Tükendim

mahh .!.:

Benim girdiğim yıllarda da diyetisyenlik otuz bin civarıydı şu an üç yüz bin civarı. Kalan süreçte fırsat buldukça çalışsam üç yüz bin yapılabilir mi acaba puan sıralama olaylarından o kadar uzak kaldım ki

Genişletmek için tıkla...

Birlikte çalıştığımız erkek bir arkadaşın nişanlısı geçen sene diyetisyenlikten örgün eğitimden mezun oldu. Özel sektörde iş bulmakta çok zorlanıyor. En son reformer pilates salonunda işe başladı diyetisyen + spor koçu olarak. Patron çok zayıflıyorsunuz fiziğiniz muhteşem oldu diye yalan söylemesini istiyormuş. Kızcağız da yapamadı şu an maalesef işsiz Ama genel olarak bu şekildeymiş bu bölüm.

mahh .!.:

Benim girdiğim yıllarda da diyetisyenlik otuz bin civarıydı şu an üç yüz bin civarı. Kalan süreçte fırsat buldukça çalışsam üç yüz bin yapılabilir mi acaba puan sıralama olaylarından o kadar uzak kaldım ki

Genişletmek için tıkla...

Ben de 18 binle girmiştim o zamanlar diş doğuda tıp tutuyordu eczacılık tutuyordu ama bu bölümü seçtim mal gibi

mahh .!.:

Sizce bu kadar akıl sağlığı ile oynayıcı faktöre karşın durumdan çıkarımınız benim tahammülsüz ve memnuniyetsiz oluşum mu, gerçekten çok komiksiniz. Herhangi yeni bir memura hadi yeni memuru da geçtim emekliliğine ay kalmış "pişmiş" eski memura gidin bunu benim imzalamam lazım ama canım imzalamak istemiyor deyip kendinizi yırtın, ona abla-bacı-canım diye hitap edin, fiziksel saldırıda bulunmaya çalışın, yirmi dört saati son saatlerinde artık ayakta durmaktan ve koşturmaktan omurgası, kalça kemikleri ağrımaya başlamışken niye tuvalet temizlenmedi, niye çöp toplanmadı, doktor bugün niye gelmedi , oda neden bu kadar sıcak diye bağırmaya başlayın, küfür edin emir verin terbiyesizlik yapın bir deneyin hangisi ne kadar tahammül gösterecek ne kadar sizi memnuniyet ile karşılayacak. Zaten bunların binde birini biz dışında herhangi bir meslek grubuna yapmaya cesaret edemezsiniz, isterse ilk okul mezunu olsun. Ben sizi de hemşire diye hatırlıyorum, çalışma alanınızı ve muhteşem tahammül dozunuzu çok merak ettim.

Genişletmek için tıkla...

Ben paramediğim kaç tane beyaz kod davası ile uğraştım daha önce hemşirelikte yaptım bu meslek dün böyle değildi 20 sene 30 sene öncede böyleydi. Daha dün bir bugün iki çalışanlardan memnun değilsin hasta yakınlarından memnun değilsin ee iş bu yani takım elbiseli eğitimli adamlarla muhattap olmayacaksın her zaman heleki hemşireysen, böyle tipler hep olacak nerde olursan ol varlar.
Yeni atanmış memur hasta yakını ile kavga ediyor konu ambulansın geç gelmesi nerde kaldınız diye üstümüze yürüyolar (geç kalma durumuda yok 6dk olay yeri varış) tutup bunu anlatıyor anlamasını bekliyor sonra of insanlar cahil bu iş böyle olmaz hiç suçumuz yokken bizi dövecekti diye mız mız bizi yiyor, ee seçmeseydin olmasaydın paramedik. Bu iş böyle olay yeri böyle, bekleyen adama yıl gibi geliyor ambulans, o profile ne anlatırsan anlat sonuç değişmeyecek ajite olsa iş şiddete gidicek. Hasta tipleri vardır hasta yakını tipleri vardır. Yolun başında havlu atanlar gerçekten bu işi yapmamalı, 2 senede sen böyleysen 10 sene sonra hastayada tahammülün kalmayacak demektir.
Bu sektör çelik gibi sinir sistemi ister. Ben mesleğimi çok seviyorum o yüzden bunlar beni yıldırmıyor. Gerçekten mutsuzsan alan değiştirmeye bak bu sekilde 5-10 sene sonra sinirlerin kaldırmaz, sağlığından olursun

mahh .!.:

Bakanlıklar arası geçiş yok diye biliyorum nasıl geçiliyor bilginiz var mı

Genişletmek için tıkla...

