Anne olamamanın acısıyla nasıl başa çıktınız? Nasıl kabullendiniz??

yildizsavascisi

🌠
Kayıtlı Üye
30 Mart 2020
4.005
6.571
Amin canım teşekkür ederim darısı sizlere olur inşallah :dua::dua::dua: Benim MTHFR c677t Homozigot mutant. Daha sonra hematolojik incelemede Protein S Düşüklüğü, Protein C Düşüklüğü, Antitrombin III Aktivitesi Düşüklüğü tespit edilmişti. Toplam 4 adet pıhtılaşma bozukluğu vardı. Bi hematolojiye görün istersen canım.
Hematoloji kullanma dedi iki perinatoloji dr u kullan dedi bilemedim bakalım önce bi gebelik olsun da pek olacak gibi değil kan sulandirma konusu bi şekilde çözülür bebek olursa :KK51:
 

gibigibiyim

Guru
Kayıtlı Üye
13 Ağustos 2014
10.489
16.753
Aslında tüp bebek için tedavi istemiştik evlenmeden konuşmuştuk bunu .Fakat 2 yılda evliliğimizi ve düzenimizi oturtamadık .Çalışmam gerekiyordu tek başına eşim bazı şeylere yetemedi .Yurtdışına geldim dil bilmiyorum alışma sürecim çok sancılı geçti hâlâ da sıkıntılar çekiyoruz .Tüp bebeğe o yüzden bir türlü başlayamadık .Bu son bir kaç aydır adet durumlarım değişti cinsel isteksizlik vs .Erken menopozdan şüphe duymaya başladım .Doktora gidip hormonlarıma baktırcam bakalım ne sonuç çıkacak .Şu an Almanyadayız kira eşya bir sürü borca girdik .Eşim bir süre işsizdi maddi anlamda çok sıkıntı çektik .Ben işe girdim para mevzuları aramızda fikir ayrılığına neden oldu .İşi bıraktım aslına bakarsanız .Önceki yaşamımda çektiğim zorluklar acılar ,şu anki yaşadığım zorluklar vs artık doldum taştım .Psikolojik olarak bitik haldeyim .Menopozda kadınlarda ruhsal psikolojik dalgalanmalara neden oluyormuş .Belki ondan bilemiyorum .Tekrar Türkiye’ye gidiyorum ilk işim psikiyatriye sonra kadın doğuma gitmek .Bulgaristan’da evimiz düzenimiz var orada Türk çok sevdimde açıkçası .Ancak Avrupa’yı sevemedim .Kendi bir süre daha kalıp araba almak için durmak istiyor .Ayrı kalacağız bir süre maddi anlamda ne zaman toparlayacağız düzenimiz oturacak bakalım .Zaten erken menapoz teşhisi konursa tüp bebekte hayal olacak .O zaman evlatlık alma durumumuz olabilir .Fakat bazı şeyler için artık benim gücüm kalmadı .İlk önce psikolojimin yerine gelmesi lazım .Yılların verdiği yıpranma insanı böylesine dibe çekiyor .
Dediğiniz gibi önce psikolojik olarak ve düzen olarak toparlanmak gerek.. Sonrası da inşallah gönlünüze göre olur.. dualarımdasınız :dua: :dua: :dua:
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 218 gün geçti.

