Psikoloğa mı gitmeliyim

İçimde acayip bir sıkıntı var Temmuz'da 2 yaşına girecek bir bebeğim var zaten beni burada tanıyanlar vardır birçok şeyden konu açmıştım
önceden Sigara içtiğimi bu yaşıma gelmeme rağmen annem babam bilmiyordu Babama söyledim biraz O yüzden kendimi Kötü hissediyordum artık o konuda da bir problem yok böyle bazen İçime bir sıkıntı geliyor her an kötü bir şey olacakmış gibi Sanki Çocuğuma bir şey olacakmış gibi bir şey olsa ne yaparım bir şey yapamazmışım gibi Hasta olacak diye çok korkuyorum ona bir şey olmasın diye korkuyorum böyle sürekli Tetik halinde diken üzerinde yaşıyor gibiyim Bunun adına kaygı diyorlarmış biraz araştırdım ama tam olarak emin olamıyorum psikoloğa gidip gitmeme konusunda kararsızım açıkçası gidecek vaktim bile yok Ne yapacağımı bilmiyorum üzerimize çok borç vardı Çok şükür çoğunu babamın sayesinde ödedik Babam bize çok yardım etti Onun ettiği yardımları geri ödeyemediğim için de çok sıkıntıdayım babam Bunlar benim yardımım geri ödemenize gerek yok dedi ama yine de kötü hissediyorum
neden tam olarak bu kadar kötü hissettiğimi bilmiyorum Çünkü çoğu şeyi geride bıraktık ama ben hala çoğu şeyi atlatamıyorum Sizce benim sorunum ne ya da ben gerçekten doktora gitmeli miyim

dahadogurmam12 .!.:

İçimde acayip bir sıkıntı var Temmuz'da 2 yaşına girecek bir bebeğim var zaten beni burada tanıyanlar vardır birçok şeyden konu açmıştım
önceden Sigara içtiğimi bu yaşıma gelmeme rağmen annem babam bilmiyordu Babama söyledim biraz O yüzden kendimi Kötü hissediyordum artık o konuda da bir problem yok böyle bazen İçime bir sıkıntı geliyor her an kötü bir şey olacakmış gibi Sanki Çocuğuma bir şey olacakmış gibi bir şey olsa ne yaparım bir şey yapamazmışım gibi Hasta olacak diye çok korkuyorum ona bir şey olmasın diye korkuyorum böyle sürekli Tetik halinde diken üzerinde yaşıyor gibiyim Bunun adına kaygı diyorlarmış biraz araştırdım ama tam olarak emin olamıyorum psikoloğa gidip gitmeme konusunda kararsızım açıkçası gidecek vaktim bile yok Ne yapacağımı bilmiyorum üzerimize çok borç vardı Çok şükür çoğunu babamın sayesinde ödedik Babam bize çok yardım etti Onun ettiği yardımları geri ödeyemediğim için de çok sıkıntıdayım babam Bunlar benim yardımım geri ödemenize gerek yok dedi ama yine de kötü hissediyorum
neden tam olarak bu kadar kötü hissettiğimi bilmiyorum Çünkü çoğu şeyi geride bıraktık ama ben hala çoğu şeyi atlatamıyorum Sizce benim sorunum ne ya da ben gerçekten doktora gitmeli miyim

Genişletmek için tıkla...

Allah yardımcınız olsun. Kaygı bozukluğu yaşıyor olabilirsiniz şiddetli düzeyde olmasa da. Psikolojik destek almanızı öneriim

Çok basit tedavilerle çok hızlı rahatlayabilirsiniz. Benim bebeğim ve hamileliğim çok sorunluydu bende yoğun kaygı yaşadım doğurdum bebeğim yanımda değildi. Eve getirip sonra tekrar yoğun bakıma verdim boş elbiselerle eve geldim. Hastanedeki boş beşik koymadı ama evde boş kalan beşikten sonra içimde birşeyler kaymaya yıkılmaya başladı. İlaç alırsam hiçbirşeyi dert etmem çocuğa birşey olursa fark etmem diye bile düşündüm. 15 yıllık Hemşire olmam harici bir sorun yok sonra doktora gittim verdiği ilaç özellikle beni uyutmasın dedim ve ilacı kullandıktan 1-2 hafta sonra yine aynı sorunları dert ediyordum ama bu dertler beni kahredip hayata devam etmeme engel olmuyor kafamı kurcalamıyordu. Beni uyuşturmadı beni hayattan koparmadı uyuyup kalmadım. Sadece kahrolmadım düşüncelerim ve hislerim daha kabul edilebilir düzeye indi. Çocuğa eşinize ve çevrenize tavrınız bile değişecek. Çünkü biranda böyle olmadı zamanla oldunuz biranda da değişmeyecek ama inanın ilişkileriniz de toparlayacak sizde. Çocuğunuzla daha sağlam bir geleceğiniz olacak. Yüksek düzeyde uzun süreli stres bazı hastalıklara sebep oluyor bence kendinize bunu yapmamalısınız.

