Hemşirelik

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.

Plutonn0508

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
2 Şubat 2018
343
182
33
İSTİFA ETTİM. TEŞEKKÜRLER. Merhaba ben size bir şey sormak istiyorum. Ben yedoğan yoğun bakımda çalışıyorum. 4 aydır. Çekingen bir yapım var aşırı derecede göze batıyorum. Çok yavaş ım. Her şeyi geciktiriyorum. Herkesten laf işitiyorum. Yetiştiremedikçe acele ediyorum her şeyi unutuyorum. Temizlik personeli bile benle dalga geçiyor. Arkamdan doktora "anlamıyor "diye laf ediyor. Doktor bile beğenmiyor beni Bu hastaya başka hemşire baksın diyor mesela. Hemşireler de beğenmiyor. Herkes 2 ayda tek odaya yazılırken ben hala yazılmadım. Yapamıyorum çünkü. Herkes görüyor yapamadığımı. Hemşireler bile iç çekiyor. Beceremiyorum. Bugün hepsi aynı gün yaşandı. Canım çok acıyor. Yarın istifamı vermeyi düşünüyorum. Daha öncesinde 3. Basamak erişkin yoğun bakumdaydım. 4 ay da orda çalıştım. Orda da benzer tepkiler vardı. Yapamadığım için yer değişikliği istedim burda da yapamadım. Ne damar yolu açabiliyorum ne kan alabiliyorum. Ne istenen işlemleri anlayıp uygulayabiliyorum vizit sırasındaki. 8 aydır hiçbir gelişme yok. Hemşire olan kişilerden özellikle fikir istiyorum. Onlar daha iyi anlayabilir diye. Yardımcı olur olur musunuz şimdiden çok teşekkür ederim. Canım çok acıyor. Her şey çok zoruma gidiyor. Böyle olmak. Sorunlu olmam. 16 saat nöbette, 8 saat gündüzde hiç oturmuyorum. 5 dakika bile. Çünkü yapamıyorum ve yetişmiyor. Beceremiyorum.
 
Son düzenleme:
O kadar güzel bi meslegın var ki ve senın yerınde olmak isteyen bir sürü insan. Meslegını seviyorsun anladigim kadariyla işinde basarili olmak senın elinde kendini geliştirp dıgerlerı gibi olabilirsin. Biraz caba biraz dikkat hepsı bu.. Yapamıyorum dıye vazgecmek ne kadar dogru sence.. Başarılar..
 
Hemşire değilim ama yorum yapmak istedim. İşi yapamamakla isteksiz yapmanın arasında çok fark var. Eğer yapamıyorsanız kendinizi geliştirip güvenmeniz lazım kendinize. Sizin onlardan be eksiğiniz var? Psikolojikmen yapamıyorsunuzdur muhtemelen herkes dalga geçiyor vs diyerek. Güçlüsünüz ve yapabilirsiniz böyle düşünün. Ha yapmak istemiyorum derseniz tabi ki çıkın işten derim sevmediğiniz bi işi yapmak zorunda değilsiniz ve istenmeyen işi yapmak en zor şeydir.
 
Merhaba ben size bir şey sormak istiyorum. Ben yedoğan yoğun bakımda çalışıyorum. 4 aydır. Çekingen bir yapım var aşırı derecede göze batıyorum. Çok yavaş ım. Her şeyi geciktiriyorum. Herkesten laf işitiyorum. Yetiştiremedikçe acele ediyorum her şeyi unutuyorum. Temizlik personeli bile benle dalga geçiyor. Arkamdan doktora "anlamıyor "diye laf ediyor. Doktor bile beğenmiyor beni Bu hastaya başka hemşire baksın diyor mesela. Hemşireler de beğenmiyor. Herkes 2 ayda tek odaya yazılırken ben hala yazılmadım. Yapamıyorum çünkü. Herkes görüyor yapamadığımı. Hemşireler bile iç çekiyor. Beceremiyorum. Bugün hepsi aynı gün yaşandı. Canım çok acıyor. Yarın istifamı vermeyi düşünüyorum. Daha öncesinde 3. Basamak erişkin yoğun bakumdaydım. 4 ay da orda çalıştım. Orda da benzer tepkiler vardı. Yapamadığım için yer değişikliği istedim burda da yapamadım. Ne damar yolu açabiliyorum ne kan alabiliyorum. Ne istenen işlemleri anlayıp uygulayabiliyorum vizit sırasındaki. 8 aydır hiçbir gelişme yok. Hemşire olan kişilerden özellikle fikir istiyorum. Onlar daha iyi anlayabilir diye. Yardımcı olur olur musunuz şimdiden çok teşekkür ederim. Canım çok acıyor. Her şey çok zoruma gidiyor. Böyle olmak. Sorunlu olmam. 16 saat nöbette, 8 saat gündüzde hiç oturmuyorum. 5 dakika bile. Çünkü yapamıyorum ve yetişmiyor. Beceremiyorum.