yedirenk79

Guru
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
27 Şubat 2013
9.365
25.039
Siz de yıpratıcı şeyler yaşamışsınız ama pes etmemişsiniz hissediyorum bunu.. Geçmiş geçmişte kalmış geleceğe bakmak lazım.. şimdi eşinizle gerçekten mutluysanız ve bi çocuk istiyorsanız önce şu menapoz şüphesi için bir doktora gidin vakit kaybetmeden bence.. Yine çocuk için uğraşın ama evlat edinme fikrini de ekarte etmeyin bence.. gördüğünüz kötü örnekler bence bir yansımadır.. ne alırsa onu verir çocuk ailesine.. biyerde eksik hissetmiş olmalı ki başka arayışlara girmiştir.. ayrıca biyolojik ailesini araması bence insanın en doğal isteği olabilir.. Kendimden örnek vereyim biyolojik babam bizi ben 1 yaşındayken terketmiş. Annem ben 7 yaşındayken evlendi.. Üvey babam bana öyle bir babalık yaptı ki, yıllar sonra beni bulup heryerden yazan çizen, haberler gönderen öz babamla görüşmeyi hep reddettim 15 yıldır, çünkü hiç yokluğunu hissettirmeyen bi insana ihanet gibi geldi bana.. Geçen ağustosta üvey babamı kaybettim.. Yine görüşmüyorum öz babamla.. Siz bu konuyu bir daha düşünün bence, hem eşiniz de istiyormuş :)
Çok güzel yazmışsın❤️ O kadar çok kendimden şeyler buldumki. Ben de 11 yaşındayken öz babam bizi terketti. Çocuklarım var diye düşünmedi. 11 yaş az değil ama şimdi hiç onu baba gibi görmüyorım. Ayda yılda bir arar. Hiç anlamı yok.
Ee annem de yeniden evlendi. Evlendiği kişiyi hep baba olarak gördük. Bayramda vs baba diye onun yanına gideriz hep.Düğünüm de bile hadi kalk baba oynayalım deyişime çok duygulanmış. Çünkü öz babam da çağırmadığım halde duymuş geldi düğünüme. Ne fayda misafir gibi geldi gitti. Önemli olan kan bağı değil bence de. Emek vermek ve gönülden o bağı oluşturabilmek.Bizler buna en güzel örnekleriz.
işte bu sebeple ben de kızımın gidip doğuran kişiye anne diyeceğine inanmıyorum. Bir de yazmışsınız ya biyolojik aileyi araştırması en doğal hakkı diye, kesinlikle aynı fikirdeyim.
Ayrıca doğuran kişiye de minnettarım, çünkü benim anne olmamı sağladı. Kötü niyeti olmadığı sürece de duacısıyım.
 


yedirenk79

Guru
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
27 Şubat 2013
9.365
25.039
Aslında tüp bebek için tedavi istemiştik evlenmeden konuşmuştuk bunu .Fakat 2 yılda evliliğimizi ve düzenimizi oturtamadık .Çalışmam gerekiyordu tek başına eşim bazı şeylere yetemedi .Yurtdışına geldim dil bilmiyorum alışma sürecim çok sancılı geçti hâlâ da sıkıntılar çekiyoruz .Tüp bebeğe o yüzden bir türlü başlayamadık .Bu son bir kaç aydır adet durumlarım değişti cinsel isteksizlik vs .Erken menopozdan şüphe duymaya başladım .Doktora gidip hormonlarıma baktırcam bakalım ne sonuç çıkacak .Şu an Almanyadayız kira eşya bir sürü borca girdik .Eşim bir süre işsizdi maddi anlamda çok sıkıntı çektik .Ben işe girdim para mevzuları aramızda fikir ayrılığına neden oldu .İşi bıraktım aslına bakarsanız .Önceki yaşamımda çektiğim zorluklar acılar ,şu anki yaşadığım zorluklar vs artık doldum taştım .Psikolojik olarak bitik haldeyim .Menopozda kadınlarda ruhsal psikolojik dalgalanmalara neden oluyormuş .Belki ondan bilemiyorum .Tekrar Türkiye’ye gidiyorum ilk işim psikiyatriye sonra kadın doğuma gitmek .Bulgaristan’da evimiz düzenimiz var orada Türk çok sevdimde açıkçası .Ancak Avrupa’yı sevemedim .Kendi bir süre daha kalıp araba almak için durmak istiyor .Ayrı kalacağız bir süre maddi anlamda ne zaman toparlayacağız düzenimiz oturacak bakalım .Zaten erken menapoz teşhisi konursa tüp bebekte hayal olacak .O zaman evlatlık alma durumumuz olabilir .Fakat bazı şeyler için artık benim gücüm kalmadı .İlk önce psikolojimin yerine gelmesi lazım .Yılların verdiği yıpranma insanı böylesine dibe çekiyor .
Zor dönemler atlatıyorsunuz haklısınızda,zaten bu konuda aile düzeni ve maddi konu önemli. İnşallah zorlukları en yakın zamanda atlatırsınız🤲
 


