2 yaşındaki oğlum parkta 2-3 yaş büyük çocuklardan korkuyor

Sevgili anneler bir konuda yardımınıza ve yorumunuza ihtiyacım var. 2 yaşındaki oğlum parkta akranlarıyla oynamıyor. Mesela haftanın 3-4 günü parka gidiyoruz ve 2 saat en az parkta oluyoruz. Arabalarını falanda götürüyorum parka. Örneğin parkta yanına yanına kendinden 2-3 yaş büyük çocuklar yaklaştığı an hemen bir tedirginliğe kapılıyor ve korku dolu gözlerle yanına yaklaşan çocuğa bakıyor. Eğer çocuk sakin şekilde yaklaşıyorsa bu tedirginlik düşük seviyede oluyor fakat koşarak falan yaklaşıyorsa hemen tedirginlik seviyesi artıyor gözlemliyorum stres oluyor. Akranlarıyla da çok oynamıyor hadi birlikte araba sürelim arkadaşımızla diyorum bazen oynuyor bazen istemiyor.gözlemlemek banka oturmak istiyor bazen. Ama bu sakinliği bazen oynamak istememesi beni tedirgin ediyor. Çocuklardan korkması yanına yaklaşınca elleri gözlerindeki o stres tedirginlik. Bunlara anlam veremiyorum. Arkadaşımız o oynamak istiyor beraber oynayabiliriz tanışabiliriz diyorum bazen işe yarıyor bazen yaramıyor. Oyuncak götürüyoruz park mesela yanına oyuncaklarına bakmak için gelen çocuklara hemen bütün oyuncaklarını veriyor alın gidin hemen der gibi. Veya elindeki oyuncağı birisi çekip aldığında asla tepki vermiyor. Yüzünü önüne eğip susuyor. Hayır diyebilirsin ben oynuyorum diyebilirsin diyorum hemen gelip sarılıyor bana kıyamıyorum. Bu şekilde yaşayan var mı?

3 yaşında kadar çocuklar paralel oyun oynar . Yani parkda cocuklala hiç konuşmaz fakat sıra sıra kayarlar yada salincakda sallanirlar iletisimsiz . Bazı çocuklarda oturarak izler gözlem yaparlar. 3 yaşdan sonra artık akran arkadaslik iletişim başlıyor. Benimde oğlum her gün parka gelirdik kimseyle konuşmaz görmezden gelirdi . Nezaman 3 yaşa geldi ozaman başladı anne arkadaş yok parkda kimse yok oynayacak demeye. 3,5 yaşında parkda arkadaşlık kurmaya basladi . Scooter süren çocukların yanına gidiyor onlarla sürüyor geçmeye çalışıyor .yada oyuncak getirdiğimiz de beraber oynayın diyorum veriyor arabasını birlikte toprak dolduruyorlar falan. 3 yaşdan önce hiç umrunda olmazdı oyuncak scooteri birinin alması . Ama 3 yaşdan sonra benimlet başladı . Benim oglumda kendinden kucuklarden cekiniyor cunku onlar oyuncağını yada scooterini almaya çalışıyor direk üstüne geldiklerinde hemen kaçar herşeyin çeker saklar. Ama Hala en iyi arkadaşı 14 yaşındaki ablası .

Benim oğlum da iki yaşında uzun bir süre yaşıtlarından çok çekindi yanına geldiklerinde stres oldu gerildi (hatta elindekileri yanına gelen yaşıtlarına fırlattı ) sebebi çok hırçın bi arkadaşının olmasıydı sürekli ona vuran sürekli oyuncaklarını elinden alan biri işe arkadaştı acaba bşr büyük zarar mı verdi ki ona ondan bütün büyükler tehlikelidir diye mi düşünüyor ki