Herkes her mesleği yapamaz . Severek çalışmak önemli ki gayret edebilesiniz. Mesleğinizi isteyen çok kişi var onları düşünün bir azim asılın veya bırakın kendinizi üzmeyin bir süre dinlenin sağlıklı düşünün.
 
Ben de yenidoğan yoğun bakım ünitesi hemşiresiyim, ama ABD'deyim. Bu bölüme özel değil, ama genel olarak hemşirelikte hiç dikiş tutturamayan, bir sürü yerden çıkarılmış insanlara rastladım. Israrla, zorla bu mesleği yapmak istiyorlar, ama olmayınca olmuyor. Bu meslek herkese göre değil. Ya da şu daha doğru, her bölüm herkese göre değil, tabii ki mesleği bırakmayın. :) Ama 8 aydır hiç bir gelişme göstermemiş olmanız beni düşündürdü, böyle bir şey nasıl mümkün olabilir ki... Bu endişe verici bir şey, herkes açısından. Hiç mi hatanızdan ders almıyorsunuz mesela, hiç mi bir şey öğrenmiyorsunuz? Hata, acemilik oluyor, ama zamanla oturuyor her şey, işte buna da tecrübe diyoruz.

Türkiye'de var mı bilmiyorum, ama bölümün eğitmeni falan varsa ona danışabilirsiniz. Sizin performansınızdan sorumlu kimse onunla dürüst bir konuşma yapıp eksikliklerinizi bulup düzeltme yoluna gidin.

En son çare, yine bölüm değiştirmeniz. Yoğun bakım size uygun bir bölüm olmayabilir. Şanslısınız ki seçecek çok bölüm var bu meslekte.
 
Nasıl ya, hemşirelik bölümünü okudunuz ve damar yolu bile açamıyor musunuz? Nasıl mezun ettiler sizi peki

Hemşirelik okulundan damar yolu ustası olarak çıkmıyorsun. Damar yolu bulmak çok pratik ve tecrübe isteyen bir şey. Okuldan çok, iş üzerinde geliştiriliyor. Zaten bu meslekte tek yapılacak şey serum takmak değil.
 
Ben de yenidoğan yoğun bakım ünitesi hemşiresiyim, ama ABD'deyim. Bu bölüme özel değil, ama genel olarak hemşirelikte hiç dikiş tutturamayan, bir sürü yerden çıkarılmış insanlara rastladım. Israrla, zorla bu mesleği yapmak istiyorlar, ama olmayınca olmuyor. Bu meslek herkese göre değil. Ya da şu daha doğru, her bölüm herkese göre değil, tabii ki mesleği bırakmayın. :) Ama 8 aydır hiç bir gelişme göstermemiş olmanız beni düşündürdü, böyle bir şey nasıl mümkün olabilir ki... Bu endişe verici bir şey, herkes açısından. Hiç mi hatanızdan ders almıyorsunuz mesela, hiç mi bir şey öğrenmiyorsunuz? Hata, acemilik oluyor, ama zamanla oturuyor her şey, işte buna da tecrübe diyoruz.

Türkiye'de var mı bilmiyorum, ama bölümün eğitmeni falan varsa ona danışabilirsiniz. Sizin performansınızdan sorumlu kimse onunla dürüst bir konuşma yapıp eksikliklerinizi bulup düzeltme yoluna gidin.

En son çare, yine bölüm değiştirmeniz. Yoğun bakım size uygun bir bölüm olmayabilir. Şanslısınız ki seçecek çok bölüm var bu meslekte.
8 aydır böyle olmam normal değil değil mi ? Ben de bunun farkına varıyorum. Artık o yüzden yarın yönetimle konuşup istifamı verecem. Bundan sonraki hayatım nasıl olur bilmiyorum.
 
Hemşirelik okulundan damar yolu ustası olarak çıkmıyorsun. Damar yolu bulmak çok pratik ve tecrübe isteyen bir şey. Okuldan çok, iş üzerinde geliştiriliyor. Zaten bu meslekte tek yapılacak şey serum takmak değil.
Ha evet bi de tansiyon ölçüyorlar
 
Başka bişey yapıyorlarsa söyleyin ben hemşire değilim hayır

Mantıklı bir şey yazsanız mantık yürütüyor diyeceğim de...

