Kader mi bu

nefermititi .!.:

Annemle her konuşmamızda moralim motivasyonum hayat enerjim yerin dibine geçiyor
HErseyde açıp şikayet ediyor ,arıyorsa beni kesin biseyi şikayet ediyordur. Ve ben bir çözüm önerisi söylediğim zman asla geçerliliği yok asla yardımcı bişey değil ona. Çoğu zman ona göre saçma çoğu zman geçersiz çoğu zman ona göre asla bişey değil.
Örnek faturayı yatırmayı şikayet ediyor .ben yatirayim artık internet var diyorum kaç kere bin kere belki söyledim .çıkma dışarı gerek yok diyorum.yok ben öyle yapman iyi değil ben makbuz vs aliyorum yok şöyle yapıyorum.ya bende makbuz vericem sana aynen diyorum yok. Başka biseyde dışarı alışverişe gitmesi gerek gitme ben sipariş vereyim neye ihtiyacın varsa öyle diyorum öyle pahalı olur diyor ya nbugun hastasın en azından bugünlük diyorum .asla kabul etmiyor.benden uzakta oturuyor bu yüzden çok şık yanına gidemiyorum. Bir bebeğim var .zaten çocukluğum onun şikayetiyle gecti.simdi anneligimde kriz geçirerek hergunum mahvoluyor gerçekten 90 lar nesli olarak hem aileden sıkıntı görüp hem çocuk büyütmeye çalışıp empati yeteneği en yüksek nesil olduk.
Uçakla yanıma gelir taksiye bin ben seni karsilicam diyorum ben tek binemem diyor ben gelip alacağım o zman diyorum hayır sen gelme ben yuruyemem.
Esyam var diyor o kadar yük taşıdım belim ağrıyor kolum ağrıyor diyor taşıma taksiye koysaydik dedim diyorum.parayi ben vercem diyorum.asla izin vermiyor bağırıyor .
Hava çok soğuk kalorifer yanmıyor diye arıyor tamam tamirci yollayayim baksın diyorum.tamirci daha önce beş kere geldi olmadı diyor tamam o zman degistirelim komple diyorum. Masraf çok diyor ben yardım etcem diyorum asla asla diye bağırıyor .o zman ısıtıcı aç .o bı odayı anca isitiyor ev biz gibi oluyor diyor kalorifer kaçta yanıyor aç diyorum kırk diyor .ya daha da yukselt bizim evin altı boş soğuk olur aç sen diyorum.durumumuz var ve hayır açsam da aynı sen bilmiyorsun sen anlamiyorsun başlıyor bu defa.
Ya herşey de herşeyde. Böyle....
O kadar sinirliyim ki..
Çocukluğum böyle geçti zaten panik atak anksiyete depresyon herşey sahibi oldum krizler atlattım hastanelerde kaldım..
Kalp ritmim bozuldu...ruh hastası oldum doktorun kapisnda hüngür hüngür ağlarken hastalar tutup beni içeri götürdü..sadece ağladım konuşamadım.ilqclar sakinleştiriciler...
Hem bir anlam aradım hep bir sebep aradım doktoralr dedi seni üzen bişey mi oldu son zmanlarda seni yıkan bişey mi oldu yok diyordum öyle bişey olmadı...
Ne bu halime sebep dedim durdum.yillarca bı iş yapmak sitemedim okudum öğretmen oldum çalıştım çabaladım iyi kötü bı yere geldim öğrencilerin beni çok severdi her zman ben onları unuttum hastaligimi pskiolojimi..bir nebze olsun rahat ettim.
Yine aynıydı çalışırken de darlardi iş yerinde ...

Ya ben yeni yeni anliyorum ben hotel bir anneyle büyüdüm kendime ne sebep aradım durdum boş yere ya..yeni anliyorum...
Peki bu kader mi

