Her şeyden önce çok öfkeliyim öfkemi yenip yasımı tutamıyorum. Çok uzun olacak okumaya gayret ederseniz sevinirim.
Konuyu baştan size aktarayım. 12 haftalık gebeyken bebeğimde 6.9 ense kalınlığı (olması gereken 2,5/2.9 max) ve burun kemiği olmayışı tespit edilip doktorun durumu çok vahim hiç bir şeye gerek yok sonlandırmaya hazırlıklı olun demesiyle apar topar bulunduğumuz ilden en yakın büyük ile gidip en ünlü perinatologlardan birine muayne olmak istedim çünkü başta insan inkar ediyor. Gittik ve burası çok önemli burada ki ünlü doktoru T. olarak kodlayacağım muayneden sonra doktor diğer doktora nispeten bebeğin sağlıklı da olabileceğini ve yavaş hareket etmemiz gerektiğini önce fetal dna vermemi istedi tamam deyip verdik. Ama benim içim hiç rahat etmedi başka bir perinatoloğa da gittim ve orada şunları duydum “ bu bebeğin sadece ense kalınlığı yok + burun kemiği yok+ çift olması gerekirken tek arter damarı var + arsası var ( bir damar olması gereken yerden geçmiyormuş ) kısacası bu bebekte birden fazla bulgu yanyana geldiği için bebeğe sağlıklı diyemeyiz hatta fetal dnayı boş yere vermişsin fetal temiz gelse bile bu ultrason bulgularını yok sayamayız “ dedi. Ben bu raporu alıp T olan doktora geri döndüm çünkü fetali o aldığı için takibi de o yapacaktı. raporu görür görmez delirdi, alttan alta laf sokmaya başladı gittiğim diğer perinatoloğu da küçümsedi ben size zaten bu bulguları söyleyecektim felan dedi o arada benim fetal sonucum geldi ve %99 oranla trizomi 22 çıktı. Doktor dönüp bize “ hala sağlıklı yaşam şansı var ümidinizi yitirmeyin amniyosentez alacağım ben “ dedi bu arada amniyosentez 16.haftada yapılan bebeğin dnasına bakılmak için kesesinden alınan sıvı. oradan çıktık ben araştırmaya başladım trizomi 22 yaşamla bağdaşmayan çoğunlukla doğuma ulaşmayan ve çok nadir bir kromozom bozukluğu, o kadar nadir ki googledan türkçe kaynak bile bulamadım okumak için, bu formda da kimse yazmamış. Neyse benim olay orada bitti eşime dedim ki bu adamda bir şey var neden bize ümit verip birde işin diğer tarafını konuşmuyor neden yaşamla bağdaşmıyor demedi ? Bu seferde elime fetalin sonucunu alıp doktor doktor gezmeye başladım duyduklarım hep aynıydı “ bebek sağlıklı değil ultrason bulguları fetal sonucunuz ile uyuşuyor biz amniyosentezi anne babalara emin olmaları için öneririrz ve bekletiriz fakat sizin durumunuzda beklemenize gerek yok amniyosentezinde sonucu yüksek ihtimalle aynı çıkar bebeğin bulguları git gide artacak sistemi yavaş yavaş çökecek doğuma varamaz sonlandıralım “ evet haklılardı ben onlara ve bilime güveniyordum, araştırdım çok okudum bebeğin bulguları geri dönülmeyecek bulgulardı, ki dedikleri gibi de oldu bulguları artmaya başladı yaygın ödem, kafatası şekli bozukluğu, 4 haftaya varan gelişim geriliği, ciğerlere mesaneye diğer organlara sıvı birikimi vs aklıma gelmeyen bir sürü ağır bulgu. Ben sonlansın istedim acı çekmek onunla bağ kurmak istemedim, bunlar olurken de bebek 13 14 haftalıktı hatta bir tane doktorumuz bana rapor bile çıkardı hemen sonlansın diye. Amaa eşim sadece bize boş ümid vaad eden amniyo yapmak için bekleyen T. doktoruna inanmak istedi ( tamamiyle para çıkarından çünkü bebeğin sonlanacağını o da biliyordu bir hekim olarak en azından amniyo yapayım da para alayım dedi çünkü kensinin kliniği olduğu için sonlandırmayı o yapamayacaktı “ bu arada götürdüğüm tüm raporları inkar edip “ bebekte bir şey yok, yoksa sen engelli diye mi doğurmak istemiyorsun, mesela down olsa doğurur musun “ gibi psikolojik baskılar oluşturdu, eşim beni bu süreçte hiç anlamadı. Sandı ki bebek hafif engelli diye ben doğurmak istemiyorum. Kaç kere anlattım o doktora da eşime de yaşamla bağdaşmıyor şimdi olursa bir düşük olur ama beklersek ölü doğum olur cenazesini kaldıramam ağır geliyor diye sesimi duyan olmadı. Öyle böyle beni amniyoya ikna ettiler çünkğ sonuç üç günde çıkacak dedi doktor ki yalan oldu sonuç tam bir ayda çıktı ve bebeğim 20 haftalık oldu amniyoda trizomi 22 çıktı elbette. Gebeliğim sonlandı o T.isimli doktora bakın bu bulguları bize diğer hoca söylemişti hatırladınız mı dediğim de sanki hiç bir şey yokmuşta o bulgular o gün çıkmış gibi raporlayıp birde tahliye önerilir yazıp sonlandırmayı ben hastane ayarlayıp yapayım diye ısrar etti ki ben artık kafayı yiyecektim. Sonlandırmayı başka doktorda oldum tabi ki.
Burası öfkeli olduğum kısımdı bunu yenemiyorum çünkü elimde bir cenaze olmasının suçlusu hem eşim hem o doktor. İşin duygusal boyutunda bir ölüden farksızım sanki kendimi de koydum o toprağın altına hayatımda ilk kez ölümle yüzleştim, bu süre zarfında ona bağlanmamak için ne yaptıysam olmadı içimden onu sevdim ve çok istedim onu doğurdum onu hissettim onu gördüm. Şimdi hayatıma nasıl devam edeceğimi bilmiyorum acımı nasıl dindireceğimi bilmiyorum beni böyle bırakıp gitti arkasında onun boşluğunu hiç dolduramayacağımı biliyorum içimde hiç sevemediğim yanaklarının özlemi var. Ben bu acıyla ne yapacağım ? En çok önerinize ihtiyacım olan konu bu, yasla nasıl baş edilir ?
