Kreş konusunda beklentilerim mi yanlış?

2 kızım var. İlki 2018de kreşe başlamıştı. İkinciyi de temmuz ayında başlattım. Kafam ister istemez iki farklı kurumu kıyaslıyor ama her şey değişti mi onu merak ediyorum. Baştan belirteyim ikinci kızımı kreşten aldım, farklı bir yer arayacağım gibi duruyor. O sebeple benim beklentilerim garip mi onu konuşuyoruz şu an.

İlk kızım aşırı uslu/akıllı/prenses gibiydi. İkincisi tam bir fecaat bu arada. Sorunların temelinde de bu var.

İkinciden her Allahın günü şikayet aldım. Vurma-kırma vs şikayetleri asla değil ama şöyle inatçı, böyle yemek seçiyor, istediği olmadığında kıyamet koparıyor, etkinliklere katılmıyor vs diye. Bu bir noktada benim motivasyonumu düşürdü. Bir iki beş on... Hatta büyük kızım küçüğü okuldan almaya benimle gelmek istemiyordu "anne yine şikayet edecekler valla utanıyorum artık" modundaydı. İki kez "ya istemiyorsanız alalım bu çocuğu ben size zaten pamuk şeker demedim ki çocuğum için" konuşması yaptım. Çünkü gerçekten baştan söylemiştim hakikaten zor bir çocuk.

Hatta itiraf edeyim ilkinde mecburdum ama ikincisinde bu kadar erken başlatmak zorunda değildim kreşe ama biraz sosyalleşip tabiri caizse törpülensin istedim.

Öncesinde psikiyatri, psikolog ve dil konuşma terapisi gördü. Hepsinden aldığım sonuç huyu böyle, yapısı inat oldu.

Kreşten neden aldığıma gelince de... Baktım ben 2 aydır şikayet duyuyorum, hani desem ki ben bir beklentideyim okul da savunma modu açıyor o da yok. Derdim çocuğum gitsin sosyalleşsin. Niye haftada 10 kelime eklenmiyor vs gibi beklentilerim de yok. E dedim ben niye hergün bu stresi çekiyorum? Zaten başka gözüme batan şeyler de vardı.

Kreş 17.00'ye kadardı. Ama benim kız zil çalınca gitmek istiyor diye 15.30da alır mısınız dendi. Kabul ettim.
Yemek listesi benimkine uymayacak gibiydi, kahvaltısını falan evde yaptırdım. Liste de hakikaten bayağı kötü ama yani corn flakes falan oluyor sadece, benim minik cadı iki yumurtadan omletini yer çıkar evden.
Altını değiştirmiyorlardı. Sabahtan söylemem gerekiyordu. Gerekçe de "kızım istemiyormuş" 5 6 saat kalıyordu okulda.
Kıyafetini falan da değiştirmiyorlardı, 2 ayda bir kez değiştirildi. Büyük kızımda günlük rutin değişirdi. Hatta saçlarını falan çok güzel toplarlardı hoşuma giderdi. Bu şart değil ama çocuğu sersefil alıyordum. Bu kadarına da gerek yoktu sanki.
Fotoğraf gelmiyordu. Söyleyince de gelmiyordu yani 10 günde bir boyama yaparken vs. Diğer kızımda günde 3 4 kez gelirdi. Yemek yerken, uyurken vs. Bunu bekliyor muydum? Hayır ama günde 1 gelsin diyorum. Yanlış mı?

Bir aklım diyor ki acaba çok ucuz, merdivenaltı yere mi verdim çocuğu. E yok, 30 bin tl anlaştım aylık. Eski de okul. Büyük kızınkine 2 bin tl veriyordum. (o zaman asgari 1600müş, oradan hesaplıyor benim kafa)

Şimdi ben bu canavarla evde kaldım. Önceki kurumla ipleri koparmadım ama hedefim başka yere vermek. Haksız mıyım?