MaYa_MiLa

Popüler Üye
Pro Üye
Anneler Kulübü
31 Ağustos 2012
4.365
12.753
Çok güzel yazmışsın❤️ O kadar çok kendimden şeyler buldumki. Ben de 11 yaşındayken öz babam bizi terketti. Çocuklarım var diye düşünmedi. 11 yaş az değil ama şimdi hiç onu baba gibi görmüyorım. Ayda yılda bir arar. Hiç anlamı yok.
Ee annem de yeniden evlendi. Evlendiği kişiyi hep baba olarak gördük. Bayramda vs baba diye onun yanına gideriz hep.Düğünüm de bile hadi kalk baba oynayalım deyişime çok duygulanmış. Çünkü öz babam da çağırmadığım halde duymuş geldi düğünüme. Ne fayda misafir gibi geldi gitti. Önemli olan kan bağı değil bence de. Emek vermek ve gönülden o bağı oluşturabilmek.Bizler buna en güzel örnekleriz.
işte bu sebeple ben de kızımın gidip doğuran kişiye anne diyeceğine inanmıyorum. Bir de yazmışsınız ya biyolojik aileyi araştırması en doğal hakkı diye, kesinlikle aynı fikirdeyim.
Ayrıca doğuran kişiye de minnettarım, çünkü benim anne olmamı sağladı. Kötü niyeti olmadığı sürece de duacısıyım.

aslında bende şöyle bir durum oldu
doğurduğumda hiç doğum sonrası bunalımı falan yaşamadım direk adapte oldum duruma
etrafımdaki herkes de şok oldu hatta hiçbirimiz bu kadar çabuk adapte olamadık diye.
Velhasıl benim bile doğumdan sonra hissettiklerimle şu an hissettiklerim arasında bile dağlar kadar fark var, doğuralı 8 ay olacak daha. Yani demem o ki bir insanın annesi asla ama asla onu doğuran değil ona bakan gerçekten annelik edendir diyorum.
Bir gün atıyorum nevrim döndü bıraktım gittim bir başkası çocuğumu büyüttü 18 yaşına kadar
inanın bir gram söz hakkım olsun istemem.
Çünkü çocuk büyütmek inanın çok daha zor bir süreçmiş, büyümesini görmek çok daha içe işleyen bir süreçmiş.
Şimdi diyorum ki hamilelik neymiş ki?
Ay hele babalık kesinlikle sadece emek verenin hakkı.
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 298 gün geçti.

massskara

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
20 Ağustos 2015
461
661
GÜNCELLEME: 22/02/2021
Sevgili arkadaşlar ve özellikle bir umut resmi görmek için konuyu takip eden arkadaşlar,
Bebeğimi 3 Ekim 2020 de çok şükür kucağıma aldım :dua: Şu an 4,5 aylık oldu bile :emir_bebek::emir_bebek: Sağlıklı ve mutlu bi bebek oldu çok şükür.. Doğumdan 1 hafta önce Kovid-19 belasını çok az belirtiyle atlattım, doğumumda eşim pozitif olduğu için yanımızda olamadı ama yine de sağlıkla bebeğimize kavuştuk :KK37::KK37: Bu pandemi süreci hepimize çeşitli zorluklar yaşatmasına rağmen, 2020 bizim için ömrümüzün en güzel yılı olarak tarihe geçti :KK36::KK36:
Benzer zorluklar yaşayan ve isteyen tüm arkadaşlarımın bu mükemmel duyguyu yaşaması dileğiyle son güncellememi de yapmış bulunuyorum :KK75::KK75::KK75: Herkese sevgiler :KK200::KK200::KK200:


GÜNCELLEME: 03/07/2020

Kızlar konuya 2. bi güncellemeyle size güzel bi haber vermeyi kendime bir borç bilirim.. 2020 yılı her ne kadar pandemiyle birlikte bize zor günler getirmiş olsa da bana hayatımın en güzel hediyesini getirdi.. Şubat ayının başlarında tam da bu bebek konularıyla ilgili herşeyden elimi eteğimi çekeli bir hayli zaman olmuşken ve bir diş ameliyatına hazırlanırken hamile olduğumu öğrendim (yaklaşık 4 haftalıktı biraz erken öğrendim) :KK75::KK75::KK75:

