Anne baba yok abimle yaşıyorum sinirli ve baskıcı ne giydiğime yediğime içtiğime karışmaz ama tavırları beni yoruyor. Ben o yanımdayken psikolojik baskı hissediyorum daha önce erkek arkadaşım olduğunu öğrendi ve kötü şeyler yaşadım çok fazla detay vermek istemiyorum. Kırıcı konuşuyor davranışları iğneleyici ben bir arkadaşımla dışarı çıkıp kahve içemiyorum sürekli evdeyim arkadaşımın evine de gidemiyorum sosyal medya yok üni. Açıktan okudum. Sanki herşeyin suçlusu benmişim gibi davranıyor. Evin genel yükü bana ait yemek vs. Yine de yaranamıyorum. Yanında oturunca acaba bugün ne diyecek ve moralimi bozacak diyorum. Şimdi bir erkek arkadaşım var ilerde olursa görücü usulü olarak söyleyeceğiz ben artık çok yoruldum 24 yaşındayım ama hala çocuk gibiyim kendi kararlarımı veremiyorum çalışmak istiyorum korkudan söyleyemiyorum bütün arkadaşlarım hayatlarını bir şekilde kurdu kimi evlendi kimi çalışıyor ben hala evdeyim iş yok herhangi bir kursa da gidemiyorum sürekli ev kendş kararlarımı veremiyorum o da yetmezmiş gibi birde genel olarak yaptıklarımdan laf yiyorum her konuda arkadaşım yok sosyal hayatım yok ben çok yoruldum. Birilerine anlatmam gerekiyordu fikri olan varsa yazarsa çok sevinirim. Teşekkür ederim