Bir de ayrılık konuşması yaparken bana inadından dolayı oyun terapisi aldırmamın iyi olabileceğini söylediler. Büyüğe de aldırmıştım ama inadının kırılması, kurallara uymayı öğrenmesi için kreşe verdim ben biraz da hani. Dediğim gibi önceden de psikiyatri, psikolog gördü. Onların böyle bir önerisi olmamıştı.

Şimdi bir kaç ay evde sıkı yönetim, sonrasında yeni okul diye düşünüyorum. O arada 3 yaş olur, bezi de bırakır evin yakınındaki 3-6 yaş koleje başlatırım diyorum. Bir diğer seçenek de farklı bir kreş bulup hemen başlatmak.

Bu arada giderken falan sorun çıkarmıyor, güle oynaya da gidiyor çocuk.

Nasıl yapsam?
Beklentilerim yanlış mı?

2. kızımı kreşe verdim 3 yaşındayken 7 yaşına kadar gitti
günde 2 3 en az fotosu gelir üzeri muhakkak değişir altı alınırdı wc ye alışana kadar
ama benim kızım da sizin ilk kız gibiydi

çok çok zor çocuklar da vardı bir şekilde çözülürdü
siz çok mu eksiklendiniz acaba ay benim kız şöyle böyle diye
o enerjiyi alıp kolayca konuşmuş gibi duruyorlar

bence değil ya ben kreş deneyimi yaşamadım ama benim kızım suan 16 aylık altını almak ve giydirmek çok zor tabiki istemiyor ama yani ne yapalım almayalım mı bir şekilde ikna edip yapıyoruz o zor bu zor kolaya kaçmak bunlar ben kurumu sevmedim zoru görmüşler canları istememiş kızınızı alın diye sizi de sürekli baskılamışlar

Benim henüz bebeğim var ama yeğenlerimden çok fazla gördüğüm o yaş grubu zaten inatçı olmuyor mu ? O yaş grubunun özelliği değil mi inatçılık ben mi yanlış biliyorum?

Anlattıklarınızdan, kurumun sağlaması gereken temel bakımla ilgili sorumluluğu kızınızın davranışlarına bağladığı izlenimini edindim. Davranışları zorlayıcı olsa bile bu, ihtiyaç duyduğu bakımın verilmemesini haklı çıkarmaz.

Sizin için de yorucu bir süreç olduğunu tahmin ediyorum. Yine de büyük kızınızın şikayetlerden utanması, küçük kızınızdan "canavar" diye söz etmeniz gibi şeyler farkında olmadan onun hep sorun çıkaran çocuk olarak görülmesine yol açıyor olabilir. Belki davranışlarına biraz da neye zorlandığını, neye ihtiyaç duyduğunu anlamaya çalışarak bakmak faydalı olur.

HaslanmisPattis .!.:

Şimdi ben bu canavarla evde kaldım. Önceki kurumla ipleri koparmadım ama hedefim başka yere vermek. Haksız mıyım?

Genişletmek için tıkla...

HaslanmisPattis .!.:

İlk kızım aşırı uslu/akıllı/prenses gibiydi. İkincisi tam bir fecaat bu arada. Sorunların temelinde de bu var.

Genişletmek için tıkla...

Ne olursa olsun çocuğunuz hakkında “canavar” gibi ifadeleri kullanmayın bence. Ayrıca okula da benim kızım sıkıntılı, yaramaz enerjisini geçirdiyseniz buna güvenerek 15.30 da sizi arıyor olabilirler. Çocuğunuz daha küçük, başkalarının yanında ne olursa olsun çocuğunuzu yerecek ifadeler cümleler kurmayın.

HaslanmisPattis .!.:

2 kızım var. İlki 2018de kreşe başlamıştı. İkinciyi de temmuz ayında başlattım. Kafam ister istemez iki farklı kurumu kıyaslıyor ama her şey değişti mi onu merak ediyorum. Baştan belirteyim ikinci kızımı kreşten aldım, farklı bir yer arayacağım gibi duruyor. O sebeple benim beklentilerim garip mi onu konuşuyoruz şu an.