Hemen harekete geçerek daha doktora bile gitmeden kan sulandırıcı iğnemi yapmaya başladım, biliyorsunuzdur 5. hafta dolmadan kese bile gözükmüyor zaten ve ben kendime bir riskli gebelik uzmanı bulmadan önce Gazi Üniversitesinin Hematoloji bölümünden bir randevu aldım.. Doktor bana kızacak kafama göre iğneye başladım diye derken doktor geçmiş hikayelerime bakınca çok iyi yaptığımı söyledi ve hemen ölçümlerimi yaptı akşama da dozumu yükselterek iğneye devam etmem için hemen aradı inanılmaz ilgilendiler Allah gerçekten razı olsun.. 2 gün içinde raporumu da çıkadılar.. Daha önceki gebeliklerimde kullandığım kan sulandırıcının olması gereken dozun çok altında olduğunu da belirtmeden geçemediler.. Kadın doğumcular bu konuda çok yetkin değiller bunu da buradan pıhtılaşma problemi olan arkadaşlara belirteyim mutlaka bir Hematoloji Uzmanına görünün gebeliğinizin başında hatta kadın doğuma bile gözükmeden önce.. Sonra da kendime bir riskli gebelik uzmanı bularak kontrollerime başladım.. Şükür ki şu anda her ne kadar takvimde 26. haftamda gözüksem de 27. haftamdayım :KK36: Şu Nipty denilen Genetik testlerimizi de 13. haftada yaptırdık inşallah sağlıklı bi erkek bebeğimiz olacak Eylül sonu Ekim başı gibi doğum bekliyoruz :KK72::KK72:

Buradan konuma ilgi gösteren, dualarını esirgemeyen, desteğini fikrini sakınmayan herkese teşekkürü bir borç bilirim :KK37::KK37::dua::dua::dua: Hepinizin kalbindeki dilekler gerçek olsun :dua::dua::dua::dua::KK200::KK200::KK200::KK200::KK200:

GÜNCELLEME : 02/05/2019

Arkadaşlar konu hortlamışken ben de yazayım gelişmeleri; Konuyu açma amacım zaten bu durumu kabullenip (bu durum derken içimdeki yoğun içgüdüden bahsediyorum, kadın olmamakla veya bu açıdan eksik hissetmekle ilgili değil bazı arkadaşlarımın anladığı gibi) , yoluma bu içgüdüyü kontrol altına alarak devam etmek için sizlerden yardım istemekti. Burada okuduklarım, hepiniz bana tecrübelerinizle, gördüklerinizle destek oldunuz öncelikle teşekkür ederim :dua:

O zamanlardan beri herşeyi bıraktım (doktor,tedavi,kürler,vitaminler,gün takipleri falan), Sürpriz bir şekilde tam da 10 kasım 2018 de yine hamile olduğumu öğrendim ama değerim düşüktü.. 1 Hafta kadar sonra da değerim tamamen düştü ve kimyasal düşük gerçekleşti. Artık gerçekten üzülemedim bile.. Hatta düşükten 1 ay sonraki doktor kontrolümde FSH değerimin normale döndüğünü öğrenerek sevindiğimi bile söyleyebilirim :) Ve anladım ki bu tedaviler (1'i hariç hiçbirisi transfere ulaşmayan tedaviler), benim hormonlarımı ciddi derecede bozdu ve peşini bıraktığımda değerlerim de düzeldi.. Ve gebeliklerimin biri hariç tamamı doğal yolla gerçekleşti. Ben de o tarihten sonra sadece vitamin kullanmaya ve en azından gebelik oluşursa sorun yaşamamaya karar verdim.. Tabiki beklentimi düşük tutarak :) Şu an da ümidimi kaybetmemiş ama bu uğurda da hendini harap etmeye çalışmayan biriyim.. Galiba kendimi kabullenmeye bıraktım.. ve hayatımın geri kalanı için şükrediyorum.. Herşey kısmet , hayatın getireceklerine de getirmeyeceklerine de şükürler olsun :dua: Siz yine de aklınıza gelirsem arada bana da dualarınızı eksik etmeyin.. Hepinize çok sevgiler :KK200:


KONU: 08/05/2018

Hanımlar selam.. Başlıktan da anlaşılacağı üzere dert belli, derman hemcinslerimde :) Lafı biraz uzatacağım çünkü bu konu çözümcül cevaplar alabilmem açısından benim için çok önemli.. Şimdiden güzel gözlerinizi benim için yorduğunuz için çok teşekkür ederim.

37 yaşındayım 3 yıllık evliyim.. Bu süreçte 1'i tüp bebek ve ikiz gebelik olmak suretiyle 3 gebelik,4 bebek kaybım var.. Hepsi de 8-10. haftalarda kalp atımı alınamaması veya durması şeklinde kürtajla sonlandı.. Bunun dışında 2 tane de transfere bile ulaşamayan tüp bebek denemem daha var.. Sonuncusu henüz yeni gerçekleşti embriyolarım 3.güne bile ulaşamadı tedavim iptal oldu.. Ve artık sıfır küsür AMH değeriyle kaliteli yumurta oluşturamıyo vücudum, doktorlar için kırmızı çizgiyim, tedavi şansı en düşük neredeyse imkansız hasta gurubundayım.

