Yine de iyiymiş, dört dörtlük olamaz tabi kimse. Ama ben geriye dönüp baktığımda hiç o anne sıcaklığını hissedemedim. Hani mesafeli iki arkadaş gibiyiz. Annem açık iletişim kuran biri değil. Açık iletişime gönüllü olsa bir akşam onu yemeğe çıkarıo soracağım neden böylesin diye. Derdin ne, sorunun ne? Neden bana bu kadar mesafelisin sebep ne diye. Ama hiç konuşmaz böyle şeyleri o. Asla anlatmaz, paylaşmaz. Kendi ruh halini, fikirlerini, niyetlerini hep saklamıştır şimdiye kadar. Şunu söyleyebilirim ki annenin şefkat göstermediği bir kız çocuğu olarak kaç yaşına gelirseniz gelin büyüyemiyor ve tamamlanamıyorsunuz. Hep bir yanınız eksik kalıyor. Dünya iyisi bir eşim var, evladım var. Ama anne başka..
Allah kalbinize ferahlık versin. Sizi çok iyi anlıyorum.
Demek ki yine de o sıcaklığı, şefkati hissetmişsiniz ne güzel. Ben hiç hissedemedim.
Cok pasif di gencken her seyi alttan alan ezilen birisiydi
Annesini çok küçük yaşta kaybedince abisine, kardeşine annelik yapmış.Kucuk yaşta evlenmiş hemen de ben olmuşum.Abla kardeş gibi büyüdük.Dunyada herkes gider annem hep benimledir ..Cocukken dayagini da yedim ama küçüktük çevresel faktörler sinirli yapıyordu galiba onu,okadar da olsun artık diyorum..Onun dışında kimsenin annesine iç gecirip ozenmedim.Hatta annesi ile sorunu olan arkadaşlarım ne iyi annen var derlerdi..İlk ve güvenilir arkadaşım annemdi.İyi kötü herşeyi paylaşırdim .Evlendim desteği hiç eksilmedi.Cocuklarimda da emeği büyük. Boşandım yine arkamda.Allah eksikliğini göstermesin hepsine sağlık versin.
Rabbim annemin yokluğunuda göstermesin inşallah 
Biz de öyleyiz annemle. Hem kişiliği biraz öyle hem de geç doğurmuş beni. Ablamlar var. Onları annem gibi görüyorum
Ahh ne güzel. İnanın anne desteğini, sevgisini hissetmemek çok zor, yıpratıcı. Lohusalığım berbat geçmişti mesela. Lohusayken insan önce annesini istiyor yanında.Annem dünyadaki annelerin en iyisidir bana göre
