Biz üç kardeş büyüdük. Ben iki numaraydım. Benim ablam küçükken çok zorbaydı. Benim için zordu çocukluk

. Ama eşim tek çocuk. Tek olmak daha zormuş. Kardeş hissi çok başka bir şey. Babamı kaybettiğimde benim gibi hisseden kardeşlerimdi. Şimdi arkadaşa ihtiyacım yok. Ablam bütün derdime neşeme koşar. Hatta aramızda telapatik bir bağ var. Üzülse haberim yokken ararım iyi misin ? Ben gebelik testi yaptığımda beni aradı aklıma düştün nasılsın diye. Ben o anda sevinçten ağlıyorum. İnsanın kardeşi olması müthiş bir his. Ama yaşların yakın olması çocukken zor oluyor. Belki annem o alanı koruyamadı. Kendim isterdim kardeşleri olsun ama yaşım var. Aralarında en az dört yaş olmalı ki. Çocukken abla abi olmak yükü olmasın omuzlarında.
Benim ablam hamile iken çok ağlamıştı nasıl yaparım annelik falan diye. Psikolog her kardeş sana sorumluluk yüklemiş sen anne olmanın sorumluluklarını biliyorsun gibi şeyler söylemişti. Benim o kadar güçlü olup iki çocuğa yetecek gücüm yok. O yüzden isteyemiyorum. Ama en iyi insan kendini bilir. Bana göre de sen benden daha çok annesim. Bebişin için daha çok mücadele verdin. Allah gönlüne göre versin