Bu video çıkmıştı karşıma, paylaşayim sizinle ..2 yaşında benim kızımda benzer şekildeydi, sürekli o senin oyuncağın istemediğin kimseye vermek zorunda değilsin diyordum, birde mesela kızım oynarken biri elinden çekip alırsa, kızıma dönüp arkadaş bakmak istemiş, baksin mi diyordum, istemiyorsa çocuğa dönüp, ama öyle çekip alinmaz o bizim oyuncağımız biz oynuyoruz şimdi onunla, diyerek alıyordum. İstediğin arkadaşınla oyuncağını paylasabilirsjn, vermek istemiyorsan da vermezsin diyordum ,öyle öyle alıştı, şuan yavrunuz nasıl tepki vereceğini bilemiyor sizden görerek öğrenecek, kizim şimdi 4 yaşında hala herkesle oynamaz , kendi seçiyor, bazılarıyla oynuyor bazılarıyla oynamıyor bu da ilerisi için iyi bence

2 yaş için anlattıklarınızın çoğu normal.
Çocuklardan korkması biraz değişik o da mizaç meselesi. Tek ve sabit haftada 2/3 kez sürekli gördüğü bir arkadaşı olsa birlikte oynama işini geliştirebilir iletişime geçmeye başlayabilir. Parkta tanıştığınız bir anne ile bu şekilde gün saat belirlerseniz güzel olur bence. Sabit gruplu bir oyun grubuna da götürebilirsiniz

ddmbn .!.:

Sevgili anneler bir konuda yardımınıza ve yorumunuza ihtiyacım var. 2 yaşındaki oğlum parkta akranlarıyla oynamıyor. Mesela haftanın 3-4 günü parka gidiyoruz ve 2 saat en az parkta oluyoruz. Arabalarını falanda götürüyorum parka. Örneğin parkta yanına yanına kendinden 2-3 yaş büyük çocuklar yaklaştığı an hemen bir tedirginliğe kapılıyor ve korku dolu gözlerle yanına yaklaşan çocuğa bakıyor. Eğer çocuk sakin şekilde yaklaşıyorsa bu tedirginlik düşük seviyede oluyor fakat koşarak falan yaklaşıyorsa hemen tedirginlik seviyesi artıyor gözlemliyorum stres oluyor. Akranlarıyla da çok oynamıyor hadi birlikte araba sürelim arkadaşımızla diyorum bazen oynuyor bazen istemiyor.gözlemlemek banka oturmak istiyor bazen. Ama bu sakinliği bazen oynamak istememesi beni tedirgin ediyor. Çocuklardan korkması yanına yaklaşınca elleri gözlerindeki o stres tedirginlik. Bunlara anlam veremiyorum. Arkadaşımız o oynamak istiyor beraber oynayabiliriz tanışabiliriz diyorum bazen işe yarıyor bazen yaramıyor. Oyuncak götürüyoruz park mesela yanına oyuncaklarına bakmak için gelen çocuklara hemen bütün oyuncaklarını veriyor alın gidin hemen der gibi. Veya elindeki oyuncağı birisi çekip aldığında asla tepki vermiyor. Yüzünü önüne eğip susuyor. Hayır diyebilirsin ben oynuyorum diyebilirsin diyorum hemen gelip sarılıyor bana kıyamıyorum. Bu şekilde yaşayan var mı?

Genişletmek için tıkla...

Bacım anlattıkların normal, biraz bebeğinin mizacı gereği tepkiler veriyor. Alışılmış bebek tepkilerinin dışında olduğu için garip gelebilir suan için. Bebekler 3 yasa kadar en fazla palelel oyun oynarlar. Oda şöyle legolarla oynamayı seven 2 bebe otursa kendi başlarına 2 ayrı kule yaparlar. 2 kişi 1 kule yapmaz yani. Hatta tek lego başında oyunda oynayamazlar birinden biri diğerinin elindekini almaya yeltenir benimcilik baskılanir kavgaya oyuncak cekistirmelerine başlarlar. Aynı ay içindeki bebeklerde iletişim kuramazlar misal. Ne kadar konuşsa da sozel iletişime girmezler. Suan kızım 28 aylık olucak. Ve oldu olalı hep 4 yaş üstü bebelerle iletişim kurmak isterdi. 1 yaş civarindayken komşumuzun 3 yaş civarındaki kızından kaçar umursamaz yok sayardi, aynı ortamda 5 7 yaş üstü bebelerin yanına giderdi. 3 ay arası olan arkadaşımın oğlu ile bir kere olsun bir masa başına oturtup oyun oynattiramadik mesela. Ikiside kabul etmiyor. Ama okul döneminde olan park çocuklarıyla bazen yakalamaca vs katılır. Komşumuzun 4 buçuk yaş kızı var. Onunla oynamayı çok seviyor. 4 yaş altındaki çocukları gözünün goresi yok. Tedirgin olması da normal aslında. O çocuklar kendi yaşına yakın ve ne yapacaklarını kestiremiyor. Belki ittirip kaktirma durumları yasamistir başka bebelerden. Yada elindekilerini alıyor demistiniz, belki bu durum tetiklemistir. Ama büyüdükçe bu tarz tepkileri geçecektir. Eve geçtiğinizde sakin ortamda konusabilirsiniz günün o anın kritigini.