Son 2,5 yılımı hastaneler,doktorlar,iğneler,ilaçlar,avuç avuç vitaminler, bitkisel kürler, 2 histeroskopi, 3 kürtaj, 2 rahim filmi, 3 OPU, akupunktur, yüzlerce kan testleri, genetik testler, ilaçlar, hamile kalma taktikleri, kutularca yumurtlama testleri, kutularca gebelik testleri, umut, gözyaşları..gözyaşları..umutsuzluk..umut.. ve yeniden yeniden benzer süreçlerle geçirdim (geçirdik)..

Sunuç itibariyle çok yorgun ve umutsuzum artık.. Aslında umutsuz da değilim de sorun şu ki bu umut beni öldürecek diye korkuyorum.. Eşim artık tedavi olmak istemiyo zaten biz böyle mutluyuz falan diyo, benim çok yıprandığımı düşünüyo, gel vazgeçelim artık bu sevdadan diyo.. haklısın diyorum ki haklı da.. ama gel gör ki şu umuduma anlatamıyorum artık bittiğini.. Kabullenemiyorum anne olamama fikrini,hayatıma devam edemiyorum, her planımın içinde "ya bebek olursa" var, evimizi ilk aldığımız günden beri bebek odası yaparız diye kafamda tasarladığım o boş odaya eşim spor aletleri koydu diye üzülüyorum mesela içten içe.. tatil planı bile yaparken aklımda hep o düşünce, regl dönemim yaklaşınca elimi karnıma koymalarım beni hasta ediyo artık.. istemiyorum böyle olmak, devam etmek istiyorum.. çocuksuzluk fikriyle devam etmek istiyorum.. neden yapamıyorum?? Bitti artık işte neden bitiremiyorum ben :KK43:

Siz nasıl yaptınız?? Nasıl bu fikre kalbinizi alıştırdınız? Nasıl vazgeçtiniz? Ya da gerçekten vazgeçebildiniz mi? Eminim benim durumumda olan binlerce kadın var burda da.. Nolur bana bi yol gösterin ben artık kendime, kalbime söz geçiremiyorum, hayatıma devam ediyo gibiyim ama edemiyorum, dışımdan normalim, içim yana yana bitti artık, kimseye belli etmemeye çalışıyorum takmıyo gibi gözüküyorum dışardan, kendimi bile bazen öyle zannediyorum "hah" diyorum "evet işte istediğim kadın profili bu güçlü kadın, oldum ben artık tamam" diyorum, sonra birden bi duş sırasında, bi yalnız kaldığımda, başka bi hemcinsimin hikayesi haberlerde karşıma çıktığında bir hıçkırık nöbeti, bir boğaz düğümlenmesi, böğüre böğüre ağlama isteği..ölüyorum.. içimde bişey ölüyo.. yaşamayan bi yerim var sanki onu hayata döndüremiyorum.. Bana anlatın nolur.. nasıl bu hislerle başa çıktığınızı anlatın bana, ne bileyim bi kitap önerin, bişey diyin, daha önce denilmemiş bişey diyin bana nolur :KK43:

Not: Evlat edinme önerisinde bulunan arkadaşlarım için bir ekleme yapmak istiyorum.. Bu konuyu çok düşündüm ve çok araştırdım eşimle de çok konuştum.. Kendince gerekçelerle istemiyo, zaten o istemezken benim zorumla olursa ilerde o çocuk da üzülebilir diye korkumdan çok da fazla ısrarcı olamıyorum bu konuda.. Hiçbi günahsızın günahına girmek istemiyorum.. Malesef eşim donasyon ve evlat edinme fikrine tamamen karşı :KK43:
Allahım ısteyen herkese nasip etsin ınsallah
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 402 gün geçti.

N u r

Kusurluyum, çünkü insanim.
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
2 Mart 2021
2.009
5.503
32
2 yil taktım kafaya olmuyor olmuyor diye.
Zaten bu kafa yüzünden olmamış. Doktor dedi ki yumurta tembelliğin var.
Bir tarafında hic yumurta yok.
Kocan da sperm çok sıkıntılı.
Tüp bebek bile tutmaz sizde dedi.