İlk kızım aşırı uslu/akıllı/prenses gibiydi. İkincisi tam bir fecaat bu arada. Sorunların temelinde de bu var.

İkinciden her Allahın günü şikayet aldım. Vurma-kırma vs şikayetleri asla değil ama şöyle inatçı, böyle yemek seçiyor, istediği olmadığında kıyamet koparıyor, etkinliklere katılmıyor vs diye. Bu bir noktada benim motivasyonumu düşürdü. Bir iki beş on... Hatta büyük kızım küçüğü okuldan almaya benimle gelmek istemiyordu "anne yine şikayet edecekler valla utanıyorum artık" modundaydı. İki kez "ya istemiyorsanız alalım bu çocuğu ben size zaten pamuk şeker demedim ki çocuğum için" konuşması yaptım. Çünkü gerçekten baştan söylemiştim hakikaten zor bir çocuk.

Hatta itiraf edeyim ilkinde mecburdum ama ikincisinde bu kadar erken başlatmak zorunda değildim kreşe ama biraz sosyalleşip tabiri caizse törpülensin istedim.

Öncesinde psikiyatri, psikolog ve dil konuşma terapisi gördü. Hepsinden aldığım sonuç huyu böyle, yapısı inat oldu.

Kreşten neden aldığıma gelince de... Baktım ben 2 aydır şikayet duyuyorum, hani desem ki ben bir beklentideyim okul da savunma modu açıyor o da yok. Derdim çocuğum gitsin sosyalleşsin. Niye haftada 10 kelime eklenmiyor vs gibi beklentilerim de yok. E dedim ben niye hergün bu stresi çekiyorum? Zaten başka gözüme batan şeyler de vardı.

Kreş 17.00'ye kadardı. Ama benim kız zil çalınca gitmek istiyor diye 15.30da alır mısınız dendi. Kabul ettim.
Yemek listesi benimkine uymayacak gibiydi, kahvaltısını falan evde yaptırdım. Liste de hakikaten bayağı kötü ama yani corn flakes falan oluyor sadece, benim minik cadı iki yumurtadan omletini yer çıkar evden.
Altını değiştirmiyorlardı. Sabahtan söylemem gerekiyordu. Gerekçe de "kızım istemiyormuş" 5 6 saat kalıyordu okulda.
Kıyafetini falan da değiştirmiyorlardı, 2 ayda bir kez değiştirildi. Büyük kızımda günlük rutin değişirdi. Hatta saçlarını falan çok güzel toplarlardı hoşuma giderdi. Bu şart değil ama çocuğu sersefil alıyordum. Bu kadarına da gerek yoktu sanki.
Fotoğraf gelmiyordu. Söyleyince de gelmiyordu yani 10 günde bir boyama yaparken vs. Diğer kızımda günde 3 4 kez gelirdi. Yemek yerken, uyurken vs. Bunu bekliyor muydum? Hayır ama günde 1 gelsin diyorum. Yanlış mı?

Bir aklım diyor ki acaba çok ucuz, merdivenaltı yere mi verdim çocuğu. E yok, 30 bin tl anlaştım aylık. Eski de okul. Büyük kızınkine 2 bin tl veriyordum. (o zaman asgari 1600müş, oradan hesaplıyor benim kafa)

Şimdi ben bu canavarla evde kaldım. Önceki kurumla ipleri koparmadım ama hedefim başka yere vermek. Haksız mıyım?

Bir de ayrılık konuşması yaparken bana inadından dolayı oyun terapisi aldırmamın iyi olabileceğini söylediler. Büyüğe de aldırmıştım ama inadının kırılması, kurallara uymayı öğrenmesi için kreşe verdim ben biraz da hani. Dediğim gibi önceden de psikiyatri, psikolog gördü. Onların böyle bir önerisi olmamıştı.

