merhaba direkt konuya gireceğim. ben bulunduğum şehirde üniversite okuyorum. ilk senem. başka bir şehirden gelen kız arkadaşım var. yurtta arkadaşlarından rahatsız olduğu için kalacak yer arıyordu. söylediğine göre odada etrafı toplamaktan (kendi dolabını ve dağıttıklarını) çok yorulmuş, yemekleri sevmiyormuş, giriş çıkış saati ona uymuyormuş. konforuna uygun bir yer arıyor yani arkasını toplayacak insanların olduğu bir yer. kendisi tek çocuk bu arada aşırı nazlı büyütülmüş maalesef ki. bu imalarından yola çıkarak bize yerleşmek istediğini anladım. bizde boş oda var, annem yemek yapıyor, aile ortamı ama ailem beni çok sıkmaz, her yer çok yakın… sürekli bu gibi soruları soruyor ve bize gelmek istiyordu. amacının gelip 3-4 gün kalmak olmadığını biliyordum ki evde kardeşlerim var ailem böyle bir şeyi kabul etmez başka bir kız çocuğunun sorumluluğunu almak istemez. her neyse bu kadar ısrara dayanamadım. kendisi emri vaki olarak zorla kendini bize davet ettirdi bildiğiniz tası tarağı toplamış okula geldi size geleceğim diye. gelme diyemedim, demem. “çok yoruldum, kızlar peşimi bırakmıyor, oda arkadaşlarım paramı yiyor beni zorbalıyorlar ben dinlenmek istiyorum her gün dışarıya çıkmaktan param bitti” dedi. tamam gel kafanı dinle o zaman dedim. işte asıl kıyamet burada başlıyor. zorla annemi arattı. 5 kere aradık açmadı meğersem kardeşimin kursuna gitmiş oradan da doktora geçmiş. sonra ulaştım söyledim fakat iftara az kaldığı için panikledi, eve bile koşmuş (canım anam). bu arada hepimiz oruçluyuz arkadaşım ateist olduğu için tutmuyor. annem o halde eve geç gittiği için doktorda planlanmayan bir durum olduğu için pek bir yemek yapamamış. altta halamlar yaşıyor oradan karnıyarık almış, pilav çorba salata gibi şeyler yapmış. biz eve geçerken otobüste bu kız sürekli evdeki yemekler hakkında yorum yaptığı için çok gerildim. “umarım çorba yoktur, düşünsene yemekte makarna varmış, düşünsene domates çorbası yiyormuşuz” gibi şeyler söylemeye başladı. işin esas kısmına geliyorum. o gün yediği hiç bir yemeği ve tatlıyı beğenmedi. bir kaşık alıp, sofrada surat buruşturup durdu. içtiği meyvesuyuyu bile beğenmedi, çayı yarıda bıraktı. en son annem içeri geçtiğinde “tatlıyı sen mi yaptın bok gibi olmuş” dedi. daha ilk günden felaket gerildim, nasıl göndereceğim kaygısına düştüm annem söylediklerini duymuş oysaki. o gün sürekli dışarıdan yemek, gece 1-2 gibi dışarıya çıkmak istedi. burası aile evi dedim bana küstü. ertesi gün kahvaltıyı beğenmedi. dışarıya çıktık 3 öğün dışarıda yedik. sorun şu ki dışarıda da hiç bir şey beğenmeyip sürekli değiştirtiyor ya da bir kaşık alıp bırakıyor. gittiğimiz yerlere kendi gitmek istemesine rağmen şikayet edip durdu. evde yemek, kalmak istemedi sorun şu ki beni de eve yollamak istemedi. gece 3-4 e kadar dışarıda takılabilirmişiz :)) aile evinde çok rahatmış kendisi :)) ailesi doğulu bu arada:)) 5 gün kaldı. 5 günü ayrı zehir etti. deli gibi alış veriş yaptı 2,5 saat sevgilisine hediye seçtik… öğlen 3te uyandı.. dolayısıyla çok bir gezecek vaktimiz kalmadı iğrenç bir gündü dedi eve geldik. gece uyumak istemedi, erken (gece 2) uyuduğum için zırt pırt yanıma gelio beni rahatsız etti, uyandırdı. diğer gün eve gelmemek için bana sahilde küstü, deli gibi yapmur yağıyordu hastalandım acillik oldum 3-4 saat yağmurun altında denizin soğuğunda kayalıklarda oturduk. sebep hanımefendi eve geç girmek istiyormuş. diğer gün başka bir yere götürdüm. aynısını yaptı. dinlenmek istiyordu güya. sonraki gün dışarıya çıkmadık. ne yapacağız her gün evde bok gibi çayı mı içeceğiz dedi ben arkadaşıma gidiyorum dedi.gidecek diye sevindim ama arkadaşı huyunu biliyor belli ki evine sokmadı :)) her günü bana zehir etti günde 2 kere duşa girdim kendime vakit ayırmak için. zırt pırt tuvalete gidip durdum annem de durumu anladığı için bir an önce göndermek istedi. üniversitenin orada, apartmanda yaşıyorum. yaşadığım yere sürekli varoş mahallesi diyip durdu. demem o ki çok feci bir 5 gündü. 5. gün okula gittiğimizde eşyalarını da aldı ve bir daha gelmedi. çok mutlu oldum. okulda yaşadığım en kötü 5 gündü, her şey bok gibiydi, hiç misafir perver değildiniz dedi. bakın altını çiziyorum deli gibi gezdik, seviyor diye ertesi gün köfte, et, tavuk yemekleri yaptık, o da yetmedi dışarıdan söyledik sever diye o da yetmedi ona seçtirttik gideceğimiz yere kadar. önüne bir kırmızı halı sermediğimiz kaldı. kardeşimin odasında yattı o odayı ona verdik. velhasıl bok gibi 5 gün:)) bu kız şu an bana inanılmaz kötü davranıyor, herkese, hocalara kadar benim çok kötü bir ev sahibi olduğumdan bahsetmiş. baş edilecek türden bir kız değil. okulda tek samimi olup güvendiğim kız oydu eve gelince içinden şeytan çıktı. ben anlam veremiyorum bu kadar iyi bir kızken nasıl eve gelimce böyle oldu? yazmaktan yoruldum:)) nasıl bir tavır takınmalıyım. o da rezil olsun istiyorum çünkü hiç susmadan herkese anlatıyor ne yapacağım bilmiyorum