En son " aman çok da gerek olmazsa olmasın.
Gezer tozarim kocamla paris turu yaparım, Kudüs en çok gitmek istediğim yer oraya giderim.
denizlere giderim özgürce gezer tozarim ölene kadar genç takılırım oh mis. "


Diye düşünüp bunu da eşimle paylaştım. Aldık bileti uçtuk tatile.
2 yılda biriktirdigimiz ne varsa içimizde elimizin tersiyle ittik. Oh be daha yeni yaşıyoruz dedik.
Gemilerde kuşlara ekmek attık. Yeşillik alanlarda kovalamaca oynadık. İp atladık.
Birbirimizi su hortumuyla isladik.

Ilk defa yaşadık desem yeridir.
Ama ilk ve sonmus meğer.
O ay hamile kaldım.
Meğer benim yumurtalarimi eşimin spermini hep stres öldürüyormus.

Ve hayat bana dedi ki eglendigin yeter. Simdi sana küçük bir canlı veriyorum onunla da eğlen.

Ne oldu final : tatiller bitti. Paris kesfi yerini çocuğumun ayak parmaklarının arasındaki çorap tüylerini temizlemeye bıraktı.
5 yıldız otel arastirma yerini bebeğimin poposuna hangi pişik kremi daha iyi gelir yerine bıraktı.

Kisaca konu sahibi

her şeyi akışına bırak. Anın tadını çıkar. Hayat her şeye rağmen çok güzel.
 

gibigibiyim

Guru
Kayıtlı Üye
13 Ağustos 2014
10.489
16.753
2 yil taktım kafaya olmuyor olmuyor diye.
Zaten bu kafa yüzünden olmamış. Doktor dedi ki yumurta tembelliğin var.
Bir tarafında hic yumurta yok.
Kocan da sperm çok sıkıntılı.
Tüp bebek bile tutmaz sizde dedi.


En son " aman çok da gerek olmazsa olmasın.
Gezer tozarim kocamla paris turu yaparım, Kudüs en çok gitmek istediğim yer oraya giderim.
denizlere giderim özgürce gezer tozarim ölene kadar genç takılırım oh mis. "


Diye düşünüp bunu da eşimle paylaştım. Aldık bileti uçtuk tatile.
2 yılda biriktirdigimiz ne varsa içimizde elimizin tersiyle ittik. Oh be daha yeni yaşıyoruz dedik.
Gemilerde kuşlara ekmek attık. Yeşillik alanlarda kovalamaca oynadık. İp atladık.
Birbirimizi su hortumuyla isladik.

Ilk defa yaşadık desem yeridir.
Ama ilk ve sonmus meğer.
O ay hamile kaldım.
Meğer benim yumurtalarimi eşimin spermini hep stres öldürüyormus.

Ve hayat bana dedi ki eglendigin yeter. Simdi sana küçük bir canlı veriyorum onunla da eğlen.

Ne oldu final : tatiller bitti. Paris kesfi yerini çocuğumun ayak parmaklarının arasındaki çorap tüylerini temizlemeye bıraktı.
5 yıldız otel arastirma yerini bebeğimin poposuna hangi pişik kremi daha iyi gelir yerine bıraktı.

Kisaca konu sahibi

her şeyi akışına bırak. Anın tadını çıkar. Hayat her şeye rağmen çok güzel.
Ne tatlı anlatmışsınız gülümseyerek okudum :))) aynı sizin gibi benim de hiç beklemediğim herşeyi bıraktığım anda oldu.. Şimdi pamukçuk ayıklıyorum ben de :dua: :dua: :KK45::KK45::KK45:
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 218 gün geçti.

N u r

Kusurluyum, çünkü insanim.
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
2 Mart 2021
2.009
5.503
32
Ne tatlı anlatmışsınız gülümseyerek okudum :))) aynı sizin gibi benim de hiç beklemediğim herşeyi bıraktığım anda oldu.. Şimdi pamukçuk ayıklıyorum ben de :dua: :dua: :KK45::KK45::KK45:
Oldu mu kız Allah im ya konunun içeriğine bakmadım başlığa istinadan farkinda olmadan dokturdum 🤣

Neyse çocuklar büyüsün biraz yine tatiller yaparız.
Sağlık ömür olduktan sonra hayat her anıyla çok güzel.