Amaçsız hissediyorum

MAKBIYLE

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.
Üyelik İptali
Kayıtlı Üye
26 Şubat 2018
592
958
103
merhaba hanımlar
28 yaş civarında 5 yıllık evliyim 38 aylık kızım var hamileyim şuan birde oğlum olacak Allah nasip ederse fen fakültesinde bi bölümden mezunum 5 yılı geçti eşimin işi iyi çok şükür ama o kadar yoğun ki zaten gezmekten dolaşmaktan keyif alan birisi değil ama sürekli çalıştığı içinde evde olduğunda uyumak istiyor gezmek dolaşmak gibi bi vaktimiz olmuyor zaten haftada 2 gün 28 saat çalışıyor yani 2 gece de evde yok yaşadığımız şehir dışına yılda en fazla bi iki kez çıkıyoruz zaten toplasanız da 6 7 gün falan civarı oluyor bu tatilde hamileliğim ve eşimin işleri nedeniyle bu sene bi yere gidemeyeceğiz bu sene ayda 3 gün boşluğu var. Arabam var maddi imkanımda da sıkıntı yok Allaha şükür istediğim zaman gezip dolaşabiliyorum
Asıl konuya gelirsek bu aralar o kadar amaçsız hissediyorum ki kendimi bütün amacım çocuğumun karnı tok olsun ev temiz kalsın falan gibi saçma şeyler üniversite okurken güzel hayallerim vardı enazından kendi paramı kazansam falan diyordum kendimi geliştirmek istiyordum ama o kadar boş hissediyorum ki şimdi kendimi ne yapsam kpss mi yeni bi üniversite mi bilemiyorum daha doğrusu hangisini yapabilirim bilmiyorum iki çocukla artı birde şu var eşim çalışmamı hiç istemiyor hem çocuklarımız için hemde bende çalışrsam görüşme zamanımız çok az olacağı için birde sen çalışacaksın çocukları kreşe yada bakıcıya de temizliğe bi abla bulacağız zaten çalıştığın para buraya gidecek bide üstüne iki kat yorulacaksın hemde çocuklarımız annesiyle değil başka ortamlarda büyüyecek diyor ama özellikle bu aralar resmen çatlayacak gibi oluyorum tabi hamileliğiminde belki etkisi vardır
Kısacası bana birşeyler söylesenize ☹️
 
Özel ders verebilirsin
Yaşadığım yer daha bahçeli tek katlı evlerin olduğu okul lise üniversite ye uzak sessiz sakin bi semt binada çocuklar var ama zaten küçük bi bina bütün komşularla samimiyiz maddiyatla özel dersi teklif edemem
 
Okurken kurulan hayallerin gerçekleşmemesi ve hayatın farklı akması sonucu o hislerin yaşanması çok normal ben de az önce bir konuda yazmıştım onca sene okudum cahil gibi hissediyorum diye. Seninkisi daha çok hamilelikten gibi geldi. Devamlı çocukla uğraşmak üstüne yeni bir bebeğin gelmesi, biraz bunaltmış seni. Eşinden ayrı ailene ya da bir arkadaşına gitme şansın olmaz mı? Değişiklik iyi gelebilir bir de büyük çocuk 3 yaşına gelmiş kreşe ya da oyun gruplarına verebilirsin haftada birkaç saatliğine. O arada hem bebeğinle ilgilenirsin hem başka meşgaleler bulursun kendine
 