dahadogurmam12 .!.:

İçimde acayip bir sıkıntı var Temmuz'da 2 yaşına girecek bir bebeğim var zaten beni burada tanıyanlar vardır birçok şeyden konu açmıştım
önceden Sigara içtiğimi bu yaşıma gelmeme rağmen annem babam bilmiyordu Babama söyledim biraz O yüzden kendimi Kötü hissediyordum artık o konuda da bir problem yok böyle bazen İçime bir sıkıntı geliyor her an kötü bir şey olacakmış gibi Sanki Çocuğuma bir şey olacakmış gibi bir şey olsa ne yaparım bir şey yapamazmışım gibi Hasta olacak diye çok korkuyorum ona bir şey olmasın diye korkuyorum böyle sürekli Tetik halinde diken üzerinde yaşıyor gibiyim Bunun adına kaygı diyorlarmış biraz araştırdım ama tam olarak emin olamıyorum psikoloğa gidip gitmeme konusunda kararsızım açıkçası gidecek vaktim bile yok Ne yapacağımı bilmiyorum üzerimize çok borç vardı Çok şükür çoğunu babamın sayesinde ödedik Babam bize çok yardım etti Onun ettiği yardımları geri ödeyemediğim için de çok sıkıntıdayım babam Bunlar benim yardımım geri ödemenize gerek yok dedi ama yine de kötü hissediyorum
neden tam olarak bu kadar kötü hissettiğimi bilmiyorum Çünkü çoğu şeyi geride bıraktık ama ben hala çoğu şeyi atlatamıyorum Sizce benim sorunum ne ya da ben gerçekten doktora gitmeli miyim

Genişletmek için tıkla...

dahadogurmam12 .!.:

İçimde acayip bir sıkıntı var Temmuz'da 2 yaşına girecek bir bebeğim var zaten beni burada tanıyanlar vardır birçok şeyden konu açmıştım
önceden Sigara içtiğimi bu yaşıma gelmeme rağmen annem babam bilmiyordu Babama söyledim biraz O yüzden kendimi Kötü hissediyordum artık o konuda da bir problem yok böyle bazen İçime bir sıkıntı geliyor her an kötü bir şey olacakmış gibi Sanki Çocuğuma bir şey olacakmış gibi bir şey olsa ne yaparım bir şey yapamazmışım gibi Hasta olacak diye çok korkuyorum ona bir şey olmasın diye korkuyorum böyle sürekli Tetik halinde diken üzerinde yaşıyor gibiyim Bunun adına kaygı diyorlarmış biraz araştırdım ama tam olarak emin olamıyorum psikoloğa gidip gitmeme konusunda kararsızım açıkçası gidecek vaktim bile yok Ne yapacağımı bilmiyorum üzerimize çok borç vardı Çok şükür çoğunu babamın sayesinde ödedik Babam bize çok yardım etti Onun ettiği yardımları geri ödeyemediğim için de çok sıkıntıdayım babam Bunlar benim yardımım geri ödemenize gerek yok dedi ama yine de kötü hissediyorum
neden tam olarak bu kadar kötü hissettiğimi bilmiyorum Çünkü çoğu şeyi geride bıraktık ama ben hala çoğu şeyi atlatamıyorum Sizce benim sorunum ne ya da ben gerçekten doktora gitmeli miyim

Genişletmek için tıkla...