Ben bunları çocukluktan beri yaşarken, çok yakınım kuzenimin hayatı annesi babası Süper şefkat özveri dolu bir anne baba, sevgi diliyle beslenmiş bir cocuktu o zman da kiskanirdim. Annesi eliyle saçlarını oksardi severdi kucağına alıp.
Şimdide yine rahat ve güzel hayatı o yaşıyor..hayır hayır onu seviyorum onu onemsiyorum kıskanıyorum onu değil hayatını.bende böyle olmak isterdim diyorum.. kuzenini kıskanan kotulunu isteyen biri olarak değil . Ona özenen çocukluktan beri böyleydi
Ya kuzen mevzu değil ya ..şimdi ona takılmayın da.. hep etrafına bakıp neden bu hastalıkla mücadele edip bu anne babayla geçirmek zorunda kaldım. Şimdi ben mi sorumluyum bu hayatımdan ...çok sinriim bozuk ..
Ya size bişey anlatmadim daha ... Hayatımın içinden biseyler anlatmadım daha. Hislerini paylaşıyorum sonucu söylüyorum. İnanın anlatacak gücüm yok. Bütun kardeşler böyleyiz,ruhsuz ,iş yapmak istemeyen ,hafif tembel,psikolojik sorunlu....
Kader çok ilginç bişey ya...o kıza bakın tabiki hayatı güzel olacak arkadaş seçimleri eş seçimi iyi olacak, özgüveni yüksek bilinci uyanık anladınız mı .ben hayatımı hep başkalarına endeskledim.cunku annem öyle diyip durdu .. özgüvenim
o kadar düşüktü ki ...
Toparlamam çok zaman aldı. Ben hastanelerde dolaşırken psikolojik travmalarimi anlatirken o ailesiyle tatillerdeydi.. şimdi herkesin psikolojisi bozukmuş , asosyal miş dış fis dediği insan ben oldum

Biliyor musunuz aslında tam olarak yine anlatamadım ya...

Genişletmek için tıkla...

yenGEnC .!.:

annen soylenmekten zevk alan, kendini kurban rolüne adamis bir kadin
cok sallamamaya calis. o mutsuzluguyla mutlu. senden çözüm istemiyor, yakinmak istiyor.
bu kaderse bile yine şükür iyi bir kaderin var
ailesi tarafından okutulmamis insanlardan degilsin
okumussun, atanmissin, ogretmen olmussun. cogu insanin sabah 8.30 aksam 19 ayakta calisip aldigi paranın 3 katini onlarin ucte biri kadar calisarak aldigin bir isin var.
kimseye muhtac degilsin
ailen ekonomik olarak seni sömürmüyor.
cogu insan yalnizlik cekerken - biriyle tanismaya / iliskisini oldurmaya çabalayip dururken sevdigin, sevildiğin bir adam bulup evlenmissin.
bu devirde cogu insan kolay cocuk sahibi olamiyor, yillari tedavilerde geciyor dunya para harciyor aci cekiyorlar sonuc alamadıkları oluyro. boyle bir dunyada allah aratmadan bir de evlat vermis.
ustelik saglikli bir evlat..
eee?
ama annem manyak
kimin annesi manyak degil ki?
sukret haline , annene de takilma. o da oyle bir insan. birak, cozum uretme. yakınsın dursun. o oyle mutlu

Genişletmek için tıkla...

nefermititi .!.:

Sınırın çok bozuk bir kahve yapıp geleceğim. Yorum yapmak isteyene yaşım kırka az kaldı bı buçuk yaşında bebeğim var evliliğimde şanslıyım en azından .aslında hayatta şans da inanmıyorum .

Genişletmek için tıkla...

nefermititi .!.:

