Kendimi sevmek istiyorum

Kendimi hiç sevmiyorum, hiç değer vermiyorum. Biri bana değer verince kesin bir çıkarı vardır diyorum. Çünkü bana kimsenin değer verebileceğine, beni sevebileceğine inanmıyorum. Bu durumum durup dururken oluşan bir durum değil. Çok reddedildim, terkedildim. Kız arkadaşlarım bile başkasını tercih eder bana. Ama ben kendimi sevmek istiyorum. Değer vermek istiyorum. Böyle bir durumda olan, belli bir yaştan sonra bu durumu düzeltebilen var mıdır aranızda? Teşekkürler.

Yani 3 5 kisi tarafindan onemsenmedin diye bu kadar sancı çekmemelisin, acikcasi dunyada insani onemseyen maksimum 10-20 kisi oluyor( sosyallesmeye bagli artabilir)ki onlarinda sevgileri sorgulanabilir onun icin cok yipratma kendini zira sende etrafindaki cogu kisiyi onemsemiyorsun bu onlari degersiz yapmiyor oyle dusun

İnsanların sizi sevmeme sebebi, kendinizi dediğiniz gibi sevmemeniz. Siz kendinizi sevmezseniz, başkası neden sevsin ki?
Kendinizi sevmek adına bir şeyler yaparak başlayabilirsiniz. Olmuyorsa da bir psikiyatri desteği alabilirsiniz. Belki kendinize bile itiraf edemediğiniz şeyleri açığa çıkarıp çözümlemenize yardımı dokunur.

ladymera .!.:

Bu durumum durup dururken oluşan bir durum değil. Çok reddedildim, terkedildim. Kız arkadaşlarım bile başkasını tercih eder bana

Genişletmek için tıkla...

Bu saygıklariniz aslinda sizin kendinizi sevmemenizden dolayi olusmus.

İnsanlar bazen deger verir bazen giderler bazen reddederler onlardan gelecek tavirlara göre kendinizi sever ya da sevmezseniz yorulursunuz.

Siz kendinizi sevin ve baskalari da mi seviyor? Hımm sende mi seviyorsun sevebilirsin ben de seviyorum beni..deyin mesela

Valla sevsen de sevmesen de kendinle yaşayacaksın. Herkes gelip geçici.
Kendini kimseye beğendirmek ya da sevdirmek zorunda da değilsin.
Kendini olduğun gibi kabul etmelisin. Seni beğenmeyenler de kusursuz falan değiller. Ayrıca birbirlerini de beğenmediklerine eminim.

ladymera .!.:

Kendimi hiç sevmiyorum, hiç değer vermiyorum. Biri bana değer verince kesin bir çıkarı vardır diyorum. Çünkü bana kimsenin değer verebileceğine, beni sevebileceğine inanmıyorum. Bu durumum durup dururken oluşan bir durum değil. Çok reddedildim, terkedildim. Kız arkadaşlarım bile başkasını tercih eder bana. Ama ben kendimi sevmek istiyorum. Değer vermek istiyorum. Böyle bir durumda olan, belli bir yaştan sonra bu durumu düzeltebilen var mıdır aranızda? Teşekkürler.

Genişletmek için tıkla...

Benim bu.bende takipteyim konuyu cevaplar dolsun bastan sona okuyacagim

ozelbir_i .!.:

Yani 3 5 kisi tarafindan onemsenmedin diye bu kadar sancı çekmemelisin, acikcasi dunyada insani onemseyen maksimum 10-20 kisi oluyor( sosyallesmeye bagli artabilir)ki onlarinda sevgileri sorgulanabilir onun icin cok yipratma kendini zira sende etrafindaki cogu kisiyi onemsemiyorsun bu onlari degersiz yapmiyor oyle dusun

Genişletmek için tıkla...

Beni onemseseler de ben kesin onemsemiyor diyorum kendimi degersizlestiriyorum.mesela hicbir erkegin bana asik opma ihtimali yok bence

siz kendinizi sevmediğiniz için sizi de sevmiyor olabilirler. bu bir süreç. bir zamanlar ben de böyleydim fakat değişmeyi istemek yeterli. başkasının gözündeki imajımı ya da görüntümü çok umursamazdım ama toplum içinde kendimi rahat hissetmezdim. daha sonra hem fiziksel hep zihinsel sorunları olan dünyaca saygı görmüş insanlar bu konu hakkında bana farkındalık sağladı. kaşlarım çıktığında ya da saç boyamın dibi geldiğinde biri bi laf ettiğinde normal olanın zaten bu olduğunu insan olduğumu söylemeye başladım. burnumu yaptırmak istediğimde benim gibi burnu olan kadınların da çekici olduğunu farkettim. bunun gibi meseleleri çözdüğümde karakterim de değişti. önceden insanlarla kaynaşmaya çalışan kişi ben olurdum ama iletişim denen olayı akışına bıraktığımda herkesle zaten belirli bi samimiyete erişebileceğimi farkettim. insanlar bana kaba davrandığında kişisel algılamadım bunun onların sorunu olduğundan emin oldum. ya da ben birine kaba davrandığımda gönül almaktan çekinmedim. beni kıran kişilerle de bir iletişimim varsa da bu hareketinin bana kabalık olduğunu açıkça belirttim. insan yetişkinliğe erişse bile büyüyormuş bunu farkettim. kendime güvenmediğim için yanımda hep birilerinin durmasına ihtiyacım vardı yalnızlıktan korkardım. kendime zor da olsa yalnız olduğum bir hayat kurdum. bu hayatta kendi dünyamı kurdum. kurduğum dünyaya daha sonra başkaları da katılmak istedi. bu hayatta en zorlandığım şey yalnızlık korkumun üstüne gitmekti. bunu başarırsam herşeyi başarırım dedim. her başarılı günümün sonunda kendimi ödüllendirdim. temelde bunu aşmak bana her konudaki özgüveni sağladı.

Ozguvenli olun bunun icin kisisel gelistirme kitaplari okuyun nasil ozguven kazanirim tarzi kitaplar var cok yarari olacaktir, sosyal ortamlarda cekingen tavirlarda bulunmayin

Skygirll06 .!.:

Ozguvenli olun bunun icin kisisel gelistirme kitaplari okuyun nasil ozguven kazanirim tarzi kitaplar var cok yarari olacaktir, sosyal ortamlarda cekingen tavirlarda bulunmayin

Genişletmek için tıkla...

Bu tarz kitapları çok okudum ama çok işe yaradığını düşünmüyorum.

Bence sizin bir uzmandan yardim almanız gerekiyor
Bu kitap.okumayla üç bes video izlemekle olmaz ki diger konularınıza da yorumlar yapmıştım
Sizin kendinizle barismaya, kendinizi olduğunuz gibi sevip.kabul etmeye ihtiyacınız var baskalarini cok önemsiyorsunuz

Seni kim sevmiyor ki kız, okuduğum kadarıyla ben seviyorum gayet

Ben senin özgüvensiz olduğunu hiç düşünmemiştim, 2 kez kötü evlilikte ittiri çekmişsin bu büyük cesaret ister. Burda ne kadınlar okuyoruz ühhüü aldatıldım ama seviyor erkeğim yapmaz diyen. Sen 2 kez tekme koymuşsun, üstüne hayattan korkmuyor ve mutlu olacağın birini arıyorsun. Bence gayet cesur bir insansın. Kim seni sevmiyorsa onları da boşa gitsin, hayat kısa.