Öncelikle kan değerlerinizi bi kontrol ettirin. Demir d vitamini magnezyum. Muhtemelen düşük çıkacaktır. Genel ruh halini büyük oranda etkiliyor . Omega 3 takviyesi. Onlar tamamlandıktan sonra beslenme ve uyku düzeniniz çok önemli. Bağırsaklarınız iyi mi? Bir de safran kullanmanızı öneririm gerçekten düşük seviyr anksiyete ve kaygıya birebir.. ortada somut bir sorun yoksa hayata bakış açınızı değiştirmeniz lazım. Bu noktada psikolog iyi gelir ama malesef çok maliyetli. Ben bedenin hastalandığı gibi ruhun da hastalanabileceğine inananlardanım. Bu saydıklarımız işe yaramazsa ,yetersiz gelirse çok düşük doz bi antidepresanla çocugunuzun aklında enazndan mutlu bir anne olarak kalabilirsiniz..

duyguudk .!.:

Çok basit tedavilerle çok hızlı rahatlayabilirsiniz. Benim bebeğim ve hamileliğim çok sorunluydu bende yoğun kaygı yaşadım doğurdum bebeğim yanımda değildi. Eve getirip sonra tekrar yoğun bakıma verdim boş elbiselerle eve geldim. Hastanedeki boş beşik koymadı ama evde boş kalan beşikten sonra içimde birşeyler kaymaya yıkılmaya başladı. İlaç alırsam hiçbirşeyi dert etmem çocuğa birşey olursa fark etmem diye bile düşündüm. 15 yıllık Hemşire olmam harici bir sorun yok sonra doktora gittim verdiği ilaç özellikle beni uyutmasın dedim ve ilacı kullandıktan 1-2 hafta sonra yine aynı sorunları dert ediyordum ama bu dertler beni kahredip hayata devam etmeme engel olmuyor kafamı kurcalamıyordu. Beni uyuşturmadı beni hayattan koparmadı uyuyup kalmadım. Sadece kahrolmadım düşüncelerim ve hislerim daha kabul edilebilir düzeye indi. Çocuğa eşinize ve çevrenize tavrınız bile değişecek. Çünkü biranda böyle olmadı zamanla oldunuz biranda da değişmeyecek ama inanın ilişkileriniz de toparlayacak sizde. Çocuğunuzla daha sağlam bir geleceğiniz olacak. Yüksek düzeyde uzun süreli stres bazı hastalıklara sebep oluyor bence kendinize bunu yapmamalısınız.

Genişletmek için tıkla...

Cocuga çevreye eşe tavrinizdegisecek derken ne olabilir ki en fazla

dahadogurmam12 .!.:

İçimde acayip bir sıkıntı var Temmuz'da 2 yaşına girecek bir bebeğim var zaten beni burada tanıyanlar vardır birçok şeyden konu açmıştım
önceden Sigara içtiğimi bu yaşıma gelmeme rağmen annem babam bilmiyordu Babama söyledim biraz O yüzden kendimi Kötü hissediyordum artık o konuda da bir problem yok böyle bazen İçime bir sıkıntı geliyor her an kötü bir şey olacakmış gibi Sanki Çocuğuma bir şey olacakmış gibi bir şey olsa ne yaparım bir şey yapamazmışım gibi Hasta olacak diye çok korkuyorum ona bir şey olmasın diye korkuyorum böyle sürekli Tetik halinde diken üzerinde yaşıyor gibiyim Bunun adına kaygı diyorlarmış biraz araştırdım ama tam olarak emin olamıyorum psikoloğa gidip gitmeme konusunda kararsızım açıkçası gidecek vaktim bile yok Ne yapacağımı bilmiyorum üzerimize çok borç vardı Çok şükür çoğunu babamın sayesinde ödedik Babam bize çok yardım etti Onun ettiği yardımları geri ödeyemediğim için de çok sıkıntıdayım babam Bunlar benim yardımım geri ödemenize gerek yok dedi ama yine de kötü hissediyorum
neden tam olarak bu kadar kötü hissettiğimi bilmiyorum Çünkü çoğu şeyi geride bıraktık ama ben hala çoğu şeyi atlatamıyorum Sizce benim sorunum ne ya da ben gerçekten doktora gitmeli miyim

Genişletmek için tıkla...