Annemle her konuşmamızda moralim motivasyonum hayat enerjim yerin dibine geçiyor
HErseyde açıp şikayet ediyor ,arıyorsa beni kesin biseyi şikayet ediyordur. Ve ben bir çözüm önerisi söylediğim zman asla geçerliliği yok asla yardımcı bişey değil ona. Çoğu zman ona göre saçma çoğu zman geçersiz çoğu zman ona göre asla bişey değil.
Örnek faturayı yatırmayı şikayet ediyor .ben yatirayim artık internet var diyorum kaç kere bin kere belki söyledim .çıkma dışarı gerek yok diyorum.yok ben öyle yapman iyi değil ben makbuz vs aliyorum yok şöyle yapıyorum.ya bende makbuz vericem sana aynen diyorum yok. Başka biseyde dışarı alışverişe gitmesi gerek gitme ben sipariş vereyim neye ihtiyacın varsa öyle diyorum öyle pahalı olur diyor ya nbugun hastasın en azından bugünlük diyorum .asla kabul etmiyor.benden uzakta oturuyor bu yüzden çok şık yanına gidemiyorum. Bir bebeğim var .zaten çocukluğum onun şikayetiyle gecti.simdi anneligimde kriz geçirerek hergunum mahvoluyor gerçekten 90 lar nesli olarak hem aileden sıkıntı görüp hem çocuk büyütmeye çalışıp empati yeteneği en yüksek nesil olduk.
Uçakla yanıma gelir taksiye bin ben seni karsilicam diyorum ben tek binemem diyor ben gelip alacağım o zman diyorum hayır sen gelme ben yuruyemem.
Esyam var diyor o kadar yük taşıdım belim ağrıyor kolum ağrıyor diyor taşıma taksiye koysaydik dedim diyorum.parayi ben vercem diyorum.asla izin vermiyor bağırıyor .
Hava çok soğuk kalorifer yanmıyor diye arıyor tamam tamirci yollayayim baksın diyorum.tamirci daha önce beş kere geldi olmadı diyor tamam o zman degistirelim komple diyorum. Masraf çok diyor ben yardım etcem diyorum asla asla diye bağırıyor .o zman ısıtıcı aç .o bı odayı anca isitiyor ev biz gibi oluyor diyor kalorifer kaçta yanıyor aç diyorum kırk diyor .ya daha da yukselt bizim evin altı boş soğuk olur aç sen diyorum.durumumuz var ve hayır açsam da aynı sen bilmiyorsun sen anlamiyorsun başlıyor bu defa.
Ya herşey de herşeyde. Böyle....
O kadar sinirliyim ki..
Çocukluğum böyle geçti zaten panik atak anksiyete depresyon herşey sahibi oldum krizler atlattım hastanelerde kaldım..
Kalp ritmim bozuldu...ruh hastası oldum doktorun kapisnda hüngür hüngür ağlarken hastalar tutup beni içeri götürdü..sadece ağladım konuşamadım.ilqclar sakinleştiriciler...
Hem bir anlam aradım hep bir sebep aradım doktoralr dedi seni üzen bişey mi oldu son zmanlarda seni yıkan bişey mi oldu yok diyordum öyle bişey olmadı...
Ne bu halime sebep dedim durdum.yillarca bı iş yapmak sitemedim okudum öğretmen oldum çalıştım çabaladım iyi kötü bı yere geldim öğrencilerin beni çok severdi her zman ben onları unuttum hastaligimi pskiolojimi..bir nebze olsun rahat ettim.
Yine aynıydı çalışırken de darlardi iş yerinde ...

Ya ben yeni yeni anliyorum ben hotel bir anneyle büyüdüm kendime ne sebep aradım durdum boş yere ya..yeni anliyorum...
Peki bu kader mi

Ben bunları çocukluktan beri yaşarken, çok yakınım kuzenimin hayatı annesi babası Süper şefkat özveri dolu bir anne baba, sevgi diliyle beslenmiş bir cocuktu o zman da kiskanirdim. Annesi eliyle saçlarını oksardi severdi kucağına alıp.
Şimdide yine rahat ve güzel hayatı o yaşıyor..hayır hayır onu seviyorum onu onemsiyorum kıskanıyorum onu değil hayatını.bende böyle olmak isterdim diyorum.. kuzenini kıskanan kotulunu isteyen biri olarak değil . Ona özenen çocukluktan beri böyleydi
Ya kuzen mevzu değil ya ..şimdi ona takılmayın da.. hep etrafına bakıp neden bu hastalıkla mücadele edip bu anne babayla geçirmek zorunda kaldım. Şimdi ben mi sorumluyum bu hayatımdan ...çok sinriim bozuk ..
Ya size bişey anlatmadim daha ... Hayatımın içinden biseyler anlatmadım daha. Hislerini paylaşıyorum sonucu söylüyorum. İnanın anlatacak gücüm yok. Bütun kardeşler böyleyiz,ruhsuz ,iş yapmak istemeyen ,hafif tembel,psikolojik sorunlu....
Kader çok ilginç bişey ya...o kıza bakın tabiki hayatı güzel olacak arkadaş seçimleri eş seçimi iyi olacak, özgüveni yüksek bilinci uyanık anladınız mı .ben hayatımı hep başkalarına endeskledim.cunku annem öyle diyip durdu .. özgüvenim
o kadar düşüktü ki ...
Toparlamam çok zaman aldı. Ben hastanelerde dolaşırken psikolojik travmalarimi anlatirken o ailesiyle tatillerdeydi.. şimdi herkesin psikolojisi bozukmuş , asosyal miş dış fis dediği insan ben oldum

Biliyor musunuz aslında tam olarak yine anlatamadım ya...

