli ettim hem de sözlü olarak hep söyledim. Duygularını gizleyen bir anne değilim. Bebek gibi severim hala onları.

Ergenlik Dönemindeki Çocuklarımla İlişkimi Nasıl Yönetmeliyim??

Ayrıntılı Düzenleme

Nebileyim2328

Aktif Üye

TulumbaPati

Popüler Üye

yenidenyeniden

Aktif Üye

Nebileyim2328

Aktif Üye

TulumbaPati

Popüler Üye

Nebileyim2328

Aktif Üye

Marsis

Ben öyle uygun gördüm

Nebileyim2328

Aktif Üye

Nebileyim2328

Aktif Üye

CiRiLLA

♈

Nebileyim2328

Aktif Üye

CiRiLLA

♈

MissCherryBlossom

Nirvana

Nebileyim2328

Aktif Üye

Marsis

Ben öyle uygun gördüm

Hadi bea

White & Black

Nebileyim2328

Aktif Üye

Benzer Konular