Şimdi bir kaç ay evde sıkı yönetim, sonrasında yeni okul diye düşünüyorum. O arada 3 yaş olur, bezi de bırakır evin yakınındaki 3-6 yaş koleje başlatırım diyorum. Bir diğer seçenek de farklı bir kreş bulup hemen başlatmak.

Bu arada giderken falan sorun çıkarmıyor, güle oynaya da gidiyor çocuk.

Nasıl yapsam?
Beklentilerim yanlış mı?

Genişletmek için tıkla...

Tabiki de beklenti yanlis degil cocugu ya okulda istemiyorlar bu şekilde belli ediyorlar ya da bu okulun tarzi boyle. Buyuk kizinizin gittigi okula gonderin bence. Alt degistirmemek vs hic mantikli degil hangimizin cocugu gule oynaya degistirtiyor altini. Fiyatida ortalama bir fiyat iyi bir semtte oturuyorum ortalamasi 30 buraninda en iyisi 45. Yani bence alin

HaslanmisPattis .!.:

2 kızım var. İlki 2018de kreşe başlamıştı. İkinciyi de temmuz ayında başlattım. Kafam ister istemez iki farklı kurumu kıyaslıyor ama her şey değişti mi onu merak ediyorum. Baştan belirteyim ikinci kızımı kreşten aldım, farklı bir yer arayacağım gibi duruyor. O sebeple benim beklentilerim garip mi onu konuşuyoruz şu an.

İlk kızım aşırı uslu/akıllı/prenses gibiydi. İkincisi tam bir fecaat bu arada. Sorunların temelinde de bu var.

İkinciden her Allahın günü şikayet aldım. Vurma-kırma vs şikayetleri asla değil ama şöyle inatçı, böyle yemek seçiyor, istediği olmadığında kıyamet koparıyor, etkinliklere katılmıyor vs diye. Bu bir noktada benim motivasyonumu düşürdü. Bir iki beş on... Hatta büyük kızım küçüğü okuldan almaya benimle gelmek istemiyordu "anne yine şikayet edecekler valla utanıyorum artık" modundaydı. İki kez "ya istemiyorsanız alalım bu çocuğu ben size zaten pamuk şeker demedim ki çocuğum için" konuşması yaptım. Çünkü gerçekten baştan söylemiştim hakikaten zor bir çocuk.

Hatta itiraf edeyim ilkinde mecburdum ama ikincisinde bu kadar erken başlatmak zorunda değildim kreşe ama biraz sosyalleşip tabiri caizse törpülensin istedim.

Öncesinde psikiyatri, psikolog ve dil konuşma terapisi gördü. Hepsinden aldığım sonuç huyu böyle, yapısı inat oldu.

Kreşten neden aldığıma gelince de... Baktım ben 2 aydır şikayet duyuyorum, hani desem ki ben bir beklentideyim okul da savunma modu açıyor o da yok. Derdim çocuğum gitsin sosyalleşsin. Niye haftada 10 kelime eklenmiyor vs gibi beklentilerim de yok. E dedim ben niye hergün bu stresi çekiyorum? Zaten başka gözüme batan şeyler de vardı.

Kreş 17.00'ye kadardı. Ama benim kız zil çalınca gitmek istiyor diye 15.30da alır mısınız dendi. Kabul ettim.
Yemek listesi benimkine uymayacak gibiydi, kahvaltısını falan evde yaptırdım. Liste de hakikaten bayağı kötü ama yani corn flakes falan oluyor sadece, benim minik cadı iki yumurtadan omletini yer çıkar evden.
Altını değiştirmiyorlardı. Sabahtan söylemem gerekiyordu. Gerekçe de "kızım istemiyormuş" 5 6 saat kalıyordu okulda.
Kıyafetini falan da değiştirmiyorlardı, 2 ayda bir kez değiştirildi. Büyük kızımda günlük rutin değişirdi. Hatta saçlarını falan çok güzel toplarlardı hoşuma giderdi. Bu şart değil ama çocuğu sersefil alıyordum. Bu kadarına da gerek yoktu sanki.
Fotoğraf gelmiyordu. Söyleyince de gelmiyordu yani 10 günde bir boyama yaparken vs. Diğer kızımda günde 3 4 kez gelirdi. Yemek yerken, uyurken vs. Bunu bekliyor muydum? Hayır ama günde 1 gelsin diyorum. Yanlış mı?