Genişletmek için tıkla...

nefermititi .!.:

Annemle her konuşmamızda moralim motivasyonum hayat enerjim yerin dibine geçiyor
HErseyde açıp şikayet ediyor ,arıyorsa beni kesin biseyi şikayet ediyordur. Ve ben bir çözüm önerisi söylediğim zman asla geçerliliği yok asla yardımcı bişey değil ona. Çoğu zman ona göre saçma çoğu zman geçersiz çoğu zman ona göre asla bişey değil.
Örnek faturayı yatırmayı şikayet ediyor .ben yatirayim artık internet var diyorum kaç kere bin kere belki söyledim .çıkma dışarı gerek yok diyorum.yok ben öyle yapman iyi değil ben makbuz vs aliyorum yok şöyle yapıyorum.ya bende makbuz vericem sana aynen diyorum yok. Başka biseyde dışarı alışverişe gitmesi gerek gitme ben sipariş vereyim neye ihtiyacın varsa öyle diyorum öyle pahalı olur diyor ya nbugun hastasın en azından bugünlük diyorum .asla kabul etmiyor.benden uzakta oturuyor bu yüzden çok şık yanına gidemiyorum. Bir bebeğim var .zaten çocukluğum onun şikayetiyle gecti.simdi anneligimde kriz geçirerek hergunum mahvoluyor gerçekten 90 lar nesli olarak hem aileden sıkıntı görüp hem çocuk büyütmeye çalışıp empati yeteneği en yüksek nesil olduk.
Uçakla yanıma gelir taksiye bin ben seni karsilicam diyorum ben tek binemem diyor ben gelip alacağım o zman diyorum hayır sen gelme ben yuruyemem.
Esyam var diyor o kadar yük taşıdım belim ağrıyor kolum ağrıyor diyor taşıma taksiye koysaydik dedim diyorum.parayi ben vercem diyorum.asla izin vermiyor bağırıyor .
Hava çok soğuk kalorifer yanmıyor diye arıyor tamam tamirci yollayayim baksın diyorum.tamirci daha önce beş kere geldi olmadı diyor tamam o zman degistirelim komple diyorum. Masraf çok diyor ben yardım etcem diyorum asla asla diye bağırıyor .o zman ısıtıcı aç .o bı odayı anca isitiyor ev biz gibi oluyor diyor kalorifer kaçta yanıyor aç diyorum kırk diyor .ya daha da yukselt bizim evin altı boş soğuk olur aç sen diyorum.durumumuz var ve hayır açsam da aynı sen bilmiyorsun sen anlamiyorsun başlıyor bu defa.
Ya herşey de herşeyde. Böyle....
O kadar sinirliyim ki..
Çocukluğum böyle geçti zaten panik atak anksiyete depresyon herşey sahibi oldum krizler atlattım hastanelerde kaldım..
Kalp ritmim bozuldu...ruh hastası oldum doktorun kapisnda hüngür hüngür ağlarken hastalar tutup beni içeri götürdü..sadece ağladım konuşamadım.ilqclar sakinleştiriciler...
Hem bir anlam aradım hep bir sebep aradım doktoralr dedi seni üzen bişey mi oldu son zmanlarda seni yıkan bişey mi oldu yok diyordum öyle bişey olmadı...
Ne bu halime sebep dedim durdum.yillarca bı iş yapmak sitemedim okudum öğretmen oldum çalıştım çabaladım iyi kötü bı yere geldim öğrencilerin beni çok severdi her zman ben onları unuttum hastaligimi pskiolojimi..bir nebze olsun rahat ettim.
Yine aynıydı çalışırken de darlardi iş yerinde ...