O

ddmbn .!.:

Sevgili anneler bir konuda yardımınıza ve yorumunuza ihtiyacım var. 2 yaşındaki oğlum parkta akranlarıyla oynamıyor. Mesela haftanın 3-4 günü parka gidiyoruz ve 2 saat en az parkta oluyoruz. Arabalarını falanda götürüyorum parka. Örneğin parkta yanına yanına kendinden 2-3 yaş büyük çocuklar yaklaştığı an hemen bir tedirginliğe kapılıyor ve korku dolu gözlerle yanına yaklaşan çocuğa bakıyor. Eğer çocuk sakin şekilde yaklaşıyorsa bu tedirginlik düşük seviyede oluyor fakat koşarak falan yaklaşıyorsa hemen tedirginlik seviyesi artıyor gözlemliyorum stres oluyor. Akranlarıyla da çok oynamıyor hadi birlikte araba sürelim arkadaşımızla diyorum bazen oynuyor bazen istemiyor.gözlemlemek banka oturmak istiyor bazen. Ama bu sakinliği bazen oynamak istememesi beni tedirgin ediyor. Çocuklardan korkması yanına yaklaşınca elleri gözlerindeki o stres tedirginlik. Bunlara anlam veremiyorum. Arkadaşımız o oynamak istiyor beraber oynayabiliriz tanışabiliriz diyorum bazen işe yarıyor bazen yaramıyor. Oyuncak götürüyoruz park mesela yanına oyuncaklarına bakmak için gelen çocuklara hemen bütün oyuncaklarını veriyor alın gidin hemen der gibi. Veya elindeki oyuncağı birisi çekip aldığında asla tepki vermiyor. Yüzünü önüne eğip susuyor. Hayır diyebilirsin ben oynuyorum diyebilirsin diyorum hemen gelip sarılıyor bana kıyamıyorum. Bu şekilde yaşayan var mı?

Genişletmek için tıkla...

O yaş grubundan ben bile korkuyorum ne yapacakları belli olmuyor, kendilerinden küçüklere zarar veriyorlar

albatroza .!.:

O
O yaş grubundan ben bile korkuyorum ne yapacakları belli olmuyor, kendilerinden küçüklere zarar veriyorlar

Genişletmek için tıkla...

Ahahaha buna o kadar güldüm ki ya
Benimki bugün parkta onların rüzgarından devrildi resmen nasıl korkmasın çocuk