Çok evhamlı tedirgin kaygılı birisiniz okuduklarımdan bunu anladım insan küçücük bit kadar şeyi bile takıntı ederya aynı öyle sigara içiyordunuz mesela babanız öğrendi neden bunu stres takıntı yaptınız mesela salın biraz böyle hayat geçmez gerekirse evet destek alın gerekli yerlere başvurun sanırım elinizde olmayan bir sebepten böyle insan verem kanser olur ne olacaksa olacağı varsa olur birşeyi garanti altına alamazsınız herşeyi kontrol edemezsiniz rahat olun evet psikolojik bir destek alın bence

dahadogurmam12 .!.:

İçimde acayip bir sıkıntı var Temmuz'da 2 yaşına girecek bir bebeğim var zaten beni burada tanıyanlar vardır birçok şeyden konu açmıştım
önceden Sigara içtiğimi bu yaşıma gelmeme rağmen annem babam bilmiyordu Babama söyledim biraz O yüzden kendimi Kötü hissediyordum artık o konuda da bir problem yok böyle bazen İçime bir sıkıntı geliyor her an kötü bir şey olacakmış gibi Sanki Çocuğuma bir şey olacakmış gibi bir şey olsa ne yaparım bir şey yapamazmışım gibi Hasta olacak diye çok korkuyorum ona bir şey olmasın diye korkuyorum böyle sürekli Tetik halinde diken üzerinde yaşıyor gibiyim Bunun adına kaygı diyorlarmış biraz araştırdım ama tam olarak emin olamıyorum psikoloğa gidip gitmeme konusunda kararsızım açıkçası gidecek vaktim bile yok Ne yapacağımı bilmiyorum üzerimize çok borç vardı Çok şükür çoğunu babamın sayesinde ödedik Babam bize çok yardım etti Onun ettiği yardımları geri ödeyemediğim için de çok sıkıntıdayım babam Bunlar benim yardımım geri ödemenize gerek yok dedi ama yine de kötü hissediyorum
neden tam olarak bu kadar kötü hissettiğimi bilmiyorum Çünkü çoğu şeyi geride bıraktık ama ben hala çoğu şeyi atlatamıyorum Sizce benim sorunum ne ya da ben gerçekten doktora gitmeli miyim

Genişletmek için tıkla...

Sen de anksiyete var yani kaygı bozuklugu.Sigara içerken suçluluk hissetmen devamli kötü seyler olacak hissi kötü senaryolar bunlarin sebebi anksiyete.Bir psikiyatriste gitmelisin cocugunu saglikli bir anne olarak buyutmek istiyorsan.İlaç verecektir duzenli kullandiginda bu hislerden kurtulacaksin.Bir universite yada devlet hastanesinin psikiyatri bolumunede gidebilirsin.

bebeklinick .!.:

Cocuga çevreye eşe tavrinizdegisecek derken ne olabilir ki en fazla

Genişletmek için tıkla...