Ya ben yeni yeni anliyorum ben hotel bir anneyle büyüdüm kendime ne sebep aradım durdum boş yere ya..yeni anliyorum...
Peki bu kader mi

Ben bunları çocukluktan beri yaşarken, çok yakınım kuzenimin hayatı annesi babası Süper şefkat özveri dolu bir anne baba, sevgi diliyle beslenmiş bir cocuktu o zman da kiskanirdim. Annesi eliyle saçlarını oksardi severdi kucağına alıp.
Şimdide yine rahat ve güzel hayatı o yaşıyor..hayır hayır onu seviyorum onu onemsiyorum kıskanıyorum onu değil hayatını.bende böyle olmak isterdim diyorum.. kuzenini kıskanan kotulunu isteyen biri olarak değil . Ona özenen çocukluktan beri böyleydi
Ya kuzen mevzu değil ya ..şimdi ona takılmayın da.. hep etrafına bakıp neden bu hastalıkla mücadele edip bu anne babayla geçirmek zorunda kaldım. Şimdi ben mi sorumluyum bu hayatımdan ...çok sinriim bozuk ..
Ya size bişey anlatmadim daha ... Hayatımın içinden biseyler anlatmadım daha. Hislerini paylaşıyorum sonucu söylüyorum. İnanın anlatacak gücüm yok. Bütun kardeşler böyleyiz,ruhsuz ,iş yapmak istemeyen ,hafif tembel,psikolojik sorunlu....
Kader çok ilginç bişey ya...o kıza bakın tabiki hayatı güzel olacak arkadaş seçimleri eş seçimi iyi olacak, özgüveni yüksek bilinci uyanık anladınız mı .ben hayatımı hep başkalarına endeskledim.cunku annem öyle diyip durdu .. özgüvenim
o kadar düşüktü ki ...
Toparlamam çok zaman aldı. Ben hastanelerde dolaşırken psikolojik travmalarimi anlatirken o ailesiyle tatillerdeydi.. şimdi herkesin psikolojisi bozukmuş , asosyal miş dış fis dediği insan ben oldum

Biliyor musunuz aslında tam olarak yine anlatamadım ya...

Genişletmek için tıkla...

nefermititi .!.:

Annemle her konuşmamızda moralim motivasyonum hayat enerjim yerin dibine geçiyor
HErseyde açıp şikayet ediyor ,arıyorsa beni kesin biseyi şikayet ediyordur. Ve ben bir çözüm önerisi söylediğim zman asla geçerliliği yok asla yardımcı bişey değil ona. Çoğu zman ona göre saçma çoğu zman geçersiz çoğu zman ona göre asla bişey değil.
Örnek faturayı yatırmayı şikayet ediyor .ben yatirayim artık internet var diyorum kaç kere bin kere belki söyledim .çıkma dışarı gerek yok diyorum.yok ben öyle yapman iyi değil ben makbuz vs aliyorum yok şöyle yapıyorum.ya bende makbuz vericem sana aynen diyorum yok. Başka biseyde dışarı alışverişe gitmesi gerek gitme ben sipariş vereyim neye ihtiyacın varsa öyle diyorum öyle pahalı olur diyor ya nbugun hastasın en azından bugünlük diyorum .asla kabul etmiyor.benden uzakta oturuyor bu yüzden çok şık yanına gidemiyorum. Bir bebeğim var .zaten çocukluğum onun şikayetiyle gecti.simdi anneligimde kriz geçirerek hergunum mahvoluyor gerçekten 90 lar nesli olarak hem aileden sıkıntı görüp hem çocuk büyütmeye çalışıp empati yeteneği en yüksek nesil olduk.
Uçakla yanıma gelir taksiye bin ben seni karsilicam diyorum ben tek binemem diyor ben gelip alacağım o zman diyorum hayır sen gelme ben yuruyemem.
Esyam var diyor o kadar yük taşıdım belim ağrıyor kolum ağrıyor diyor taşıma taksiye koysaydik dedim diyorum.parayi ben vercem diyorum.asla izin vermiyor bağırıyor .
Hava çok soğuk kalorifer yanmıyor diye arıyor tamam tamirci yollayayim baksın diyorum.tamirci daha önce beş kere geldi olmadı diyor tamam o zman degistirelim komple diyorum. Masraf çok diyor ben yardım etcem diyorum asla asla diye bağırıyor .o zman ısıtıcı aç .o bı odayı anca isitiyor ev biz gibi oluyor diyor kalorifer kaçta yanıyor aç diyorum kırk diyor .ya daha da yukselt bizim evin altı boş soğuk olur aç sen diyorum.durumumuz var ve hayır açsam da aynı sen bilmiyorsun sen anlamiyorsun başlıyor bu defa.
Ya herşey de herşeyde. Böyle....
O kadar sinirliyim ki..
Çocukluğum böyle geçti zaten panik atak anksiyete depresyon herşey sahibi oldum krizler atlattım hastanelerde kaldım..
Kalp ritmim bozuldu...ruh hastası oldum doktorun kapisnda hüngür hüngür ağlarken hastalar tutup beni içeri götürdü..sadece ağladım konuşamadım.ilqclar sakinleştiriciler...
Hem bir anlam aradım hep bir sebep aradım doktoralr dedi seni üzen bişey mi oldu son zmanlarda seni yıkan bişey mi oldu yok diyordum öyle bişey olmadı...
Ne bu halime sebep dedim durdum.yillarca bı iş yapmak sitemedim okudum öğretmen oldum çalıştım çabaladım iyi kötü bı yere geldim öğrencilerin beni çok severdi her zman ben onları unuttum hastaligimi pskiolojimi..bir nebze olsun rahat ettim.
Yine aynıydı çalışırken de darlardi iş yerinde ...