merhaba hanımlar
28 yaş civarında 5 yıllık evliyim 38 aylık kızım var hamileyim şuan birde oğlum olacak Allah nasip ederse fen fakültesinde bi bölümden mezunum 5 yılı geçti eşimin işi iyi çok şükür ama o kadar yoğun ki zaten gezmekten dolaşmaktan keyif alan birisi değil ama sürekli çalıştığı içinde evde olduğunda uyumak istiyor gezmek dolaşmak gibi bi vaktimiz olmuyor zaten haftada 2 gün 28 saat çalışıyor yani 2 gece de evde yok yaşadığımız şehir dışına yılda en fazla bi iki kez çıkıyoruz zaten toplasanız da 6 7 gün falan civarı oluyor bu tatilde hamileliğim ve eşimin işleri nedeniyle bu sene bi yere gidemeyeceğiz bu sene ayda 3 gün boşluğu var. Arabam var maddi imkanımda da sıkıntı yok Allaha şükür istediğim zaman gezip dolaşabiliyorum
Asıl konuya gelirsek bu aralar o kadar amaçsız hissediyorum ki kendimi bütün amacım çocuğumun karnı tok olsun ev temiz kalsın falan gibi saçma şeyler üniversite okurken güzel hayallerim vardı enazından kendi paramı kazansam falan diyordum kendimi geliştirmek istiyordum ama o kadar boş hissediyorum ki şimdi kendimi ne yapsam kpss mi yeni bi üniversite mi bilemiyorum daha doğrusu hangisini yapabilirim bilmiyorum iki çocukla artı birde şu var eşim çalışmamı hiç istemiyor hem çocuklarımız için hemde bende çalışrsam görüşme zamanımız çok az olacağı için birde sen çalışacaksın çocukları kreşe yada bakıcıya de temizliğe bi abla bulacağız zaten çalıştığın para buraya gidecek bide üstüne iki kat yorulacaksın hemde çocuklarımız annesiyle değil başka ortamlarda büyüyecek diyor ama özellikle bu aralar resmen çatlayacak gibi oluyorum tabi hamileliğiminde belki etkisi vardır
Kısacası bana birşeyler söylesenize ☹️
Öncelikle buradan gördüğümüze göre 31 haftalık hamilesiniz. Bence şuan bu düşünceleriniz için doğru zaman değil. Ama hamilelik psikolojisi insanı bazı konularda takıntılı hale getirebiliyor. Daha doğum yapacaksınız bebeğin ilk ayları, alışverişleri vs. yani sanki şuan kafanızı bunlara yoruyor olmanız gerekirdi gibi geliyor bana. Çocuk belli bir gelişim dönemine geldikten sonra elbette siz de kendi hayatınız için farklı şeyler yapabilirsiniz. Ama doğacak çocuğunuzun sizin ilginize ve sevginize ihtiyacı var diye düşünüyorum. Bence kendinizi şuan başka şeylere şartlamayın. Bir de sosyal anlamda nasıl birisiniz? Biraz yalnız kalmışsınız ve bunalmışsınız gibi geldi bana... Ve bu psikoloji ile sanki bebek hevesiniz bile kalmamış...
 
Calisip calismamanizdan ziyade daha buyuk bir sorun var bence.Esinizin çalışmanizi istememesindeki sebep gerçekte çocuklar mi ,yoksa kendisi de sorumluluk alacak olduğunu düşündüğü için mi karşı çalışmanıza .Su an tek başınıza sorumluluk almış gibisiniz ,eşinizin pek katkısı yok sanırım
 
Yaşadığım yer daha bahçeli tek katlı evlerin olduğu okul lise üniversite ye uzak sessiz sakin bi semt binada çocuklar var ama zaten küçük bi bina bütün komşularla samimiyiz maddiyatla özel dersi teklif edemem
Amaç para kazanmak diye yazdım onu.
Hobi önermedim bilinçli olarak.
Tek çocukla üniversite arkadaşım vardı
2 çocuğu olanın da yaşları 6-8 idi.
Şimdi örgün öğretim zor senin için.
Netsis kursu falan açılıyorsa ona git bari
 
Calisip calismamanizdan ziyade daha buyuk bir sorun var bence.Esinizin çalışmanizi istememesindeki sebep gerçekte çocuklar mi ,yoksa kendisi de sorumluluk alacak olduğunu düşündüğü için mi karşı çalışmanıza .Su an tek başınıza sorumluluk almış gibisiniz ,eşinizin pek katkısı yok sanırım

+1

Kadın bunalmış belli,eşin verdiği cevap ''hayır çalışma''.Eşlerin böyle durumlarda anlayışlı olması gerekir bence.
 
Öncelikle buradan gördüğümüze göre 31 haftalık hamilesiniz. Bence şuan bu düşünceleriniz için doğru zaman değil. Ama hamilelik psikolojisi insanı bazı konularda takıntılı hale getirebiliyor. Daha doğum yapacaksınız bebeğin ilk ayları, alışverişleri vs. yani sanki şuan kafanızı bunlara yoruyor olmanız gerekirdi gibi geliyor bana. Çocuk belli bir gelişim dönemine geldikten sonra elbette siz de kendi hayatınız için farklı şeyler yapabilirsiniz. Ama doğacak çocuğunuzun sizin ilginize ve sevginize ihtiyacı var diye düşünüyorum. Bence kendinizi şuan başka şeylere şartlamayın. Bir de sosyal anlamda nasıl birisiniz? Biraz yalnız kalmışsınız ve bunalmışsınız gibi geldi bana... Ve bu psikoloji ile sanki bebek hevesiniz bile kalmamış...
Sosyal hayatım neredeyse kalmadı üniversiteyi iki farklı şehirde okudum geçiş yapıp son 2 seneyi yaşadığım şehirde okudum okul bitince hemen evlendim başka bi şehre eşimin işi dolayısıyla gittik 1,5 sene zaten geri geldiğimizde kızım küçüktü o sürede buradaki bütün arkadaşlıklarım iş eş şehir değişikliği sebebiyle azaldı son zamanlarda da kızım çok aşırı hareketli dışarı çıksam oturmaktan ziyade arkasında koşup yoruluyorum dışarı çıkma hevesimde kalmadı hele bu aralar hem hamilelik hem yaz sıcak olması sebebiyle dışarı çıkmak zulm gibi kızımı bırakacak bi yerde yok zaten bıraksam da öyle uzun uzun olmuyor eşim sürekli çalıştığı için neredeyse kızımla yapışık yaşıyoruz çok fazla bağlı bana iki saat görmese olduğu yerden aratıp seni çok özledim diyor bende bunkadar düşkünken bi yerlere bırakmaya kıyamıyorum kafam çok kalablık karışık gibi ama aynı anda tammen bomboş gibi o kadar sene emek verdim çok da zor bi bölümdü çok zorlandım mezun oldum sonuç olarak teker teker unutuyorum herşeyi
 
