- Katılım
- 18 Ağustos 2016
- Mesajlar
- 5.648
- Emoji Skoru
- 23.765
- Puanlar
- 548
- Konu Sahibi HaslanmisPattis
-
- #1
2 kızım var. İlki 2018de kreşe başlamıştı. İkinciyi de temmuz ayında başlattım. Kafam ister istemez iki farklı kurumu kıyaslıyor ama her şey değişti mi onu merak ediyorum. Baştan belirteyim ikinci kızımı kreşten aldım, farklı bir yer arayacağım gibi duruyor. O sebeple benim beklentilerim garip mi onu konuşuyoruz şu an.
İlk kızım aşırı uslu/akıllı/prenses gibiydi. İkincisi tam bir fecaat bu arada. Sorunların temelinde de bu var.
İkinciden her Allahın günü şikayet aldım. Vurma-kırma vs şikayetleri asla değil ama şöyle inatçı, böyle yemek seçiyor, istediği olmadığında kıyamet koparıyor, etkinliklere katılmıyor vs diye. Bu bir noktada benim motivasyonumu düşürdü. Bir iki beş on... Hatta büyük kızım küçüğü okuldan almaya benimle gelmek istemiyordu "anne yine şikayet edecekler valla utanıyorum artık" modundaydı. İki kez "ya istemiyorsanız alalım bu çocuğu ben size zaten pamuk şeker demedim ki çocuğum için" konuşması yaptım. Çünkü gerçekten baştan söylemiştim hakikaten zor bir çocuk.
Hatta itiraf edeyim ilkinde mecburdum ama ikincisinde bu kadar erken başlatmak zorunda değildim kreşe ama biraz sosyalleşip tabiri caizse törpülensin istedim.
Öncesinde psikiyatri, psikolog ve dil konuşma terapisi gördü. Hepsinden aldığım sonuç huyu böyle, yapısı inat oldu.
Kreşten neden aldığıma gelince de... Baktım ben 2 aydır şikayet duyuyorum, hani desem ki ben bir beklentideyim okul da savunma modu açıyor o da yok. Derdim çocuğum gitsin sosyalleşsin. Niye haftada 10 kelime eklenmiyor vs gibi beklentilerim de yok. E dedim ben niye hergün bu stresi çekiyorum? Zaten başka gözüme batan şeyler de vardı.
Kreş 17.00'ye kadardı. Ama benim kız zil çalınca gitmek istiyor diye 15.30da alır mısınız dendi. Kabul ettim.
Yemek listesi benimkine uymayacak gibiydi, kahvaltısını falan evde yaptırdım. Liste de hakikaten bayağı kötü ama yani corn flakes falan oluyor sadece, benim minik cadı iki yumurtadan omletini yer çıkar evden.
Altını değiştirmiyorlardı. Sabahtan söylemem gerekiyordu. Gerekçe de "kızım istemiyormuş" 5 6 saat kalıyordu okulda.
Kıyafetini falan da değiştirmiyorlardı, 2 ayda bir kez değiştirildi. Büyük kızımda günlük rutin değişirdi. Hatta saçlarını falan çok güzel toplarlardı hoşuma giderdi. Bu şart değil ama çocuğu sersefil alıyordum. Bu kadarına da gerek yoktu sanki.
Fotoğraf gelmiyordu. Söyleyince de gelmiyordu yani 10 günde bir boyama yaparken vs. Diğer kızımda günde 3 4 kez gelirdi. Yemek yerken, uyurken vs. Bunu bekliyor muydum? Hayır ama günde 1 gelsin diyorum. Yanlış mı?
Bir aklım diyor ki acaba çok ucuz, merdivenaltı yere mi verdim çocuğu. E yok, 30 bin tl anlaştım aylık. Eski de okul. Büyük kızınkine 2 bin tl veriyordum. (o zaman asgari 1600müş, oradan hesaplıyor benim kafa)
Şimdi ben bu canavarla evde kaldım. Önceki kurumla ipleri koparmadım ama hedefim başka yere vermek. Haksız mıyım?
Bir de ayrılık konuşması yaparken bana inadından dolayı oyun terapisi aldırmamın iyi olabileceğini söylediler. Büyüğe de aldırmıştım ama inadının kırılması, kurallara uymayı öğrenmesi için kreşe verdim ben biraz da hani. Dediğim gibi önceden de psikiyatri, psikolog gördü. Onların böyle bir önerisi olmamıştı.
Şimdi bir kaç ay evde sıkı yönetim, sonrasında yeni okul diye düşünüyorum. O arada 3 yaş olur, bezi de bırakır evin yakınındaki 3-6 yaş koleje başlatırım diyorum. Bir diğer seçenek de farklı bir kreş bulup hemen başlatmak.
