Annesiyle mesafeli olanlar var mı?

Thallosofili .!.:

Böyle kv ler bize hiç denk gelmedi ,Maşallah,ne mutlu size , bebeğinizi sağlıkla kucağınıza alın

Genişletmek için tıkla...

buldumbenben .!.:

Ben aslında bu seneye kadar iyi sayılırdım annemle. Yani öyle büyük bir problemimiz olmazdı ufak tefek şeyler olsa da. 6 ay önce doğum yaptım ve lohusa depresyonuna girdim. O süreci çok ağır atlattım, maalesef 3 hafta kadar annemin yanında kalmak zorunda kaldım eşimle beraber. Çünkü sürekli ağlıyordum bebeğimle ilgilenemiyorum, sezaryen acısı da cabası. Ama bu süreçte annem eşime çok kötü davrandı sebepsiz yere. Eşim eve her geldiğinde annem suratını astı, sohbet etmedi, eşim nasılsın anne dediğinde bazen cevap bile vermedi. Resmen küfreder gibi baktı her seferinde. Oysaki eşim dünya iyisi biridir. Anneme çok saygılı efendi güler yüzlüdür. Şimdiye kadar anneme en ufak bir saygısızlığı olmamıştır. Annem evine birileri geldiği zaman rahatsız olan bir tip. Sebepsiz yere. Bu damadı da olsa böyle. Tuhaf bir insan. Sevgi dolu değildir. O günlerden sonra ben de kendisinden elimde olmadan soğudum. Şimdi istesem de eskisi gibi hissedemiyorum.

Genişletmek için tıkla...

Thallosofili .!.:

Benim kv nin iki kızı bir de eşim olmak üzere üç çocuğu var.Ben yıllar önce hamile iken ,bir gün beni yanına çekti dedi ki ; "ben kızlarımın çocuklarına bakmadım ,baban da diyor ki (kp den bahsediyor) totosuna güvenen çocuk doğursun" Bu kalitede,bu bencillikte bi kv ye sahiptim ki bu bencillikle halen yaşıyor 88 yaşında ,kendini hiç yıpratmadı çünkü.Çocuğuma da tek bir saat bakmadı bile.Kendi anneciğim ise rahmetli oldu ,ve hep torun baktı ,benimki en küçüktü, hasta haliyle bile ona yetmeye çalıştı ,ruhu şad olsun ,dolayısıyla her anne gerçek anne ,her baba da gerçek baba olamaz .Kimse düzelmez, hayatınıza odaklanın,kabule geçin.Değiştiremeyeceğiniz şeyler için üzülmeyin.

Genişletmek için tıkla...

buldumbenben .!.:

Ben aslında bu seneye kadar iyi sayılırdım annemle. Yani öyle büyük bir problemimiz olmazdı ufak tefek şeyler olsa da. 6 ay önce doğum yaptım ve lohusa depresyonuna girdim. O süreci çok ağır atlattım, maalesef 3 hafta kadar annemin yanında kalmak zorunda kaldım eşimle beraber. Çünkü sürekli ağlıyordum bebeğimle ilgilenemiyorum, sezaryen acısı da cabası. Ama bu süreçte annem eşime çok kötü davrandı sebepsiz yere. Eşim eve her geldiğinde annem suratını astı, sohbet etmedi, eşim nasılsın anne dediğinde bazen cevap bile vermedi. Resmen küfreder gibi baktı her seferinde. Oysaki eşim dünya iyisi biridir. Anneme çok saygılı efendi güler yüzlüdür. Şimdiye kadar anneme en ufak bir saygısızlığı olmamıştır. Annem evine birileri geldiği zaman rahatsız olan bir tip. Sebepsiz yere. Bu damadı da olsa böyle. Tuhaf bir insan. Sevgi dolu değildir. O günlerden sonra ben de kendisinden elimde olmadan soğudum. Şimdi istesem de eskisi gibi hissedemiyorum.

Genişletmek için tıkla...

buldumbenben .!.:

Sohbetinizi özelden veya ayrı bir konu açıp etseniz nasıl olur

Genişletmek için tıkla...