Gozlerimlerim konusunda bi sey demek istiyorum. Böyle sakin vurma atma ittirip kaktirma huyu olmayan sakin mizacli bebekleri olan annelere özellikle. Bebeleriniz canlı yada cansız varlıklara siddetvari eylemler göstermeyen bi bebekken, başka bebek yada bebeklerden olumsuz davranış gördükten sonra kendilerini özellikle o kişilere karşı koruma eyilimene gecebiliyorlar. Bazı bebekler herkese karşı vurma tarzi eylem gösterirken, bazı bebeklerde siddetvari eylem gören kişiye karşı kullanıyorlar bu durumu. Kızımda ve 2 yeğenim de gördüm bunu. Kızımın küçük büyük hiç kimseyi ittirme davranışı dahil hiç bi olumsuz eylem yapmazdi. Arkadaşın oğlu ki yaşıt, 1 2 kez maruz kaldı kendisinden. Bir kaç ay sonra yeniden bulustugumuzda bu sefer bizim kız oglani ittirmelere başladı ve hatta oyuncakla vurdu. Pek tabii müdahale ettim. Konuştum ve özür dilettim. Sonrasında çok çekindim fikren. Park bebelerine veya başka ortamdaki bebelere benzer şeyler yapar diye. Suan için konuşuyorum zorbalık yapana zorbalık yapıyorlar. Yeğenlerim de öyleydi. Velhasıl demek istediğim, kendini koruyamıyor, eziliyor üzülüyorum gibi hisleriniz olursa, hayatı akışına bırakın. Şiddeti onaylamiyoruz ancak bi yerde bebeklerimiz nasıl davranıp kendini koruması gerektiğini de öğreniyorlar. Duyarak görerek değilde yaşayarak. Mümkün oldukça engelliycez ancak birazcıkta ittirip kaktirilsinlar. Zira 2 yaş bebesine "kimseye vuramazsın, biri sana vurursa bana anlat" telkini veremiyoruz. Tam idrak ve uygulama yaşı değil.

Ahh şimdi aklıma geldi. Bu tarz bi durum yasanmadan önceydi. Geri cekiyo kendini, kendini savunmayı da bilmiyor herkesle oyunlar oynamiyor buyuklerle takılmayı seviyor diye teyzeme hayiflanmistim. Teyzemde 3 kuzenim üzerinden örnekler vermişti. Vurmayı bilmiyor ama ogrenecek, ama ona vurana karşı kendini koruyacak hiç canını sıkma demişti. Zorbalığa, şiddete mümkün oldukça engel olmaya çalışıp, iyiliğe yonlendiricez.. ama bi yerde de kendi haklarını sağlayacak, koruyacaklar.

ddmbn .!.:

Sevgili anneler bir konuda yardımınıza ve yorumunuza ihtiyacım var. 2 yaşındaki oğlum parkta akranlarıyla oynamıyor. Mesela haftanın 3-4 günü parka gidiyoruz ve 2 saat en az parkta oluyoruz. Arabalarını falanda götürüyorum parka. Örneğin parkta yanına yanına kendinden 2-3 yaş büyük çocuklar yaklaştığı an hemen bir tedirginliğe kapılıyor ve korku dolu gözlerle yanına yaklaşan çocuğa bakıyor. Eğer çocuk sakin şekilde yaklaşıyorsa bu tedirginlik düşük seviyede oluyor fakat koşarak falan yaklaşıyorsa hemen tedirginlik seviyesi artıyor gözlemliyorum stres oluyor. Akranlarıyla da çok oynamıyor hadi birlikte araba sürelim arkadaşımızla diyorum bazen oynuyor bazen istemiyor.gözlemlemek banka oturmak istiyor bazen. Ama bu sakinliği bazen oynamak istememesi beni tedirgin ediyor. Çocuklardan korkması yanına yaklaşınca elleri gözlerindeki o stres tedirginlik. Bunlara anlam veremiyorum. Arkadaşımız o oynamak istiyor beraber oynayabiliriz tanışabiliriz diyorum bazen işe yarıyor bazen yaramıyor. Oyuncak götürüyoruz park mesela yanına oyuncaklarına bakmak için gelen çocuklara hemen bütün oyuncaklarını veriyor alın gidin hemen der gibi. Veya elindeki oyuncağı birisi çekip aldığında asla tepki vermiyor. Yüzünü önüne eğip susuyor. Hayır diyebilirsin ben oynuyorum diyebilirsin diyorum hemen gelip sarılıyor bana kıyamıyorum. Bu şekilde yaşayan var mı?

Genişletmek için tıkla...

Duyu bütünleme hassasiyeti olabilir mi sesten ürker mi temkinli mi içine kapanık mı mesela