Bir aklım diyor ki acaba çok ucuz, merdivenaltı yere mi verdim çocuğu. E yok, 30 bin tl anlaştım aylık. Eski de okul. Büyük kızınkine 2 bin tl veriyordum. (o zaman asgari 1600müş, oradan hesaplıyor benim kafa)

Şimdi ben bu canavarla evde kaldım. Önceki kurumla ipleri koparmadım ama hedefim başka yere vermek. Haksız mıyım?

Bir de ayrılık konuşması yaparken bana inadından dolayı oyun terapisi aldırmamın iyi olabileceğini söylediler. Büyüğe de aldırmıştım ama inadının kırılması, kurallara uymayı öğrenmesi için kreşe verdim ben biraz da hani. Dediğim gibi önceden de psikiyatri, psikolog gördü. Onların böyle bir önerisi olmamıştı.

Şimdi bir kaç ay evde sıkı yönetim, sonrasında yeni okul diye düşünüyorum. O arada 3 yaş olur, bezi de bırakır evin yakınındaki 3-6 yaş koleje başlatırım diyorum. Bir diğer seçenek de farklı bir kreş bulup hemen başlatmak.

Bu arada giderken falan sorun çıkarmıyor, güle oynaya da gidiyor çocuk.

Nasıl yapsam?
Beklentilerim yanlış mı?

Genişletmek için tıkla...

Baştan yaramaz falan diyerek mi verdiniz acaba? 14 yas kiz,8 yas oglan çocuğu olan bir anne olarak çocuğunla ilgili olumsuz oldugunu düşündüğün birsey varsa dahi "etiketleme ,akisina bırak"oldu. Oğlum biraz hassas/duygusal bir çocuk, anaokuluna başlarken öğretmeni bir form vermisti,ben hassas duygusal oldugunu falan yazdim. Neyse çocuk okula gidiyor geliyor,arkadaş edindi ki pandemi çocuğu evden çıkmak bile istemediği dönemler olmuştu,baya uyum sağladı,bir gün ağlamadı ama gelin görün öğretmeni her gün bana bugun cok mutluydu falan gibisinden birseyler söyledi,etiketlemisim çocugumu istemeden oysaki benim korktugum gibi olmadi,cok uyumlu bir cocuktu okulda.Demekki yaramaz falan deseydim (degildi ama olsaydı dürüst olurdum soylerdim) daha farkli yaklasabilirdi. Öğretmenlerin aklında kalıyor ailelerden aldıkları bilgiler. Bazen belki de taraflı davranılıyor zaten annesi de söylemişti gibisinden. Tam toparlayamadım ama anlamissinizdir diye düşünüyorum.
Bana sorulursa uyumlu bir çocuktur deyip akışına bırakıyorum artık. Ha ozel bir durumu olsa gizlemem o ayrı,ama uyum sağlayacak yani eninde sonunda,en basinda fazla bilgi vermemek gerekiyor.
Beklentileriniz kreş icin makul bence,cok küçükler zira. Ama karsilayamiyorlarsa bence yolunuzu ayırmak en doğrusu olur. Altı bezli bebeği 6 saat ayni bezle tutmak hoş değil,günah yani vicdan gerek bu işi yapmak icin

Genel kanıya katılıyorum bu arada baştan çocuğumu etiketlemiş olabilirim. Ama onu da söylemeden nasıl yapardım bilmiyorum, evet canı istediğinde her şeyi yapıyor istemediğinde kaos çıkartıyor ve her fırsatında tırmanmayı/atlamayı tercih ediyor.
Yani aslında biraz da güvenliğinden ötürü uyarı yaptım ama ters tepti belli ki.

Kızınız kaç yaşında?