CinnamonQueen .!.:

Ayni seyi yasadim ben de 1 aylik lohusayim. Annem sudan bir sebeple eşimle takisti, zaten hep somurtuktu. Bana seni neden dogurdum ki su an istedigimi yapiyor olurdum bile dedi , sanki onu zorla eve getirmisim bana bakmasini istemisim gibi.. esime de cinnamonqueen ayaklansin da kendi isini kendi yapsin demis daha 1 haftalik lohusayken. Oyle patladi kavga.. Sezeryan dikislerim bile acirken her işimi kendim yaptim bir yemek yapamadım, yaptigi 2 kap yemegi çok gordu. Ertesi gun guzel bir dille tesekkur edip gitmesini istedim gitmicem diye diretince mecburen seni istemiyoruz dedim diye tum sulaleye beni kolumdan tutp evden atti duye kotuleyip en cok destege ihtiyacim oldugu zamanda yalnız birakti beni.. sadece 4 gun kaldi ve cehennem etti hayatimi. kayinvalideme bile mesajlar atip onunla kavga etti durduk yere. Sutum kesiliyordu onun yuzunden. Velhasil anlatsam dag olur. Gorusmuyorum kafam rahat.

Genişletmek için tıkla...

Umurumdaydi .!.:

Benim annemde bakmadi bakmazda.
Ayrica kendisi bakip buyütmüs birde torunlarlami yipransin.
Bende zamaninda ameliyatla dogum yaptim edimle mis hibide baktim.
Ba

Genişletmek için tıkla...

Umurumdaydi .!.:

Benim annemde bakmadi bakmazda.
Ayrica kendisi bakip buyütmüs birde torunlarlami yipransin.
Bende zamaninda ameliyatla dogum yaptim edimle mis hibide baktim.
Bakamayanda dogurmasin

Genişletmek için tıkla...

andromeda-80 .!.:

Benimki büyük kızımın doğumuna gelmedi. Ertesi gün eve gelmiş diyor ki ben senin evini düzenini bilemem, iş yapamam. Daha dün doğum yapmış olan ben, kalktım yemek yaptım sofra kurdum annemin önüne. Utanmadan da yedi. Bir tek gece bile yanımda kalmadı. Birkaç gün gündüz geldi gitti, bebek sevdi, misafir gibi ağırlattı kendisini. Sonra da ne aradı ne sordu.

Küçükte sezaryen oldum, ona ise hiç gelmedi. Çocuk 6 günlükken 1-2 saat görmeye geldi. Bir dahaki görüşü 6 aylıkken oldu.

İki çocuğumu da bu kadar yılda (ilk çocuğum 15, diğeri 4 yaşında) daha 1 dakika anneme emanet etmiş değilim. Annemin de fiske kadar emeği yok çocukların üstünde. Tabi mecbur değil ama insan zor durumda kalınca da çocuğu emanet edebileceği güveneceği biri olsun istiyor. Mesela ben 1 sene önce, eşim 6 ay önce ameliyat olduk. Küçüğe ablası baktı biz hastaneden çıkana kadar. Anneme söylesek de gelmezdi. Benimkinde o kumaş yok. Öyle de bir anne işte…

Merak eden olursa diye söylüyorum annem iki mahalle ötemde yaşıyor. Arabayla 10 dakikalık yolda. Ama yok yani kadının içinde o duygu. Umrunda olmaz. Annelik hissedilen bir şey. Ben evladının doğumuna rahat edemem diyerek ülke değiştirip giden anneler biliyorum. Nasibimize ruhsuz, vicdansızı denk gelmiş elden ne gelir.

Genişletmek için tıkla...

buldumbenben .!.:

Niçin? Ben bir soru soruyorum. Bakıyorum altında ikili sohbete başlanmış. Her bildirimde girip okuyorum ne yorumlar gelmiş diye ama bir bakıyorum iki kişi birbiriyle sohbet ediyor. Doğru mu bu? Kendi aralarında edebilirler özelden.

Genişletmek için tıkla...

hayalgozlum80 .!.:

Canım ben 36 yaşındayım. Bu yaşıma kadar annemi hiç sevemedim. Sevdirmedi kendini. Hep suratı asıktı. Herşeyimde kabahat bulurdu. Çocukluğum gençliğim ondan korkarak travmalarla geçti. Evlendim 3 cocuk annesi oldum. Hala benimle kuma gibi uğraşırdı. Hiç yaranamazdım ona. Diğer 2 kardeşime ise hep sevgi doluydu. Bir kere sarılmamıştık. Ne o beni öpmek isterdi ne de ben onun elini. Bu sene başımdan kötü bir olay geçti. Kardeşlerim herkes bana sırtını döndü. En çokta annemden korkmuştum ama aksine bir tek annem yanimda oldu. Şimdi benimle konuşuyor, destek oluyor, dualar ediyor. Aramızda inanılmaz bir sevgi oluştu ki ben şoktayım. Eğer senjn annen sadece bir kerelik yaptıysa takma kafana derim.. ınan ki gün geliyor herkes gidiyor yanından. Bir tek annen kaliyor. Bebişini öpüyorum

Genişletmek için tıkla...