Hayır bizim kuruma sağlık bakanlığından geçen çok vardı bşr ara. Araştırın dilekçr veriyorsunuz biraz da torpil de lazım sanırım ama torpilsiz grçen de var hatta genelde hemşireleri müdür yapıyorlar

CorpseBride88 .!.:

Birlikte çalıştığımız erkek bir arkadaşın nişanlısı geçen sene diyetisyenlikten örgün eğitimden mezun oldu. Özel sektörde iş bulmakta çok zorlanıyor. En son reformer pilates salonunda işe başladı diyetisyen + spor koçu olarak. Patron çok zayıflıyorsunuz fiziğiniz muhteşem oldu diye yalan söylemesini istiyormuş. Kızcağız da yapamadı şu an maalesef işsiz Ama genel olarak bu şekildeymiş bu bölüm.

Genişletmek için tıkla...

Ben kamudan istifa etmeden unvan değişikliği yaparak nasıl olur diye düşünmüştüm

mahh .!.:

Hemşireyim ve çalışmaya başlayalı sadece iki buçuk yıl oldu. Ve bu kadar kısa bir sürede inanılmaz yıprandığımı hissediyorum. Ruhsal bir yıpranma zaten var ama fotoğraflarımı karşılaştırdığımda bile fiziksel yıpranmayı da somut bir şekilde görebiliyorum ve bu beni çok üzüyor. Bölümü seçerken hür irademle yaptığım bir seçim değildi. Zaten sorunlu bir ailem var hatta bildiğiniz sorunlu ailelerden değil çok çok berbat. Bir noktada mecbur bırakıldım. Çok iyi bir puanla kazandım derece yaparak mezun oldum. Çalışmaya başladıktan sonra da gerçekten çok büyük bir titizlikle yaptım yapıyorum işimi ama şimdiden tükendiğimi hissediyorum.
Dün bir kavga oldu mesela. Hastaneye gittiğinizde bir takım evraklar imzalayıp yatış yaparsınız bunu doksan yaşındaki okuma yazması olmayan dedem bile bilir. Şahıs ben doldurmam evrak siz yazın imzalayın ben bugün ilaçlarımı almadım yazı yazamam diye kavga çıkarttı. Ama anlatamam avaz avaz bağırıyor kendini yere atıyor. Tamam yatış yapma git o zaman diyoruz yatacağım gitmem siz dolduracaksınız diyor. Hani biri kavga çıkartır bunun hemşire ile alakası yoktur ama tamamen hastadan ve hemşireden bağımsız birtakım mağduriyetler olmuştur hasta mağduriyetinden kaynaklı saldıracak yer arıyordur falan hani yine haklı değil ama anlıyorsun neden yaptığını. Ama bu olayda ben neye uğradığımı şaşırdım. Sürekli aynı şeyler oluyor. Kimseye gücü yetmeyen insanlar hiç bizimle alakası olmayan konular için bizimle kavga ediyor. Hani viral olan videolar var ya hemşire sekreterdir ama sekreter hemşire değildir, hemşire temizlik personelidir ama temizlik personeli hemşire değildir diye sürekli keşfette çıkan aslında tam da öyle. Biri işini yapmıyorsa o iş finalde mutlaka bizim üzerimize kalır hasta sinir boşaltacaksa ilk ve tek hedef biz oluruz. Üslup zaten sıkıntı. Dün bir hasta yakını diyor ki "Şş kız gel hele serumu çıkart." Başlarda çok uyarıyordum hitaplarda lütfen dikkat edelim diye ama artık ona bile hiç halim yok. Yani yapılan değişik muameleleri yazmaya kalksam sabahı bulur. Bu kulaklar duyacağımız şekilde açık açık bize küfür edenleri bile duydu maalesef ki.
Ekip işi olması ayrı sıkıntı. Ben hep çok çalışkan nöbet çıkışı tek bir eksik dahi bırakmayan bir insan oldum. Bunu gerçekten kendimi övmek için söylemiyorum, iş yerindeki herkes söylüyor. Ama artık milleti idare etmekten çok sıkıldım. Çünkü işten kaçmak isteyen var, dikkatli çalışma özelliği olmayan işi baştan savma yapan var, sürekli arkasını toplamak zorunda olduğumuz var. Ama finalde benden kıdemli oldukları için benden fazla para alıyorlar. Bir şeyi şikayet edince sorumlu sadece ben ne yapabilirim herkes senin kadar çalışkan değil senin gibi kendini hırpalamıyor falan diyor. Hani belki bir bakıma haklı da çünkü disipline çalışma özelliği olmayan birine bunu tehditle falan mı biri yükleyecek? İş yükünü ekip arkadaşına yüklemek kul hakkı ve alınan maaşında hakkının verilmesi lazım bunu otuz kırk küsür yaşındaki insanlara o mu öğretecek? Ben hep elime gelen işi en iyi yapmaya çalışan biri oldum. Ya bu günlük yaşamamım için de öyle mesela bir yeri temizleyeceğim diyelim ayna gibi yapmadan bırakmam. Bir yemek yapacağım diyelim uğraşırım saatlerce en lezzetli halini çıkartırım. Mesela okulda bir proje ödevi oldu diyelim herkes benimle aynı gruba düşmek için uğraşırdı çünkü elimi attığım ödev hep bir şekilde en iyisi olurdu. Bunu anlatma sebebim ben ekip çalışmasına da uygun değilim yani sömürüye ve kullanılmaya çok açığım. Mesela sağlıklı olduğu halde rapor alan insanlar var. Ben en hasta halimde bile rapor hiç almadım yıllardır ve hele sağlıklı olduğu halde rapor benim için direkt haram paradır çünkü o çalışmadığın günün çalışmış gibi parasını alıyorsun.
Şimdi zaten kimse işe bayıldığı için değil herkes ekmek parası için mecburen çalışıyor diyeceksiniz evet biliyorum ben de bunun için çalışıyorum. Ama gerçekten bu kadar zorlayıcı faktör normal mi? Dünden beri ağlıyorum. Çünkü gerçekten hep zoruma gidiyor ama bu defa aşırı aşırı zoruma gitti anne baba çocuğuna öyle bağıramaz bize ağzına ne gelirse saydı. Ya bazen yirmi dört saat hiç oturmadan, dinlenmeden bazen bir yudum su içemeden bazen yoğunluktan yemek yiyemeden çalışıyorum. Ama karşılığında bir kıymet değer yok sürekli saygısızlık var.
Tekrar bir bölüm okuyayım ya da yüksek lisans yapayım diyorum ama yoğunluktan hiç ders de çalışamıyorum.
Sizce kendime başka yollar nasıl yaratabilirim?