+1

Kadın bunalmış belli,eşin verdiği cevap ''hayır çalışma''.Eşlerin böyle durumlarda anlayışlı olması gerekir bence.


Kesinlikle öyle çalıştığı tüm para gerekirse kreş ,bakıcı ,eve yardımcıya gitsin önemli değil önemli olan bu kadının kendi başına bir şeyler yapması ,üretken olması.Ev ortamından uzaklaşıp biraz sosyalleşmesi
 
merhaba hanımlar
28 yaş civarında 5 yıllık evliyim 38 aylık kızım var hamileyim şuan birde oğlum olacak Allah nasip ederse fen fakültesinde bi bölümden mezunum 5 yılı geçti eşimin işi iyi çok şükür ama o kadar yoğun ki zaten gezmekten dolaşmaktan keyif alan birisi değil ama sürekli çalıştığı içinde evde olduğunda uyumak istiyor gezmek dolaşmak gibi bi vaktimiz olmuyor zaten haftada 2 gün 28 saat çalışıyor yani 2 gece de evde yok yaşadığımız şehir dışına yılda en fazla bi iki kez çıkıyoruz zaten toplasanız da 6 7 gün falan civarı oluyor bu tatilde hamileliğim ve eşimin işleri nedeniyle bu sene bi yere gidemeyeceğiz bu sene ayda 3 gün boşluğu var. Arabam var maddi imkanımda da sıkıntı yok Allaha şükür istediğim zaman gezip dolaşabiliyorum
Asıl konuya gelirsek bu aralar o kadar amaçsız hissediyorum ki kendimi bütün amacım çocuğumun karnı tok olsun ev temiz kalsın falan gibi saçma şeyler üniversite okurken güzel hayallerim vardı enazından kendi paramı kazansam falan diyordum kendimi geliştirmek istiyordum ama o kadar boş hissediyorum ki şimdi kendimi ne yapsam kpss mi yeni bi üniversite mi bilemiyorum daha doğrusu hangisini yapabilirim bilmiyorum iki çocukla artı birde şu var eşim çalışmamı hiç istemiyor hem çocuklarımız için hemde bende çalışrsam görüşme zamanımız çok az olacağı için birde sen çalışacaksın çocukları kreşe yada bakıcıya de temizliğe bi abla bulacağız zaten çalıştığın para buraya gidecek bide üstüne iki kat yorulacaksın hemde çocuklarımız annesiyle değil başka ortamlarda büyüyecek diyor ama özellikle bu aralar resmen çatlayacak gibi oluyorum tabi hamileliğiminde belki etkisi vardır
Kısacası bana birşeyler söylesenize ☹️
28 yas cok genc degil mi..bir arkadasim cocugunu 3yasa getirdi bu sene ise baslayacak ve 38 yasinda..Bence maddi durumunuz iyiyse sabredin oglan 3yasa gelince krese verip is hayatina atilin..
kocaniza katilmiyorum ben de maasimin cogunu cocuklarin kresine veriyorum kalani da ust baş ve temizlikci param oluyor..ama emeklilik icin onemli..
 
Ayni dertten muzdaribiz. Ben atandim.Hemen arkasindan ucretsiz izne ayrildim.
Es durumu olacak gibi gozukmuyor bunun icin uzun yillar gerekiyo. Goreve baslayabilir miyim bilmiyorum. 5 yasoglan 5 aylik kizim.

