- Katılım
- 18 Haziran 2026
- Mesajlar
- 127
- Emoji Skoru
- 37
- Puanlar
- 13
- Yaş
- 21
- Konu Sahibi bulutbekleyen
- #1
4 yaşında çocuk ama konuşmaları bağlam dışı. Sohbet akışına uymayacak şekilde alakasız şeyler anlatıyor. Kelimeleri oldukça bozuk net anlaşılır doğru konuşmuyor. Alıştıkça neyden bahsettiğini anlamaya başladım.
Tuvaletten çıplak bir şekilde yanımıza geldi. Hemen götürüp ona uygunsuz bir davranış olduğunu sadece annesinin babasının yanında o da banyo yaparken çıplak olabileceğini söyledim.
Eve ilk geldiğinde yeğenlerimi görünce koltuğun arkasına saklandı uzun süre oradan çıkmayı reddetti. İlk kez insan görmüş gibiydi. Şimdi biraz onlarla oynuyor ve katılım gösteriyor.
En ufak bir şey ters gittiğinde veya isteği olmadığında ağlıyor kolay sakinleşemiyor.
Kendisinden ismiyle söz ediyor. Mesela arda acıktı arda uyuyacak arda parka gitmek istiyor
Paylaşmayı sevmiyor oyuncak paylaşımı onun için krize girme sebebi. Oyuncaklar onun olmak zorunda değil
Strese girdiğinde ellerini sallıyor oldukça takıntılı.
Annesi temizliğe dikkat edemediğini bu yüzden sıkça hastalandığını söyledi.
Ona temizlik anlayışı kazandırmak için mikroplardan bahsettim ve nur topu gibi fobisi oldu. Şimdi hiçbir yere dokunmak oturmak istemiyor . Tuvaletten çıkınca uzun uzun elini sabunluyor.
Diğer çocuklara göre çok daha masum geliyor.
Onunla aynı yaştaki yeğenimin onu kullanmaya çalıştığını su getir Oyuncak alt kata düştü onu getir çöpümü at dediğini gördüm.
Ona git kendi çöpünü kendin at kendi suyunu kendin al demeyi öğrettim artık itiraz ediyor.
Ama paylaşma konusunda kötü.
Hem arkadaş istiyor hem uyumu zayıf
Yeğenim onu taklit etmeye başladı. Eskiden kendisini ifade ederken istediklerinin olması için sadece eliyle işaret edip bağırmaya başladı.
Abime bundan bahsetmedim ama çocuğun sıkıntısı mı var diye sordu.
Kreş ve anaokulunda yapamamış yaşı müsait olduğu halde zor çocuk denip gönderilmiş.
Annesi sen normal olduğunu düşünüyor musun dedi ?
Yani hemşiresiniz mutlaka doktora gitmişsinizdir dedim ama doktor arkadaşı normal demiş.
Ama 2 abim ve 1 ablam öğretmen eşleri de öyle hepsi çocuğun bir sıkıntısı olduğunda hemfikir.
Nasıl yol izlemeliyim belki annesinin zihni bulanık ve konduramıyor.
Zorlanmaya başladım. Bugün bahçedeki bir salıncakta yeğenim sallanıyordu . Diğerine bindirmeye çalıştım kıyamet koptu. İlla diğeri olacakmış. Onda arkadaş sallanıyor desem de anlamadı . Bizimki de inada bindirdi inmem diye.
Tuvaletten çıplak bir şekilde yanımıza geldi. Hemen götürüp ona uygunsuz bir davranış olduğunu sadece annesinin babasının yanında o da banyo yaparken çıplak olabileceğini söyledim.
Eve ilk geldiğinde yeğenlerimi görünce koltuğun arkasına saklandı uzun süre oradan çıkmayı reddetti. İlk kez insan görmüş gibiydi. Şimdi biraz onlarla oynuyor ve katılım gösteriyor.
En ufak bir şey ters gittiğinde veya isteği olmadığında ağlıyor kolay sakinleşemiyor.
Kendisinden ismiyle söz ediyor. Mesela arda acıktı arda uyuyacak arda parka gitmek istiyor
Paylaşmayı sevmiyor oyuncak paylaşımı onun için krize girme sebebi. Oyuncaklar onun olmak zorunda değil
Strese girdiğinde ellerini sallıyor oldukça takıntılı.
Annesi temizliğe dikkat edemediğini bu yüzden sıkça hastalandığını söyledi.
Ona temizlik anlayışı kazandırmak için mikroplardan bahsettim ve nur topu gibi fobisi oldu. Şimdi hiçbir yere dokunmak oturmak istemiyor . Tuvaletten çıkınca uzun uzun elini sabunluyor.
Diğer çocuklara göre çok daha masum geliyor.
Onunla aynı yaştaki yeğenimin onu kullanmaya çalıştığını su getir Oyuncak alt kata düştü onu getir çöpümü at dediğini gördüm.
Ona git kendi çöpünü kendin at kendi suyunu kendin al demeyi öğrettim artık itiraz ediyor.
Ama paylaşma konusunda kötü.
Hem arkadaş istiyor hem uyumu zayıf
Yeğenim onu taklit etmeye başladı. Eskiden kendisini ifade ederken istediklerinin olması için sadece eliyle işaret edip bağırmaya başladı.
Abime bundan bahsetmedim ama çocuğun sıkıntısı mı var diye sordu.
Kreş ve anaokulunda yapamamış yaşı müsait olduğu halde zor çocuk denip gönderilmiş.
Annesi sen normal olduğunu düşünüyor musun dedi ?
Yani hemşiresiniz mutlaka doktora gitmişsinizdir dedim ama doktor arkadaşı normal demiş.
Ama 2 abim ve 1 ablam öğretmen eşleri de öyle hepsi çocuğun bir sıkıntısı olduğunda hemfikir.
Nasıl yol izlemeliyim belki annesinin zihni bulanık ve konduramıyor.
Zorlanmaya başladım. Bugün bahçedeki bir salıncakta yeğenim sallanıyordu . Diğerine bindirmeye çalıştım kıyamet koptu. İlla diğeri olacakmış. Onda arkadaş sallanıyor desem de anlamadı . Bizimki de inada bindirdi inmem diye.