Neden bu baskı?

Gerçekten çözemiyorum insanların amacını. Annemin sistematik şekilde uyguladığı evlat ayrımına tepki olarak kendi hayatımı sağlıklı şekilde ayrıştırma kararı aldıktan sonra yaklaşık 6 aydır hiç konuşmadık. Eski konularımdan hatırlayanlar belki çıkacaktır detayları ancak buraya uzun uzun yazmak istemiyorum kısacası kabullendim saygı duydum ve kendimi artık alacaklı gibi hissetmediğim bir yaşam biçimine döndüm. Kızımla işimle evimle günlük rutinlerimle arkadaşlarım çevrem bir şekilde geçiriyorum hayatımı ancak ablam teyzem babam bana annenle barış diye baskı uygulamaya çalışıyorlar laf arasında illa bir şekilde o senin annen diyerek bana kendimi suçlu hissettirmeye çalışıyorlar hepsine güzel güzel kısaca açıklayarak kapatıyorum konuyu en son ablam beni arayıp annen hasta beli ağrıyor istersen bir ara geçmiş olsun demek istersin diye düşündüm dedi bu şekilde barışırsınız belki dedi ben kimseye küs değilim dedim açıkladım ve kapattım ancak anlatamıyorum bu hissi sadece yaşayanlar bilir yılların kırgınlığı toplanır insanı en savunmasız anında vurur bir daha o kişi aynı kişi olamaz ya işte tam da öyle bir noktadayım.
Israrla küs olmadığımı kendimle kalmak istediğini kimseden beklentim olmadığını anlatıyorum ama insanlar çok garipler hoşlarına mı gidiyor bu rolü üstlenmek anlamıyorum beni arayıp da hadi barış hadi bırak sen de onu anla falan diyor neyi anlamam gerekiyor kimse bunu söylemiyor.
Benim anlamadığım şey ise ben bir anne olarak çocuğumu doğurduktan sonra beni doğuran annemin hayatıma bu kadar yabancı ve uzak kalabiliyor olması bir defa bağrına basmak erkek çocukları kadar evladı olduğunu hissetmek benim de hakkım değil miydi

Önceki konularınızı bilmiyorum. Acaba açıklama yapmayı mı bıraksanız? Abla, baba, teyze yani bunlar çok uzak akrabalar değiller. Hele ki babanız, annenizin huyunu suyunu size karşı tavırlarını sizi ne kadar kırdığını biliyor olmalı. Ama siz açıklama yapsanız da onlar sizi haklı görmüyor diye düşündüm