Bahsettiginin aksine geziyorum tozuyorum esimle. Gelirimkz yerinde. Bugun dusundum de cok mutluyum aslim da. Ama iş konusu aklima gelince kendimi cok verimsiz evde paslaniyo amacsiz yasayip gidiyorum gibi hissediyorum. Beni ne gezmem ne tozmam tatmin etmiyor. Yani mutluyum ama fos gibi. Kendimi işe yaramazin teki gibi hissediyorum. Umarim es durumj icin duzenleme gelir ve is hayatina dönerim..
 
+1

Kadın bunalmış belli,eşin verdiği cevap ''hayır çalışma''.Eşlerin böyle durumlarda anlayışlı olması gerekir bence.
Eşimin çalışma şartları böyle elinden gelen çok birşeyde yok tamam maddi olarak iyi para veriyorlar ama çalışma şartları o kadar fazla ki hani desem sende şu sorumluluğu al vakti yok ki sorumluluk vereyim de bakayım yapıyor mu kendine özel ayırdığı vakit de iki haftada bir falan bi akşam arkadaşlarıyla çıkıyor o da en fazla 3 4 saat
 
28 yas cok genc degil mi..bir arkadasim cocugunu 3yasa getirdi bu sene ise baslayacak ve 38 yasinda..Bence maddi durumunuz iyiyse sabredin oglan 3yasa gelince krese verip is hayatina atilin..
kocaniza katilmiyorum ben de maasimin cogunu cocuklarin kresine veriyorum kalani da ust baş ve temizlikci param oluyor..ama emeklilik icin onemli..
Ever emekliliği bende düşünüyordum bunu geçen gün dile de getirdim ama bireysel emeklilik için para yatırıyorum zaten 2 yıldır dedi öğrenim kredim duruyordu o geçtiğimiz ay bitti bu şekilde devam etmiycekse hayatım özel olarak bağkur falan gibi para yatırmayı düşünüyorum
 
28 yas cok genc degil mi..bir arkadasim cocugunu 3yasa getirdi bu sene ise baslayacak ve 38 yasinda..Bence maddi durumunuz iyiyse sabredin oglan 3yasa gelince krese verip is hayatina atilin..
kocaniza katilmiyorum ben de maasimin cogunu cocuklarin kresine veriyorum kalani da ust baş ve temizlikci param oluyor..ama emeklilik icin onemli..
Bende bugün bunu hesapladım 4 yıllık bi üniversite ye başlasam zaten ilk sene dersleri ortak onlardan muaf olabilirim çocuklarla yine 4 yıla bitirsem 32 yaşında yeni bir mesleğim olur ama tabi önce onu kazanmak gerekir onu nasıl yaparım bilmiyorum kızım o kadar zor bi bebek di ki hala daha zor oğlum nasıl olacak sınav çalışabilrimiyim hepsi bana muamma ama kendimi de ot gibi hissediyorum boşu boşuna o kadar emek sabahlara kadar oturup çalışmalar hepsi boşa gitti
 
Eşimin çalışma şartları böyle elinden gelen çok birşeyde yok tamam maddi olarak iyi para veriyorlar ama çalışma şartları o kadar fazla ki hani desem sende şu sorumluluğu al vakti yok ki sorumluluk vereyim de bakayım yapıyor mu kendine özel ayırdığı vakit de iki haftada bir falan bi akşam arkadaşlarıyla çıkıyor o da en fazla 3 4 saat



Eşimin çalışma şartları böyle elinden gelen çok birşeyde yok tamam maddi olarak iyi para veriyorlar ama çalışma şartları o kadar fazla ki hani desem sende şu sorumluluğu al vakti yok ki sorumluluk vereyim de bakayım yapıyor mu kendine özel ayırdığı vakit de iki haftada bir falan bi akşam arkadaşlarıyla çıkıyor o da en fazla 3 4 saat


Size vakit ayırmiyor ama arkadaşlarıyla iki haftada bir de olsa görüşüyor doğru mu anladım ?
 
Basliga istinaden yazayim amacsiz degilsiniz evlat yetistiriyorsunuz bunalmis olabilirsiniz onu da atlatirsiniz uzulmeyin biraz kendinize alan ayirin evde hobi yapin veya arkadas cevresi yapin size iyi gelebilir.
 
calismak terapi ve sosyal ortam bence..
Bende bunu düşünüyorum yoksa bana en ufak artı bi katkısı olmayacak sanırım maddi olarak. Çevremdeki çalışanlarda hep şikayetçi evdesin istediğin saatte uyanıyorsun sadece evin çocukların bütün sıkıntın falan diye ama dılardan bakınca bu kadar parlak ve güzel ev hanımı olunca bütün gün standart hergün aynı şeyler
 
Back
X