Bu arada giderken falan sorun çıkarmıyor, güle oynaya da gidiyor çocuk.
Nasıl yapsam?
Beklentilerim yanlış mı?
İlk kızım aşırı uslu/akıllı/prenses gibiydi. İkincisi tam bir fecaat bu arada. Sorunların temelinde de bu var.
İkinciden her Allahın günü şikayet aldım. Vurma-kırma vs şikayetleri asla değil ama şöyle inatçı, böyle yemek seçiyor, istediği olmadığında kıyamet koparıyor, etkinliklere katılmıyor vs diye. Bu bir noktada benim motivasyonumu düşürdü. Bir iki beş on... Hatta büyük kızım küçüğü okuldan almaya benimle gelmek istemiyordu "anne yine şikayet edecekler valla utanıyorum artık" modundaydı. İki kez "ya istemiyorsanız alalım bu çocuğu ben size zaten pamuk şeker demedim ki çocuğum için" konuşması yaptım. Çünkü gerçekten baştan söylemiştim hakikaten zor bir çocuk.
Hatta itiraf edeyim ilkinde mecburdum ama ikincisinde bu kadar erken başlatmak zorunda değildim kreşe ama biraz sosyalleşip tabiri caizse törpülensin istedim.
Öncesinde psikiyatri, psikolog ve dil konuşma terapisi gördü. Hepsinden aldığım sonuç huyu böyle, yapısı inat oldu.
Kreşten neden aldığıma gelince de... Baktım ben 2 aydır şikayet duyuyorum, hani desem ki ben bir beklentideyim okul da savunma modu açıyor o da yok. Derdim çocuğum gitsin sosyalleşsin. Niye haftada 10 kelime eklenmiyor vs gibi beklentilerim de yok. E dedim ben niye hergün bu stresi çekiyorum? Zaten başka gözüme batan şeyler de vardı.
Kreş 17.00'ye kadardı. Ama benim kız zil çalınca gitmek istiyor diye 15.30da alır mısınız dendi. Kabul ettim.
Yemek listesi benimkine uymayacak gibiydi, kahvaltısını falan evde yaptırdım. Liste de hakikaten bayağı kötü ama yani corn flakes falan oluyor sadece, benim minik cadı iki yumurtadan omletini yer çıkar evden.
Altını değiştirmiyorlardı. Sabahtan söylemem gerekiyordu. Gerekçe de "kızım istemiyormuş" 5 6 saat kalıyordu okulda.
Kıyafetini falan da değiştirmiyorlardı, 2 ayda bir kez değiştirildi. Büyük kızımda günlük rutin değişirdi. Hatta saçlarını falan çok güzel toplarlardı hoşuma giderdi. Bu şart değil ama çocuğu sersefil alıyordum. Bu kadarına da gerek yoktu sanki.
Fotoğraf gelmiyordu. Söyleyince de gelmiyordu yani 10 günde bir boyama yaparken vs. Diğer kızımda günde 3 4 kez gelirdi. Yemek yerken, uyurken vs. Bunu bekliyor muydum? Hayır ama günde 1 gelsin diyorum. Yanlış mı?
Bir aklım diyor ki acaba çok ucuz, merdivenaltı yere mi verdim çocuğu. E yok, 30 bin tl anlaştım aylık. Eski de okul. Büyük kızınkine 2 bin tl veriyordum. (o zaman asgari 1600müş, oradan hesaplıyor benim kafa)
Şimdi ben bu canavarla evde kaldım. Önceki kurumla ipleri koparmadım ama hedefim başka yere vermek. Haksız mıyım?
Bir de ayrılık konuşması yaparken bana inadından dolayı oyun terapisi aldırmamın iyi olabileceğini söylediler. Büyüğe de aldırmıştım ama inadının kırılması, kurallara uymayı öğrenmesi için kreşe verdim ben biraz da hani. Dediğim gibi önceden de psikiyatri, psikolog gördü. Onların böyle bir önerisi olmamıştı.
Şimdi bir kaç ay evde sıkı yönetim, sonrasında yeni okul diye düşünüyorum. O arada 3 yaş olur, bezi de bırakır evin yakınındaki 3-6 yaş koleje başlatırım diyorum. Bir diğer seçenek de farklı bir kreş bulup hemen başlatmak.
Bu arada giderken falan sorun çıkarmıyor, güle oynaya da gidiyor çocuk.
Nasıl yapsam?
Beklentilerim yanlış mı?