Ya ben yeni yeni anliyorum ben hotel bir anneyle büyüdüm kendime ne sebep aradım durdum boş yere ya..yeni anliyorum...
Peki bu kader mi

Ben bunları çocukluktan beri yaşarken, çok yakınım kuzenimin hayatı annesi babası Süper şefkat özveri dolu bir anne baba, sevgi diliyle beslenmiş bir cocuktu o zman da kiskanirdim. Annesi eliyle saçlarını oksardi severdi kucağına alıp.
Şimdide yine rahat ve güzel hayatı o yaşıyor..hayır hayır onu seviyorum onu onemsiyorum kıskanıyorum onu değil hayatını.bende böyle olmak isterdim diyorum.. kuzenini kıskanan kotulunu isteyen biri olarak değil . Ona özenen çocukluktan beri böyleydi
Ya kuzen mevzu değil ya ..şimdi ona takılmayın da.. hep etrafına bakıp neden bu hastalıkla mücadele edip bu anne babayla geçirmek zorunda kaldım. Şimdi ben mi sorumluyum bu hayatımdan ...çok sinriim bozuk ..
Ya size bişey anlatmadim daha ... Hayatımın içinden biseyler anlatmadım daha. Hislerini paylaşıyorum sonucu söylüyorum. İnanın anlatacak gücüm yok. Bütun kardeşler böyleyiz,ruhsuz ,iş yapmak istemeyen ,hafif tembel,psikolojik sorunlu....
Kader çok ilginç bişey ya...o kıza bakın tabiki hayatı güzel olacak arkadaş seçimleri eş seçimi iyi olacak, özgüveni yüksek bilinci uyanık anladınız mı .ben hayatımı hep başkalarına endeskledim.cunku annem öyle diyip durdu .. özgüvenim
o kadar düşüktü ki ...
Toparlamam çok zaman aldı. Ben hastanelerde dolaşırken psikolojik travmalarimi anlatirken o ailesiyle tatillerdeydi.. şimdi herkesin psikolojisi bozukmuş , asosyal miş dış fis dediği insan ben oldum

Biliyor musunuz aslında tam olarak yine anlatamadım ya...

Genişletmek için tıkla...

nefermititi .!.:

Annemle her konuşmamızda moralim motivasyonum hayat enerjim yerin dibine geçiyor
HErseyde açıp şikayet ediyor ,arıyorsa beni kesin biseyi şikayet ediyordur. Ve ben bir çözüm önerisi söylediğim zman asla geçerliliği yok asla yardımcı bişey değil ona. Çoğu zman ona göre saçma çoğu zman geçersiz çoğu zman ona göre asla bişey değil.
Örnek faturayı yatırmayı şikayet ediyor .ben yatirayim artık internet var diyorum kaç kere bin kere belki söyledim .çıkma dışarı gerek yok diyorum.yok ben öyle yapman iyi değil ben makbuz vs aliyorum yok şöyle yapıyorum.ya bende makbuz vericem sana aynen diyorum yok. Başka biseyde dışarı alışverişe gitmesi gerek gitme ben sipariş vereyim neye ihtiyacın varsa öyle diyorum öyle pahalı olur diyor ya nbugun hastasın en azından bugünlük diyorum .asla kabul etmiyor.benden uzakta oturuyor bu yüzden çok şık yanına gidemiyorum. Bir bebeğim var .zaten çocukluğum onun şikayetiyle gecti.simdi anneligimde kriz geçirerek hergunum mahvoluyor gerçekten 90 lar nesli olarak hem aileden sıkıntı görüp hem çocuk büyütmeye çalışıp empati yeteneği en yüksek nesil olduk.
Uçakla yanıma gelir taksiye bin ben seni karsilicam diyorum ben tek binemem diyor ben gelip alacağım o zman diyorum hayır sen gelme ben yuruyemem.
Esyam var diyor o kadar yük taşıdım belim ağrıyor kolum ağrıyor diyor taşıma taksiye koysaydik dedim diyorum.parayi ben vercem diyorum.asla izin vermiyor bağırıyor .
Hava çok soğuk kalorifer yanmıyor diye arıyor tamam tamirci yollayayim baksın diyorum.tamirci daha önce beş kere geldi olmadı diyor tamam o zman degistirelim komple diyorum. Masraf çok diyor ben yardım etcem diyorum asla asla diye bağırıyor .o zman ısıtıcı aç .o bı odayı anca isitiyor ev biz gibi oluyor diyor kalorifer kaçta yanıyor aç diyorum kırk diyor .ya daha da yukselt bizim evin altı boş soğuk olur aç sen diyorum.durumumuz var ve hayır açsam da aynı sen bilmiyorsun sen anlamiyorsun başlıyor bu defa.
Ya herşey de herşeyde. Böyle....
O kadar sinirliyim ki..
Çocukluğum böyle geçti zaten panik atak anksiyete depresyon herşey sahibi oldum krizler atlattım hastanelerde kaldım..
Kalp ritmim bozuldu...ruh hastası oldum doktorun kapisnda hüngür hüngür ağlarken hastalar tutup beni içeri götürdü..sadece ağladım konuşamadım.ilqclar sakinleştiriciler...
Hem bir anlam aradım hep bir sebep aradım doktoralr dedi seni üzen bişey mi oldu son zmanlarda seni yıkan bişey mi oldu yok diyordum öyle bişey olmadı...
Ne bu halime sebep dedim durdum.yillarca bı iş yapmak sitemedim okudum öğretmen oldum çalıştım çabaladım iyi kötü bı yere geldim öğrencilerin beni çok severdi her zman ben onları unuttum hastaligimi pskiolojimi..bir nebze olsun rahat ettim.
Yine aynıydı çalışırken de darlardi iş yerinde ...

Ya ben yeni yeni anliyorum ben hotel bir anneyle büyüdüm kendime ne sebep aradım durdum boş yere ya..yeni anliyorum...
Peki bu kader mi

Ben bunları çocukluktan beri yaşarken, çok yakınım kuzenimin hayatı annesi babası Süper şefkat özveri dolu bir anne baba, sevgi diliyle beslenmiş bir cocuktu o zman da kiskanirdim. Annesi eliyle saçlarını oksardi severdi kucağına alıp.
Şimdide yine rahat ve güzel hayatı o yaşıyor..hayır hayır onu seviyorum onu onemsiyorum kıskanıyorum onu değil hayatını.bende böyle olmak isterdim diyorum.. kuzenini kıskanan kotulunu isteyen biri olarak değil . Ona özenen çocukluktan beri böyleydi
Ya kuzen mevzu değil ya ..şimdi ona takılmayın da.. hep etrafına bakıp neden bu hastalıkla mücadele edip bu anne babayla geçirmek zorunda kaldım. Şimdi ben mi sorumluyum bu hayatımdan ...çok sinriim bozuk ..
Ya size bişey anlatmadim daha ... Hayatımın içinden biseyler anlatmadım daha. Hislerini paylaşıyorum sonucu söylüyorum. İnanın anlatacak gücüm yok. Bütun kardeşler böyleyiz,ruhsuz ,iş yapmak istemeyen ,hafif tembel,psikolojik sorunlu....
Kader çok ilginç bişey ya...o kıza bakın tabiki hayatı güzel olacak arkadaş seçimleri eş seçimi iyi olacak, özgüveni yüksek bilinci uyanık anladınız mı .ben hayatımı hep başkalarına endeskledim.cunku annem öyle diyip durdu .. özgüvenim
o kadar düşüktü ki ...
Toparlamam çok zaman aldı. Ben hastanelerde dolaşırken psikolojik travmalarimi anlatirken o ailesiyle tatillerdeydi.. şimdi herkesin psikolojisi bozukmuş , asosyal miş dış fis dediği insan ben oldum

Biliyor musunuz aslında tam olarak yine anlatamadım ya...

Genişletmek için tıkla...