4 yıl boyunca insanların sadece tansiyon ölçmeyi ve serum takmayı öğrendiğini düşünmüyorsunuz herhalde. Sokaktan adam çevirsen, 5 dakikada öğretirsin bunları zira.
 
8 aydır böyle olmam normal değil değil mi ? Ben de bunun farkına varıyorum. Artık o yüzden yarın yönetimle konuşup istifamı verecem. Bundan sonraki hayatım nasıl olur bilmiyorum.
Bence istifanı verme. Beceremiyor olsan zaten hastahane seni tutmazdi. Okumuş bitirmissin yapamıyorum diyorsun. Bence sadece kendine guvenmiyorsun olay bu
 
Mantıklı bir şey yazsanız mantık yürütüyor diyeceğim de...

4 yıl boyunca insanların sadece tansiyon ölçmeyi ve serum takmayı öğrendiğini düşünmüyorsunuz herhalde. Sokaktan adam çevirsen, 5 dakikada öğretirsin bunları zira.
Siz hemşiresiniz sanırım :) başka bişey yapmıyorsunuz halkın gözünde üzgünüm
 
Siz hemşiresiniz sanırım :) başka bişey yapmıyorsunuz halkın gözünde üzgünüm
Halkın hangi kesimi acaba bu ?
86 yaşındaki dedeme 7 yaşındaki yeğenime sorsam daha fazla şey sayarlar
Kendi fikrinizi genele yaymayın
 
Siz hemşiresiniz sanırım :) başka bişey yapmıyorsunuz halkın gözünde üzgünüm

Pardon siz niye her gittiğiniz konuda dikkat çekme çabasındasınız? İnsanlar derdini yazıyor, gelip bir yerden tutup konuyu dağıtıyorsunuz. Siz bizim işimizi bundan ibaret sanıyorsanız bu sizin cahilliğiniz, üzgünüm. Halkın geri kalanı sizin gibi değil, sadece kendi adınıza konuşun. :)
Daha nerde nasıl giyinmeyi bile bilmeyen birinin benim işimi bilip bilmemesinin hiç önemi yok.
 
Merhaba ben size bir şey sormak istiyorum. Ben yedoğan yoğun bakımda çalışıyorum. 4 aydır. Çekingen bir yapım var aşırı derecede göze batıyorum. Çok yavaş ım. Her şeyi geciktiriyorum. Herkesten laf işitiyorum. Yetiştiremedikçe acele ediyorum her şeyi unutuyorum. Temizlik personeli bile benle dalga geçiyor. Arkamdan doktora "anlamıyor "diye laf ediyor. Doktor bile beğenmiyor beni Bu hastaya başka hemşire baksın diyor mesela. Hemşireler de beğenmiyor. Herkes 2 ayda tek odaya yazılırken ben hala yazılmadım. Yapamıyorum çünkü. Herkes görüyor yapamadığımı. Hemşireler bile iç çekiyor. Beceremiyorum. Bugün hepsi aynı gün yaşandı. Canım çok acıyor. Yarın istifamı vermeyi düşünüyorum. Daha öncesinde 3. Basamak erişkin yoğun bakumdaydım. 4 ay da orda çalıştım. Orda da benzer tepkiler vardı. Yapamadığım için yer değişikliği istedim burda da yapamadım. Ne damar yolu açabiliyorum ne kan alabiliyorum. Ne istenen işlemleri anlayıp uygulayabiliyorum vizit sırasındaki. 8 aydır hiçbir gelişme yok. Hemşire olan kişilerden özellikle fikir istiyorum. Onlar daha iyi anlayabilir diye. Yardımcı olur olur musunuz şimdiden çok teşekkür ederim. Canım çok acıyor. Her şey çok zoruma gidiyor. Böyle olmak. Sorunlu olmam. 16 saat nöbette, 8 saat gündüzde hiç oturmuyorum. 5 dakika bile. Çünkü yapamıyorum ve yetişmiyor. Beceremiyorum.

Ama yenidoğan yoğun bakımı zaten çok zor değil mi? Bildiğim kadarıyla hemşireliği en zor olan bölümdesiniz. Zaten minicik bebekler , her şeyleri çok zor oluyor. Başka bölüm tercih edemez misiniz?
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Back
X