- Katılım
- 19 Ekim 2022
- Mesajlar
- 2.729
- Emoji Skoru
- 7.675
- Puanlar
- 108
- Yaş
- 31
- Konu Sahibi cileklipasta95
-
- #1
Selamlar hanımlar,
22 aylık bir kızım var. 30 yaşındayım. Özgürlüğüme, rahatıma aşırı düşkün biri olduğum için annelik inanılmaz zor geldi bana. Ilk aylar sürekli ağladım. Bebeğim çok mızmız ve ağlakdı. Büyüdükçe sakinleşti ve daha uyumlu bi çocuk oluyor.
Kendi açımdan baktığımda ikinci kez anne olmak istemiyorum, kızım bana yetiyor. Tekrar her şeye baştan başlamak çok korkutucu geliyor. Fakat ileride ben yaşlandığımda, öldüğümde kızımın yalnız kalma düşüncesi beni çok düşündürüyor. Biliyorum, kardeşiyle anlaşabileceğine dair bi garanti yok ama kendi rahatım için bencillik mi ediyorum?
Iki veya daha fazla çocuğu olanlar nasıl başarıyorlar?
Maddi anlamda bi sorunum yok bu arada, eşim destek olur her konuda. Sadece psikolojik olarak kendimde o gücü cesareti bulamıyorum..
Yaşları yakın olursa birbirlerine arkadaş olurlar diye düşündüm, bir de çok ara verirsem rahatlığa alışıp hiç istemezsem3,5 yaş ve 6 aylık kızlarım var. doğumdan önce mutlakaaa kardeş şart diyen ben , şimdi şart değilmiş ya diyorum. ilk çocuk büyüdükten sonra olabilir diyorum :)
ilk çocuğunuz biraz büyüsün (bence)
yoksa gece 2.çocuğunuzu pış pışlarken neden yaptım diye sorgularsınız
ya bilemiyorum. o arayı iyi ayarlamak lazım sanırım. çok ara verince rahata alışılıyorlar evet , az ara verince de anneye çok yük biniyor gerçekten. ve 1 çocuk hiç çocukmuş bunu 2.yi yapınca anlıyormuş insanYaşları yakın olursa birbirlerine arkadaş olurlar diye düşündüm, bir de çok ara verirsem rahatlığa alışıp hiç istemezsemÇok kararsızım.