Ben kendimden örnek vereyim öncelikle. Benim en büyük kaygım çocuğumun tekrar yoğun bakıma alınması ve kucağımın boş kalmasıydı. 2.kez yoğun bakıma girme sebebi de beslenme geriliği kilo alamaması. Kalbinde ciddi sorun vardı ve ameliyat olması gerekiyordu bulunduğumuz ilde ameliyat edilmiyordu ama çocuk kardiyolojiye var. Bir süre takip edelim düşük kilo yüzünden zaten ameliyat edilemez gitseniz orada da yoğun bakımda olacak yemek yedikçe kilo aldıkça sorunu da azalacak kendiliğinden de iyileşebilir ama yemek yemez sürekli uyursa durum daha da ilerliyor sayılır acil açık kalp ameliyatı olacak dediler. Araştırdım söylenen herşey doğruydu. Bebeğimin fizyolojik reflüsü de vardı. 2.entübasyondan sonra yoğunbakımda yatarken yemek geriliği oluştu beni emen bebek biberonu bile çekemez oldu kaşık biberonu içemez oldu sadece hortumla beslendi. 2 hafta sonra toparlandı eve çıktık Hergün 20-40gr arası alıyordu böyle devam etmeliydi kalbi için. 3 gün boyunca yoğunbakımda yediğinin yarısını 1 saatte anca yedi orada tamamını 10-15dk da yiyordu. Kontrole gittiğimizde yatırdılar yoğun bakıma ve ben tetiklenmeye başladım. Çünkü 6 aydır hamileliğimde dahil sürekli bebeği kaybetme stresi altındaydım. Çocuğum eve çıkınca da her kontrolde elimden alınacağını düşündüm. Kontrole gitmek büyük bir olaydı bana. Fenalık geçirecek gibi oluyordum. Kalbinden dolayı eve kimseyi alamıyor kimseye gidemiyorduk. Eşimle bebeğimizi dönüşümlü bakıyorduk çünkü 3 saat arala beslenmesi zorunluydu şekeri düşüp bilinci kapanabilirdi zaten sürekli uyuduğu için anlama şansımız yoktu. 3 saat kucağımızda dik tutuyorduk 3 saat sonunda yatırıp altını alacağımız sırada kusuyordu. Her kustuğunda kilo alamaz elimden alacaklar diye ağlardım. Eşimin kucağında çok huzurluydu ama bende huzursuz gerginliği hisseder daha çok kusardı. Sürekli evde tartardım onu. Bana başta tavırlarım çok garip gelmedi doktor artık büyüdü yoğun bakımlık değil hastaneye yatması gerekirse serviste yatar sende yanında olursun demesine rağmen bende birşey değişmeyince ilk orada kendimden şüphe ettim. Asla oturtmıyordum çocuğu ya omurgası zarar görürse. Çocuk artık kucağımda doğruluyordu ben zorla yatırıyordum doktor niye oturamıyor otur bunu dedi yapamadım annem oturttu öğretti ona. Evden çıkmaya insan içine karışmaya başlayınca sürekli herkese siz anlamıyorsunuz çocuk zarar görecek ben hep yalnızım tavrındaydım. Aslında hep yanımdaydılar ama bana öyle gelmiyordu. Tek ben düşünüyorum tek ben dert ediyorum demek ki yalnızım hissi vardı. Eşim hamileliğim boyunca 1 gün bile bırakıp beni biryere gitmedi Hergün yanımdaydı evdeyim çıkamıyorum diye her isteğime her eksiğimize yetişti. Ama bana yanımda kimse yokmuş gibi geliyordu yoğun bakım kapısında hep tektim herkese gelmeyin demiştim eşim iş çıkışı geliyordu orada da beni yalnız bıraktılar bir daha yatarsa yine o kapıda yalnızım diye düşünüyordum. Çocuk kusunca artık kızmaya başlıyordum yine niye kustun alacaklar seni benden diyordum. Bu benim son noktam oldu ve doktora gittim. İlk hafta inanarak içmedim ilacı 2. Haftanın sonunda çevrem değiştiğimi söyledi. O kadar yavaş ve küçük değişiklikler oluyor ki kendin hemen fark edemiyorsun. O arada ağır bir grip geçirdim verilen ilaçlarla o ilacı içmemem gerketi tedaviyi bıraktım kimseye söylemedim. Çocuk ek gıdaya başladı pütürlü yerken boğuldu bir daha olur diye asla pütür vermedim püre verdim hep. Annem birşey diyince de anlamıyorsun demeye başladım. İlacı bıraktığımı ilk o fark etti. Eşimle uzun süre tedaviye dönmem için uğraştılar hep bahane buldum ama çocuğa Hergün daha da püre yedirmeye başladım ağlamalarım geri geliyordu mutsuzluk geri geldi yalnızım hissi geldi aynı şeyi yaşamamak için ilaca döndüm şimdi yine düzeldi kafamın içi. Sanırım uzun bir müddet daha kesmeden devam ederim. Çünkü daha çocuğun yürümesi gezmesi yaramazlıkları var ben iyileşmeden onun yanında olamam. Çevremdeki herkesi küstürme kırma lüksümde yok. İlaçlara çok karşıydım ama yanılmışım. İnsanı uyuşturmuyorlar sadece kaygılanırken kahrolmayı panik olmayı önlüyorlar.

Doktora git ve kaygin icin ilac kullanmaya basla, sonrasinda kendine gelmeye baslayinca terapiye basla.

Kendin ebeveyn olmussun ama hala babanin karsisinda kucuk bir cocuk gibi muhcupsun. Bunlarin hepsine kendini iyi hissettiginde bir yolculuk yapabilirsin terapi cesitleri ile