Genişletmek için tıkla...

Bu işin zorluğu bu haklısın. Ama fazla depresif düşünüyorsun. Ben herkesten daha titizim, ben daha şöyle böyleyim diye düşünürsen değil hemşirelik hiçbir iş dalında tutunamazsın. İşgüzarlar tembeller her yerde var, sen işini yapıp gerisini takmamayı öğreneceksin. Güzel ve saygın bir mesleğin var.

Kavga kısmına diyecek lafım yok ben doktorum, ilk yıllarda senin gibi isyan edesim gelirdi ama yıllar geçtikçe alıştım. Kişiselleştirmiyorum hiçbir lafı sözü. Bu insanlar bu yaşa gelmiş ailede eğitilememiş, okulda eğitilememiş ben mi eğiteceğim diyip geçiyorum.

Aysenaz11 .!.:

Bu işin zorluğu bu haklısın. Ama fazla depresif düşünüyorsun. Ben herkesten daha titizim, ben daha şöyle böyleyim diye düşünürsen değil hemşirelik hiçbir iş dalında tutunamazsın. İşgüzarlar tembeller her yerde var, sen işini yapıp gerisini takmamayı öğreneceksin. Güzel ve saygın bir mesleğin var.

Kavga kısmına diyecek lafım yok ben doktorum, ilk yıllarda senin gibi isyan edesim gelirdi ama yıllar geçtikçe alıştım. Kişiselleştirmiyorum hiçbir lafı sözü. Bu insanlar bu yaşa gelmiş ailede eğitilememiş, okulda eğitilememiş ben mi eğiteceğim diyip geçiyorum.

Genişletmek için tıkla...

Teşekkür ederim ama işini yapıp takmamayı öğrenmek gerçekten bu alan için mümkün değil. Çünkü servislerde yoğun bakım gibi hasta bölünmüyor , hasta yeterli takip edilmese herkes mesul oluyor. Birileri ile çalışırken daha fazla hasta sorumluluğu almaktan, her şeyi kontrol etmeye çalışmaktan beynim sulanıyor bazen. Ya benden beş yaş büyük hemşire var ben hastaların hepsini kafamda tutamıyorum diyor mesela. Onunla çalışırken hepsini ben aklımda tutup ben hasta takibi yapmalıyım yoksa servis birbirine giriyor. Ya da on yıllık hemşire var ben aşırı hızlı ilaç hazırlarım o on saatte sulandırıyor artık onun ağırlığından gına geliyor. Yani bunlar gibi yüzlerce şey sayabilirim, ekip olarak çalışıyoruz ben işimi yapayım olmuyor yani karşındaki insan senden daha az sorumluluk sahibi, daha az çalışkan, daha az bilgili, daha yavaş ya da daha rahat olduğunda yük rızan dışı senin üstüne biniyor. Asm de öyle değil mesela hepsinin hasta grubu farklı farklı aralarında paylaşım yapmışlar. Pansuman, enjeksiyon falan olunca sırayla gidiyorlar. Ama bizim öyle değil.
Bu insanlar böyleler tamam emek veren insana saygıları yok ama sorun şu ki yaptırım da yok. Terbiyesizlik yapıyorlar bağırıp çağırıyorlar sonra güzel güzel hizmet almaya devam ediyorlar. Bana bunu imzalamam lazım ama canım imzalamak yazmak istemiyor siz yazın imzalayın diye bağırıp çağıran adamla on saat laf dalaşından sonra doktoru geldi güzel güzel ikna etti biz de eşek gibi yatışını aldık.