1,5 yıldır çocuk planım var, bu süre içinde düzenli olarak her ay çaba gösteremesem de yaklaşık 10 ay ovulasyon dönemlerime dikkat etmeme rağmen gebe kalamadım. Aslında hayatta anne olmak gibi bir önceliğim vazgeçilmezim yok ama 35 yaşındayım ve yeterince denemeden vazgeçmek, ileride pişmanlık duymak istemiyorum, gel gör ki her ay çaldığım kapıların devamlı yüzüme kapanması psikolojik yıkıntıya sebep oldu bende, tamam nasip değilmiş deyip yoluma devam etsem her şey daha güzel olacak ama eğer sabredip beklersem belki buna değdi diyeceğim. O yüzden sonuçsuz çabalarıma devam etmeden önce hamile kalan bayanlar dan destek almak istedim.
Kendimi gözlemlediğim kadarıyla 13. günü pik yapan, aynı gün akıntı yaşayan ve 30. günde adet olan biriyim. Fakat takviye hap kullandığım zamanlarda yumurtlama akıntım 10. gün geliyor ve 28. gün adet oluyorum
Yani 10, 13 ve 14. günler benim için önemli.
Fakat eşimin çalışma düzeninden dolayı çoğu aylarda hem 13 hem 14 ü değerlendirmek imkansız oluyor
Bu arada ben de eşimde tüm kontrolleri yaptırdık sadece tüp kanallarım açık mı bunu bilmiyorum
Geçen ay örneğin 9. ve 13. günü değerlendirebildim. 13. gün akıntım vardı ve sanırım luteal faz denilen şey bende 16 gün, o yüzden 30. gün yine adet oldum
Size sormak istediğim yeterince denemediğim veya bazen bir ay bazen iki ay ara vermek durumunda kaldığım için ben ihtimali mi düşürüyorum, ve tabi en önemlisi benim gibi bekleyen anneler bu süreçte psikolojinizi nasıl korudunuz. Hem umutlanmamayı hem çaba göstermeyi bir arada sürdürmek, daha anne olmadan yaptığımız bu fedakarlığa manevi bir anlam aramaya ve bu benim sınavım mı diye düşünmeye başladım . Yardım lütfen :):)